ਟੋਟੇ-ਟੋਟੇ ਹੋ ਕੇ (ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ) ਡਿੱਗਣ ਲੱਗੇ, ਪਰ ਪਿੱਛੇ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾ ਮੋੜਦੇ।
ਸਰੀਰਾਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਲੱਗਣ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਬਹੁਤ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ।
(ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ (ਜਾਂਞੀ) ਬਰਾਤ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ॥੧੦॥
ਅਨੁਭਵ ਛੰਦ
ਧੌਸੇ ਵਜਦੇ ਸਨ,
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ) ਅਵਾਜ਼ ਅੱਗੇ ਬੱਦਲ ਵੀ ਲਜਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਡਗਿਆਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਤੋਂ ਜੋ ਗੂੰਜ ਉੱਠਦੀ ਸੀ,
(ਇੰਜ ਲੱਗਦਾ ਸੀ) ਮਾਨੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੋਰ (ਕੂਕਦੇ ਹੋਣ) ॥੧੧॥
ਮਧੁਰ ਧੁਨਿ ਛੰਦ
ਢਾਲਾਂ (ਇੰਜ) ਚਮਕਦੀਆਂ ਸਨ
ਜਿਵੇਂ ਲਾਲਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਹਨ।
ਸੂਰਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੜਬੜਾਹਟ (ਮਚੀ ਹੋਈ ਸੀ)
ਅਤੇ ਤੀਰ ਤੜ-ਸੜ ਅਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ (ਚਲ ਰਹੇ ਸਨ) ॥੧੨॥
ਰਾਜੇ ਰੁਣ-ਝੁਣ ਕਰਦੇ ਸਨ,
ਮਾਨੋ ਬੱਦਲ ਗੱਜਦੇ ਹੋਣ।
ਢੋਲਾਂ ਦੀ ਢਮਕਾਰ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਖੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜ-ਖੜ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਸੀ ॥੧੩॥
ਡਰਪੋਕ ਥਰ-ਥਰ ਕੰਬਦੇ ਸਨ
ਅਤੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪਦੇ ਸਨ।
ਯੁੱਧ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਸੂਰਮੇ ਰਤੇ ਹੋਏ ਸਨ,
ਮਾਨੋ ਮਸਤ ਹਾਥੀ (ਘੁਲ ਰਹੇ) ਹੋਣ ॥੧੪॥
ਸੂਰਮੇ ਥਿਰਕਦੇ ਸਨ
ਅਤੇ ਹੂਰਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਉੱਤਮ ਤੀਰ ਚੱਲਦੇ ਸਨ