جس منکھّ نے (چرچا آدک وچ پے کے نکمیاں) الجھناں وچ پھسنا ہی سکھیا،
الجھناں وچوں نکلن دی جاچ ناہ سکھی، اہ (ساری امر) سہنسیاں وچ ہی پیا رہا، (اس دا جیون) کبول ناہ ہو سکیا۔
بہساں کر کر کے ہورناں نوں متاں دین دا کیہ لابھ؟
چرچا کردیاں آپ نوں تاں نری چرچا کرن دی ہی وادی پے گئی ۔۔15۔۔
(ہے بھائی!) جو پربھو نیڑے وسّ رہا ہے، جو ہردے وچ وسّ رہا ہے، اس نوں چھڈّ کے توں دور کتھے جاندا ہیں؟
(جس پربھ نوں ملن دی خاتر (اساں سارا) جگت ڈھونڈیا سی، اس نوں نیڑے ہی (آپنے اندر ہی) لبھّ لیا ہے ۔۔16۔۔
(پربھو دے مہل وچ اپڑان والا) اؤکھا پتن ہے (پر اہ پتن) ہردے وچ ہی ہے۔
(ہے بھائی! مایا دے موہ والے) کواڑ کھولھ کے توں پربھو دی ہزوری وچ کیوں نہیں اپڑدا؟
(جس منکھّ نے ہردے وچ ہی) سدا-تھر رہن والے پربھو دا دیدار کر لیا ہے، اہ ڈول کے کسے ہور پاسے نہیں جاندا،
اہ (پربھو-چرناں نال) سانجھ پا لیندا ہے ۔۔17۔۔
اہ مایا اؤں ہے جویں دوروں ویکھیاں اہ ریتا جو پانی جاپدا ہے۔
سو میں گہُ نال (اس مایا دی اسلیئت) تکّ کے من نوں دھیرجوان بنا لیا ہے (بھاو، من نوں اس دے پچھے دوڑنوں بچا لیا ہے)۔
جس (مائک موہ روپ) ٹھگّ کے سارے جگت نوں بھلیکھے وچ پا دتا ہے، سارے جگت نوں آپنے وسّ وچ کر لیا ہے،
اس (موہ-) ٹھگّ نوں کابو کیتیاں میرا من اک ٹکانے تے آ گیا ہے ۔۔18۔۔
جو پرماتما دا ڈر (بھاو، ادب-ستکار) منکھّ دے ہردے وچ پیدا ہو جائے،
تاں (دنیا والا) ڈر (دلوں) دور ہو جاندا ہے تے اس ڈر وچ دنیا والا ڈر مکّ جاندا ہے؛ پر جے منکھّ پربھو دا ڈر من وچ ناہ وسائے تاں (دنیا والا) ڈر مڑ آ چمبڑدا ہے۔
(تے پربھو دا ڈر ہردے وچ وسا کے جو منکھّ) نربھؤ ہو گیا،
اس دے من دا جو بھی سہم ہے، سبھ نسّ جاندا ہے ۔۔19۔۔
(ہے بھائی! پرماتما تاں تیرے) نیڑے ہی ہے، توں (اس نوں باہر) ہور کتھے ڈھونڈدا ہیں؟
(باہر) ڈھونڈدیاں ڈھونڈدیاں تیرے پران بھی تھکّ گئے ہن۔
سمیر پربت اتے (بھی) چڑھ کے تے (پرماتما نوں اتھے) ڈھونڈ ڈھونڈ کے جدوں منکھّ (آپنے سریر وچ) آؤندا ہے (بھاو، آپنے اندر ہی جھاتی ماردا ہے)،
تاں اہ پربھو اس (سریر روپ) کلھے وچ ہی مل پیندا ہے جس نے اہ سریر-کلھا بنایا ہے ۔۔20۔۔
(جگت روپ اس) رنبھومی وچ (وکاراں نال جنگ وچ) رجھا ہویا جو منکھّ وکاراں نوں وسّ وچ کرن دی سمرتھا پراپت کر لیندا ہے،
جو (وکاراں اگے) ناہ نیؤندا ہے، ناہ ہی (اہناں نال) میل کردا ہے۔
جگت اسے منکھّ دے جیون نوں بھاگاں والا گندا ہے،
کیونکِ اہ منکھّ (آپنے) اکّ من نوں ماردا ہے تے اہناں بہتیاں (بھاو، وکاراں) نوں چھڈّ دیندا ہے ۔۔21۔۔
اہ جگت اک ایسا سمندر ہے جس نوں ترنا اؤکھا ہے، جس وچوں پار لنگھیا نہیں جا سکدا
(تد تک جد تک) اکھاں کنّ نکّ آدِ گیان-اندرے دنیا (دے رساں) وچ ڈبے رہندے ہن۔
پر جدوں سنسار (دے رس) سریر دے اندر ہی مٹ جاندے ہن (بھاو منکھّ دے اندریاں نوں کھچّ نہیں پا سکدے)،
تدوں (جیو دی) آتما (پربھو دی) جوت وچ مل جاندی ہے، تدوں سدا-تھر رہن والا پرماتما لبھّ پیندا ہے ۔۔22۔۔
(منکھّ دا من) اتھاہ پرماتما دی تھاہ نہیں پا سکدا،
(کیونکِ اک پاسے تاں) اہ پربھو بیئنت ڈونگھا ہے، (تے، دوجے پاسے، منکھّ دا) اہ من کدے ٹک کے نہیں رہندا (بھاو، کدے پربھو-چرناں وچ جڑن دا ادم ہی نہیں کردا)۔
اہ من تھوڑی جتنی (ملی) بھئں وچ (کئی) نگر (بناؤنے) شرو کر دیندا ہے (بھاو، تھوڑی جتنی ملی امر وچ کئی پسارے پسار بیٹھدا ہے؛
تے اس دے اہ سارے پسارے پسارنے وئرتھ ہی کمّ ہے، اہ (مانو) تھمھاں (کندھاں) توں بنا ہی گھر اسار رہا ہے ۔۔23۔۔
جو اہ سنسار (اہناں اکھاں نال) دسّ رہا ہے، اہ سارا ناسونت ہے،
(ہے بھائی!) توں سدا پربھو وچ سرت جوڑ، جو (اہناں اکھاں نال) دسدا نہیں ہے (بھاو، جو دسدے ترگنی سنسار نالوں وکھرا بھی ہے)۔
پر، جدوں (گربانی-روپا) کنجی دسویں دوار وچ لائیے، (بھاو، جدوں من نوں ستگورو دی بانی نال جوڑیئے)،
اس دیال پربھو دا دیدار تدوں ہی کیتا جا سکدا ہے ۔۔24۔۔
جدوں جیواتما دا نواس پرماتما وچ ہندا ہے (بھاو، جدوں جیو پربھو-چرناں وچ جڑدا ہے)،
تاں پربھو نال (اکّ-روپ ہویاں ہی جیو (دے جنم مرن) دا خاتما ہندا ہے۔ (جیواتما تے پرماتما دی وتھّ مکّ جاندی ہے)۔
جدوں جیو نیویں اوستھا نوں (بھاو، مایا دے موہ نوں) چھڈّ کے اچی اوستھا تے اپڑدا ہے،
تدوں جیو نوں پرماتما مل پیندا ہے، تے اس نوں (اسل) سکھ پراپت ہو جاندا ہے ۔۔25۔۔
(جس جیو دا) دن رات (بھاو، سارا سما) (پربھو دے دیدار دی) اڈیک کردیاں گزردا ہے،
تکدیاں (بھاو، دیدار دی لگن وچ ہی) اس دے نیتر (پربھو-دیدار لئی) متوالے ہو جاندے ہن۔
دیدار دی تانگھ کردیاں کردیاں جدوں آخر دیدار ہندا ہے،
تاں اہ اشٹ-پربھو درشن دی تانگھ رکھن والے (آپنے پریمی) نوں آپنے نال ملا لیندا ہے ۔۔26۔۔
پرماتما سبھ توں وڈا ہے، اس دا کسے نے انت نہیں لبھا۔
جس جیو نے چانن-دے-سومے پربھو نال پیار جوڑیا ہے،
اہ آپنے پنجے ہی گیان-اندریاں نوں (اؤں) وسّ کر لیندا ہے،
کِ اہ جیو پاپ تے پنّ دوہاں نوں دور کر دیندا ہے (بھاو، پنجے گیان-اندریاں نوں اہ اس تراں پورن تور تے کابو کردا ہے کِ اس نوں آپنے کماں بارے اہ سوچن دی لوڑ ہی نہیں رہندی جُ میں جہڑا کمّ کردا ہاں اہ پاپ ہے جاں پنّ؛ ستے ہی اس دا ہریک کمّ کامادک وکاراں توں بری ہندا ہے) ॥27۔۔
جے جیو آپنے آپ اتے مان کرنا چھڈّ دیوے، تاں اس نوں (نام-پدارتھ روپ اہ) پھل مل جاندا ہے (جس دی خاتر منکھا-جنما ملیا ہے)۔
تے، جے کوئی اس ربی سوجھ دا رتا کُ بھی جھلکارا سمجھ لئے۔
جے اس جھلکارے نوں وچارے تاں اہ جنم مرن دی کھڈّ وچ نہیں پیندا،
(کیونکِ) ربی سوجھ دا اہ نکا جہا بھی جھلکارا اس دے دیہ-ادھیاس (آپے دے مان) نوں پورن تور تے مکا دیندا ہے ۔۔28۔۔
(جویں پانی دی) بوند وچ (پانی دی) بوند مل جاندی ہے، (تے، پھر وکھّ نہیں ہو سکدی)
(تویں پربھو نال) نمکھ-ماتر بھی سانجھ پا کے (جیو پربھو توں) وچھڑ نہیں سکدا۔
(کیونکِ جو منکھّ پربھو دا) سیوک بن کے پریم نال (پربھو دی) بھگتی کردا ہے،