راگ رامکلی وچّ بانی 'سدُ'۔
اکال پرکھ اکّ ہے اتے ستگورو دی کرپا نال ملدا ہے۔
جو اکال پرکھ جگت وچ (جیواں نوں) داتاں بخشن والا ہے، جو تناں لوکاں وچ بھگتی کرن والیاں نوں پیار کردا ہے،
(اس اکال پرکھ وچ گرو امرداس) ستگورو دے شبد دی راہیں لین (رہا) ہے، (اتے اس توں بنا) کسے ہور نوں (اس ورگا) نہیں جاندا۔
(گرو امرداس جی) ستگورو دے شبدِ دی برکتِ نال (اکال پرکھ توں بنا) کسے ہور نوں (اس ورگا) نہیں جاندے (رہے) ہن، کیول اکّ 'نام' نوں دھیاؤندے (رہے) ہن؛
گرو نانک اتے گرو انگد دیو جی دی کرپا نال اہ اچے درجے نوں پراپت کر چکے ہن۔
(جہڑا گرو امرداس) اکال پرکھ دے نام وچ لین سی، (دھروں) اس دے چلن دا سدا آ گیا؛
(گرو امرداس جی نے) جگت وچ (رہندیاں) امر، اٹلّ، اتول ٹھاکر نوں بھگتی دی راہیں پراپت کر لیا ہویا سی ۔۔1۔۔
اکال پرکھ دی رزا گرو (امرداس جی) نوں پیاری لگی، اتے ستگورو (جی) اکال پرکھ دے کول جان نوں تیار ہو پئے۔
گرو امرداس جی نے اکال پرکھ اگے اہ بینتی کیتی، (ہے ہری!) میری ارداسِ ہے کِ میری لاج رکھّ۔
ہے ہری! آپنے سیوکاں دی لاج رکھّ، اتے مایا توں نرموہ کرن والا آپنا نام بخش،
جمدوتاں اتے کال نوں ناس کرن والا نام دیہِ، جو اخیر چلن ویلے ساتھی بنے۔
ستگورو دی کیتی ہوئی اہ بینتی، اہ ارداسِ، اکال پرکھ پربھو نے سن لئی،
اتے مہر کر کے اس نے گرو امرداس جی نوں (آپنے چرناں وچ) جوڑ لیا اتے کہن لگا-شاباشے! توں دھنّ ہیں، توں دھنّ ہیں ۔۔2۔۔
ہے میرے سکھو! ہے میرے پترو! ہے میرے بھراوو! سنو- میرے اکال پرکھ نوں (اہ) چنگا لگا ہے (اتے مینوں اس نے ہکم کیتا ہے:) 'میرے کول آؤ'۔
اکال پرکھ دی رزا گرو نوں مٹھی لگی ہے، میرا پربھو (مینوں) شاباش دے رہا ہے۔ رامکلی سد [بھ. سندر] 3:2 {923}-9 رامکلی سد (بھ. سندر) 923-9 ہر بھن گر بھء مر ہر پربھ کر سبس ج ۔۔ ایسا جو ہری کا ہکم ہے، سری گرو جی کہتے بھئے: سو میرے کو بھایا ہے۔ اسی تے میرا ہری (پربھو) سوامی ستکار کریگا۔۔ پربھو دی رزا گراں نوں مٹھی لگی اتے مینڈے سوامی واہگرو نے انھاں نوں شاباشے دتی۔ The Lord's will seemed sweet unto the Guru and my Lord God applauded him.
اہی (منکھّ) بھگت ہے تے پورا گرو ہے جس نوں ربّ دا بھانا مٹھا لگدا ہے؛
(اس دے اندر) آنند دے واجے اکّ-رس وجدے ہن، اکال پرکھ اس نوں آپ آپنے گل لاؤندا ہے۔
تسیں میرے پتر ہو، میرے بھرا ہو میرا پروار ہو؛ من وچ کیاس کر کے ویکھہُ،
کِ دھروں لکھیا ہویا ہکم (کدے) ٹل نہیں سکدا؛ (سو، اس واستے، ہن) گرو، اکال پرکھ دے کول جا رہا ہے ۔۔3۔۔
گرو (امرداس جی) نے بیٹھ کے آپنی مرزی نال (سارے) پروار نوں سدّ گھلیا؛ (تے آکھیا-)
متاں میرے پچھوں کوئی رووے، مینوں اہ (رون والا) اکا ہی چنگا نہیں لگنا۔
جس منکھّ نوں آپنے متر دی وڈیائی (ہندی) چنگی لگدی ہے، اہ خش ہندا ہے (جدوں) اس دے متر نوں آدر ملدا ہے۔
تسی بھی، ہے میرے پترو تے بھراوو! (ہن) وچار کے ویکھ لوو کِ اکال پرکھ گرو نوں آدر دے رہا ہے (اس واستے تسی بھی خش ہووو)۔
(اہ اپدیش دے کے، پھر) گرو (امرداس جی) نے سریرک جامے وچ ہندیاں ہی بیٹھ کے آپ گریائی دی گدی (بھی) تھاپ دتی،
(اتے) سارے سکھاں نوں، ساکاں-انگاں نوں، پتراں نوں، اتے بھراواں نوں (گرو) رامداس جی دی چرنیں لا دتا ۔۔4۔۔
جوتی جوتِ سمان ویلے گرو امرداس جی نے آکھیا، میرے پچھوں نرول کیرتن کریو،
کیسو گوپال (اکال پرکھ) دے پنڈتاں نوں سدّ گھلیو، جو (آ کے) اکال پرکھ دی کتھا وارتا-روپت پران پڑھن۔
(چیتا رکھیو، میرے پچھوں) اکال پرکھ دی کتھا (ہی) پڑھنی چاہیدی ہے، اکال پرکھ دا نام ہی سننا چاہیدا ہے، بیبان بھی گرو نوں (کیول) اکال پرکھ دا پیار ہی چنگا لگدا ہے۔
گرو (تاں) پنڈ پتلِ، کریا، دیوا اتے پھلّ-اہناں سبھناں نوں ستسنگ توں سدکے کردا ہے۔
اکال پرکھ نوں پیارے لگے ہوئے گرو نے (اس ویلے) اؤں آکھیا۔ ستگورو نوں سجان اکال پرکھ مل پیا۔
گرو امرداس جی نے سوڈھی (گرو) رامداس جی نوں (گریائی دا) تلک (اتے) گرو دا شبد-روپ سچی راہداری بخشی ۔۔5۔۔