شری گرو گرنتھ صاحب جی

انگ - 1332

ਪਸਰੀ ਕਿਰਣਿ ਰਸਿ ਕਮਲ ਬਿਗਾਸੇ ਸਸਿ ਘਰਿ ਸੂਰੁ ਸਮਾਇਆ ॥

pasaree kiran ras kamal bigaase sas ghar soor samaaeaa |

جویں سورج دیاں کرناں کھلریاں کول پھل کھڑ پیندے ہن تویں پربھو دی جوتِ-کرن دا پرکاش ہویاں منکھّ دا من نام-امرت دے رس نال کھڑ پیندا ہے (من شانت اوستھا پراپت کر لیندا ہے، تے اس) شانت اوستھا وچ منکھّ دا تامسی سبھاؤ سما جاندا ہے۔

ਕਾਲੁ ਬਿਧੁੰਸਿ ਮਨਸਾ ਮਨਿ ਮਾਰੀ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ॥੩॥

kaal bidhuns manasaa man maaree guraprasaad prabh paaeaa |3|

منکھّ موت دے ڈر نوں مکا کے مائک پھرنے آپنے من وچ ہی مار دیندا ہے، تے گرو دی میہر نال پرماتما نوں (آپنے اندر ہی) لبھّ لیندا ہے ۔۔3۔۔

ਅਤਿ ਰਸਿ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲੈ ਰਾਤੀ ਦੂਜਾ ਰੰਗੁ ਨ ਕੋਈ ॥

at ras rang chaloolai raatee doojaa rang na koee |

جنھاں منکھاں دی جیبھ پریم دے سومے پربھو وچ پربھو دے گوڑھے پیار-رنگر وچ رنگی جاندی ہے، اہناں نوں مایا دے موہ دا رنگ پوہ نہیں سکدا۔

ਨਾਨਕ ਰਸਨਿ ਰਸਾਏ ਰਾਤੇ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ॥੪॥੧੫॥

naanak rasan rasaae raate rav rahiaa prabh soee |4|15|

ہے نانک! جنھاں نے جیبھ نوں نام-رس نال رسایا ہے، اہ پربھو-پریم وچ رتے گئے ہن، اہناں نوں پرماتما ہر تھاں ویاپک دسدا ہے ۔۔4۔۔15۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

prabhaatee mahalaa 1 |

پربھاتی مہلا 1 ۔۔

ਬਾਰਹ ਮਹਿ ਰਾਵਲ ਖਪਿ ਜਾਵਹਿ ਚਹੁ ਛਿਅ ਮਹਿ ਸੰਨਿਆਸੀ ॥

baarah meh raaval khap jaaveh chahu chhia meh saniaasee |

پرماتما دی سفت-سالاہ توں کھنجھ کے باراں ہی فرکیاں وچ دے جوگی اتے دساں ہی فرکیاں وچ دے سنیاسی کھپدے پھردے ہن۔

ਜੋਗੀ ਕਾਪੜੀਆ ਸਿਰਖੂਥੇ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਗਲਿ ਫਾਸੀ ॥੧॥

jogee kaaparreea sirakhoothe bin sabadai gal faasee |1|

ٹاکیاں دی گودڑی پہنن والے جوگی اتے سر دے والاں نوں جڑھاں توں ہی پٹان والے ڈھونڈھیئے جینی بھی (خوار ہی ہندے رہندے ہن)۔ گرو دے شبد توں بنا اہناں سبھناں دے گل وچ (مایا دے موہ دی) پھاہی پئی رہندی ہے ۔۔1۔۔

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਪੂਰੇ ਬੈਰਾਗੀ ॥

sabad rate poore bairaagee |

جیہڑے منکھّ پرماتما دی سفت-سالاہ دی بانی وچ رنگے رہندے ہن، اہ (مایا دے موہ توں) پورے تور تے اپرام رہندے ہن۔

ਅਉਹਠਿ ਹਸਤ ਮਹਿ ਭੀਖਿਆ ਜਾਚੀ ਏਕ ਭਾਇ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

aauhatth hasat meh bheekhiaa jaachee ek bhaae liv laagee |1| rahaau |

اہناں نے آپنے ہردے وچ ٹکے پرماتما (دے چرناں) وچ (جڑ کے سدا اس دے نام دی) بھچھیا منگی ہے، اہناں دی سرت سرف پرماتما دے پیار وچ ٹکی رہندی ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔

ਬ੍ਰਹਮਣ ਵਾਦੁ ਪੜਹਿ ਕਰਿ ਕਿਰਿਆ ਕਰਣੀ ਕਰਮ ਕਰਾਏ ॥

brahaman vaad parreh kar kiriaa karanee karam karaae |

براہمن اچے آچرن (تے زور دین دے تھاں) کرم کانڈ کراندا ہے، اہ کرم کانڈ کر کے (اسے دے آدھار تے شاستراں وچوں) چرچا پڑھدے ہن۔

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਮਨਮੁਖੁ ਵਿਛੁੜਿ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥੨॥

bin boojhe kichh soojhai naahee manamukh vichhurr dukh paae |2|

آپنے من دے پچھے ترن والا منکھّ پرماتما دی یاد توں کھنجھ کے آتمک دکھّ سہاردا ہے، کیونکِ (گرو دے شبد نوں) ناہ سمجھن دے کارن اس نوں جیون دا سہیہ رستا سجھدا نہیں ہے ۔۔2۔۔

ਸਬਦਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਸੂਚਾਚਾਰੀ ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਮਾਨੇ ॥

sabad mile se soochaachaaree saachee daragah maane |

پوتر کرتبّ والے سرف اہ بندے ہن جو (منوں) گرو دے شبد وچ جڑے ہوئے ہن، پرماتما دی سدا کائم رہن والی درگاہ وچ اہناں نوں آدر ملدا ہے۔

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮਿ ਰਤਨਿ ਲਿਵ ਲਾਗੇ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਨੇ ॥੩॥

anadin naam ratan liv laage jug jug saach samaane |3|

اہناں دی لو ہر روز پربھو دے سریشٹ نام وچ لگی رہندی ہے، اہ سدا ہی سدا-تھر (دی یاد) وچ لین رہندے ہن ۔۔3۔۔

ਸਗਲੇ ਕਰਮ ਧਰਮ ਸੁਚਿ ਸੰਜਮ ਜਪ ਤਪ ਤੀਰਥ ਸਬਦਿ ਵਸੇ ॥

sagale karam dharam such sanjam jap tap teerath sabad vase |

(مکدی گلّ،) کرم کانڈ دے سارے دھرم، (باہرلی) سچّ، (باہرلے) سنجم، جپ تپ تے تیرتھ-اشنان-اہ سارے ہی گرو دے شبد وچ وسدے ہن (بھاو، پربھو دی سفت-سالاہ دی بانی وچ جڑن والے نوں اہناں کرماں دھرماں دی لوڑ نہیں رہِ جاندی)۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇਆ ਦੂਖ ਪਰਾਛਤ ਕਾਲ ਨਸੇ ॥੪॥੧੬॥

naanak satigur milai milaaeaa dookh paraachhat kaal nase |4|16|

ہے نانک! جیہڑا منکھّ پربھو دی میہر نال گرو نوں مل پیندا ہے (گرو دی سرن آ جاندا ہے) اس دے سارے دکھّ-کلیش، پاپ تے موت آدک دے ڈر دور ہو جاندے ہن ۔۔4۔۔16۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥

prabhaatee mahalaa 1 |

پربھاتی مہلا 1 ۔۔

ਸੰਤਾ ਕੀ ਰੇਣੁ ਸਾਧ ਜਨ ਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਤਰੁ ਤਾਰੀ ॥

santaa kee ren saadh jan sangat har keerat tar taaree |

(ہے میرے من!) سنت جناں دی چرن-دھوڑ (آپنے متھے تے لا)، سادھ جناں دی سنگت کر، (ستسنگ وچ) پرماتما دی سفت-سالاہ کر (سنسار سمندر دیاں لہراں وچوں پار لنگھن لئی اہ) تاری لا۔

ਕਹਾ ਕਰੈ ਬਪੁਰਾ ਜਮੁ ਡਰਪੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਿਦੈ ਮੁਰਾਰੀ ॥੧॥

kahaa karai bapuraa jam ddarapai guramukh ridai muraaree |1|

گرو دی سرن پے کے (جس منکھّ دے) ہردے وچ پرماتما (آ وسدا) ہے، وچارا جمراج (بھی) اسدا کجھ وگاڑ نہیں سکدا، سگوں جمراج (اس پاسوں) ڈردا ہے ۔۔1۔۔

ਜਲਿ ਜਾਉ ਜੀਵਨੁ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ॥

jal jaau jeevan naam binaa |

پربھو دا نام سمرن توں بنا (منکھّ دا) جیون (وکاراں دی اگّ وچ سڑدا ہے تاں) پیا سڑے (سمرن توں بنا کوئی ہور ادم اس نوں سڑن توں بچا نہیں سکدا)۔

ਹਰਿ ਜਪਿ ਜਾਪੁ ਜਪਉ ਜਪਮਾਲੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਵੈ ਸਾਦੁ ਮਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

har jap jaap jpau japamaalee guramukh aavai saad manaa |1| rahaau |

(اس واستے) ہے (میرے) من! میں پرماتما دا نام جپ کے جپدا ہاں (بھاو، مڑ مڑ پرماتما دا نام ہی جپدا ہاں)، میں پرماتما دے جاپ نوں ہی مالا (بنا لیا ہے)۔ گرو دی سرن پے کے (جپیاں اس جاپ دا) آنند آؤندا ہے ۔۔1۔۔ رہاؤ ۔۔

ਗੁਰ ਉਪਦੇਸ ਸਾਚੁ ਸੁਖੁ ਜਾ ਕਉ ਕਿਆ ਤਿਸੁ ਉਪਮਾ ਕਹੀਐ ॥

gur upades saach sukh jaa kau kiaa tis upamaa kaheeai |

جس منکھّ نوں ستگورو دے اپدیش دا سدا کائم رہن والا آتمک آنند آ جاندا ہے، اس دی وڈیائی بیان نہیں کیتی جا سکدی۔

ਲਾਲ ਜਵੇਹਰ ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਖੋਜਤ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਹੀਐ ॥੨॥

laal javehar ratan padaarath khojat guramukh laheeai |2|

جیہڑا منکھّ گرو دی سرن پیندا ہے اہ (گرو دے اپدیش وچوں) کھوجدا کھوجدا لال ہیرے رتن (آدک پدارتھاں ورگے کیمتی آتمک گن) ہاسل کر لیندا ہے ۔۔2۔۔

ਚੀਨੈ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਧਨੁ ਸਾਚੌ ਏਕ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ॥

cheenai giaan dhiaan dhan saachau ek sabad liv laavai |

جیہڑا منکھّ اک (پربھو دی سفت) دے شبد وچ سرت جوڑدا ہے اہ پرماتما نال ڈونگھی سانجھ پانی سمجھ لیندا ہے، پرماتما وچ جڑی سرت اس دا سدا-تھر دھن بن جاندا ہے۔

ਨਿਰਾਲੰਬੁ ਨਿਰਹਾਰੁ ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਨਿਰਭਉ ਤਾੜੀ ਲਾਵੈ ॥੩॥

niraalanb nirahaar nihakeval nirbhau taarree laavai |3|

اہ منکھّ آپنی سرت وچ اس پرماتما نوں ٹکا لیندا ہے جس نوں کسے ہور آسرے دی لوڑ نہیں جس نوں کسے خوراک دی لوڑ نہیں جس نوں کوئی واسنا پوہ نہیں سکدی ۔۔3۔۔

ਸਾਇਰ ਸਪਤ ਭਰੇ ਜਲ ਨਿਰਮਲਿ ਉਲਟੀ ਨਾਵ ਤਰਾਵੈ ॥

saaeir sapat bhare jal niramal ulattee naav taraavai |

(پنجے گیان-اندرے، من اتے بدھّ اہ ستے ہی مانو، چشمے ہن جنھاں توں ہریک انسان نوں آتمک جیون دی پرپھلتا واستے چنگی مندی پریرنا دا پانی ملدا رہندا ہے) جس منکھّ دے اہ ستے ہی سروور نام-سمرن دے پوتر جل نال بھرے رہندے ہن (اس نوں اہناں توں پوتر پریرنا دا جل ملدا ہے تے) اہ وکاراں ولوں الٹا کے آپنی زندگی دی بیڑی نام-جل وچ تراندا ہے۔

ਬਾਹਰਿ ਜਾਤੌ ਠਾਕਿ ਰਹਾਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ॥੪॥

baahar jaatau tthaak rahaavai guramukh sahaj samaavai |4|

(نام دی برکتِ نال) اہ باہر بھٹکدے من نوں روک رکھدا ہے، تے گرو دی سرن پے کے اڈول اوستھا وچ لین رہندا ہے ۔۔4۔۔

ਸੋ ਗਿਰਹੀ ਸੋ ਦਾਸੁ ਉਦਾਸੀ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥

so girahee so daas udaasee jin guramukh aap pachhaaniaa |

(جے من وکاراں ول بھٹکدا ہی رہے تاں گرہستی جاں ورکت اکھوان وچ کوئی فرک نہیں پیندا) جس منکھّ نے گرو دی سرن پے کے آپنے آپ نوں پچھان لیا ہے اہی (اسل) گرہستی ہے تے اہی (پربھو دا) سیوک ورکت ہے۔

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਅਵਰੁ ਨਹੀ ਦੂਜਾ ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੫॥੧੭॥

naanak kahai avar nahee doojaa saach sabad man maaniaa |5|17|

نانک آکھدا ہے جس منکھّ دا من سدا-تھر رہن واستے پرماتما (دی سفت-سالاہ) دے شبد وچ گجھّ جاندا ہے، اس نوں پربھو توں بنا (کتے بھی) کوئی ہور دوجا نہیں دسدا ۔۔5۔۔17۔۔