ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 1332
ਪਸਰੀ ਕਿਰਣਿ ਰਸਿ ਕਮਲ ਬਿਗਾਸੇ ਸਸਿ ਘਰਿ ਸੂਰੁ ਸਮਾਇਆ ॥
pasaree kiran ras kamal bigaase sas ghar soor samaaeaa |پرتوهای نور گسترده می شوند و نیلوفر دل با شادی شکوفا می شود. خورشید وارد خانه ماه می شود.
ਕਾਲੁ ਬਿਧੁੰਸਿ ਮਨਸਾ ਮਨਿ ਮਾਰੀ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ॥੩॥
kaal bidhuns manasaa man maaree guraprasaad prabh paaeaa |3|من بر مرگ غلبه کرده ام. خواسته های ذهن از بین می رود. به لطف گورو، من خدا را پیدا کردم. ||3||
ਅਤਿ ਰਸਿ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲੈ ਰਾਤੀ ਦੂਜਾ ਰੰਗੁ ਨ ਕੋਈ ॥
at ras rang chaloolai raatee doojaa rang na koee |من به رنگ سرمه ای عمیق عشق او رنگ شده ام. من با هیچ رنگ دیگری رنگ نمی شوم.
ਨਾਨਕ ਰਸਨਿ ਰਸਾਏ ਰਾਤੇ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ॥੪॥੧੫॥
naanak rasan rasaae raate rav rahiaa prabh soee |4|15|ای نانک، زبانم از ذائقه خداوندی که همه جا را فراگرفته و فرا گرفته است. ||4||15||
ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
prabhaatee mahalaa 1 |پرابهاتی، اول مهل:
ਬਾਰਹ ਮਹਿ ਰਾਵਲ ਖਪਿ ਜਾਵਹਿ ਚਹੁ ਛਿਅ ਮਹਿ ਸੰਨਿਆਸੀ ॥
baarah meh raaval khap jaaveh chahu chhia meh saniaasee |یوگی ها به دوازده مدرسه و سانیاسی ها به ده مدرسه تقسیم می شوند.
ਜੋਗੀ ਕਾਪੜੀਆ ਸਿਰਖੂਥੇ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਗਲਿ ਫਾਸੀ ॥੧॥
jogee kaaparreea sirakhoothe bin sabadai gal faasee |1|یوگی ها و کسانی که لباس مذهبی بر تن دارند و جین ها با موهای کنده شده - بدون کلام شاباد، طناب دور گردنشان است. ||1||
ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਪੂਰੇ ਬੈਰਾਗੀ ॥
sabad rate poore bairaagee |کسانی که با شاباد آغشته شده اند، انصراف دهندگان کاملاً جدا هستند.
ਅਉਹਠਿ ਹਸਤ ਮਹਿ ਭੀਖਿਆ ਜਾਚੀ ਏਕ ਭਾਇ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
aauhatth hasat meh bheekhiaa jaachee ek bhaae liv laagee |1| rahaau |آنها التماس می کنند که صدقه را در دستان دل خود دریافت کنند و عشق و محبت را برای یکتا در آغوش بگیرند. ||1||مکث||
ਬ੍ਰਹਮਣ ਵਾਦੁ ਪੜਹਿ ਕਰਿ ਕਿਰਿਆ ਕਰਣੀ ਕਰਮ ਕਰਾਏ ॥
brahaman vaad parreh kar kiriaa karanee karam karaae |برهمن ها کتاب های مقدس را مطالعه و بحث می کنند. آنها مراسم تشریفاتی را انجام می دهند و دیگران را در این مراسم هدایت می کنند.
ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਮਨਮੁਖੁ ਵਿਛੁੜਿ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥੨॥
bin boojhe kichh soojhai naahee manamukh vichhurr dukh paae |2|بدون درک واقعی، آن منمخ های خودخواه چیزی نمی فهمند. از خدا جدا شده اند، درد می کشند. ||2||
ਸਬਦਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਸੂਚਾਚਾਰੀ ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਮਾਨੇ ॥
sabad mile se soochaachaaree saachee daragah maane |کسانی که شباد را دریافت می کنند، مقدس و پاک هستند. آنها در دادگاه واقعی تایید می شوند.
ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮਿ ਰਤਨਿ ਲਿਵ ਲਾਗੇ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸਾਚਿ ਸਮਾਨੇ ॥੩॥
anadin naam ratan liv laage jug jug saach samaane |3|شب و روز، آنها عاشقانه با نعم هماهنگ می شوند. در طول اعصار، آنها در یک حقیقت ادغام شده اند. ||3||
ਸਗਲੇ ਕਰਮ ਧਰਮ ਸੁਚਿ ਸੰਜਮ ਜਪ ਤਪ ਤੀਰਥ ਸਬਦਿ ਵਸੇ ॥
sagale karam dharam such sanjam jap tap teerath sabad vase |اعمال نیک، درستکاری و ایمان ذرمی، تطهیر، انضباط نفس سخت، ذکر، مراقبه شدید و زیارت عتبات عالیات - همه اینها در شباد باقی می مانند.
ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇਆ ਦੂਖ ਪਰਾਛਤ ਕਾਲ ਨਸੇ ॥੪॥੧੬॥
naanak satigur milai milaaeaa dookh paraachhat kaal nase |4|16|ای ناناک، در اتحاد با گوروی واقعی، رنج، گناه و مرگ فرار می کنند. ||4||16||
ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
prabhaatee mahalaa 1 |پرابهاتی، اول مهل:
ਸੰਤਾ ਕੀ ਰੇਣੁ ਸਾਧ ਜਨ ਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਤਰੁ ਤਾਰੀ ॥
santaa kee ren saadh jan sangat har keerat tar taaree |گرد و غبار پاهای اولیای الهی، گروه مقدس و حمدهای خداوند ما را به آن سوی دیگر می برد.
ਕਹਾ ਕਰੈ ਬਪੁਰਾ ਜਮੁ ਡਰਪੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਿਦੈ ਮੁਰਾਰੀ ॥੧॥
kahaa karai bapuraa jam ddarapai guramukh ridai muraaree |1|رسول مرگ بدبخت و وحشت زده با گورمخ ها چه می تواند بکند؟ خداوند در دل آنها می ماند. ||1||
ਜਲਿ ਜਾਉ ਜੀਵਨੁ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ॥
jal jaau jeevan naam binaa |بدون نعم، نام خداوند، زندگی ممکن است به خوبی سوخته شود.
ਹਰਿ ਜਪਿ ਜਾਪੁ ਜਪਉ ਜਪਮਾਲੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਵੈ ਸਾਦੁ ਮਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har jap jaap jpau japamaalee guramukh aavai saad manaa |1| rahaau |گورموخ می خواند و در مورد خداوند تعمق می کند و بر ملا می خواند. طعم خداوند به ذهن می آید. ||1||مکث||
ਗੁਰ ਉਪਦੇਸ ਸਾਚੁ ਸੁਖੁ ਜਾ ਕਉ ਕਿਆ ਤਿਸੁ ਉਪਮਾ ਕਹੀਐ ॥
gur upades saach sukh jaa kau kiaa tis upamaa kaheeai |کسانی که از آموزه های گورو پیروی می کنند آرامش واقعی پیدا می کنند - چگونه می توانم شکوه چنین شخصی را توصیف کنم؟
ਲਾਲ ਜਵੇਹਰ ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਖੋਜਤ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਹੀਐ ॥੨॥
laal javehar ratan padaarath khojat guramukh laheeai |2|گورمخ جواهرات و جواهرات و الماس و یاقوت ها و گنج ها را می جوید و می یابد. ||2||
ਚੀਨੈ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਧਨੁ ਸਾਚੌ ਏਕ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ॥
cheenai giaan dhiaan dhan saachau ek sabad liv laavai |پس خود را بر گنجینه های خرد معنوی و مراقبه متمرکز کنید. عاشقانه با خداوند یگانه راستین و کلام شاباد او هماهنگ بمانید.
ਨਿਰਾਲੰਬੁ ਨਿਰਹਾਰੁ ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਨਿਰਭਉ ਤਾੜੀ ਲਾਵੈ ॥੩॥
niraalanb nirahaar nihakeval nirbhau taarree laavai |3|در حالت اولیه خداوند بی باک، بی آلایش، مستقل و خودبسنده جذب بمانید. ||3||
ਸਾਇਰ ਸਪਤ ਭਰੇ ਜਲ ਨਿਰਮਲਿ ਉਲਟੀ ਨਾਵ ਤਰਾਵੈ ॥
saaeir sapat bhare jal niramal ulattee naav taraavai |هفت دریا مملو از آب مطهر هستند. قایق وارونه روی آن شناور است.
ਬਾਹਰਿ ਜਾਤੌ ਠਾਕਿ ਰਹਾਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ॥੪॥
baahar jaatau tthaak rahaavai guramukh sahaj samaavai |4|ذهنی که در حواسپرتیهای بیرونی سرگردان است، مهار شده و تحت کنترل است. گورموک به طور شهودی در خدا جذب می شود. ||4||
ਸੋ ਗਿਰਹੀ ਸੋ ਦਾਸੁ ਉਦਾਸੀ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥
so girahee so daas udaasee jin guramukh aap pachhaaniaa |او اهل خانه است، او اعراض و عبد خداست که به عنوان گورمخ به نفس خود پی می برد.
ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਅਵਰੁ ਨਹੀ ਦੂਜਾ ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੫॥੧੭॥
naanak kahai avar nahee doojaa saach sabad man maaniaa |5|17|نانک می گوید، ذهن او از کلام راستین شاباد خشنود و آرام می شود. اصلا دیگری وجود ندارد ||5||17||
ਰਾਗੁ ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੩ ਚਉਪਦੇ ॥
raag prabhaatee mahalaa 3 chaupade |راگ پرابهاتی، مهل سوم، چاو پادهای:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |خدای یکتا خالق جهانی. به لطف استاد واقعی:
ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਕੋਈ ਬੂਝੈ ਸਬਦੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥
guramukh viralaa koee boojhai sabade rahiaa samaaee |کسانی که گورمخ می شوند و می فهمند بسیار نادر هستند; خداوند از طریق کلام شاباد خود نفوذ و نفوذ دارد.
ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਸਾਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੧॥
naam rate sadaa sukh paavai saach rahai liv laaee |1|کسانی که با نعم، نام خداوند آغشته شده اند، آرامش ابدی می یابند. آنها عاشقانه با آن حقیقی هماهنگ می مانند. ||1||