ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 1109
ਆਗੈ ਘਾਮ ਪਿਛੈ ਰੁਤਿ ਜਾਡਾ ਦੇਖਿ ਚਲਤ ਮਨੁ ਡੋਲੇ ॥
aagai ghaam pichhai rut jaaddaa dekh chalat man ddole |اکنون تابستان پشت سر ماست و فصل زمستان در پیش است. با خیره شدن به این نمایشنامه، ذهن متزلزل من متزلزل می شود.
ਦਹ ਦਿਸਿ ਸਾਖ ਹਰੀ ਹਰੀਆਵਲ ਸਹਜਿ ਪਕੈ ਸੋ ਮੀਠਾ ॥
dah dis saakh haree hareeaaval sahaj pakai so meetthaa |در هر ده جهت، شاخه ها سبز و زنده هستند. چیزی که آهسته می رسد، شیرین است.
ਨਾਨਕ ਅਸੁਨਿ ਮਿਲਹੁ ਪਿਆਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਭਏ ਬਸੀਠਾ ॥੧੧॥
naanak asun milahu piaare satigur bhe baseetthaa |11|ای ناناک، در اسو، خواهش می کنم با من ملاقات کن، معشوق من. گورو واقعی وکیل مدافع و دوست من شده است. ||11||
ਕਤਕਿ ਕਿਰਤੁ ਪਇਆ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਭਾਇਆ ॥
katak kirat peaa jo prabh bhaaeaa |در کاتک، این به تنهایی اتفاق می افتد که مورد رضایت خداوند است.
ਦੀਪਕੁ ਸਹਜਿ ਬਲੈ ਤਤਿ ਜਲਾਇਆ ॥
deepak sahaj balai tat jalaaeaa |چراغ شهود می سوزد که با ذات واقعیت روشن می شود.
ਦੀਪਕ ਰਸ ਤੇਲੋ ਧਨ ਪਿਰ ਮੇਲੋ ਧਨ ਓਮਾਹੈ ਸਰਸੀ ॥
deepak ras telo dhan pir melo dhan omaahai sarasee |عشق روغنی است در چراغ که عروس روح را با پروردگارش پیوند می دهد. عروس خوشحال است، در وجد.
ਅਵਗਣ ਮਾਰੀ ਮਰੈ ਨ ਸੀਝੈ ਗੁਣਿ ਮਾਰੀ ਤਾ ਮਰਸੀ ॥
avagan maaree marai na seejhai gun maaree taa marasee |کسی که در عیب و نقص بمیرد، مرگ او موفقیت آمیز نیست. اما کسی که در فضیلت باشکوه بمیرد، واقعاً می میرد.
ਨਾਮੁ ਭਗਤਿ ਦੇ ਨਿਜ ਘਰਿ ਬੈਠੇ ਅਜਹੁ ਤਿਨਾੜੀ ਆਸਾ ॥
naam bhagat de nij ghar baitthe ajahu tinaarree aasaa |کسانی که از عبادت عبادی نعم، نام خداوند برخوردارند، در خانه باطن خود می نشینند. امیدشان به توست.
ਨਾਨਕ ਮਿਲਹੁ ਕਪਟ ਦਰ ਖੋਲਹੁ ਏਕ ਘੜੀ ਖਟੁ ਮਾਸਾ ॥੧੨॥
naanak milahu kapatt dar kholahu ek gharree khatt maasaa |12|نانک: پروردگارا، دریچه های درگاهت را باز کن و مرا ملاقات کن. یک لحظه برای من مثل شش ماه است. ||12||
ਮੰਘਰ ਮਾਹੁ ਭਲਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਅੰਕਿ ਸਮਾਵਏ ॥
manghar maahu bhalaa har gun ank samaave |ماه ماغر برای آنانی که حمد پروردگار را می خوانند و در وجود او می آمیزند نیکو است.
ਗੁਣਵੰਤੀ ਗੁਣ ਰਵੈ ਮੈ ਪਿਰੁ ਨਿਹਚਲੁ ਭਾਵਏ ॥
gunavantee gun ravai mai pir nihachal bhaave |همسر نیکوکار تسبیحات با شکوه خود را بر زبان می آورد. پروردگار شوهر محبوب من ابدی و تغییر ناپذیر است.
ਨਿਹਚਲੁ ਚਤੁਰੁ ਸੁਜਾਣੁ ਬਿਧਾਤਾ ਚੰਚਲੁ ਜਗਤੁ ਸਬਾਇਆ ॥
nihachal chatur sujaan bidhaataa chanchal jagat sabaaeaa |پروردگار اولیه بی تحرک و تغییر ناپذیر، باهوش و خردمند است. تمام دنیا بی ثبات است
ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਗੁਣ ਅੰਕਿ ਸਮਾਣੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣੇ ਤਾ ਭਾਇਆ ॥
giaan dhiaan gun ank samaane prabh bhaane taa bhaaeaa |او به واسطه خرد معنوی و مراقبه در وجود او می آمیزد. او راضی خداست و او نیز از او راضی است.
ਗੀਤ ਨਾਦ ਕਵਿਤ ਕਵੇ ਸੁਣਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਦੁਖੁ ਭਾਗੈ ॥
geet naad kavit kave sun raam naam dukh bhaagai |من آوازها و موسیقی ها و اشعار شاعران را شنیده ام. اما فقط نام خداوند درد مرا از بین می برد.
ਨਾਨਕ ਸਾ ਧਨ ਨਾਹ ਪਿਆਰੀ ਅਭ ਭਗਤੀ ਪਿਰ ਆਗੈ ॥੧੩॥
naanak saa dhan naah piaaree abh bhagatee pir aagai |13|ای نانک، آن عروس روح، مورد رضایت پروردگار شوهرش است که عبادت عاشقانه را در حضور معشوقش انجام می دهد. ||13||
ਪੋਖਿ ਤੁਖਾਰੁ ਪੜੈ ਵਣੁ ਤ੍ਰਿਣੁ ਰਸੁ ਸੋਖੈ ॥
pokh tukhaar parrai van trin ras sokhai |در پوه برف می بارد و شیره درختان و مزارع خشک می شود.
ਆਵਤ ਕੀ ਨਾਹੀ ਮਨਿ ਤਨਿ ਵਸਹਿ ਮੁਖੇ ॥
aavat kee naahee man tan vaseh mukhe |چرا نیومدی؟ من تو را در ذهن، بدن و دهانم نگه می دارم.
ਮਨਿ ਤਨਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਜਗਜੀਵਨੁ ਗੁਰਸਬਦੀ ਰੰਗੁ ਮਾਣੀ ॥
man tan rav rahiaa jagajeevan gurasabadee rang maanee |او در ذهن و بدن من نفوذ می کند و در آن نفوذ می کند. او زندگی جهان است. از طریق کلمه شاباد گورو، از عشق او لذت می برم.
ਅੰਡਜ ਜੇਰਜ ਸੇਤਜ ਉਤਭੁਜ ਘਟਿ ਘਟਿ ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ॥
anddaj jeraj setaj utabhuj ghatt ghatt jot samaanee |نور او همه کسانی را که از تخم، متولد شده از رحم، از عرق و متولد شده از زمین، هر قلب را پر می کند.
ਦਰਸਨੁ ਦੇਹੁ ਦਇਆਪਤਿ ਦਾਤੇ ਗਤਿ ਪਾਵਉ ਮਤਿ ਦੇਹੋ ॥
darasan dehu deaapat daate gat paavau mat deho |رؤیت پربرکت دارشان را به من عطا کن، ای پروردگار مهربان و رحیم. ای بخشنده بزرگ، به من فهم عطا کن تا نجات پیدا کنم.
ਨਾਨਕ ਰੰਗਿ ਰਵੈ ਰਸਿ ਰਸੀਆ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸਨੇਹੋ ॥੧੪॥
naanak rang ravai ras raseea har siau preet saneho |14|ای نانک، خداوند از عروسی که عاشق اوست لذت می برد، مزه می کند و به وجد می آورد. ||14||
ਮਾਘਿ ਪੁਨੀਤ ਭਈ ਤੀਰਥੁ ਅੰਤਰਿ ਜਾਨਿਆ ॥
maagh puneet bhee teerath antar jaaniaa |در ماغ پاک می شوم; میدانم که حرم زیارت در درون من است.
ਸਾਜਨ ਸਹਜਿ ਮਿਲੇ ਗੁਣ ਗਹਿ ਅੰਕਿ ਸਮਾਨਿਆ ॥
saajan sahaj mile gun geh ank samaaniaa |من دوستم را با سهولت شهودی ملاقات کردم. من فضایل باشکوه او را درک می کنم و در وجودش می آمیزم.
ਪ੍ਰੀਤਮ ਗੁਣ ਅੰਕੇ ਸੁਣਿ ਪ੍ਰਭ ਬੰਕੇ ਤੁਧੁ ਭਾਵਾ ਸਰਿ ਨਾਵਾ ॥
preetam gun anke sun prabh banke tudh bhaavaa sar naavaa |ای معشوق، خداوند زیبای من، لطفاً گوش کن: من جلال تو را می خوانم و در وجود تو می آمیزم. اگر به خواست تو خشنود است، در حوض مقدس داخل غسل می کنم.
ਗੰਗ ਜਮੁਨ ਤਹ ਬੇਣੀ ਸੰਗਮ ਸਾਤ ਸਮੁੰਦ ਸਮਾਵਾ ॥
gang jamun tah benee sangam saat samund samaavaa |گنگ، جامونا، محل ملاقات مقدس سه رود، هفت دریا،
ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਪੂਜਾ ਪਰਮੇਸੁਰ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ॥
pun daan poojaa paramesur jug jug eko jaataa |خیریه، هدایا، ستایش و عبادت همه در خداوند متعال است. در طول اعصار، من یکی را درک می کنم.
ਨਾਨਕ ਮਾਘਿ ਮਹਾ ਰਸੁ ਹਰਿ ਜਪਿ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਤਾ ॥੧੫॥
naanak maagh mahaa ras har jap atthasatth teerath naataa |15|ای نانک، در ماغ، والاترین ذات، مراقبه در پروردگار است; این حمام مطهر شصت و هشت حرم مطهر زیارتی است. ||15||
ਫਲਗੁਨਿ ਮਨਿ ਰਹਸੀ ਪ੍ਰੇਮੁ ਸੁਭਾਇਆ ॥
falagun man rahasee prem subhaaeaa |در Phalgun، ذهن او از عشق معشوق خشنود است.
ਅਨਦਿਨੁ ਰਹਸੁ ਭਇਆ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ॥
anadin rahas bheaa aap gavaaeaa |شب و روز او شیفته است و خودخواهی اش از بین رفته است.
ਮਨ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਇਆ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਘਰਿ ਆਓ ॥
man mohu chukaaeaa jaa tis bhaaeaa kar kirapaa ghar aao |دلبستگی عاطفی وقتی که او را خشنود کند از ذهن او ریشه کن می شود. در رحمت او به خانه من می آید.
ਬਹੁਤੇ ਵੇਸ ਕਰੀ ਪਿਰ ਬਾਝਹੁ ਮਹਲੀ ਲਹਾ ਨ ਥਾਓ ॥
bahute ves karee pir baajhahu mahalee lahaa na thaao |من لباس های مختلف می پوشم، اما بدون معشوق، جایی در عمارت حضورش نمی یابم.
ਹਾਰ ਡੋਰ ਰਸ ਪਾਟ ਪਟੰਬਰ ਪਿਰਿ ਲੋੜੀ ਸੀਗਾਰੀ ॥
haar ddor ras paatt pattanbar pir lorree seegaaree |من خود را با گلدسته های گل، گردنبندهای مروارید، روغن های معطر و لباس های ابریشمی آراسته ام.
ਨਾਨਕ ਮੇਲਿ ਲਈ ਗੁਰਿ ਅਪਣੈ ਘਰਿ ਵਰੁ ਪਾਇਆ ਨਾਰੀ ॥੧੬॥
naanak mel lee gur apanai ghar var paaeaa naaree |16|ای ناناک، گورو مرا با خود متحد کرده است. عروس روح، پروردگار شوهرش را در خانه قلب خود یافته است. ||16||
ਬੇ ਦਸ ਮਾਹ ਰੁਤੀ ਥਿਤੀ ਵਾਰ ਭਲੇ ॥
be das maah rutee thitee vaar bhale |دوازده ماه، فصول، هفته ها، روزها، ساعت ها، دقیقه ها و ثانیه ها همه عالی هستند،
ਘੜੀ ਮੂਰਤ ਪਲ ਸਾਚੇ ਆਏ ਸਹਜਿ ਮਿਲੇ ॥
gharree moorat pal saache aae sahaj mile |هنگامی که پروردگار واقعی می آید و او را با سهولت طبیعی ملاقات می کند.
ਪ੍ਰਭ ਮਿਲੇ ਪਿਆਰੇ ਕਾਰਜ ਸਾਰੇ ਕਰਤਾ ਸਭ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥
prabh mile piaare kaaraj saare karataa sabh bidh jaanai |خدای حبیب من مرا ملاقات کرده و همه امور من حل شده است. پروردگار خالق همه راه ها و ابزارها را می داند.
ਜਿਨਿ ਸੀਗਾਰੀ ਤਿਸਹਿ ਪਿਆਰੀ ਮੇਲੁ ਭਇਆ ਰੰਗੁ ਮਾਣੈ ॥
jin seegaaree tiseh piaaree mel bheaa rang maanai |من مورد محبت کسي هستم که مرا زينت داده و برتري داده است. من او را ملاقات کرده ام و از عشق او لذت می برم.
ਘਰਿ ਸੇਜ ਸੁਹਾਵੀ ਜਾ ਪਿਰਿ ਰਾਵੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੋ ॥
ghar sej suhaavee jaa pir raavee guramukh masatak bhaago |بستر قلبم زیبا می شود، وقتی شوهرم مرا مجذوب می کند. به عنوان گورمخ، سرنوشت بر پیشانی من بیدار و فعال شده است.