ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 191
ਕਲਿ ਕਲੇਸ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥
kal kales gur sabad nivaare |کلمه شاباد گورو نگرانی ها و مشکلات را آرام می کند.
ਆਵਣ ਜਾਣ ਰਹੇ ਸੁਖ ਸਾਰੇ ॥੧॥
aavan jaan rahe sukh saare |1|آمدن و رفتن متوقف می شود و همه آسایش ها حاصل می شود. ||1||
ਭੈ ਬਿਨਸੇ ਨਿਰਭਉ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ॥
bhai binase nirbhau har dhiaaeaa |ترس از بین می رود، مراقبه در پروردگار بی باک.
ਸਾਧਸੰਗਿ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
saadhasang har ke gun gaaeaa |1| rahaau |در Saadh Sangat، گروه مقدس، من حمدهای با شکوه خداوند را می خوانم. ||1||مکث||
ਚਰਨ ਕਵਲ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਧਾਰੇ ॥
charan kaval rid antar dhaare |من پای نیلوفر آبی خداوند را در قلب خود جای داده ام.
ਅਗਨਿ ਸਾਗਰ ਗੁਰਿ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੇ ॥੨॥
agan saagar gur paar utaare |2|گورو مرا به آن سوی اقیانوس آتش برده است. ||2||
ਬੂਡਤ ਜਾਤ ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਕਾਢੇ ॥
booddat jaat poorai gur kaadte |در حال غرق شدن بودم و گورو کامل مرا بیرون کشید.
ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਟੂਟੇ ਗਾਢੇ ॥੩॥
janam janam ke ttootte gaadte |3|من به خاطر تجسم های بی شماری از خداوند جدا شدم و اکنون گورو دوباره مرا با او متحد کرد. ||3||
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥
kahu naanak tis gur balihaaree |ناناک می گوید، من قربانی گورو هستم.
ਜਿਸੁ ਭੇਟਤ ਗਤਿ ਭਈ ਹਮਾਰੀ ॥੪॥੫੬॥੧੨੫॥
jis bhettat gat bhee hamaaree |4|56|125|ملاقات با او، من نجات یافته ام. ||4||56||125||
ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
gaurree mahalaa 5 |گاری، مهل پنجم:
ਸਾਧਸੰਗਿ ਤਾ ਕੀ ਸਰਨੀ ਪਰਹੁ ॥
saadhasang taa kee saranee parahu |در سعد سنگات، گروه مقدس، پناهگاه او را جستجو کنید.
ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਪਨਾ ਆਗੈ ਧਰਹੁ ॥੧॥
man tan apanaa aagai dharahu |1|ذهن و بدن خود را در پیشکش او قرار دهید. ||1||
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਪੀਵਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥
amrit naam peevahu mere bhaaee |ای خواهران و برادران سرنوشت ساز من از شهد آمبروسیال نام بنوشید.
ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸਭ ਤਪਤਿ ਬੁਝਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
simar simar sabh tapat bujhaaee |1| rahaau |تعمق، تعمق به یاد پروردگار، آتش آرزو به کلی خاموش می شود. ||1||مکث||
ਤਜਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ਜਨਮ ਮਰਣੁ ਨਿਵਾਰਹੁ ॥
taj abhimaan janam maran nivaarahu |از غرور متکبرانه خود دست بردارید و به چرخه تولد و مرگ پایان دهید.
ਹਰਿ ਕੇ ਦਾਸ ਕੇ ਚਰਣ ਨਮਸਕਾਰਹੁ ॥੨॥
har ke daas ke charan namasakaarahu |2|با خضوع در برابر پاهای بنده خداوند تعظیم کنید. ||2||
ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮਨਹਿ ਸਮਾਲੇ ॥
saas saas prabh maneh samaale |با تک تک نفس هایت خدا را در ذهنت یاد کن.
ਸੋ ਧਨੁ ਸੰਚਹੁ ਜੋ ਚਾਲੈ ਨਾਲੇ ॥੩॥
so dhan sanchahu jo chaalai naale |3|فقط آن ثروت را جمع آوری کن که با تو خواهد رفت. ||3||
ਤਿਸਹਿ ਪਰਾਪਤਿ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਭਾਗੁ ॥
tiseh paraapat jis masatak bhaag |تنها او به آن دست می یابد که چنین سرنوشتی بر پیشانی او نوشته شده است.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਾ ਕੀ ਚਰਣੀ ਲਾਗੁ ॥੪॥੫੭॥੧੨੬॥
kahu naanak taa kee charanee laag |4|57|126|می گوید ناناک، به پای آن پروردگار بیفت. ||4||57||126||
ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
gaurree mahalaa 5 |گاری، مهل پنجم:
ਸੂਕੇ ਹਰੇ ਕੀਏ ਖਿਨ ਮਾਹੇ ॥
sooke hare kee khin maahe |شاخه های خشک شده دوباره در یک لحظه سبز می شوند.
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸੰਚਿ ਜੀਵਾਏ ॥੧॥
amrit drisatt sanch jeevaae |1|نگاه آمبروسیال او آنها را آبیاری و احیا می کند. ||1||
ਕਾਟੇ ਕਸਟ ਪੂਰੇ ਗੁਰਦੇਵ ॥
kaatte kasatt poore guradev |استاد الهی کامل غم و اندوه مرا از بین برده است.
ਸੇਵਕ ਕਉ ਦੀਨੀ ਅਪੁਨੀ ਸੇਵ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sevak kau deenee apunee sev |1| rahaau |او خدمت خود را بر بنده خود منت می گذارد. ||1||مکث||
ਮਿਟਿ ਗਈ ਚਿੰਤ ਪੁਨੀ ਮਨ ਆਸਾ ॥
mitt gee chint punee man aasaa |اضطراب برطرف می شود و خواسته های ذهن برآورده می شود
ਕਰੀ ਦਇਆ ਸਤਿਗੁਰਿ ਗੁਣਤਾਸਾ ॥੨॥
karee deaa satigur gunataasaa |2|هنگامی که گورو واقعی، گنج عالی، مهربانی خود را نشان می دهد. ||2||
ਦੁਖ ਨਾਠੇ ਸੁਖ ਆਇ ਸਮਾਏ ॥
dukh naatthe sukh aae samaae |درد به دور رانده می شود و آرامش به جایش می آید.
ਢੀਲ ਨ ਪਰੀ ਜਾ ਗੁਰਿ ਫੁਰਮਾਏ ॥੩॥
dteel na paree jaa gur furamaae |3|هیچ تاخیری وجود ندارد، زمانی که گورو دستور می دهد. ||3||
ਇਛ ਪੁਨੀ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਮਿਲੇ ॥
eichh punee poore gur mile |آرزوها زمانی برآورده می شوند که شخص با گورو واقعی ملاقات کند.
ਨਾਨਕ ਤੇ ਜਨ ਸੁਫਲ ਫਲੇ ॥੪॥੫੮॥੧੨੭॥
naanak te jan sufal fale |4|58|127|ای نانک، بنده حقیر او پربار و رستگار است. ||4||58||127||
ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
gaurree mahalaa 5 |گاری، مهل پنجم:
ਤਾਪ ਗਏ ਪਾਈ ਪ੍ਰਭਿ ਸਾਂਤਿ ॥
taap ge paaee prabh saant |تب از بین رفته است. خداوند ما را از آرامش و آرامش فرو برده است.
ਸੀਤਲ ਭਏ ਕੀਨੀ ਪ੍ਰਭ ਦਾਤਿ ॥੧॥
seetal bhe keenee prabh daat |1|صلح سرد حاکم است. خداوند این هدیه را داده است. ||1||
ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਭਏ ਸੁਹੇਲੇ ॥
prabh kirapaa te bhe suhele |به فضل خدا راحت شدیم.
ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਬਿਛੁਰੇ ਮੇਲੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
janam janam ke bichhure mele |1| rahaau |ما که برای تجسم های بی شماری از او جدا شده ایم، اکنون با او متحد شده ایم. ||1||مکث||
ਸਿਮਰਤ ਸਿਮਰਤ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਨਾਉ ॥
simarat simarat prabh kaa naau |تعمق، تعمق در ذکر نام خدا،
ਸਗਲ ਰੋਗ ਕਾ ਬਿਨਸਿਆ ਥਾਉ ॥੨॥
sagal rog kaa binasiaa thaau |2|خانه همه بیماری ها ویران می شود. ||2||
ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ਬੋਲੈ ਹਰਿ ਬਾਣੀ ॥
sahaj subhaae bolai har baanee |در آرامش و آرامش شهودی، کلام بنی پروردگار را بخوانید.
ਆਠ ਪਹਰ ਪ੍ਰਭ ਸਿਮਰਹੁ ਪ੍ਰਾਣੀ ॥੩॥
aatth pahar prabh simarahu praanee |3|بیست و چهار ساعت شبانه روز، ای فانی، در مورد خدا فکر کن. ||3||
ਦੂਖੁ ਦਰਦੁ ਜਮੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ॥
dookh darad jam nerr na aavai |درد و رنج و رسول مرگ به آن یکی هم نزدیک نمی شود.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜੋ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਵੈ ॥੪॥੫੯॥੧੨੮॥
kahu naanak jo har gun gaavai |4|59|128|ناناک می گوید که ستایش های با شکوه خداوند را می خواند. ||4||59||128||
ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
gaurree mahalaa 5 |گاری، مهل پنجم:
ਭਲੇ ਦਿਨਸ ਭਲੇ ਸੰਜੋਗ ॥
bhale dinas bhale sanjog |روز فرخنده است و فرصتی فرخنده،
ਜਿਤੁ ਭੇਟੇ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਨਿਰਜੋਗ ॥੧॥
jit bhette paarabraham nirajog |1|که مرا به خداوند متعال، خدای ناپیوسته و نامحدود رساند. ||1||
ਓਹ ਬੇਲਾ ਕਉ ਹਉ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥
oh belaa kau hau bal jaau |من فدای آن زمان هستم
ਜਿਤੁ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਜਪੈ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jit meraa man japai har naau |1| rahaau |وقتی ذهن من نام خداوند را می خواند. ||1||مکث||
ਸਫਲ ਮੂਰਤੁ ਸਫਲ ਓਹ ਘਰੀ ॥
safal moorat safal oh gharee |خوشا آن لحظه و خوشا آن زمان
ਜਿਤੁ ਰਸਨਾ ਉਚਰੈ ਹਰਿ ਹਰੀ ॥੨॥
jit rasanaa ucharai har haree |2|هنگامی که زبان من نام خداوند، حر، هری را می خواند. ||2||
ਸਫਲੁ ਓਹੁ ਮਾਥਾ ਸੰਤ ਨਮਸਕਾਰਸਿ ॥
safal ohu maathaa sant namasakaaras |خوشا به حال آن پیشانی که با خضوع در برابر اولیای الهی خم می شود.
ਚਰਣ ਪੁਨੀਤ ਚਲਹਿ ਹਰਿ ਮਾਰਗਿ ॥੩॥
charan puneet chaleh har maarag |3|مقدسند آن پاهایی که در راه خداوند راه می روند. ||3||
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਭਲਾ ਮੇਰਾ ਕਰਮ ॥
kahu naanak bhalaa meraa karam |می گوید ناناک، کارمای من به نیکی است،
ਜਿਤੁ ਭੇਟੇ ਸਾਧੂ ਕੇ ਚਰਨ ॥੪॥੬੦॥੧੨੯॥
jit bhette saadhoo ke charan |4|60|129|که مرا به لمس پاهای حضرت واداشته است. ||4||60||129||