ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 1241
ਪੂਜ ਕਰੇ ਰਖੈ ਨਾਵਾਲਿ ॥
pooj kare rakhai naavaal |شما خدایان سنگی خود را می شویید و آنها را می پرستید.
ਕੁੰਗੂ ਚੰਨਣੁ ਫੁਲ ਚੜਾਏ ॥
kungoo chanan ful charraae |زعفران، صندل و گل ارائه می دهید.
ਪੈਰੀ ਪੈ ਪੈ ਬਹੁਤੁ ਮਨਾਏ ॥
pairee pai pai bahut manaae |با افتادن به پای آنها، خیلی تلاش می کنی که آنها را آرام کنی.
ਮਾਣੂਆ ਮੰਗਿ ਮੰਗਿ ਪੈਨੑੈ ਖਾਇ ॥
maanooaa mang mang painaai khaae |التماس کردن، التماس کردن از دیگران، چیزهایی برای پوشیدن و خوردن به دست می آورید.
ਅੰਧੀ ਕੰਮੀ ਅੰਧ ਸਜਾਇ ॥
andhee kamee andh sajaae |به خاطر اعمال کورتان، کورکورانه مجازات خواهید شد.
ਭੁਖਿਆ ਦੇਇ ਨ ਮਰਦਿਆ ਰਖੈ ॥
bhukhiaa dee na maradiaa rakhai |بت شما گرسنگان را سیر نمی کند و مردی را که در حال مرگ است نجات نمی دهد.
ਅੰਧਾ ਝਗੜਾ ਅੰਧੀ ਸਥੈ ॥੧॥
andhaa jhagarraa andhee sathai |1|مجلس نابینا در کوری بحث می کند. ||1||
ਮਹਲਾ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਸਭੇ ਸੁਰਤੀ ਜੋਗ ਸਭਿ ਸਭੇ ਬੇਦ ਪੁਰਾਣ ॥
sabhe suratee jog sabh sabhe bed puraan |همه درک شهودی، همه یوگا، همه وداها و پوراناها.
ਸਭੇ ਕਰਣੇ ਤਪ ਸਭਿ ਸਭੇ ਗੀਤ ਗਿਆਨ ॥
sabhe karane tap sabh sabhe geet giaan |همه اعمال، همه توبه ها، همه آهنگ ها و حکمت معنوی.
ਸਭੇ ਬੁਧੀ ਸੁਧਿ ਸਭਿ ਸਭਿ ਤੀਰਥ ਸਭਿ ਥਾਨ ॥
sabhe budhee sudh sabh sabh teerath sabh thaan |همه عقل، همه روشنایی، همه حرم های زیارتی.
ਸਭਿ ਪਾਤਿਸਾਹੀਆ ਅਮਰ ਸਭਿ ਸਭਿ ਖੁਸੀਆ ਸਭਿ ਖਾਨ ॥
sabh paatisaaheea amar sabh sabh khuseea sabh khaan |همه پادشاهی ها، همه فرمان های سلطنتی، همه شادی ها و همه لذیذها.
ਸਭੇ ਮਾਣਸ ਦੇਵ ਸਭਿ ਸਭੇ ਜੋਗ ਧਿਆਨ ॥
sabhe maanas dev sabh sabhe jog dhiaan |همه بشریت، همه خدایان، همه یوگا و مدیتیشن.
ਸਭੇ ਪੁਰੀਆ ਖੰਡ ਸਭਿ ਸਭੇ ਜੀਅ ਜਹਾਨ ॥
sabhe pureea khandd sabh sabhe jeea jahaan |همه جهان ها، همه ملکوت های آسمانی؛ همه موجودات عالم
ਹੁਕਮਿ ਚਲਾਏ ਆਪਣੈ ਕਰਮੀ ਵਹੈ ਕਲਾਮ ॥
hukam chalaae aapanai karamee vahai kalaam |به گفته حکم او به آنها امر می کند. قلم او شرح اعمال آنها را می نویسد.
ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਸਚਿ ਨਾਇ ਸਚੁ ਸਭਾ ਦੀਬਾਨੁ ॥੨॥
naanak sachaa sach naae sach sabhaa deebaan |2|ای نانک، حق است خداوند، و حق است نام او. جماعت و دادگاه او درست است. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਨਾਮੇ ਗਤਿ ਹੋਈ ॥
naae maniaai sukh aoopajai naame gat hoee |با ایمان به نام، صلح می جوشد. نام رهایی می آورد.
ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਪਤਿ ਪਾਈਐ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਸੋਈ ॥
naae maniaai pat paaeeai hiradai har soee |با ایمان به نام، عزت حاصل می شود. خداوند در قلب محفوظ است.
ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਭਵਜਲੁ ਲੰਘੀਐ ਫਿਰਿ ਬਿਘਨੁ ਨ ਹੋਈ ॥
naae maniaai bhavajal langheeai fir bighan na hoee |با ایمان به نام، از اقیانوس وحشتناک جهانی عبور می کنید و دیگر هیچ مانعی با آن مواجه نمی شوید.
ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਪੰਥੁ ਪਰਗਟਾ ਨਾਮੇ ਸਭ ਲੋਈ ॥
naae maniaai panth paragattaa naame sabh loee |با ایمان به نام، راه آشکار می شود. از طریق نام، شخص کاملاً روشن می شود.
ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਨਾਉ ਮੰਨੀਐ ਜਿਨ ਦੇਵੈ ਸੋਈ ॥੯॥
naanak satigur miliaai naau maneeai jin devai soee |9|ای ناناک، ملاقات با گوروی راستین، به نام ایمان می آورد. تنها او ایمان دارد که از آن برکت یافته است. ||9||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |سالوک، اول مهل:
ਪੁਰੀਆ ਖੰਡਾ ਸਿਰਿ ਕਰੇ ਇਕ ਪੈਰਿ ਧਿਆਏ ॥
pureea khanddaa sir kare ik pair dhiaae |فانی بر سر در میان عوالم و ملکوت ها راه می رود; او مراقبه می کند و روی یک پا متعادل است.
ਪਉਣੁ ਮਾਰਿ ਮਨਿ ਜਪੁ ਕਰੇ ਸਿਰੁ ਮੁੰਡੀ ਤਲੈ ਦੇਇ ॥
paun maar man jap kare sir munddee talai dee |او با کنترل باد نفس، در ذهن خود مدیتیشن می کند و چانه خود را در سینه فرو می برد.
ਕਿਸੁ ਉਪਰਿ ਓਹੁ ਟਿਕ ਟਿਕੈ ਕਿਸ ਨੋ ਜੋਰੁ ਕਰੇਇ ॥
kis upar ohu ttik ttikai kis no jor karee |او به چه چیزی تکیه می کند؟ قدرتش را از کجا می آورد؟
ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਨਾਨਕਾ ਕਿਸ ਨੋ ਕਰਤਾ ਦੇਇ ॥
kis no kaheeai naanakaa kis no karataa dee |چه می توان گفت ای نانک؟ چه کسی مورد برکت خالق است؟
ਹੁਕਮਿ ਰਹਾਏ ਆਪਣੈ ਮੂਰਖੁ ਆਪੁ ਗਣੇਇ ॥੧॥
hukam rahaae aapanai moorakh aap ganee |1|خداوند همه را تحت فرمان خود نگه می دارد، اما احمق خود را نشان می دهد. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਹੈ ਹੈ ਆਖਾਂ ਕੋਟਿ ਕੋਟਿ ਕੋਟੀ ਹੂ ਕੋਟਿ ਕੋਟਿ ॥
hai hai aakhaan kott kott kottee hoo kott kott |او هست، او هست - میلیونها میلیون بار، میلیونها میلیون بار میگویم.
ਆਖੂੰ ਆਖਾਂ ਸਦਾ ਸਦਾ ਕਹਣਿ ਨ ਆਵੈ ਤੋਟਿ ॥
aakhoon aakhaan sadaa sadaa kahan na aavai tott |با دهانم می گویم، تا ابد. این سخنرانی پایانی ندارد
ਨਾ ਹਉ ਥਕਾਂ ਨ ਠਾਕੀਆ ਏਵਡ ਰਖਹਿ ਜੋਤਿ ॥
naa hau thakaan na tthaakeea evadd rakheh jot |من خسته نمی شوم و متوقف نمی شوم. این چقدر عزم من است.
ਨਾਨਕ ਚਸਿਅਹੁ ਚੁਖ ਬਿੰਦ ਉਪਰਿ ਆਖਣੁ ਦੋਸੁ ॥੨॥
naanak chasiahu chukh bind upar aakhan dos |2|ای نانک این کوچک و ناچیز است. اینکه بگوییم بیشتر است، اشتباه است. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਕੁਲੁ ਉਧਰੈ ਸਭੁ ਕੁਟੰਬੁ ਸਬਾਇਆ ॥
naae maniaai kul udharai sabh kuttanb sabaaeaa |با ایمان به نام، تمام اجداد و خانواده شخص نجات می یابند.
ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਸੰਗਤਿ ਉਧਰੈ ਜਿਨ ਰਿਦੈ ਵਸਾਇਆ ॥
naae maniaai sangat udharai jin ridai vasaaeaa |با ایمان به نام، شرکای شخص نجات می یابند. آن را در قلب خود ثبت کنید
ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਸੁਣਿ ਉਧਰੇ ਜਿਨ ਰਸਨ ਰਸਾਇਆ ॥
naae maniaai sun udhare jin rasan rasaaeaa |با ایمان به نام، کسانی که آن را می شنوند نجات می یابند. بگذار زبانت از آن لذت ببرد
ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਦੁਖ ਭੁਖ ਗਈ ਜਿਨ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥
naae maniaai dukh bhukh gee jin naam chit laaeaa |با ایمان به نام، درد و گرسنگی از بین می رود. اجازه دهید آگاهی شما به نام متصل شود.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਤਿਨੀ ਸਾਲਾਹਿਆ ਜਿਨ ਗੁਰੂ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧੦॥
naanak naam tinee saalaahiaa jin guroo milaaeaa |10|ای ناناک، آنها به تنهایی نام را می ستایند که با گورو ملاقات می کنند. ||10||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |سالوک، اول مهل:
ਸਭੇ ਰਾਤੀ ਸਭਿ ਦਿਹ ਸਭਿ ਥਿਤੀ ਸਭਿ ਵਾਰ ॥
sabhe raatee sabh dih sabh thitee sabh vaar |تمام شب ها، همه روزها، همه تاریخ ها، تمام روزهای هفته؛
ਸਭੇ ਰੁਤੀ ਮਾਹ ਸਭਿ ਸਭਿ ਧਰਤਂੀ ਸਭਿ ਭਾਰ ॥
sabhe rutee maah sabh sabh dharatanee sabh bhaar |تمام فصول، همه ماه ها، تمام زمین و همه چیز روی آن.
ਸਭੇ ਪਾਣੀ ਪਉਣ ਸਭਿ ਸਭਿ ਅਗਨੀ ਪਾਤਾਲ ॥
sabhe paanee paun sabh sabh aganee paataal |همه آب ها، همه بادها، همه آتش ها و زیر زمین ها.
ਸਭੇ ਪੁਰੀਆ ਖੰਡ ਸਭਿ ਸਭਿ ਲੋਅ ਲੋਅ ਆਕਾਰ ॥
sabhe pureea khandd sabh sabh loa loa aakaar |همه منظومه ها و کهکشان های شمسی، همه جهان ها، مردم و اشکال.
ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਪੀ ਕੇਤੜਾ ਕਹਿ ਨ ਸਕੀਜੈ ਕਾਰ ॥
hukam na jaapee ketarraa keh na sakeejai kaar |هیچ کس نمی داند حکم فرمان او چقدر بزرگ است. هیچ کس نمی تواند اعمال او را توصیف کند.
ਆਖਹਿ ਥਕਹਿ ਆਖਿ ਆਖਿ ਕਰਿ ਸਿਫਤਂੀ ਵੀਚਾਰ ॥
aakheh thakeh aakh aakh kar sifatanee veechaar |انسان های فانی ممکن است تا زمانی که خسته شوند، تسبیحات او را بخوانند، بخوانند و بیندیشند.
ਤ੍ਰਿਣੁ ਨ ਪਾਇਓ ਬਪੁੜੀ ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਗਵਾਰ ॥੧॥
trin na paaeio bapurree naanak kahai gavaar |1|احمق های بیچاره، ای ناناک، حتی ذره ای از خداوند را نمی توانند پیدا کنند. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਅਖਂੀ ਪਰਣੈ ਜੇ ਫਿਰਾਂ ਦੇਖਾਂ ਸਭੁ ਆਕਾਰੁ ॥
akhanee paranai je firaan dekhaan sabh aakaar |اگر بخواهم با چشمان باز راه بروم و به تمام اشکال خلقت خیره شوم.
ਪੁਛਾ ਗਿਆਨੀ ਪੰਡਿਤਾਂ ਪੁਛਾ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰ ॥
puchhaa giaanee pandditaan puchhaa bed beechaar |می توانم از معلمان روحانی و علمای دینی و کسانی که در وداها می اندیشند بپرسم.