ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 790
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |سالوک، اول مهل:
ਚੋਰਾ ਜਾਰਾ ਰੰਡੀਆ ਕੁਟਣੀਆ ਦੀਬਾਣੁ ॥
choraa jaaraa randdeea kuttaneea deebaan |دزد، زناکار، روسپی و دلال محبت،
ਵੇਦੀਨਾ ਕੀ ਦੋਸਤੀ ਵੇਦੀਨਾ ਕਾ ਖਾਣੁ ॥
vedeenaa kee dosatee vedeenaa kaa khaan |با ناصالحان دوستی کن و با ناصالحان بخور.
ਸਿਫਤੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਸਦਾ ਵਸੈ ਸੈਤਾਨੁ ॥
sifatee saar na jaananee sadaa vasai saitaan |آنها قدر ستایش پروردگار را نمی دانند و شیطان همیشه با آنهاست.
ਗਦਹੁ ਚੰਦਨਿ ਖਉਲੀਐ ਭੀ ਸਾਹੂ ਸਿਉ ਪਾਣੁ ॥
gadahu chandan khauleeai bhee saahoo siau paan |اگر به الاغی با خمیر چوب صندل مسح شود، باز هم عاشق غلتیدن در خاک است.
ਨਾਨਕ ਕੂੜੈ ਕਤਿਐ ਕੂੜਾ ਤਣੀਐ ਤਾਣੁ ॥
naanak koorrai katiaai koorraa taneeai taan |ای نانک با ریسندگی باطل تار و پود باطل بافته می شود.
ਕੂੜਾ ਕਪੜੁ ਕਛੀਐ ਕੂੜਾ ਪੈਨਣੁ ਮਾਣੁ ॥੧॥
koorraa kaparr kachheeai koorraa painan maan |1|باطل پارچه و اندازه آن است و باطل غرور در چنین لباسی است. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਬਾਂਗਾ ਬੁਰਗੂ ਸਿੰਙੀਆ ਨਾਲੇ ਮਿਲੀ ਕਲਾਣ ॥
baangaa buragoo singeea naale milee kalaan |منادیان، فلوت نوازان، بوق زنی ها و نیز خوانندگان
ਇਕਿ ਦਾਤੇ ਇਕਿ ਮੰਗਤੇ ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥
eik daate ik mangate naam teraa paravaan |- برخی بخشنده و برخی گدا هستند. آنها فقط از طریق نام تو پذیرفته می شوند، پروردگارا.
ਨਾਨਕ ਜਿਨੑੀ ਸੁਣਿ ਕੈ ਮੰਨਿਆ ਹਉ ਤਿਨਾ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੨॥
naanak jinaee sun kai maniaa hau tinaa vittahu kurabaan |2|ای نانک، فدای کسانی هستم که نام را می شنوند و می پذیرند. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਭੁ ਕੂੜੁ ਹੈ ਕੂੜੋ ਹੋਇ ਗਇਆ ॥
maaeaa mohu sabh koorr hai koorro hoe geaa |دلبستگی به مایا کاملاً نادرست است و کسانی که به آن راه می روند نادرست هستند.
ਹਉਮੈ ਝਗੜਾ ਪਾਇਓਨੁ ਝਗੜੈ ਜਗੁ ਮੁਇਆ ॥
haumai jhagarraa paaeion jhagarrai jag mueaa |از طریق خودپرستی، جهان گرفتار درگیری و نزاع می شود و می میرد.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਝਗੜੁ ਚੁਕਾਇਓਨੁ ਇਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥
guramukh jhagarr chukaaeion iko rav rahiaa |گورمخ عاری از کشمکش و نزاع است و پروردگار یکتا را می بیند که همه جا را فرا گرفته است.
ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਭਉਜਲੁ ਤਰਿ ਗਇਆ ॥
sabh aatam raam pachhaaniaa bhaujal tar geaa |او با درک اینکه روح عالی همه جا است، از اقیانوس وحشتناک جهانی عبور می کند.
ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ਜੋਤਿ ਵਿਚਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਇਆ ॥੧੪॥
jot samaanee jot vich har naam sameaa |14|نور او در نور ادغام می شود و او در نام خداوند جذب می شود. ||14||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |سالوک: اول مهل:
ਸਤਿਗੁਰ ਭੀਖਿਆ ਦੇਹਿ ਮੈ ਤੂੰ ਸੰਮ੍ਰਥੁ ਦਾਤਾਰੁ ॥
satigur bheekhiaa dehi mai toon samrath daataar |ای مرشد راستین، صدقه خود را به من برکت ده. تو بخشنده توانا هستی.
ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਨਿਵਾਰੀਐ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥
haumai garab nivaareeai kaam krodh ahankaar |باشد که من خودخواهی، غرور، میل جنسی، خشم و خودبزرگ بینی خود را تسلیم و آرام کنم.
ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਪਰਜਾਲੀਐ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਆਧਾਰੁ ॥
lab lobh parajaaleeai naam milai aadhaar |تمام حرص و طمع مرا بسوزان و از نعم، نام خداوند، حمایتم کن.
ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਵਤਨ ਨਿਰਮਲਾ ਮੈਲਾ ਕਬਹੂੰ ਨ ਹੋਇ ॥
ahinis navatan niramalaa mailaa kabahoon na hoe |روز و شب مرا همیشه سرحال و نو، بی لک و پاک نگه دار. بگذار هرگز آلوده گناه نباشم
ਨਾਨਕ ਇਹ ਬਿਧਿ ਛੁਟੀਐ ਨਦਰਿ ਤੇਰੀ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੧॥
naanak ih bidh chhutteeai nadar teree sukh hoe |1|ای نانک، اینگونه نجات یافته ام. به لطف تو آرامش یافتم. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਇਕੋ ਕੰਤੁ ਸਬਾਈਆ ਜਿਤੀ ਦਰਿ ਖੜੀਆਹ ॥
eiko kant sabaaeea jitee dar kharreeaah |برای همه کسانی که بر درگاه او ایستاده اند، تنها خداوند یک شوهر است.
ਨਾਨਕ ਕੰਤੈ ਰਤੀਆ ਪੁਛਹਿ ਬਾਤੜੀਆਹ ॥੨॥
naanak kantai rateea puchheh baatarreeaah |2|اى نانك، از مولاي شوهرشان خبر مىخواهند، از آنان كه به عشق او آغشته شدهاند. ||2||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਸਭੇ ਕੰਤੈ ਰਤੀਆ ਮੈ ਦੋਹਾਗਣਿ ਕਿਤੁ ॥
sabhe kantai rateea mai dohaagan kit |همه با عشق به پروردگار شوهرشان آغشته شده اند. من یک عروس دور انداخته هستم - چه فایده ای دارم؟
ਮੈ ਤਨਿ ਅਵਗਣ ਏਤੜੇ ਖਸਮੁ ਨ ਫੇਰੇ ਚਿਤੁ ॥੩॥
mai tan avagan etarre khasam na fere chit |3|بدن من پر از عیب های بسیار است. پروردگار و مولای من حتی افکار خود را به من معطوف نمی کند. ||3||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨ ਕਉ ਸਿਫਤਿ ਜਿਨਾ ਦੈ ਵਾਤਿ ॥
hau balihaaree tin kau sifat jinaa dai vaat |من قربانی کسانی هستم که با دهان خود خداوند را ستایش می کنند.
ਸਭਿ ਰਾਤੀ ਸੋਹਾਗਣੀ ਇਕ ਮੈ ਦੋਹਾਗਣਿ ਰਾਤਿ ॥੪॥
sabh raatee sohaaganee ik mai dohaagan raat |4|تمام شب ها برای عروس های روح شاد است. من یک عروس دور انداخته هستم - اگر می توانستم حتی یک شب را با او داشته باشم! ||4||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਦਰਿ ਮੰਗਤੁ ਜਾਚੈ ਦਾਨੁ ਹਰਿ ਦੀਜੈ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ॥
dar mangat jaachai daan har deejai kripaa kar |من گدای درگاه تو هستم و التماس صدقه دارم. پروردگارا رحمتت را به من عطا کن و به من عطا کن.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੇਹੁ ਮਿਲਾਇ ਜਨੁ ਪਾਵੈ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ॥
guramukh lehu milaae jan paavai naam har |به عنوان گورمخ، بنده حقیر خود را با خود متحد کن تا نام تو را دریافت کنم.
ਅਨਹਦ ਸਬਦੁ ਵਜਾਇ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਧਰਿ ॥
anahad sabad vajaae jotee jot dhar |آنگاه نغمه نخورده شاباد می لرزد و طنین انداز می شود و نور من با نور می آمیزد.
ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਜੈ ਜੈ ਸਬਦੁ ਹਰਿ ॥
hiradai har gun gaae jai jai sabad har |در قلبم ستایش های با شکوه خداوند را می خوانم و کلام شاباد خداوند را جشن می گیرم.
ਜਗ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਆਪਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ॥੧੫॥
jag meh varatai aap har setee preet kar |15|خداوند خودش جهان را فرا گرفته و در حال نفوذ است. پس عاشق او شوید! ||15||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |سالوک، اول مهل:
ਜਿਨੀ ਨ ਪਾਇਓ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸੁ ਕੰਤ ਨ ਪਾਇਓ ਸਾਉ ॥
jinee na paaeio prem ras kant na paaeio saau |کسانی که به ذات متعالی، محبت و خشنودی پروردگار شوهرشان دست نمی یابند،
ਸੁੰਞੇ ਘਰ ਕਾ ਪਾਹੁਣਾ ਜਿਉ ਆਇਆ ਤਿਉ ਜਾਉ ॥੧॥
sunye ghar kaa paahunaa jiau aaeaa tiau jaau |1|مانند مهمان در خانه ای متروک هستند. همان طور که آمده اند، دست خالی می روند. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਸਉ ਓਲਾਮੑੇ ਦਿਨੈ ਕੇ ਰਾਤੀ ਮਿਲਨਿੑ ਸਹੰਸ ॥
sau olaamae dinai ke raatee milani sahans |او صدها و هزاران توبیخ در روز و شب دریافت می کند.
ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹਣੁ ਛਡਿ ਕੈ ਕਰੰਗੀ ਲਗਾ ਹੰਸੁ ॥
sifat salaahan chhadd kai karangee lagaa hans |قو روح از ستایش خداوند چشم پوشی کرده و خود را به لاشه پوسیده چسبیده است.
ਫਿਟੁ ਇਵੇਹਾ ਜੀਵਿਆ ਜਿਤੁ ਖਾਇ ਵਧਾਇਆ ਪੇਟੁ ॥
fitt ivehaa jeeviaa jit khaae vadhaaeaa pett |لعنت بر آن زندگی که در آن انسان فقط برای پر کردن شکم خود غذا بخورد.
ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ ਸਭੋ ਦੁਸਮਨੁ ਹੇਤੁ ॥੨॥
naanak sache naam vin sabho dusaman het |2|ای نانک، بدون نام واقعی، همه دوستان به دشمنان تبدیل می شوند. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਢਾਢੀ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਿਤ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਿਆ ॥
dtaadtee gun gaavai nit janam savaariaa |منستر مدام ستایش های با شکوه خداوند را می خواند تا زندگی خود را زینت بخشد.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਿ ਸਲਾਹਿ ਸਚਾ ਉਰ ਧਾਰਿਆ ॥
guramukh sev salaeh sachaa ur dhaariaa |گورمخ به خدمت و ستایش پروردگار واقعی می پردازد و او را در قلب خود جای می دهد.