ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 1035
ਹਮ ਦਾਸਨ ਕੇ ਦਾਸ ਪਿਆਰੇ ॥
ham daasan ke daas piaare |من بنده بندگان تو هستم ای حبیب من.
ਸਾਧਿਕ ਸਾਚ ਭਲੇ ਵੀਚਾਰੇ ॥
saadhik saach bhale veechaare |جویندگان حقیقت و نیکی در تو می اندیشند.
ਮੰਨੇ ਨਾਉ ਸੋਈ ਜਿਣਿ ਜਾਸੀ ਆਪੇ ਸਾਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਦਾ ॥੧੦॥
mane naau soee jin jaasee aape saach drirraaeidaa |10|هر که به نام ایمان آورد، برنده است. او خود حقیقت را در درون خود کاشته است. ||10||
ਪਲੈ ਸਾਚੁ ਸਚੇ ਸਚਿਆਰਾ ॥
palai saach sache sachiaaraa |حق ترین حق دارد، حقیقت دامان اوست.
ਸਾਚੇ ਭਾਵੈ ਸਬਦੁ ਪਿਆਰਾ ॥
saache bhaavai sabad piaaraa |پروردگار واقعی از کسانی که شاباد را دوست دارند خشنود است.
ਤ੍ਰਿਭਵਣਿ ਸਾਚੁ ਕਲਾ ਧਰਿ ਥਾਪੀ ਸਾਚੇ ਹੀ ਪਤੀਆਇਦਾ ॥੧੧॥
tribhavan saach kalaa dhar thaapee saache hee pateeaeidaa |11|خداوند با اعمال قدرت خود، حقیقت را در سراسر سه جهان تثبیت کرده است. از حق راضی است. ||11||
ਵਡਾ ਵਡਾ ਆਖੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥
vaddaa vaddaa aakhai sabh koee |همه او را بزرگ ترین بزرگان می نامند.
ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਸੋਝੀ ਕਿਨੈ ਨ ਹੋਈ ॥
gur bin sojhee kinai na hoee |بدون گورو، هیچ کس او را درک نمی کند.
ਸਾਚਿ ਮਿਲੈ ਸੋ ਸਾਚੇ ਭਾਏ ਨਾ ਵੀਛੁੜਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੨॥
saach milai so saache bhaae naa veechhurr dukh paaeidaa |12|پروردگار واقعی از کسانی که در حقیقت درآمیزند خشنود است. آنها دوباره از هم جدا نمی شوند و رنج نمی برند. ||12||
ਧੁਰਹੁ ਵਿਛੁੰਨੇ ਧਾਹੀ ਰੁੰਨੇ ॥
dhurahu vichhune dhaahee rune |آنها که از پروردگار اولیه جدا شده اند، با صدای بلند گریه و زاری می کنند.
ਮਰਿ ਮਰਿ ਜਨਮਹਿ ਮੁਹਲਤਿ ਪੁੰਨੇ ॥
mar mar janameh muhalat pune |آنها می میرند و می میرند، فقط زمانی که زمان آنها گذشته است، دوباره متولد می شوند.
ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਤਿਸੁ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਮੇਲਿ ਨ ਪਛੋਤਾਇਦਾ ॥੧੩॥
jis bakhase tis de vaddiaaee mel na pachhotaaeidaa |13|به کسانی که آنها را می بخشد با عظمتی با شکوه برکت می دهد. با او متحد می شوند، پشیمان نمی شوند و توبه نمی کنند. ||13 |
ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਭੁਗਤਾ ॥
aape karataa aape bhugataa |او خود خالق است و او خود لذت بخش است.
ਆਪੇ ਤ੍ਰਿਪਤਾ ਆਪੇ ਮੁਕਤਾ ॥
aape tripataa aape mukataa |او خودش راضی است و خودش رهایی یافته است.
ਆਪੇ ਮੁਕਤਿ ਦਾਨੁ ਮੁਕਤੀਸਰੁ ਮਮਤਾ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਦਾ ॥੧੪॥
aape mukat daan mukateesar mamataa mohu chukaaeidaa |14|خداوند رهایی خود رهایی می بخشد. او تملک و وابستگی را ریشه کن می کند. ||14||
ਦਾਨਾ ਕੈ ਸਿਰਿ ਦਾਨੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥
daanaa kai sir daan veechaaraa |من هدایای تو را شگفت انگیزترین هدایا می دانم.
ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਅਪਾਰਾ ॥
karan kaaran samarath apaaraa |تو مسبب اسباب هستی ای پروردگار بی نهایت توانا.
ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਕੀਤਾ ਅਪਣਾ ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਕਰਾਇਦਾ ॥੧੫॥
kar kar vekhai keetaa apanaa karanee kaar karaaeidaa |15|خلقت را خلق می کنی، به آنچه آفریده ای می نگری. تو همه را وادار به انجام اعمالشان می کنی. ||15||
ਸੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਾਚੇ ਭਾਵਹਿ ॥
se gun gaaveh saache bhaaveh |آنها به تنهایی تسبیح تو را می خوانند که مورد رضایت توست ای پروردگار حقیقی.
ਤੁਝ ਤੇ ਉਪਜਹਿ ਤੁਝ ਮਾਹਿ ਸਮਾਵਹਿ ॥
tujh te upajeh tujh maeh samaaveh |آنها از تو صادر می شوند و دوباره در تو می آمیزند.
ਨਾਨਕੁ ਸਾਚੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਮਿਲਿ ਸਾਚੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੬॥੨॥੧੪॥
naanak saach kahai benantee mil saache sukh paaeidaa |16|2|14|نانک این دعای واقعی را انجام می دهد. ملاقات با پروردگار واقعی، صلح حاصل می شود. ||16||2||14||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥
maaroo mahalaa 1 |معرو، اول مهل:
ਅਰਬਦ ਨਰਬਦ ਧੁੰਧੂਕਾਰਾ ॥
arabad narabad dhundhookaaraa |برای اعصار بی پایان، فقط تاریکی مطلق وجود داشت.
ਧਰਣਿ ਨ ਗਗਨਾ ਹੁਕਮੁ ਅਪਾਰਾ ॥
dharan na gaganaa hukam apaaraa |زمین و آسمان وجود نداشت. تنها فرمان نامتناهی حکام او وجود داشت.
ਨਾ ਦਿਨੁ ਰੈਨਿ ਨ ਚੰਦੁ ਨ ਸੂਰਜੁ ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ ਲਗਾਇਦਾ ॥੧॥
naa din rain na chand na sooraj sun samaadh lagaaeidaa |1|روز و شب، ماه و خورشید وجود نداشت. خدا در سماعدی اولیه و عمیق نشست. ||1||
ਖਾਣੀ ਨ ਬਾਣੀ ਪਉਣ ਨ ਪਾਣੀ ॥
khaanee na baanee paun na paanee |هیچ منبع آفرینش یا قدرت گفتار، هوا و آب وجود نداشت.
ਓਪਤਿ ਖਪਤਿ ਨ ਆਵਣ ਜਾਣੀ ॥
opat khapat na aavan jaanee |هیچ آفرینش و نابودی و آمدن و رفتنی نبود.
ਖੰਡ ਪਤਾਲ ਸਪਤ ਨਹੀ ਸਾਗਰ ਨਦੀ ਨ ਨੀਰੁ ਵਹਾਇਦਾ ॥੨॥
khandd pataal sapat nahee saagar nadee na neer vahaaeidaa |2|هیچ قاره، هیچ منطقه، هفت دریا، رودخانه یا آب جاری وجود نداشت. ||2||
ਨਾ ਤਦਿ ਸੁਰਗੁ ਮਛੁ ਪਇਆਲਾ ॥
naa tad surag machh peaalaa |هیچ قلمرو آسمانی، زمینی یا نواحی زیرین عالم اموات وجود نداشت.
ਦੋਜਕੁ ਭਿਸਤੁ ਨਹੀ ਖੈ ਕਾਲਾ ॥
dojak bhisat nahee khai kaalaa |بهشت و جهنم، مرگ و زمان وجود نداشت.
ਨਰਕੁ ਸੁਰਗੁ ਨਹੀ ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਨਾ ਕੋ ਆਇ ਨ ਜਾਇਦਾ ॥੩॥
narak surag nahee jaman maranaa naa ko aae na jaaeidaa |3|جهنم یا بهشت، تولد یا مرگ، آمدن و رفتن در تناسخ وجود نداشت. ||3||
ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਨ ਕੋਈ ॥
brahamaa bisan mahes na koee |هیچ برهما، ویشنو یا شیوا وجود نداشت.
ਅਵਰੁ ਨ ਦੀਸੈ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥
avar na deesai eko soee |جز پروردگار یگانه کسی دیده نشد.
ਨਾਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨਹੀ ਜਾਤਿ ਨ ਜਨਮਾ ਨਾ ਕੋ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੪॥
naar purakh nahee jaat na janamaa naa ko dukh sukh paaeidaa |4|هیچ زن یا مرد، هیچ طبقه اجتماعی یا طبقه ای از تولد وجود نداشت. هیچ کس درد یا لذت را تجربه نکرد. ||4||
ਨਾ ਤਦਿ ਜਤੀ ਸਤੀ ਬਨਵਾਸੀ ॥
naa tad jatee satee banavaasee |افراد مجرد یا خیریه وجود نداشت. هیچ کس در جنگل زندگی نمی کرد.
ਨਾ ਤਦਿ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਸੁਖਵਾਸੀ ॥
naa tad sidh saadhik sukhavaasee |هیچ سیده یا سالکی وجود نداشت، هیچ کس در صلح زندگی نمی کرد.
ਜੋਗੀ ਜੰਗਮ ਭੇਖੁ ਨ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋ ਨਾਥੁ ਕਹਾਇਦਾ ॥੫॥
jogee jangam bhekh na koee naa ko naath kahaaeidaa |5|هیچ یوگی، هیچ زائر سرگردان، هیچ لباس مذهبی وجود نداشت. هیچ کس خود را استاد نمی نامید. ||5||
ਜਪ ਤਪ ਸੰਜਮ ਨਾ ਬ੍ਰਤ ਪੂਜਾ ॥
jap tap sanjam naa brat poojaa |هیچ ذکر یا مراقبه ای، انضباط نفس، روزه و عبادت وجود نداشت.
ਨਾ ਕੋ ਆਖਿ ਵਖਾਣੈ ਦੂਜਾ ॥
naa ko aakh vakhaanai doojaa |هیچ کس به صورت دوگانه صحبت نمی کرد یا صحبت نمی کرد.
ਆਪੇ ਆਪਿ ਉਪਾਇ ਵਿਗਸੈ ਆਪੇ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇਦਾ ॥੬॥
aape aap upaae vigasai aape keemat paaeidaa |6|او خود را آفرید و شادمان شد. خودش را ارزیابی می کند. ||6||
ਨਾ ਸੁਚਿ ਸੰਜਮੁ ਤੁਲਸੀ ਮਾਲਾ ॥
naa such sanjam tulasee maalaa |نه تطهیر بود، نه خویشتنداری، نه ملاس دانه ریحان.
ਗੋਪੀ ਕਾਨੁ ਨ ਗਊ ਗੁੋਆਲਾ ॥
gopee kaan na gaoo guoaalaa |هیچ گوپی، کریشنا، گاو یا گاوداری وجود نداشت.
ਤੰਤੁ ਮੰਤੁ ਪਾਖੰਡੁ ਨ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋ ਵੰਸੁ ਵਜਾਇਦਾ ॥੭॥
tant mant paakhandd na koee naa ko vans vajaaeidaa |7|هیچ تانترا، هیچ مانترا و هیچ ریاکاری وجود نداشت. هیچکس فلوت نمی نواخت ||7||
ਕਰਮ ਧਰਮ ਨਹੀ ਮਾਇਆ ਮਾਖੀ ॥
karam dharam nahee maaeaa maakhee |هیچ کارما، دارما، مگس وزوز مایا وجود نداشت.
ਜਾਤਿ ਜਨਮੁ ਨਹੀ ਦੀਸੈ ਆਖੀ ॥
jaat janam nahee deesai aakhee |طبقه اجتماعی و تولد به هیچ چشمی دیده نمی شد.
ਮਮਤਾ ਜਾਲੁ ਕਾਲੁ ਨਹੀ ਮਾਥੈ ਨਾ ਕੋ ਕਿਸੈ ਧਿਆਇਦਾ ॥੮॥
mamataa jaal kaal nahee maathai naa ko kisai dhiaaeidaa |8|نه طناب دلبستگی، نه مرگی بر پیشانی حک شده بود. هیچ کس در مورد چیزی مراقبه نکرد ||8||
ਨਿੰਦੁ ਬਿੰਦੁ ਨਹੀ ਜੀਉ ਨ ਜਿੰਦੋ ॥
nind bind nahee jeeo na jindo |نه تهمت بود، نه بذر، نه روح و نه جان.
ਨਾ ਤਦਿ ਗੋਰਖੁ ਨਾ ਮਾਛਿੰਦੋ ॥
naa tad gorakh naa maachhindo |گوراخ و مااخیندرا وجود نداشت.
ਨਾ ਤਦਿ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਕੁਲ ਓਪਤਿ ਨਾ ਕੋ ਗਣਤ ਗਣਾਇਦਾ ॥੯॥
naa tad giaan dhiaan kul opat naa ko ganat ganaaeidaa |9|هیچ حکمت معنوی یا مراقبه ای وجود نداشت، نه اصل و نسب یا آفرینش، نه حسابرسی. ||9||