ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 137
ਸਸੁਰੈ ਪੇਈਐ ਤਿਸੁ ਕੰਤ ਕੀ ਵਡਾ ਜਿਸੁ ਪਰਵਾਰੁ ॥
sasurai peeeai tis kant kee vaddaa jis paravaar |در دنیا و آخرت، عروس روح متعلق به پروردگار شوهرش است که چنین خانواده وسیعی دارد.
ਊਚਾ ਅਗਮ ਅਗਾਧਿ ਬੋਧ ਕਿਛੁ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥
aoochaa agam agaadh bodh kichh ant na paaraavaar |او بلند مرتبه و غیر قابل دسترس است. حکمت او غیرقابل درک است.
ਸੇਵਾ ਸਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵਸੀ ਸੰਤਾ ਕੀ ਹੋਇ ਛਾਰੁ ॥
sevaa saa tis bhaavasee santaa kee hoe chhaar |او پایان و محدودیتی ندارد. آن خدمت برای او خشنود است که انسان را فروتن می کند، مانند غبار پای مقدسین.
ਦੀਨਾ ਨਾਥ ਦੈਆਲ ਦੇਵ ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਣਹਾਰੁ ॥
deenaa naath daiaal dev patit udhaaranahaar |او حامی فقرا، پروردگار مهربان، نورانی، نجات دهنده گناهکاران است.
ਆਦਿ ਜੁਗਾਦੀ ਰਖਦਾ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥
aad jugaadee rakhadaa sach naam karataar |از همان ابتدا و در طول اعصار، نام واقعی خالق فیض نجات دهنده ما بوده است.
ਕੀਮਤਿ ਕੋਇ ਨ ਜਾਣਈ ਕੋ ਨਾਹੀ ਤੋਲਣਹਾਰੁ ॥
keemat koe na jaanee ko naahee tolanahaar |هیچ کس نمی تواند ارزش او را بداند. هیچ کس نمی تواند آن را وزن کند
ਮਨ ਤਨ ਅੰਤਰਿ ਵਸਿ ਰਹੇ ਨਾਨਕ ਨਹੀ ਸੁਮਾਰੁ ॥
man tan antar vas rahe naanak nahee sumaar |او در اعماق ذهن و بدن ساکن است. ای نانک، او را نمی توان سنجید.
ਦਿਨੁ ਰੈਣਿ ਜਿ ਪ੍ਰਭ ਕੰਉ ਸੇਵਦੇ ਤਿਨ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰ ॥੨॥
din rain ji prabh knau sevade tin kai sad balihaar |2|من برای همیشه فدای کسانی هستم که شب و روز خدا را بندگی می کنند. ||2||
ਸੰਤ ਅਰਾਧਨਿ ਸਦ ਸਦਾ ਸਭਨਾ ਕਾ ਬਖਸਿੰਦੁ ॥
sant araadhan sad sadaa sabhanaa kaa bakhasind |قدیسان او را برای همیشه و همیشه پرستش و پرستش می کنند. او آمرزنده همه است.
ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਜਿਨਿ ਸਾਜਿਆ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਦਿਤੀਨੁ ਜਿੰਦੁ ॥
jeeo pindd jin saajiaa kar kirapaa diteen jind |روح و جسم را آفرید و به لطف خود روح را عطا کرد.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਆਰਾਧੀਐ ਜਪੀਐ ਨਿਰਮਲ ਮੰਤੁ ॥
gurasabadee aaraadheeai japeeai niramal mant |از طریق کلام شاباد گورو، او را پرستش و ستایش کنید، و مانترای خالص او را بخوانید.
ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈਐ ਪਰਮੇਸੁਰੁ ਬੇਅੰਤੁ ॥
keemat kahan na jaaeeai paramesur beant |ارزش او قابل ارزیابی نیست. پروردگار متعال بی پایان است.
ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਨਰਾਇਣੋ ਸੋ ਕਹੀਐ ਭਗਵੰਤੁ ॥
jis man vasai naraaeino so kaheeai bhagavant |گفته می شود آن کسی که خداوند در ذهن او ساکن است، خوشبخت ترین است.
ਜੀਅ ਕੀ ਲੋਚਾ ਪੂਰੀਐ ਮਿਲੈ ਸੁਆਮੀ ਕੰਤੁ ॥
jeea kee lochaa pooreeai milai suaamee kant |خواسته های روح با ملاقات با استاد، پروردگار شوهر ما برآورده می شود.
ਨਾਨਕੁ ਜੀਵੈ ਜਪਿ ਹਰੀ ਦੋਖ ਸਭੇ ਹੀ ਹੰਤੁ ॥
naanak jeevai jap haree dokh sabhe hee hant |ناناک با خواندن نام خداوند زندگی می کند. همه غم ها پاک شده است
ਦਿਨੁ ਰੈਣਿ ਜਿਸੁ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸੋ ਹਰਿਆ ਹੋਵੈ ਜੰਤੁ ॥੩॥
din rain jis na visarai so hariaa hovai jant |3|کسی که او را در شب و روز فراموش نکند، دائماً جوان می شود. ||3||
ਸਰਬ ਕਲਾ ਪ੍ਰਭ ਪੂਰਣੋ ਮੰਞੁ ਨਿਮਾਣੀ ਥਾਉ ॥
sarab kalaa prabh poorano many nimaanee thaau |خداوند سرشار از همه قدرتهاست. من هیچ افتخاری ندارم - او آرامگاه من است.
ਹਰਿ ਓਟ ਗਹੀ ਮਨ ਅੰਦਰੇ ਜਪਿ ਜਪਿ ਜੀਵਾਂ ਨਾਉ ॥
har ott gahee man andare jap jap jeevaan naau |من حمایت خداوند را در ذهن خود درک کرده ام. من با ذکر و تعمق در نام او زندگی می کنم.
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭ ਆਪਣੀ ਜਨ ਧੂੜੀ ਸੰਗਿ ਸਮਾਉ ॥
kar kirapaa prabh aapanee jan dhoorree sang samaau |خدایا لطفت را عنایت کن و بر من برکت ده تا در خاک پای فروتنان درآیم.
ਜਿਉ ਤੂੰ ਰਾਖਹਿ ਤਿਉ ਰਹਾ ਤੇਰਾ ਦਿਤਾ ਪੈਨਾ ਖਾਉ ॥
jiau toon raakheh tiau rahaa teraa ditaa painaa khaau |همانطور که تو مرا نگه داری، من هم زندگی می کنم. هر چه به من بدهی می پوشم و می خورم.
ਉਦਮੁ ਸੋਈ ਕਰਾਇ ਪ੍ਰਭ ਮਿਲਿ ਸਾਧੂ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥
audam soee karaae prabh mil saadhoo gun gaau |خداوندا سعي كنم كه تسبيحات را در هيئت مقدسه بخوانم.
ਦੂਜੀ ਜਾਇ ਨ ਸੁਝਈ ਕਿਥੈ ਕੂਕਣ ਜਾਉ ॥
doojee jaae na sujhee kithai kookan jaau |من نمی توانم جای دیگری را تصور کنم. کجا می توانم برای شکایت بروم؟
ਅਗਿਆਨ ਬਿਨਾਸਨ ਤਮ ਹਰਣ ਊਚੇ ਅਗਮ ਅਮਾਉ ॥
agiaan binaasan tam haran aooche agam amaau |تو جهل و نادانی، نابود کننده تاریکی، ای پروردگار بلندمرتبه و غیرقابل دسترس.
ਮਨੁ ਵਿਛੁੜਿਆ ਹਰਿ ਮੇਲੀਐ ਨਾਨਕ ਏਹੁ ਸੁਆਉ ॥
man vichhurriaa har meleeai naanak ehu suaau |لطفا این جدا شده را با خودتان متحد کنید. این آرزوی ناناک است.
ਸਰਬ ਕਲਿਆਣਾ ਤਿਤੁ ਦਿਨਿ ਹਰਿ ਪਰਸੀ ਗੁਰ ਕੇ ਪਾਉ ॥੪॥੧॥
sarab kaliaanaa tith din har parasee gur ke paau |4|1|آن روز هر شادی را به ارمغان خواهد آورد، خداوندا، وقتی به پای گورو می روم. ||4||1||
ਵਾਰ ਮਾਝ ਕੀ ਤਥਾ ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੧ ਮਲਕ ਮੁਰੀਦ ਤਥਾ ਚੰਦ੍ਰਹੜਾ ਸੋਹੀਆ ਕੀ ਧੁਨੀ ਗਾਵਣੀ ॥
vaar maajh kee tathaa salok mahalaa 1 malak mureed tathaa chandraharraa soheea kee dhunee gaavanee |وار در معجه و سالوکهای مهل اول: به نوای «مالک مرید و چندراهه سهی آ» خوانده شود.
ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar sat naam karataa purakh guraprasaad |خدای یکتا خالق جهانی. حقیقت نام است. شخصیت خلاق. به لطف گورو:
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |سالوک، اول مهل:
ਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਗੁਰੁ ਹਿਵੈ ਘਰੁ ਗੁਰੁ ਦੀਪਕੁ ਤਿਹ ਲੋਇ ॥
gur daataa gur hivai ghar gur deepak tih loe |گورو بخشنده است. گورو خانه یخ است. گورو نور سه جهان است.
ਅਮਰ ਪਦਾਰਥੁ ਨਾਨਕਾ ਮਨਿ ਮਾਨਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੧॥
amar padaarath naanakaa man maaniaai sukh hoe |1|ای نانک، او مال جاویدان است. ایمان ذهن خود را به او بسپارید و آرامش خواهید یافت. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਪਹਿਲੈ ਪਿਆਰਿ ਲਗਾ ਥਣ ਦੁਧਿ ॥
pahilai piaar lagaa than dudh |اول اینکه نوزاد شیر مادر را دوست دارد.
ਦੂਜੈ ਮਾਇ ਬਾਪ ਕੀ ਸੁਧਿ ॥
doojai maae baap kee sudh |دوم، او از مادر و پدرش آگاه می شود.
ਤੀਜੈ ਭਯਾ ਭਾਭੀ ਬੇਬ ॥
teejai bhayaa bhaabhee beb |سوم، برادران، خواهرشوهرها و خواهرانش.
ਚਉਥੈ ਪਿਆਰਿ ਉਪੰਨੀ ਖੇਡ ॥
chauthai piaar upanee khedd |چهارم، عشق به بازی بیدار می شود.
ਪੰਜਵੈ ਖਾਣ ਪੀਅਣ ਕੀ ਧਾਤੁ ॥
panjavai khaan peean kee dhaat |پنجم، به دنبال غذا و نوشیدنی می دود.
ਛਿਵੈ ਕਾਮੁ ਨ ਪੁਛੈ ਜਾਤਿ ॥
chhivai kaam na puchhai jaat |ششم، در میل جنسی، آداب و رسوم اجتماعی را رعایت نمی کند.
ਸਤਵੈ ਸੰਜਿ ਕੀਆ ਘਰ ਵਾਸੁ ॥
satavai sanj keea ghar vaas |هفتم مال جمع آوری می کند و در خانه اش ساکن می شود.
ਅਠਵੈ ਕ੍ਰੋਧੁ ਹੋਆ ਤਨ ਨਾਸੁ ॥
atthavai krodh hoaa tan naas |هشتم، عصبانی می شود و بدنش مست می شود.
ਨਾਵੈ ਧਉਲੇ ਉਭੇ ਸਾਹ ॥
naavai dhaule ubhe saah |نهم، خاکستری می شود و نفسش سخت می شود.
ਦਸਵੈ ਦਧਾ ਹੋਆ ਸੁਆਹ ॥
dasavai dadhaa hoaa suaah |دهم، سوزانده می شود و خاکستر می شود.
ਗਏ ਸਿਗੀਤ ਪੁਕਾਰੀ ਧਾਹ ॥
ge sigeet pukaaree dhaah |یارانش او را با گریه و زاری می فرستند.
ਉਡਿਆ ਹੰਸੁ ਦਸਾਏ ਰਾਹ ॥
auddiaa hans dasaae raah |قو روح پرواز می کند و می پرسد که از کدام راه برود.