ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 959
ਵਡਾ ਸਾਹਿਬੁ ਗੁਰੂ ਮਿਲਾਇਆ ਜਿਨਿ ਤਾਰਿਆ ਸਗਲ ਜਗਤੁ ॥
vaddaa saahib guroo milaaeaa jin taariaa sagal jagat |گورو مرا به دیدار بزرگ ترین پروردگار و استاد هدایت کرد. او تمام دنیا را نجات داد.
ਮਨ ਕੀਆ ਇਛਾ ਪੂਰੀਆ ਪਾਇਆ ਧੁਰਿ ਸੰਜੋਗ ॥
man keea ichhaa pooreea paaeaa dhur sanjog |خواسته های ذهن برآورده می شود; من به اتحاد از پیش مقدر خود با خدا رسیده ام.
ਨਾਨਕ ਪਾਇਆ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਸਦ ਹੀ ਭੋਗੇ ਭੋਗ ॥੧॥
naanak paaeaa sach naam sad hee bhoge bhog |1|Nanak نام واقعی را به دست آورده است. او برای همیشه از لذت ها لذت می برد. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |مهل پنجم:
ਮਨਮੁਖਾ ਕੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਮਾਇਆ ਕਾ ਸਨਬੰਧੁ ॥
manamukhaa keree dosatee maaeaa kaa sanabandh |دوستی با منمخ های خودخواه، اتحاد با مایا است.
ਵੇਖਦਿਆ ਹੀ ਭਜਿ ਜਾਨਿ ਕਦੇ ਨ ਪਾਇਨਿ ਬੰਧੁ ॥
vekhadiaa hee bhaj jaan kade na paaein bandh |همانطور که ما تماشا می کنیم، آنها فرار می کنند. آنها هرگز محکم نمی ایستند
ਜਿਚਰੁ ਪੈਨਨਿ ਖਾਵਨੑੇ ਤਿਚਰੁ ਰਖਨਿ ਗੰਢੁ ॥
jichar painan khaavanae tichar rakhan gandt |تا زمانی که غذا و پوشاک به دست میآورند، میچسبند.
ਜਿਤੁ ਦਿਨਿ ਕਿਛੁ ਨ ਹੋਵਈ ਤਿਤੁ ਦਿਨਿ ਬੋਲਨਿ ਗੰਧੁ ॥
jit din kichh na hovee tith din bolan gandh |اما در آن روز که چیزی دریافت نمی کنند، شروع به نفرین می کنند.
ਜੀਅ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਮਨਮੁਖ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ॥
jeea kee saar na jaananee manamukh agiaanee andh |منمخ های خودخواه نادان و کورند; اسرار روح را نمی دانند.
ਕੂੜਾ ਗੰਢੁ ਨ ਚਲਈ ਚਿਕੜਿ ਪਥਰ ਬੰਧੁ ॥
koorraa gandt na chalee chikarr pathar bandh |پیوند نادرست دوام نمی آورد. مانند سنگ هایی است که با گل به هم وصل شده اند.
ਅੰਧੇ ਆਪੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਫਕੜੁ ਪਿਟਨਿ ਧੰਧੁ ॥
andhe aap na jaananee fakarr pittan dhandh |نابینایان خود را درک نمی کنند. آنها درگیر عقده های دروغین دنیوی هستند.
ਝੂਠੈ ਮੋਹਿ ਲਪਟਾਇਆ ਹਉ ਹਉ ਕਰਤ ਬਿਹੰਧੁ ॥
jhootthai mohi lapattaaeaa hau hau karat bihandh |گرفتار دلبستگی های کاذب، زندگی خود را در خودبینی و خود بزرگ بینی می گذرانند.
ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਆਪਣੀ ਧੁਰਿ ਪੂਰਾ ਕਰਮੁ ਕਰੇਇ ॥
kripaa kare jis aapanee dhur pooraa karam karee |اما آن موجودی که خداوند او را از همان ابتدا با رحمت خود منت نهاده است، اعمال کامل انجام می دهد و کارمای نیکو جمع می کند.
ਜਨ ਨਾਨਕ ਸੇ ਜਨ ਉਬਰੇ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣਿ ਪਰੇ ॥੨॥
jan naanak se jan ubare jo satigur saran pare |2|ای بنده ناناک، آن موجودات فروتن به تنهایی نجات می یابند که وارد پناهگاه گوروی راستین می شوند. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਜੋ ਰਤੇ ਦੀਦਾਰ ਸੇਈ ਸਚੁ ਹਾਕੁ ॥
jo rate deedaar seee sach haak |کسانی که آغشته به رؤیای خداوند هستند، حقیقت را می گویند.
ਜਿਨੀ ਜਾਤਾ ਖਸਮੁ ਕਿਉ ਲਭੈ ਤਿਨਾ ਖਾਕੁ ॥
jinee jaataa khasam kiau labhai tinaa khaak |چگونه می توانم خاک کسانی را بدست بیاورم که پروردگار و مولای خود را می شناسند؟
ਮਨੁ ਮੈਲਾ ਵੇਕਾਰੁ ਹੋਵੈ ਸੰਗਿ ਪਾਕੁ ॥
man mailaa vekaar hovai sang paak |ذهن آلوده به فساد با معاشرت با آنها پاک می شود.
ਦਿਸੈ ਸਚਾ ਮਹਲੁ ਖੁਲੈ ਭਰਮ ਤਾਕੁ ॥
disai sachaa mahal khulai bharam taak |آدم عمارت حضور پروردگار را می بیند که باب شک باز می شود.
ਜਿਸਹਿ ਦਿਖਾਲੇ ਮਹਲੁ ਤਿਸੁ ਨ ਮਿਲੈ ਧਾਕੁ ॥
jiseh dikhaale mahal tis na milai dhaak |آن کسی که عمارت حضور خداوند بر او آشکار می شود، هرگز هل داده نمی شود یا هل داده نمی شود.
ਮਨੁ ਤਨੁ ਹੋਇ ਨਿਹਾਲੁ ਬਿੰਦਕ ਨਦਰਿ ਝਾਕੁ ॥
man tan hoe nihaal bindak nadar jhaak |وقتی خداوند حتی برای یک لحظه، با نگاه لطف خود به من برکت می دهد، ذهن و بدن من مسحور می شود.
ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਲਾਗੁ ॥
nau nidh naam nidhaan gur kai sabad laag |نه گنج و گنج نعم با تعهد به کلام شاباد گورو به دست می آیند.
ਤਿਸੈ ਮਿਲੈ ਸੰਤ ਖਾਕੁ ਮਸਤਕਿ ਜਿਸੈ ਭਾਗੁ ॥੫॥
tisai milai sant khaak masatak jisai bhaag |5|او تنها از خاک پاهای اولیایی که بر پیشانی آنها چنین تقدیر از پیش تعیین شده ای حک شده است، متبرک است. ||5||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |سالوک، مهل پنجم:
ਹਰਣਾਖੀ ਕੂ ਸਚੁ ਵੈਣੁ ਸੁਣਾਈ ਜੋ ਤਉ ਕਰੇ ਉਧਾਰਣੁ ॥
haranaakhee koo sach vain sunaaee jo tau kare udhaaran |ای عروس چشم آهو، من حقیقت را می گویم که تو را نجات خواهد داد.
ਸੁੰਦਰ ਬਚਨ ਤੁਮ ਸੁਣਹੁ ਛਬੀਲੀ ਪਿਰੁ ਤੈਡਾ ਮਨਸਾ ਧਾਰਣੁ ॥
sundar bachan tum sunahu chhabeelee pir taiddaa manasaa dhaaran |به این کلمات زیبا گوش کن ای عروس زیبا. پروردگار محبوب شما تنها تکیه گاه ذهن شماست.
ਦੁਰਜਨ ਸੇਤੀ ਨੇਹੁ ਰਚਾਇਓ ਦਸਿ ਵਿਖਾ ਮੈ ਕਾਰਣੁ ॥
durajan setee nehu rachaaeio das vikhaa mai kaaran |شما عاشق یک شخص شرور شده اید. به من بگو - به من نشان بده چرا!
ਊਣੀ ਨਾਹੀ ਝੂਣੀ ਨਾਹੀ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਵਿਹੂਣੀ ॥
aoonee naahee jhoonee naahee naahee kisai vihoonee |هیچ چیز کم ندارم و غمگین و افسرده نیستم. من اصلا کمبودی ندارم
ਪਿਰੁ ਛੈਲੁ ਛਬੀਲਾ ਛਡਿ ਗਵਾਇਓ ਦੁਰਮਤਿ ਕਰਮਿ ਵਿਹੂਣੀ ॥
pir chhail chhabeelaa chhadd gavaaeio duramat karam vihoonee |من همسر جذاب و زیبای خود را رها کردم و از دست دادم. در این بد اندیشی، من بخت و اقبال خود را از دست داده ام.
ਨਾ ਹਉ ਭੁਲੀ ਨਾ ਹਉ ਚੁਕੀ ਨਾ ਮੈ ਨਾਹੀ ਦੋਸਾ ॥
naa hau bhulee naa hau chukee naa mai naahee dosaa |من اشتباه نمی کنم و گیج هم نیستم. من خودخواهی ندارم و مرتکب توهین نمی شوم.
ਜਿਤੁ ਹਉ ਲਾਈ ਤਿਤੁ ਹਉ ਲਗੀ ਤੂ ਸੁਣਿ ਸਚੁ ਸੰਦੇਸਾ ॥
jit hau laaee tith hau lagee too sun sach sandesaa |همانطور که تو مرا پیوند دادی، من نیز پیوند خورده ام. به پیام واقعی من گوش کن
ਸਾਈ ਸੁੋਹਾਗਣਿ ਸਾਈ ਭਾਗਣਿ ਜੈ ਪਿਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥
saaee suohaagan saaee bhaagan jai pir kirapaa dhaaree |او تنها عروس روح مبارک است و تنها او خوشبختی است که پروردگار شوهر رحمت خود را بر او نازل کرده است.
ਪਿਰਿ ਅਉਗਣ ਤਿਸ ਕੇ ਸਭਿ ਗਵਾਏ ਗਲ ਸੇਤੀ ਲਾਇ ਸਵਾਰੀ ॥
pir aaugan tis ke sabh gavaae gal setee laae savaaree |خداوند شوهرش تمام عیوب و اشتباهات او را از بین می برد. او را در آغوش خود در آغوش می گیرد و او را زینت می دهد.
ਕਰਮਹੀਣ ਧਨ ਕਰੈ ਬਿਨੰਤੀ ਕਦਿ ਨਾਨਕ ਆਵੈ ਵਾਰੀ ॥
karamaheen dhan karai binantee kad naanak aavai vaaree |عروس روح بدبخت این دعا را می کند: ای نانک نوبت من کی می شود؟
ਸਭਿ ਸੁਹਾਗਣਿ ਮਾਣਹਿ ਰਲੀਆ ਇਕ ਦੇਵਹੁ ਰਾਤਿ ਮੁਰਾਰੀ ॥੧॥
sabh suhaagan maaneh raleea ik devahu raat muraaree |1|همه عروس های روح مبارک جشن می گیرند و شاد می شوند. خداوندا، شب پر برکتی را به من هم برکت ده. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |مهل پنجم:
ਕਾਹੇ ਮਨ ਤੂ ਡੋਲਤਾ ਹਰਿ ਮਨਸਾ ਪੂਰਣਹਾਰੁ ॥
kaahe man too ddolataa har manasaa pooranahaar |چرا تزلزل میکنی ای ذهن من؟ خداوند برآورده کننده امیدها و آرزوهاست.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਸਭਿ ਦੁਖ ਵਿਸਾਰਣਹਾਰੁ ॥
satigur purakh dhiaae too sabh dukh visaaranahaar |در مورد گورو واقعی، موجود اولیه مراقبه کنید. او نابود کننده همه دردهاست.
ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਆਰਾਧਿ ਮਨ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਜਾਹਿ ਵਿਕਾਰ ॥
har naamaa aaraadh man sabh kilavikh jaeh vikaar |ای ذهن من، نام خداوند را عبادت و پرستش کن. تمام گناهان و فسادها شسته خواهد شد.
ਜਿਨ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨ ਰੰਗੁ ਲਗਾ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥
jin kau poorab likhiaa tin rang lagaa nirankaar |کسانی که چنین سرنوشت از پیش تعیین شده ای دارند، عاشق پروردگار بی شکل هستند.
ਓਨੀ ਛਡਿਆ ਮਾਇਆ ਸੁਆਵੜਾ ਧਨੁ ਸੰਚਿਆ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰੁ ॥
onee chhaddiaa maaeaa suaavarraa dhan sanchiaa naam apaar |آنها ذائقه مایا را رها می کنند و در ثروت بی پایان نعم جمع می شوند.
ਅਠੇ ਪਹਰ ਇਕਤੈ ਲਿਵੈ ਮੰਨੇਨਿ ਹੁਕਮੁ ਅਪਾਰੁ ॥
atthe pahar ikatai livai manen hukam apaar |بیست و چهار ساعت در روز، آنها عاشقانه در خداوند واحد غرق می شوند. آنها تسلیم می شوند و اراده پروردگار نامتناهی را می پذیرند.