ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 474
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਆਪੇ ਹੀ ਕਰਣਾ ਕੀਓ ਕਲ ਆਪੇ ਹੀ ਤੈ ਧਾਰੀਐ ॥
aape hee karanaa keeo kal aape hee tai dhaareeai |خلقت را خودت آفریدی. تو خودت قدرتت را به آن تزریق کردی.
ਦੇਖਹਿ ਕੀਤਾ ਆਪਣਾ ਧਰਿ ਕਚੀ ਪਕੀ ਸਾਰੀਐ ॥
dekheh keetaa aapanaa dhar kachee pakee saareeai |تو خلقت خود را مانند تاس بازنده و برنده زمین می بینی.
ਜੋ ਆਇਆ ਸੋ ਚਲਸੀ ਸਭੁ ਕੋਈ ਆਈ ਵਾਰੀਐ ॥
jo aaeaa so chalasee sabh koee aaee vaareeai |هر که آمده، خواهد رفت. همه نوبت خود را خواهند داشت
ਜਿਸ ਕੇ ਜੀਅ ਪਰਾਣ ਹਹਿ ਕਿਉ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੀਐ ॥
jis ke jeea paraan heh kiau saahib manahu visaareeai |او که صاحب روح و نفس ماست - چرا باید آن پروردگار و استاد را از ذهن خود فراموش کنیم؟
ਆਪਣ ਹਥੀ ਆਪਣਾ ਆਪੇ ਹੀ ਕਾਜੁ ਸਵਾਰੀਐ ॥੨੦॥
aapan hathee aapanaa aape hee kaaj savaareeai |20|بیایید با دست خودمان، امور خود را حل کنیم. ||20||
ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |سالوک، مهل دوم:
ਏਹ ਕਿਨੇਹੀ ਆਸਕੀ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥
eh kinehee aasakee doojai lagai jaae |این چه نوع عشقی است که به دوگانگی می چسبد؟
ਨਾਨਕ ਆਸਕੁ ਕਾਂਢੀਐ ਸਦ ਹੀ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥
naanak aasak kaandteeai sad hee rahai samaae |ای نانک تنها او را عاشق می گویند که برای همیشه غرق در جذب می ماند.
ਚੰਗੈ ਚੰਗਾ ਕਰਿ ਮੰਨੇ ਮੰਦੈ ਮੰਦਾ ਹੋਇ ॥
changai changaa kar mane mandai mandaa hoe |اما کسی که فقط زمانی احساس خوب می کند که برایش خوب باشد، و وقتی اوضاع بد پیش می رود احساس بدی دارد
ਆਸਕੁ ਏਹੁ ਨ ਆਖੀਐ ਜਿ ਲੇਖੈ ਵਰਤੈ ਸੋਇ ॥੧॥
aasak ehu na aakheeai ji lekhai varatai soe |1|- او را عاشق خطاب نکن. او فقط برای حساب خود معامله می کند. ||1||
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 |مهل دوم:
ਸਲਾਮੁ ਜਬਾਬੁ ਦੋਵੈ ਕਰੇ ਮੁੰਢਹੁ ਘੁਥਾ ਜਾਇ ॥
salaam jabaab dovai kare mundtahu ghuthaa jaae |کسی که به اربابش هم سلام محترمانه و هم امتناع بی ادبانه بدهد، از همان ابتدا اشتباه کرده است.
ਨਾਨਕ ਦੋਵੈ ਕੂੜੀਆ ਥਾਇ ਨ ਕਾਈ ਪਾਇ ॥੨॥
naanak dovai koorreea thaae na kaaee paae |2|ای نانک، هر دو عمل او باطل است. او جایی در بارگاه خداوند ندارد. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸੋ ਸਾਹਿਬੁ ਸਦਾ ਸਮੑਾਲੀਐ ॥
jit seviaai sukh paaeeai so saahib sadaa samaaleeai |خدمت به او، صلح حاصل می شود. در آن خداوند و استاد تا ابد تأمل کنید و ساکن شوید.
ਜਿਤੁ ਕੀਤਾ ਪਾਈਐ ਆਪਣਾ ਸਾ ਘਾਲ ਬੁਰੀ ਕਿਉ ਘਾਲੀਐ ॥
jit keetaa paaeeai aapanaa saa ghaal buree kiau ghaaleeai |چرا چنین کارهای بدی انجام میدهی که باید اینگونه رنج ببری؟
ਮੰਦਾ ਮੂਲਿ ਨ ਕੀਚਈ ਦੇ ਲੰਮੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੀਐ ॥
mandaa mool na keechee de lamee nadar nihaaleeai |اصلاً هیچ بدی نکن؛ با آینده نگری به آینده نگاه کنید.
ਜਿਉ ਸਾਹਿਬ ਨਾਲਿ ਨ ਹਾਰੀਐ ਤੇਵੇਹਾ ਪਾਸਾ ਢਾਲੀਐ ॥
jiau saahib naal na haareeai tevehaa paasaa dtaaleeai |پس تاس را به گونه ای بیندازید که با مولای خود ضرر نکنید.
ਕਿਛੁ ਲਾਹੇ ਉਪਰਿ ਘਾਲੀਐ ॥੨੧॥
kichh laahe upar ghaaleeai |21|کارهایی را انجام دهید که برای شما سود می آورد. ||21||
ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |سالوک، مهل دوم:
ਚਾਕਰੁ ਲਗੈ ਚਾਕਰੀ ਨਾਲੇ ਗਾਰਬੁ ਵਾਦੁ ॥
chaakar lagai chaakaree naale gaarab vaad |اگر بنده ای خدمت کند در حالی که بیهوده و مجادله باشد،
ਗਲਾ ਕਰੇ ਘਣੇਰੀਆ ਖਸਮ ਨ ਪਾਏ ਸਾਦੁ ॥
galaa kare ghanereea khasam na paae saad |او ممکن است هر چقدر که می خواهد صحبت کند، اما برای استادش خوشایند نخواهد بود.
ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਤਾ ਕਿਛੁ ਪਾਏ ਮਾਨੁ ॥
aap gavaae sevaa kare taa kichh paae maan |ولى اگر خودبزرگى را از بين برد و سپس خدمت كرد، عزت مىدارد.
ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਨੋ ਲਗਾ ਤਿਸੁ ਮਿਲੈ ਲਗਾ ਸੋ ਪਰਵਾਨੁ ॥੧॥
naanak jis no lagaa tis milai lagaa so paravaan |1|اى نانك، اگر با كسى كه به او دلبستگى دارد، ادغام شود، دلبستگى او پسنديده مى شود. ||1||
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 |مهل دوم:
ਜੋ ਜੀਇ ਹੋਇ ਸੁ ਉਗਵੈ ਮੁਹ ਕਾ ਕਹਿਆ ਵਾਉ ॥
jo jee hoe su ugavai muh kaa kahiaa vaau |هر چه در ذهن است، بیرون می آید. کلمات گفته شده به خودی خود فقط باد هستند.
ਬੀਜੇ ਬਿਖੁ ਮੰਗੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵੇਖਹੁ ਏਹੁ ਨਿਆਉ ॥੨॥
beeje bikh mangai amrit vekhahu ehu niaau |2|او بذر سم می کارد و شهد آمبروسیا را می طلبد. ببین این چه عدالتی است؟ ||2||
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 |مهل دوم:
ਨਾਲਿ ਇਆਣੇ ਦੋਸਤੀ ਕਦੇ ਨ ਆਵੈ ਰਾਸਿ ॥
naal eaane dosatee kade na aavai raas |دوستی با احمق هیچ وقت درست نمی شود.
ਜੇਹਾ ਜਾਣੈ ਤੇਹੋ ਵਰਤੈ ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਨਿਰਜਾਸਿ ॥
jehaa jaanai teho varatai vekhahu ko nirajaas |همانطور که می داند، عمل می کند. بنگر و ببین که چنین است.
ਵਸਤੂ ਅੰਦਰਿ ਵਸਤੁ ਸਮਾਵੈ ਦੂਜੀ ਹੋਵੈ ਪਾਸਿ ॥
vasatoo andar vasat samaavai doojee hovai paas |یک چیز را می توان در چیز دیگری جذب کرد، اما دوگانگی آنها را از هم جدا نگه می دارد.
ਸਾਹਿਬ ਸੇਤੀ ਹੁਕਮੁ ਨ ਚਲੈ ਕਹੀ ਬਣੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥
saahib setee hukam na chalai kahee banai aradaas |هیچ کس نمی تواند به خداوند استاد فرمان دهد. در عوض نماز خاشعانه بخوان
ਕੂੜਿ ਕਮਾਣੈ ਕੂੜੋ ਹੋਵੈ ਨਾਨਕ ਸਿਫਤਿ ਵਿਗਾਸਿ ॥੩॥
koorr kamaanai koorro hovai naanak sifat vigaas |3|با عمل به باطل، فقط باطل به دست می آید. ای نانک، به ستایش پروردگار، شکوفا می شود. ||3||
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 |مهل دوم:
ਨਾਲਿ ਇਆਣੇ ਦੋਸਤੀ ਵਡਾਰੂ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ॥
naal eaane dosatee vaddaaroo siau nehu |دوستی با احمق، و عشق با یک آدم پر زرق و برق،
ਪਾਣੀ ਅੰਦਰਿ ਲੀਕ ਜਿਉ ਤਿਸ ਦਾ ਥਾਉ ਨ ਥੇਹੁ ॥੪॥
paanee andar leek jiau tis daa thaau na thehu |4|مانند خطوطی هستند که در آب کشیده شده اند و هیچ اثر و نشانی از خود باقی نمی گذارند. ||4||
ਮਹਲਾ ੨ ॥
mahalaa 2 |مهل دوم:
ਹੋਇ ਇਆਣਾ ਕਰੇ ਕੰਮੁ ਆਣਿ ਨ ਸਕੈ ਰਾਸਿ ॥
hoe eaanaa kare kam aan na sakai raas |اگر یک احمق کاری را انجام دهد، نمی تواند آن را درست انجام دهد.
ਜੇ ਇਕ ਅਧ ਚੰਗੀ ਕਰੇ ਦੂਜੀ ਭੀ ਵੇਰਾਸਿ ॥੫॥
je ik adh changee kare doojee bhee veraas |5|حتی اگر کاری را درست انجام دهد، کار بعدی را اشتباه انجام می دهد. ||5||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਚਾਕਰੁ ਲਗੈ ਚਾਕਰੀ ਜੇ ਚਲੈ ਖਸਮੈ ਭਾਇ ॥
chaakar lagai chaakaree je chalai khasamai bhaae |اگر بنده ای در حال انجام خدمت از اراده مولای خود اطاعت کند،
ਹੁਰਮਤਿ ਤਿਸ ਨੋ ਅਗਲੀ ਓਹੁ ਵਜਹੁ ਭਿ ਦੂਣਾ ਖਾਇ ॥
huramat tis no agalee ohu vajahu bhi doonaa khaae |آبرویش زیاد می شود و مزدش دو برابر می شود.
ਖਸਮੈ ਕਰੇ ਬਰਾਬਰੀ ਫਿਰਿ ਗੈਰਤਿ ਅੰਦਰਿ ਪਾਇ ॥
khasamai kare baraabaree fir gairat andar paae |اما اگر ادعا کند با استادش برابری می کند، نارضایتی استادش را به دست می آورد.
ਵਜਹੁ ਗਵਾਏ ਅਗਲਾ ਮੁਹੇ ਮੁਹਿ ਪਾਣਾ ਖਾਇ ॥
vajahu gavaae agalaa muhe muhi paanaa khaae |او تمام حقوق خود را از دست می دهد و همچنین با کفش به صورتش کتک می زند.
ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਤਾ ਖਾਵਣਾ ਤਿਸੁ ਕਹੀਐ ਸਾਬਾਸਿ ॥
jis daa ditaa khaavanaa tis kaheeai saabaas |بیایید همگی او را که از او تغذیه می کنیم جشن بگیریم.
ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਚਲਈ ਨਾਲਿ ਖਸਮ ਚਲੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥੨੨॥
naanak hukam na chalee naal khasam chalai aradaas |22|ای ناناک، هیچ کس نمی تواند به خداوند استاد فرمان دهد. به جای آن نماز بخوانیم ||22||
ਸਲੋਕੁ ਮਹਲਾ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |سالوک، مهل دوم:
ਏਹ ਕਿਨੇਹੀ ਦਾਤਿ ਆਪਸ ਤੇ ਜੋ ਪਾਈਐ ॥
eh kinehee daat aapas te jo paaeeai |این چه نوع هدیه ای است که فقط با درخواست خودمان دریافت می کنیم؟