ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 1264
ਹਰਿ ਬੋਲਹੁ ਗੁਰ ਕੇ ਸਿਖ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਹਰਿ ਭਉਜਲੁ ਜਗਤੁ ਤਰਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har bolahu gur ke sikh mere bhaaee har bhaujal jagat taraavai |1| rahaau |نام خداوند را بخوانید، ای سیک های گورو، ای خواهران و برادران سرنوشت من. فقط خداوند شما را در سراسر اقیانوس وحشتناک جهان خواهد برد. ||1||مکث||
ਜੋ ਗੁਰ ਕਉ ਜਨੁ ਪੂਜੇ ਸੇਵੇ ਸੋ ਜਨੁ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ॥
jo gur kau jan pooje seve so jan mere har prabh bhaavai |آن موجود فروتنی که گورو را می پرستد، می پرستد و خدمت می کند، مورد رضایت پروردگار من است.
ਹਰਿ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਜਹੁ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਆਪਿ ਤਰਾਵੈ ॥੨॥
har kee sevaa satigur poojahu kar kirapaa aap taraavai |2|پرستش و ستایش گوروی واقعی، خدمت به خداوند است. در رحمت خود، ما را نجات می دهد و ما را به آن سو می برد. ||2||
ਭਰਮਿ ਭੂਲੇ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁਲੇ ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿ ਫੂਲ ਤੋਰਾਵੈ ॥
bharam bhoole agiaanee andhule bhram bhram fool toraavai |نادان و نابینا در فریب شک و تردید سرگردانند. آنها با فریب و سردرگمی گل می چینند تا به بت های خود تقدیم کنند.
ਨਿਰਜੀਉ ਪੂਜਹਿ ਮੜਾ ਸਰੇਵਹਿ ਸਭ ਬਿਰਥੀ ਘਾਲ ਗਵਾਵੈ ॥੩॥
nirajeeo poojeh marraa sareveh sabh birathee ghaal gavaavai |3|آنها سنگ های بی جان را می پرستند و به مقبره مردگان خدمت می کنند. تمام تلاش آنها بی فایده است ||3||
ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦੇ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਹੀਐ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਣਾਵੈ ॥
braham binde so satigur kaheeai har har kathaa sunaavai |گفته می شود که او تنها گوروی واقعی است که خدا را درک می کند و موعظه خداوند، حر، حر، را اعلام می کند.
ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਛਾਦਨ ਭੋਜਨ ਪਾਟ ਪਟੰਬਰ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਸਤਿ ਕਰਿ ਮੁਖਿ ਸੰਚਹੁ ਤਿਸੁ ਪੁੰਨ ਕੀ ਫਿਰਿ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ॥੪॥
tis gur kau chhaadan bhojan paatt pattanbar bahu bidh sat kar mukh sanchahu tis pun kee fir tott na aavai |4|غذاهای مقدس، لباسها، لباسهای ابریشمی و ساتن را به گورو ارائه دهید. بدانید که او راست است. مزایای این هرگز شما را کم نخواهد گذاشت. ||4||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਦੇਉ ਪਰਤਖਿ ਹਰਿ ਮੂਰਤਿ ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਚਨ ਸੁਣਾਵੈ ॥
satigur deo paratakh har moorat jo amrit bachan sunaavai |گورو واقعی الهی تجسم، تصویر خداوند است. او کلمه آمبروسیال را بر زبان می آورد.
ਨਾਨਕ ਭਾਗ ਭਲੇ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੇ ਜੋ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਵੈ ॥੫॥੪॥
naanak bhaag bhale tis jan ke jo har charanee chit laavai |5|4|ای نانک، خجسته و نیکو است سرنوشت آن حقیر که شعور خود را بر پاهای پروردگار متمرکز می کند. ||5||4||
ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੪ ॥
malaar mahalaa 4 |ملاار، مهل چهارم:
ਜਿਨੑ ਕੈ ਹੀਅਰੈ ਬਸਿਓ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤੇ ਸੰਤ ਭਲੇ ਭਲ ਭਾਂਤਿ ॥
jina kai heearai basio meraa satigur te sant bhale bhal bhaant |کسانی که قلبشان پر از استاد واقعی من است - آن مقدسین از هر نظر خوب و نجیب هستند.
ਤਿਨੑ ਦੇਖੇ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਬਿਗਸੈ ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿ ਜਾਂਤ ॥੧॥
tina dekhe meraa man bigasai hau tin kai sad bal jaant |1|با دیدن آنها، ذهن من در سعادت شکوفا می شود. من برای همیشه فدای آنها هستم. ||1||
ਗਿਆਨੀ ਹਰਿ ਬੋਲਹੁ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥
giaanee har bolahu din raat |ای معلم روحانی، روز و شب نام خداوند را بخوان.
ਤਿਨੑ ਕੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੂਖ ਸਭ ਉਤਰੀ ਜੋ ਗੁਰਮਤਿ ਰਾਮ ਰਸੁ ਖਾਂਤਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
tina kee trisanaa bhookh sabh utaree jo guramat raam ras khaant |1| rahaau |تمام گرسنگی و تشنگی، برای کسانی که از ذات والای خداوند، از طریق آموزه های گورو بهره می برند، ارضا می شود. ||1||مکث||
ਹਰਿ ਕੇ ਦਾਸ ਸਾਧ ਸਖਾ ਜਨ ਜਿਨ ਮਿਲਿਆ ਲਹਿ ਜਾਇ ਭਰਾਂਤਿ ॥
har ke daas saadh sakhaa jan jin miliaa leh jaae bharaant |بندگان پروردگار یاران مقدس ما هستند. ملاقات با آنها، شک از بین می رود.
ਜਿਉ ਜਲ ਦੁਧ ਭਿੰਨ ਭਿੰਨ ਕਾਢੈ ਚੁਣਿ ਹੰਸੁਲਾ ਤਿਉ ਦੇਹੀ ਤੇ ਚੁਣਿ ਕਾਢੈ ਸਾਧੂ ਹਉਮੈ ਤਾਤਿ ॥੨॥
jiau jal dudh bhin bhin kaadtai chun hansulaa tiau dehee te chun kaadtai saadhoo haumai taat |2|همانطور که قو شیر را از آب جدا می کند، قدیس مقدس آتش خودپرستی را از بدن خارج می کند. ||2||
ਜਿਨ ਕੈ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਾਹੀ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਤੇ ਕਪਟੀ ਨਰ ਨਿਤ ਕਪਟੁ ਕਮਾਂਤਿ ॥
jin kai preet naahee har hiradai te kapattee nar nit kapatt kamaant |کسانی که خداوند را در دل خود دوست ندارند، فریبکارند. آنها مدام فریبکاری می کنند.
ਤਿਨ ਕਉ ਕਿਆ ਕੋਈ ਦੇਇ ਖਵਾਲੈ ਓਇ ਆਪਿ ਬੀਜਿ ਆਪੇ ਹੀ ਖਾਂਤਿ ॥੩॥
tin kau kiaa koee dee khavaalai oe aap beej aape hee khaant |3|چه کسی می تواند به آنها بخورد؟ هر چه خودشان بکارند، باید بخورند. ||3||
ਹਰਿ ਕਾ ਚਿਹਨੁ ਸੋਈ ਹਰਿ ਜਨ ਕਾ ਹਰਿ ਆਪੇ ਜਨ ਮਹਿ ਆਪੁ ਰਖਾਂਤਿ ॥
har kaa chihan soee har jan kaa har aape jan meh aap rakhaant |این خصلت پروردگار و نیز بندگان فروتن پروردگار است. خداوند جوهر خود را در درون آنها قرار می دهد.
ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕੁ ਸਮਦਰਸੀ ਜਿਨਿ ਨਿੰਦਾ ਉਸਤਤਿ ਤਰੀ ਤਰਾਂਤਿ ॥੪॥੫॥
dhan dhan guroo naanak samadarasee jin nindaa usatat taree taraant |4|5|خوشا، خوشا، گورو ناناک، که بی طرفانه به همه نگاه می کند. او از هر دو تهمت و ستایش عبور می کند و فراتر می رود. ||4||5||
ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੪ ॥
malaar mahalaa 4 |ملاار، مهل چهارم:
ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਊਤਮੁ ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਜਪਿ ਲਇਆ ॥
agam agochar naam har aootam har kirapaa te jap leaa |نام خداوند غیر قابل دسترس، نامحسوس، متعالی و متعالی است. به لطف پروردگار خوانده می شود.
ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਾਧ ਪਾਈ ਵਡਭਾਗੀ ਸੰਗਿ ਸਾਧੂ ਪਾਰਿ ਪਇਆ ॥੧॥
satasangat saadh paaee vaddabhaagee sang saadhoo paar peaa |1|با خوش شانسی، جماعت حقیقی را یافتهام، و در گروه مقدس، با من همراه شدهام. ||1||
ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਅਨਦਿਨੁ ਅਨਦੁ ਭਇਆ ॥
merai man anadin anad bheaa |ذهن من شب و روز در خلسه است.
ਗੁਰਪਰਸਾਦਿ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਜਪਿਆ ਮੇਰੇ ਮਨ ਕਾ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਗਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
guraparasaad naam har japiaa mere man kaa bhram bhau geaa |1| rahaau |به لطف گورو، من نام خداوند را می خوانم. تردید و ترس از ذهنم رفته است. ||1||مکث||
ਜਿਨ ਹਰਿ ਗਾਇਆ ਜਿਨ ਹਰਿ ਜਪਿਆ ਤਿਨ ਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਮੇਲਹੁ ਕਰਿ ਮਇਆ ॥
jin har gaaeaa jin har japiaa tin sangat har melahu kar meaa |آنهایی که در پروردگار می خوانند و می اندیشند - پروردگارا به رحمت خود مرا با آنها محشور کن.
ਤਿਨ ਕਾ ਦਰਸੁ ਦੇਖਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਦੁਖੁ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਗਇਆ ॥੨॥
tin kaa daras dekh sukh paaeaa dukh haumai rog geaa |2|با نگاه کردن به آنها، در آرامش هستم. درد و بیماری خودپرستی از بین رفته است. ||2||
ਜੋ ਅਨਦਿਨੁ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹਿ ਸਭੁ ਜਨਮੁ ਤਿਨਾ ਕਾ ਸਫਲੁ ਭਇਆ ॥
jo anadin hiradai naam dhiaaveh sabh janam tinaa kaa safal bheaa |کسانی که در نعم، نام خداوند در دل خود تأمل می کنند - زندگی آنها کاملاً پربار می شود.
ਓਇ ਆਪਿ ਤਰੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਭ ਤਾਰੀ ਸਭੁ ਕੁਲੁ ਭੀ ਪਾਰਿ ਪਇਆ ॥੩॥
oe aap tare srisatt sabh taaree sabh kul bhee paar peaa |3|آنها خودشان در عرض شنا می کنند و دنیا را با خود حمل می کنند. اجداد و خانواده آنها نیز از آنجا عبور می کنند. ||3||
ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਉਪਾਇਆ ਸਭੁ ਜਗੁ ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਵਸਿ ਕਰਿ ਲਇਆ ॥
tudh aape aap upaaeaa sabh jag tudh aape vas kar leaa |تو خودت تمام دنیا را آفریده ای و خودت آن را تحت کنترل خود نگه داری.