ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 1375
ਬਿਨੁ ਸੰਗਤਿ ਇਉ ਮਾਂਨਈ ਹੋਇ ਗਈ ਭਠ ਛਾਰ ॥੧੯੫॥
bin sangat iau maanee hoe gee bhatth chhaar |195|شما باید این را تصدیق کنید که بدون سنگت، جماعت مقدس، به خاکستر سوخته تبدیل می شود. ||195||
ਕਬੀਰ ਨਿਰਮਲ ਬੂੰਦ ਅਕਾਸ ਕੀ ਲੀਨੀ ਭੂਮਿ ਮਿਲਾਇ ॥
kabeer niramal boond akaas kee leenee bhoom milaae |کبیر، قطره خالص آب از آسمان میبارد و با غبار مخلوط میشود.
ਅਨਿਕ ਸਿਆਨੇ ਪਚਿ ਗਏ ਨਾ ਨਿਰਵਾਰੀ ਜਾਇ ॥੧੯੬॥
anik siaane pach ge naa niravaaree jaae |196|میلیون ها انسان باهوش ممکن است تلاش کنند، اما شکست خواهند خورد - نمی توان دوباره آن را جدا کرد. ||196||
ਕਬੀਰ ਹਜ ਕਾਬੇ ਹਉ ਜਾਇ ਥਾ ਆਗੈ ਮਿਲਿਆ ਖੁਦਾਇ ॥
kabeer haj kaabe hau jaae thaa aagai miliaa khudaae |کبیر من به زیارت مکه می رفتم که در بین راه خداوند مرا ملاقات کرد.
ਸਾਂਈ ਮੁਝ ਸਿਉ ਲਰਿ ਪਰਿਆ ਤੁਝੈ ਕਿਨਿੑ ਫੁਰਮਾਈ ਗਾਇ ॥੧੯੭॥
saanee mujh siau lar pariaa tujhai kini furamaaee gaae |197|او مرا سرزنش کرد و پرسید: "چه کسی به تو گفته که من فقط آنجا هستم؟" ||197||
ਕਬੀਰ ਹਜ ਕਾਬੈ ਹੋਇ ਹੋਇ ਗਇਆ ਕੇਤੀ ਬਾਰ ਕਬੀਰ ॥
kabeer haj kaabai hoe hoe geaa ketee baar kabeer |کبیر رفتم مکه - چند بار کبیر؟
ਸਾਂਈ ਮੁਝ ਮਹਿ ਕਿਆ ਖਤਾ ਮੁਖਹੁ ਨ ਬੋਲੈ ਪੀਰ ॥੧੯੮॥
saanee mujh meh kiaa khataa mukhahu na bolai peer |198|پروردگارا مشکل من چیست؟ با دهانت با من حرف نزدی. ||198||
ਕਬੀਰ ਜੀਅ ਜੁ ਮਾਰਹਿ ਜੋਰੁ ਕਰਿ ਕਹਤੇ ਹਹਿ ਜੁ ਹਲਾਲੁ ॥
kabeer jeea ju maareh jor kar kahate heh ju halaal |کبیر به موجودات ظلم می کنند و آنها را می کشند و آن را شایسته می گویند.
ਦਫਤਰੁ ਦਈ ਜਬ ਕਾਢਿ ਹੈ ਹੋਇਗਾ ਕਉਨੁ ਹਵਾਲੁ ॥੧੯੯॥
dafatar dee jab kaadt hai hoeigaa kaun havaal |199|وقتی خداوند حساب آنها را بخواهد، وضعیت آنها چگونه خواهد بود؟ ||199||
ਕਬੀਰ ਜੋਰੁ ਕੀਆ ਸੋ ਜੁਲਮੁ ਹੈ ਲੇਇ ਜਬਾਬੁ ਖੁਦਾਇ ॥
kabeer jor keea so julam hai lee jabaab khudaae |کبیر، استفاده از زور ظلم است. خداوند شما را به حساب خواهد خواند.
ਦਫਤਰਿ ਲੇਖਾ ਨੀਕਸੈ ਮਾਰ ਮੁਹੈ ਮੁਹਿ ਖਾਇ ॥੨੦੦॥
dafatar lekhaa neekasai maar muhai muhi khaae |200|وقتی حساب شما فراخوانی می شود، صورت و دهان شما کتک می خورد. ||200||
ਕਬੀਰ ਲੇਖਾ ਦੇਨਾ ਸੁਹੇਲਾ ਜਉ ਦਿਲ ਸੂਚੀ ਹੋਇ ॥
kabeer lekhaa denaa suhelaa jau dil soochee hoe |کبیر، اگر دلتان پاک باشد، حساب شما آسان است.
ਉਸੁ ਸਾਚੇ ਦੀਬਾਨ ਮਹਿ ਪਲਾ ਨ ਪਕਰੈ ਕੋਇ ॥੨੦੧॥
aus saache deebaan meh palaa na pakarai koe |201|در دادگاه حقیقی خداوند، هیچ کس شما را دستگیر نخواهد کرد. ||201||
ਕਬੀਰ ਧਰਤੀ ਅਰੁ ਆਕਾਸ ਮਹਿ ਦੁਇ ਤੂੰ ਬਰੀ ਅਬਧ ॥
kabeer dharatee ar aakaas meh due toon baree abadh |کبیر: ای دوگانگی، تو در زمین و آسمان توانا و توانا هستی.
ਖਟ ਦਰਸਨ ਸੰਸੇ ਪਰੇ ਅਰੁ ਚਉਰਾਸੀਹ ਸਿਧ ॥੨੦੨॥
khatt darasan sanse pare ar chauraaseeh sidh |202|شش شاسترا و هشتاد و چهار سیدا در شک و تردید فرو رفته اند. ||202||
ਕਬੀਰ ਮੇਰਾ ਮੁਝ ਮਹਿ ਕਿਛੁ ਨਹੀ ਜੋ ਕਿਛੁ ਹੈ ਸੋ ਤੇਰਾ ॥
kabeer meraa mujh meh kichh nahee jo kichh hai so teraa |کبیر، هیچ چیز در درون خودم مال من نیست. هر چه هست، از آن توست، پروردگارا.
ਤੇਰਾ ਤੁਝ ਕਉ ਸਉਪਤੇ ਕਿਆ ਲਾਗੈ ਮੇਰਾ ॥੨੦੩॥
teraa tujh kau saupate kiaa laagai meraa |203|اگر آنچه را که قبلاً مال توست به تو تسلیم کنم، چه هزینه ای برای من دارد؟ ||203||
ਕਬੀਰ ਤੂੰ ਤੂੰ ਕਰਤਾ ਤੂ ਹੂਆ ਮੁਝ ਮਹਿ ਰਹਾ ਨ ਹੂੰ ॥
kabeer toon toon karataa too hooaa mujh meh rahaa na hoon |کبیر با تکرار «تو، تو» من شبیه تو شدم. هیچ چیز از من در خودم باقی نمی ماند.
ਜਬ ਆਪਾ ਪਰ ਕਾ ਮਿਟਿ ਗਇਆ ਜਤ ਦੇਖਉ ਤਤ ਤੂ ॥੨੦੪॥
jab aapaa par kaa mitt geaa jat dekhau tat too |204|وقتی تفاوت بین خودم و دیگران از بین برود، هر کجا که نگاه کنم، فقط تو را می بینم. ||204||
ਕਬੀਰ ਬਿਕਾਰਹ ਚਿਤਵਤੇ ਝੂਠੇ ਕਰਤੇ ਆਸ ॥
kabeer bikaarah chitavate jhootthe karate aas |کبیر، کسانی که به بدی می اندیشند و امیدهای واهی دارند
ਮਨੋਰਥੁ ਕੋਇ ਨ ਪੂਰਿਓ ਚਾਲੇ ਊਠਿ ਨਿਰਾਸ ॥੨੦੫॥
manorath koe na poorio chaale aootth niraas |205|- هیچ یک از آرزوهای آنها برآورده نمی شود. آنها ناامید خواهند رفت. ||205||
ਕਬੀਰ ਹਰਿ ਕਾ ਸਿਮਰਨੁ ਜੋ ਕਰੈ ਸੋ ਸੁਖੀਆ ਸੰਸਾਰਿ ॥
kabeer har kaa simaran jo karai so sukheea sansaar |کبیر، هر که به یاد پروردگار تدبر کند، در دنیا خوشبخت است.
ਇਤ ਉਤ ਕਤਹਿ ਨ ਡੋਲਈ ਜਿਸ ਰਾਖੈ ਸਿਰਜਨਹਾਰ ॥੨੦੬॥
eit ut kateh na ddolee jis raakhai sirajanahaar |206|کسی که توسط پروردگار خالق محافظت و نجات یافته باشد، هرگز در اینجا و بعد از آن تزلزل نخواهد کرد. ||206||
ਕਬੀਰ ਘਾਣੀ ਪੀੜਤੇ ਸਤਿਗੁਰ ਲੀਏ ਛਡਾਇ ॥
kabeer ghaanee peerrate satigur lee chhaddaae |کبیر، من مثل دانه های کنجد در دستگاه روغن کوب له می شدم، اما گورو واقعی مرا نجات داد.
ਪਰਾ ਪੂਰਬਲੀ ਭਾਵਨੀ ਪਰਗਟੁ ਹੋਈ ਆਇ ॥੨੦੭॥
paraa poorabalee bhaavanee paragatt hoee aae |207|سرنوشت اولیه از پیش تعیین شده من اکنون آشکار شده است. ||207||
ਕਬੀਰ ਟਾਲੈ ਟੋਲੈ ਦਿਨੁ ਗਇਆ ਬਿਆਜੁ ਬਢੰਤਉ ਜਾਇ ॥
kabeer ttaalai ttolai din geaa biaaj badtantau jaae |کبیر، روزهای من گذشت و پرداخت هایم را به تعویق انداختم. سود حساب من همچنان در حال افزایش است.
ਨਾ ਹਰਿ ਭਜਿਓ ਨ ਖਤੁ ਫਟਿਓ ਕਾਲੁ ਪਹੂੰਚੋ ਆਇ ॥੨੦੮॥
naa har bhajio na khat fattio kaal pahooncho aae |208|من در مورد پروردگار تعمق نکرده ام و حساب من هنوز معلق است و اکنون، لحظه مرگم فرا رسیده است! ||208||
ਮਹਲਾ ੫ ॥
mahalaa 5 |مهل پنجم:
ਕਬੀਰ ਕੂਕਰੁ ਭਉਕਨਾ ਕਰੰਗ ਪਿਛੈ ਉਠਿ ਧਾਇ ॥
kabeer kookar bhaukanaa karang pichhai utth dhaae |کبیر، فانی سگی است که پارس می کند و لاشه ای را تعقیب می کند.
ਕਰਮੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨਿ ਹਉ ਲੀਆ ਛਡਾਇ ॥੨੦੯॥
karamee satigur paaeaa jin hau leea chhaddaae |209|به لطف کارمای خوب، من گورو واقعی را پیدا کردم که مرا نجات داده است. ||209||
ਮਹਲਾ ੫ ॥
mahalaa 5 |مهل پنجم:
ਕਬੀਰ ਧਰਤੀ ਸਾਧ ਕੀ ਤਸਕਰ ਬੈਸਹਿ ਗਾਹਿ ॥
kabeer dharatee saadh kee tasakar baiseh gaeh |کبیر، زمین مال اقدس است، اما در تصرف دزدان است.
ਧਰਤੀ ਭਾਰਿ ਨ ਬਿਆਪਈ ਉਨ ਕਉ ਲਾਹੂ ਲਾਹਿ ॥੨੧੦॥
dharatee bhaar na biaapee un kau laahoo laeh |210|آنها باری بر روی زمین نیستند. برکات آن را دریافت می کنند. ||210||
ਮਹਲਾ ੫ ॥
mahalaa 5 |مهل پنجم:
ਕਬੀਰ ਚਾਵਲ ਕਾਰਨੇ ਤੁਖ ਕਉ ਮੁਹਲੀ ਲਾਇ ॥
kabeer chaaval kaarane tukh kau muhalee laae |کبیر، برنج را با پتک می زنند تا پوست آن از بین برود.
ਸੰਗਿ ਕੁਸੰਗੀ ਬੈਸਤੇ ਤਬ ਪੂਛੈ ਧਰਮ ਰਾਇ ॥੨੧੧॥
sang kusangee baisate tab poochhai dharam raae |211|هنگامی که مردم در شرکت شیطانی می نشینند، قاضی عادل دارما آنها را به حساب می خواند. ||211||
ਨਾਮਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿਆ ਕਹੈ ਤਿਲੋਚਨੁ ਮੀਤ ॥
naamaa maaeaa mohiaa kahai tilochan meet |تریلوچان می گوید، ای نعم دایو، مایا تو را اغوا کرده است، دوست من.
ਕਾਹੇ ਛੀਪਹੁ ਛਾਇਲੈ ਰਾਮ ਨ ਲਾਵਹੁ ਚੀਤੁ ॥੨੧੨॥
kaahe chheepahu chhaaeilai raam na laavahu cheet |212|چرا طرح هایی را روی این برگه ها چاپ می کنید و آگاهی خود را روی پروردگار متمرکز نمی کنید؟ ||212||
ਨਾਮਾ ਕਹੈ ਤਿਲੋਚਨਾ ਮੁਖ ਤੇ ਰਾਮੁ ਸੰਮੑਾਲਿ ॥
naamaa kahai tilochanaa mukh te raam samaal |ناام دایو پاسخ می دهد، ای تریلوکان، نام خداوند را با دهان خود بخوان.