ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 357
ਆਸ ਪਿਆਸੀ ਸੇਜੈ ਆਵਾ ॥
aas piaasee sejai aavaa |با امید و آرزو به بالین او نزدیک می شوم
ਆਗੈ ਸਹ ਭਾਵਾ ਕਿ ਨ ਭਾਵਾ ॥੨॥
aagai sah bhaavaa ki na bhaavaa |2|اما نمی دانم که آیا او از من راضی خواهد بود یا نه. ||2||
ਕਿਆ ਜਾਨਾ ਕਿਆ ਹੋਇਗਾ ਰੀ ਮਾਈ ॥
kiaa jaanaa kiaa hoeigaa ree maaee |مادرم از کجا بدانم چه بر سرم خواهد آمد؟
ਹਰਿ ਦਰਸਨ ਬਿਨੁ ਰਹਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har darasan bin rahan na jaaee |1| rahaau |بدون رؤیای مبارک درشان خداوند، نمی توانم زنده بمانم. ||1||مکث||
ਪ੍ਰੇਮੁ ਨ ਚਾਖਿਆ ਮੇਰੀ ਤਿਸ ਨ ਬੁਝਾਨੀ ॥
prem na chaakhiaa meree tis na bujhaanee |من عشق او را نچشیده ام و تشنگی ام سیراب نشده است.
ਗਇਆ ਸੁ ਜੋਬਨੁ ਧਨ ਪਛੁਤਾਨੀ ॥੩॥
geaa su joban dhan pachhutaanee |3|جوانی زیبای من فرار کرد و اکنون من عروس جان توبه و پشیمانم. ||3||
ਅਜੈ ਸੁ ਜਾਗਉ ਆਸ ਪਿਆਸੀ ॥
ajai su jaagau aas piaasee |الان هم اميد و آرزو در آغوشم است.
ਭਈਲੇ ਉਦਾਸੀ ਰਹਉ ਨਿਰਾਸੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
bheele udaasee rhau niraasee |1| rahaau |من افسرده هستم؛ من اصلا امیدی ندارم ||1||مکث||
ਹਉਮੈ ਖੋਇ ਕਰੇ ਸੀਗਾਰੁ ॥
haumai khoe kare seegaar |او بر خودخواهی خود غلبه می کند و خود را می آراست.
ਤਉ ਕਾਮਣਿ ਸੇਜੈ ਰਵੈ ਭਤਾਰੁ ॥੪॥
tau kaaman sejai ravai bhataar |4|خداوند شوهر در حال حاضر به وجد می آید و از عروس روح بر روی تخت خود لذت می برد. ||4||
ਤਉ ਨਾਨਕ ਕੰਤੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥
tau naanak kantai man bhaavai |آنگاه، ای نانک، عروس به ذهن پروردگار شوهرش خشنود می شود.
ਛੋਡਿ ਵਡਾਈ ਅਪਣੇ ਖਸਮ ਸਮਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥੨੬॥
chhodd vaddaaee apane khasam samaavai |1| rahaau |26|او خودبزرگ بینی خود را می ریزد و در پروردگار و مولای خود غرق می شود. ||1||مکث||26||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
aasaa mahalaa 1 |آسا، اول مهل:
ਪੇਵਕੜੈ ਧਨ ਖਰੀ ਇਆਣੀ ॥
pevakarrai dhan kharee eaanee |در این دنیای خانه پدری، من، عروس روح، بسیار کودکانه بوده ام.
ਤਿਸੁ ਸਹ ਕੀ ਮੈ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣੀ ॥੧॥
tis sah kee mai saar na jaanee |1|من ارزش پروردگار شوهرم را درک نکردم. ||1||
ਸਹੁ ਮੇਰਾ ਏਕੁ ਦੂਜਾ ਨਹੀ ਕੋਈ ॥
sahu meraa ek doojaa nahee koee |شوهر من یکی است. هیچ دیگری مانند او وجود ندارد.
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਮੇਲਾਵਾ ਹੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
nadar kare melaavaa hoee |1| rahaau |اگر نظر لطف خود را ببخشد، او را ملاقات خواهم کرد. ||1||مکث||
ਸਾਹੁਰੜੈ ਧਨ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥
saahurarrai dhan saach pachhaaniaa |در دنیای بعدی خانه شوهرم، من، عروس روح، حقیقت را درک خواهم کرد.
ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ਅਪਣਾ ਪਿਰੁ ਜਾਣਿਆ ॥੨॥
sahaj subhaae apanaa pir jaaniaa |2|من به آرامش آسمانی پروردگار شوهرم خواهم رسید. ||2||
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਐਸੀ ਮਤਿ ਆਵੈ ॥
guraparasaadee aaisee mat aavai |به لطف گورو، چنین حکمتی به من می رسد،
ਤਾਂ ਕਾਮਣਿ ਕੰਤੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ॥੩॥
taan kaaman kantai man bhaavai |3|تا روح عروس مورد پسند ذهن پروردگار شوهر قرار گیرد. ||3||
ਕਹਤੁ ਨਾਨਕੁ ਭੈ ਭਾਵ ਕਾ ਕਰੇ ਸੀਗਾਰੁ ॥
kahat naanak bhai bhaav kaa kare seegaar |نانک می گوید، آن که خود را به عشق و ترس از خدا آراسته است،
ਸਦ ਹੀ ਸੇਜੈ ਰਵੈ ਭਤਾਰੁ ॥੪॥੨੭॥
sad hee sejai ravai bhataar |4|27|از پروردگار شوهرش برای همیشه روی تختش لذت می برد. ||4||27||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
aasaa mahalaa 1 |آسا، اول مهل:
ਨ ਕਿਸ ਕਾ ਪੂਤੁ ਨ ਕਿਸ ਕੀ ਮਾਈ ॥
n kis kaa poot na kis kee maaee |هیچ کس پسر کسی نیست و هیچ کس مادر کسی نیست.
ਝੂਠੈ ਮੋਹਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਈ ॥੧॥
jhootthai mohi bharam bhulaaee |1|از طریق وابستگی های کاذب، مردم در شک و تردید سرگردان می شوند. ||1||
ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬ ਹਉ ਕੀਤਾ ਤੇਰਾ ॥
mere saahib hau keetaa teraa |ای پروردگار و مولای من، من آفریده تو هستم.
ਜਾਂ ਤੂੰ ਦੇਹਿ ਜਪੀ ਨਾਉ ਤੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jaan toon dehi japee naau teraa |1| rahaau |اگر آن را به من بدهی، نام تو را می خوانم. ||1||مکث||
ਬਹੁਤੇ ਅਉਗਣ ਕੂਕੈ ਕੋਈ ॥
bahute aaugan kookai koee |آن شخصی که از انواع گناهان پر شده است، می تواند در درگاه خداوند دعا کند،
ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਬਖਸੇ ਸੋਈ ॥੨॥
jaa tis bhaavai bakhase soee |2|اما او فقط زمانی بخشیده می شود که خداوند بخواهد. ||2||
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਦੁਰਮਤਿ ਖੋਈ ॥
guraparasaadee duramat khoee |به لطف گورو، بد اندیشی نابود می شود.
ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥੩॥
jah dekhaa tah eko soee |3|به هر کجا که نگاه می کنم، همانجا پروردگار یگانه را می یابم. ||3||
ਕਹਤ ਨਾਨਕ ਐਸੀ ਮਤਿ ਆਵੈ ॥
kahat naanak aaisee mat aavai |ناناک می گوید، اگر کسی به چنین درکی برسد،
ਤਾਂ ਕੋ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥੪॥੨੮॥
taan ko sache sach samaavai |4|28|سپس او در حقیقت حق جذب می شود. ||4||28||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ਦੁਪਦੇ ॥
aasaa mahalaa 1 dupade |آسا، اول مهل، ذو پدهای:
ਤਿਤੁ ਸਰਵਰੜੈ ਭਈਲੇ ਨਿਵਾਸਾ ਪਾਣੀ ਪਾਵਕੁ ਤਿਨਹਿ ਕੀਆ ॥
tit saravararrai bheele nivaasaa paanee paavak tineh keea |در آن حوض جهان، مردم خانه های خود را دارند. در آنجا خداوند آب و آتش را آفریده است.
ਪੰਕਜੁ ਮੋਹ ਪਗੁ ਨਹੀ ਚਾਲੈ ਹਮ ਦੇਖਾ ਤਹ ਡੂਬੀਅਲੇ ॥੧॥
pankaj moh pag nahee chaalai ham dekhaa tah ddoobeeale |1|در لجن دلبستگی زمینی، پاهایشان به گل نشسته است و در آنجا غرق شدنشان را دیده ام. ||1||
ਮਨ ਏਕੁ ਨ ਚੇਤਸਿ ਮੂੜ ਮਨਾ ॥
man ek na chetas moorr manaa |ای مردم نادان چرا پروردگار یکتا را یاد نمی کنید؟
ਹਰਿ ਬਿਸਰਤ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਲਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har bisarat tere gun galiaa |1| rahaau |با فراموشی خداوند، فضایل شما از بین می رود. ||1||مکث||
ਨਾ ਹਉ ਜਤੀ ਸਤੀ ਨਹੀ ਪੜਿਆ ਮੂਰਖ ਮੁਗਧਾ ਜਨਮੁ ਭਇਆ ॥
naa hau jatee satee nahee parriaa moorakh mugadhaa janam bheaa |من نه مجرد هستم و نه راستگو و نه عالم. من احمق و نادان به دنیا آمدم.
ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕ ਤਿਨੑ ਕੀ ਸਰਣਾ ਜਿਨੑ ਤੂੰ ਨਾਹੀ ਵੀਸਰਿਆ ॥੨॥੨੯॥
pranavat naanak tina kee saranaa jina toon naahee veesariaa |2|29|دعا می کند ناناک، پناهگاه کسانی هستم که تو را فراموش نمی کنند، پروردگارا. ||2||29||
ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧ ॥
aasaa mahalaa 1 |آسا، اول مهل:
ਛਿਅ ਘਰ ਛਿਅ ਗੁਰ ਛਿਅ ਉਪਦੇਸ ॥
chhia ghar chhia gur chhia upades |شش نظام فلسفه، شش معلم و شش دکترین وجود دارد.
ਗੁਰ ਗੁਰੁ ਏਕੋ ਵੇਸ ਅਨੇਕ ॥੧॥
gur gur eko ves anek |1|اما آموزگار معلمان همان پروردگار یگانه است که به اشکال بسیار ظاهر می شود. ||1||
ਜੈ ਘਰਿ ਕਰਤੇ ਕੀਰਤਿ ਹੋਇ ॥
jai ghar karate keerat hoe |آن منظومه ای که در آن تسبیحات خالق خوانده می شود
ਸੋ ਘਰੁ ਰਾਖੁ ਵਡਾਈ ਤੋਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
so ghar raakh vaddaaee tohi |1| rahaau |- از آن سیستم پیروی کنید. عظمت در آن نهفته است ||1||مکث||
ਵਿਸੁਏ ਚਸਿਆ ਘੜੀਆ ਪਹਰਾ ਥਿਤੀ ਵਾਰੀ ਮਾਹੁ ਭਇਆ ॥
visue chasiaa gharreea paharaa thitee vaaree maahu bheaa |به عنوان ماه های ثانیه، دقیقه، ساعت، روز، روزهای هفته
ਸੂਰਜੁ ਏਕੋ ਰੁਤਿ ਅਨੇਕ ॥
sooraj eko rut anek |و فصل ها همه از یک خورشید سرچشمه می گیرند،
ਨਾਨਕ ਕਰਤੇ ਕੇ ਕੇਤੇ ਵੇਸ ॥੨॥੩੦॥
naanak karate ke kete ves |2|30|ای نانک، پس همه صورت ها از خالق یکتا سرچشمه می گیرند. ||2||30||
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |خدای یکتا خالق جهانی. به لطف استاد واقعی: