ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 1246
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਮਨਹੁ ਜਿ ਅੰਧੇ ਕੂਪ ਕਹਿਆ ਬਿਰਦੁ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ॥
manahu ji andhe koop kahiaa birad na jaananaee |آن انسانهایی که ذهنشان مانند چالههای تاریک عمیق است، هدف زندگی را حتی وقتی برایشان توضیح داده شود، درک نمیکنند.
ਮਨਿ ਅੰਧੈ ਊਂਧੈ ਕਵਲਿ ਦਿਸਨਿੑ ਖਰੇ ਕਰੂਪ ॥
man andhai aoondhai kaval disani khare karoop |عقلشان کور، و نیلوفرهای دلشان وارونه است. آنها کاملا زشت به نظر می رسند
ਇਕਿ ਕਹਿ ਜਾਣਹਿ ਕਹਿਆ ਬੁਝਹਿ ਤੇ ਨਰ ਸੁਘੜ ਸਰੂਪ ॥
eik keh jaaneh kahiaa bujheh te nar sugharr saroop |برخی می دانند چگونه صحبت کنند و آنچه را که به آنها گفته می شود درک می کنند. آنها عاقل و زیبا هستند.
ਇਕਨਾ ਨਾਦ ਨ ਬੇਦ ਨ ਗੀਅ ਰਸੁ ਰਸ ਕਸ ਨ ਜਾਣੰਤਿ ॥
eikanaa naad na bed na geea ras ras kas na jaanant |برخی در مورد جریان صوتی ناد یا وداها، موسیقی، فضیلت یا رذیلت نمی دانند.
ਇਕਨਾ ਸੁਧਿ ਨ ਬੁਧਿ ਨ ਅਕਲਿ ਸਰ ਅਖਰ ਕਾ ਭੇਉ ਨ ਲਹੰਤਿ ॥
eikanaa sudh na budh na akal sar akhar kaa bheo na lahant |برخی از درک و شعور و عقل متعالی برخوردار نیستند. آنها راز کلام خدا را درک نمی کنند.
ਨਾਨਕ ਸੇ ਨਰ ਅਸਲਿ ਖਰ ਜਿ ਬਿਨੁ ਗੁਣ ਗਰਬੁ ਕਰੰਤਿ ॥੨॥
naanak se nar asal khar ji bin gun garab karant |2|ای نانک، آنها خر هستند; آنها بسیار به خود افتخار می کنند، اما هیچ فضیلتی ندارند. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਭ ਪਵਿਤੁ ਹੈ ਧਨੁ ਸੰਪੈ ਮਾਇਆ ॥
guramukh sabh pavit hai dhan sanpai maaeaa |برای گورموک همه چیز مقدس است: ثروت، دارایی، مایا.
ਹਰਿ ਅਰਥਿ ਜੋ ਖਰਚਦੇ ਦੇਂਦੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥
har arath jo kharachade dende sukh paaeaa |کسانی که مال پروردگار را انفاق می کنند با بخشش آرامش می یابند.
ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦੇ ਤਿਨ ਤੋਟਿ ਨ ਆਇਆ ॥
jo har naam dhiaaeide tin tott na aaeaa |کسانی که در نام خداوند تعمق می کنند هرگز محروم نخواهند شد.
ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਨਦਰੀ ਆਵਦਾ ਮਾਇਆ ਸੁਟਿ ਪਾਇਆ ॥
guramukhaan nadaree aavadaa maaeaa sutt paaeaa |گورموک ها به دیدن خداوند می آیند و چیزهای مایا را پشت سر می گذارند.
ਨਾਨਕ ਭਗਤਾਂ ਹੋਰੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੨੨॥
naanak bhagataan hor chit na aavee har naam samaaeaa |22|ای نانک، فدائیان به چیز دیگری نمی اندیشند. آنها در نام خداوند جذب شده اند. ||22||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
salok mahalaa 4 |سالوک، مهل چهارم:
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ॥
satigur sevan se vaddabhaagee |کسانی که به گورو واقعی خدمت می کنند بسیار خوش شانس هستند.
ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਜਿਨੑਾ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥
sachai sabad jinaa ek liv laagee |آنها عاشقانه با شاباد واقعی، کلام خدای یگانه هماهنگ شده اند.
ਗਿਰਹ ਕੁਟੰਬ ਮਹਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਧੀ ॥
girah kuttanb meh sahaj samaadhee |در خانواده و خانواده خود در صمعده طبیعی هستند.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਸਚੇ ਬੈਰਾਗੀ ॥੧॥
naanak naam rate se sache bairaagee |1|ای نانک، کسانی که با نعم هماهنگ شده اند، به راستی از دنیا جدا شده اند. ||1||
ਮਃ ੪ ॥
mahalaa 4 |مهل چهارم:
ਗਣਤੈ ਸੇਵ ਨ ਹੋਵਈ ਕੀਤਾ ਥਾਇ ਨ ਪਾਇ ॥
ganatai sev na hovee keetaa thaae na paae |سرویس محاسبه شده اصلا سرویس نیست و کاری که انجام می شود تایید نمی شود.
ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਸਚਿ ਨ ਲਗੋ ਭਾਉ ॥
sabadai saad na aaeio sach na lago bhaau |طعم شاباد، کلام خدا، چشیده نمی شود، اگر انسان فانی عاشق خداوند واقعی نباشد.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਿਆਰਾ ਨ ਲਗਈ ਮਨਹਠਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
satigur piaaraa na lagee manahatth aavai jaae |شخص سرسخت حتی گورو واقعی را دوست ندارد. او در تناسخ می آید و می رود.
ਜੇ ਇਕ ਵਿਖ ਅਗਾਹਾ ਭਰੇ ਤਾਂ ਦਸ ਵਿਖਾਂ ਪਿਛਾਹਾ ਜਾਇ ॥
je ik vikh agaahaa bhare taan das vikhaan pichhaahaa jaae |او یک قدم به جلو می رود و ده قدم به عقب.
ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਜੇ ਚਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥
satigur kee sevaa chaakaree je chaleh satigur bhaae |فانی برای خدمت به گورو واقعی کار می کند، اگر هماهنگ با اراده گورو واقعی قدم بردارد.
ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੋ ਮਿਲੈ ਸਹਜੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥
aap gavaae satiguroo no milai sahaje rahai samaae |او خود بزرگ بینی خود را از دست می دهد و با گورو واقعی ملاقات می کند. او به طور شهودی در خداوند جذب می شود.
ਨਾਨਕ ਤਿਨੑਾ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਸਚੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥
naanak tinaa naam na veesarai sache mel milaae |2|ای نانک، آنها هرگز نعم، نام خداوند را فراموش نمی کنند. آنها در اتحاد با پروردگار واقعی متحد شده اند. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਖਾਨ ਮਲੂਕ ਕਹਾਇਦੇ ਕੋ ਰਹਣੁ ਨ ਪਾਈ ॥
khaan malook kahaaeide ko rahan na paaee |آنها خود را امپراطور و حاکم می نامند، اما هیچ کدام از آنها اجازه اقامت ندارند.
ਗੜੑ ਮੰਦਰ ਗਚ ਗੀਰੀਆ ਕਿਛੁ ਸਾਥਿ ਨ ਜਾਈ ॥
garra mandar gach geereea kichh saath na jaaee |قلعه ها و عمارت های مستحکم آنها - هیچ یک از آنها با آنها همراه نخواهد شد.
ਸੋਇਨ ਸਾਖਤਿ ਪਉਣ ਵੇਗ ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਚਤੁਰਾਈ ॥
soein saakhat paun veg dhrig dhrig chaturaaee |طلا و اسبهایشان، چون باد تند، نفرین شدهاند، و لعنت شدهاند، نیرنگهای زیرکانهشان.
ਛਤੀਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਰਕਾਰ ਕਰਹਿ ਬਹੁ ਮੈਲੁ ਵਧਾਈ ॥
chhateeh amrit parakaar kareh bahu mail vadhaaee |با خوردن سی و شش غذای لذیذ، از آلودگی نفخ می کنند.
ਨਾਨਕ ਜੋ ਦੇਵੈ ਤਿਸਹਿ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ਮਨਮੁਖਿ ਦੁਖੁ ਪਾਈ ॥੨੩॥
naanak jo devai tiseh na jaananaee manamukh dukh paaee |23|ای نانک، منموک خودخواه، بخشنده را نمی شناسد و از این رو در رنج است. ||23||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |سالوک، مهل سوم:
ਪੜਿੑ ਪੜਿੑ ਪੰਡਿਤ ਮੁੋਨੀ ਥਕੇ ਦੇਸੰਤਰ ਭਵਿ ਥਕੇ ਭੇਖਧਾਰੀ ॥
parri parri panddit muonee thake desantar bhav thake bhekhadhaaree |پاندیت ها و علمای دین و حکیمان خاموش می خوانند و می خوانند تا خسته شوند. آنها با لباسهای مذهبی خود در سرزمینهای بیگانه سرگردان میشوند تا اینکه خسته شوند.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਨਾਉ ਕਦੇ ਨ ਪਾਇਨਿ ਦੁਖੁ ਲਾਗਾ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ॥
doojai bhaae naau kade na paaein dukh laagaa at bhaaree |در عشق به دوگانگی، آنها هرگز نام را دریافت نمی کنند. آنها که در چنگال درد نگهداری می شوند، به طرز وحشتناکی رنج می برند.
ਮੂਰਖ ਅੰਧੇ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸੇਵਹਿ ਮਾਇਆ ਕੈ ਬਿਉਹਾਰੀ ॥
moorakh andhe trai gun seveh maaeaa kai biauhaaree |احمقان کور به سه تفنگ، سه منش خدمت می کنند. آنها فقط با مایا سروکار دارند.
ਅੰਦਰਿ ਕਪਟੁ ਉਦਰੁ ਭਰਣ ਕੈ ਤਾਈ ਪਾਠ ਪੜਹਿ ਗਾਵਾਰੀ ॥
andar kapatt udar bharan kai taaee paatth parreh gaavaaree |احمق ها با فریب در دل، متون مقدس را می خوانند تا شکم خود را پر کنند.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸੋ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਜਿਨ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰੀ ॥
satigur seve so sukh paae jin haumai vichahu maaree |کسی که به گورو واقعی خدمت می کند، آرامش پیدا می کند. او خودخواهی را از درون ریشه کن می کند.
ਨਾਨਕ ਪੜਣਾ ਗੁਨਣਾ ਇਕੁ ਨਾਉ ਹੈ ਬੂਝੈ ਕੋ ਬੀਚਾਰੀ ॥੧॥
naanak parranaa gunanaa ik naau hai boojhai ko beechaaree |1|ای نانک، یک نام وجود دارد که باید در آن سرود و در آن ساکن شد. چقدر نادر هستند کسانی که در این مورد فکر می کنند و می فهمند. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |مهل سوم:
ਨਾਂਗੇ ਆਵਣਾ ਨਾਂਗੇ ਜਾਣਾ ਹਰਿ ਹੁਕਮੁ ਪਾਇਆ ਕਿਆ ਕੀਜੈ ॥
naange aavanaa naange jaanaa har hukam paaeaa kiaa keejai |برهنه می آییم و برهنه می رویم. این به فرمان خداوند است. چه کار دیگری می توانیم انجام دهیم؟
ਜਿਸ ਕੀ ਵਸਤੁ ਸੋਈ ਲੈ ਜਾਇਗਾ ਰੋਸੁ ਕਿਸੈ ਸਿਉ ਕੀਜੈ ॥
jis kee vasat soee lai jaaeigaa ros kisai siau keejai |شیء متعلق به اوست; او آن را خواهد برد. با چه کسی باید قهر کرد
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਭਾਣਾ ਮੰਨੇ ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਜੈ ॥
guramukh hovai su bhaanaa mane sahaje har ras peejai |کسی که گورمخ شود، اراده خدا را می پذیرد. او به طور شهودی در ذات متعالی خداوند می نوشد.
ਨਾਨਕ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਦਾ ਸਲਾਹਿਹੁ ਰਸਨਾ ਰਾਮੁ ਰਵੀਜੈ ॥੨॥
naanak sukhadaataa sadaa salaahihu rasanaa raam raveejai |2|ای نانک، تسبیح بخشنده صلح برای همیشه; با زبان خود خداوند را بچشید. ||2||