ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 84
ਵਖਤੁ ਵੀਚਾਰੇ ਸੁ ਬੰਦਾ ਹੋਇ ॥
vakhat veechaare su bandaa hoe |کسی که در طول عمر خود فکر کند، بنده خدا می شود.
ਕੁਦਰਤਿ ਹੈ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਇ ॥
kudarat hai keemat nahee paae |ارزش نیروی خلاق کیهان را نمی توان دانست.
ਜਾ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇ ਤ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥
jaa keemat paae ta kahee na jaae |حتی اگر قدرش هم معلوم بود قابل توصیف نبود.
ਸਰੈ ਸਰੀਅਤਿ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥
sarai sareeat kareh beechaar |برخی به مناسک و مقررات مذهبی فکر می کنند،
ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਕੈਸੇ ਪਾਵਹਿ ਪਾਰੁ ॥
bin boojhe kaise paaveh paar |اما بدون درک، چگونه می توانند از آن طرف عبور کنند؟
ਸਿਦਕੁ ਕਰਿ ਸਿਜਦਾ ਮਨੁ ਕਰਿ ਮਖਸੂਦੁ ॥
sidak kar sijadaa man kar makhasood |بگذارید ایمان خالصانه رکوع شما در نماز باشد و تسخیر ذهن هدف شما در زندگی باشد.
ਜਿਹ ਧਿਰਿ ਦੇਖਾ ਤਿਹ ਧਿਰਿ ਮਉਜੂਦੁ ॥੧॥
jih dhir dekhaa tih dhir maujood |1|به هر کجا که نگاه می کنم، آنجا حضور خدا را می بینم. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |مهل سوم:
ਗੁਰ ਸਭਾ ਏਵ ਨ ਪਾਈਐ ਨਾ ਨੇੜੈ ਨਾ ਦੂਰਿ ॥
gur sabhaa ev na paaeeai naa nerrai naa door |جامعه گورو با تلاش برای دور یا نزدیک بودن به این شکل به دست نمی آید.
ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਾਂ ਮਿਲੈ ਜਾ ਮਨੁ ਰਹੈ ਹਦੂਰਿ ॥੨॥
naanak satigur taan milai jaa man rahai hadoor |2|ای ناناک، اگر ذهنت در حضور او بماند، گورو واقعی را ملاقات خواهی کرد. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਸਪਤ ਦੀਪ ਸਪਤ ਸਾਗਰਾ ਨਵ ਖੰਡ ਚਾਰਿ ਵੇਦ ਦਸ ਅਸਟ ਪੁਰਾਣਾ ॥
sapat deep sapat saagaraa nav khandd chaar ved das asatt puraanaa |هفت جزیره، هفت دریا، نه قاره، چهار ودا و هجده پورانا
ਹਰਿ ਸਭਨਾ ਵਿਚਿ ਤੂੰ ਵਰਤਦਾ ਹਰਿ ਸਭਨਾ ਭਾਣਾ ॥
har sabhanaa vich toon varatadaa har sabhanaa bhaanaa |پروردگارا، تو همه چیز را فرا گرفته و نفوذ می کنی. پروردگارا همه تو را دوست دارند
ਸਭਿ ਤੁਝੈ ਧਿਆਵਹਿ ਜੀਅ ਜੰਤ ਹਰਿ ਸਾਰਗ ਪਾਣਾ ॥
sabh tujhai dhiaaveh jeea jant har saarag paanaa |همه موجودات و مخلوقات در مورد تو تأمل می کنند پروردگارا. شما زمین را در دستان خود نگه دارید.
ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਆਰਾਧਦੇ ਤਿਨ ਹਉ ਕੁਰਬਾਣਾ ॥
jo guramukh har aaraadhade tin hau kurabaanaa |من فدای آن گورمخ هایی هستم که پروردگار را می پرستند و می پرستند.
ਤੂੰ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਕਰਿ ਚੋਜ ਵਿਡਾਣਾ ॥੪॥
toon aape aap varatadaa kar choj viddaanaa |4|تو خودت فراگیر هستی. شما این درام شگفت انگیز را صحنه می کنید! ||4||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |سالوک، مهل سوم:
ਕਲਉ ਮਸਾਜਨੀ ਕਿਆ ਸਦਾਈਐ ਹਿਰਦੈ ਹੀ ਲਿਖਿ ਲੇਹੁ ॥
klau masaajanee kiaa sadaaeeai hiradai hee likh lehu |چرا قلم بخواهی و چرا جوهر بخواهی؟ در دلت بنویس
ਸਦਾ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਹੈ ਕਬਹੂੰ ਨ ਤੂਟਸਿ ਨੇਹੁ ॥
sadaa saahib kai rang rahai kabahoon na toottas nehu |تا ابد در محبت پروردگار و مولای خود غوطه ور باشید و محبت شما به او هرگز از بین نخواهد رفت.
ਕਲਉ ਮਸਾਜਨੀ ਜਾਇਸੀ ਲਿਖਿਆ ਭੀ ਨਾਲੇ ਜਾਇ ॥
klau masaajanee jaaeisee likhiaa bhee naale jaae |قلم و مرکب همراه با آنچه نوشته شده از بین خواهد رفت.
ਨਾਨਕ ਸਹ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਜਾਇਸੀ ਜੋ ਧੁਰਿ ਛੋਡੀ ਸਚੈ ਪਾਇ ॥੧॥
naanak sah preet na jaaeisee jo dhur chhoddee sachai paae |1|ای نانک، عشق پروردگارت هرگز از بین نخواهد رفت. پروردگار واقعی آن را همان گونه که از پیش مقرّر شده بود، عطا کرده است. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |مهل سوم:
ਨਦਰੀ ਆਵਦਾ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲਈ ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਵਿਉਪਾਇ ॥
nadaree aavadaa naal na chalee vekhahu ko viaupaae |آنچه دیده می شود، با شما همراه نخواهد شد. چه چیزی لازم است تا شما این را ببینید؟
ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਸਚਿ ਰਹਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
satigur sach drirraaeaa sach rahahu liv laae |گورو واقعی نام واقعی را در درون خود جای داده است. عاشقانه در یگانه واقعی جذب بمانید.
ਨਾਨਕ ਸਬਦੀ ਸਚੁ ਹੈ ਕਰਮੀ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੨॥
naanak sabadee sach hai karamee palai paae |2|ای نانک، کلام شاباد او حق است. به لطف او حاصل می شود. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਹਰਿ ਅੰਦਰਿ ਬਾਹਰਿ ਇਕੁ ਤੂੰ ਤੂੰ ਜਾਣਹਿ ਭੇਤੁ ॥
har andar baahar ik toon toon jaaneh bhet |پروردگارا، تو درون و بیرون هستی. تو دانای اسرار هستی.
ਜੋ ਕੀਚੈ ਸੋ ਹਰਿ ਜਾਣਦਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਹਰਿ ਚੇਤੁ ॥
jo keechai so har jaanadaa mere man har chet |هر کس انجام دهد، خداوند می داند. ای ذهن من، به خداوند فکر کن.
ਸੋ ਡਰੈ ਜਿ ਪਾਪ ਕਮਾਵਦਾ ਧਰਮੀ ਵਿਗਸੇਤੁ ॥
so ddarai ji paap kamaavadaa dharamee vigaset |کسی که گناه می کند در ترس زندگی می کند و کسی که به درستی زندگی می کند شادی می کند.
ਤੂੰ ਸਚਾ ਆਪਿ ਨਿਆਉ ਸਚੁ ਤਾ ਡਰੀਐ ਕੇਤੁ ॥
toon sachaa aap niaau sach taa ddareeai ket |پروردگارا، تو خود حقيقي و حقيقت عدالت توست. چرا کسی باید بترسد؟
ਜਿਨਾ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ਸੇ ਸਚਿ ਰਲੇਤੁ ॥੫॥
jinaa naanak sach pachhaaniaa se sach ralet |5|ای ناناک، کسانی که پروردگار حقیقی را می شناسند با او درآمیخته اند. ||5||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |سالوک، مهل سوم:
ਕਲਮ ਜਲਉ ਸਣੁ ਮਸਵਾਣੀਐ ਕਾਗਦੁ ਭੀ ਜਲਿ ਜਾਉ ॥
kalam jlau san masavaaneeai kaagad bhee jal jaau |قلم را بسوزانید و جوهر را بسوزانید. کاغذ را نیز بسوزانید
ਲਿਖਣ ਵਾਲਾ ਜਲਿ ਬਲਉ ਜਿਨਿ ਲਿਖਿਆ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ॥
likhan vaalaa jal blau jin likhiaa doojaa bhaau |سوزاندن نویسنده ای که به عشق دوگانگی می نویسد.
ਨਾਨਕ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਵਣਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਇ ॥੧॥
naanak poorab likhiaa kamaavanaa avar na karanaa jaae |1|ای نانک، مردم آنچه را که از پیش تعیین شده است انجام می دهند. آنها نمی توانند کار دیگری انجام دهند. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |مهل سوم:
ਹੋਰੁ ਕੂੜੁ ਪੜਣਾ ਕੂੜੁ ਬੋਲਣਾ ਮਾਇਆ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥
hor koorr parranaa koorr bolanaa maaeaa naal piaar |دروغ خواندن دیگر است و دروغ گفتن دیگر در عشق مایا.
ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕੋ ਥਿਰੁ ਨਹੀ ਪੜਿ ਪੜਿ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥੨॥
naanak vin naavai ko thir nahee parr parr hoe khuaar |2|ای نانک، بدون نام، هیچ چیز ماندگار نیست. کسانی که می خوانند و می خوانند تباه می شوند. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੀ ਹੈ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਹਰਿ ਕਾ ॥
har kee vaddiaaee vaddee hai har keeratan har kaa |بزرگی عظمت خداوند و کرتان ستایش خداوند است.
ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੀ ਹੈ ਜਾ ਨਿਆਉ ਹੈ ਧਰਮ ਕਾ ॥
har kee vaddiaaee vaddee hai jaa niaau hai dharam kaa |عظمت خداوند بزرگ است. عدالت او کاملاً عادلانه است.
ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੀ ਹੈ ਜਾ ਫਲੁ ਹੈ ਜੀਅ ਕਾ ॥
har kee vaddiaaee vaddee hai jaa fal hai jeea kaa |عظمت خداوند بزرگ است. مردم میوه های روح را دریافت می کنند.
ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੀ ਹੈ ਜਾ ਨ ਸੁਣਈ ਕਹਿਆ ਚੁਗਲ ਕਾ ॥
har kee vaddiaaee vaddee hai jaa na sunee kahiaa chugal kaa |عظمت خداوند بزرگ است. او سخنان پشت گزنده ها را نمی شنود.
ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੀ ਹੈ ਅਪੁਛਿਆ ਦਾਨੁ ਦੇਵਕਾ ॥੬॥
har kee vaddiaaee vaddee hai apuchhiaa daan devakaa |6|عظمت خداوند بزرگ است. او هدایای خود را بدون درخواست می دهد. ||6||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |سالوک، مهل سوم:
ਹਉ ਹਉ ਕਰਤੀ ਸਭ ਮੁਈ ਸੰਪਉ ਕਿਸੈ ਨ ਨਾਲਿ ॥
hau hau karatee sabh muee sanpau kisai na naal |کسانی که در نفس عمل می کنند، همه خواهند مرد. اموال دنیوی آنها با آنها همراه نخواهد شد.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਭ ਜੋਹੀ ਜਮਕਾਲਿ ॥
doojai bhaae dukh paaeaa sabh johee jamakaal |به دلیل عشقشان به دوگانگی، از درد رنج می برند. رسول مرگ همه را زیر نظر دارد.