ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 1286
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਸਮੑਾਲੀਐ ਸਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥
guramukh sabad samaaleeai sache ke gun gaau |گورمخها در کلام شاباد ساکن هستند. آنها ستایش های با شکوه پروردگار واقعی را می خوانند.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲੇ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸਮਾਉ ॥੨॥
naanak naam rate jan niramale sahaje sach samaau |2|ای نانک، آن موجودات فروتنی که به نعم عجین شده اند، پاک و بی آلایشند. آنها به طور شهودی در پروردگار واقعی ادغام می شوند. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥
pooraa satigur sev pooraa paaeaa |خدمت به گورو واقعی کامل، خداوند کامل را یافته ام.
ਪੂਰੈ ਕਰਮਿ ਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਸਬਦੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥
poorai karam dhiaae pooraa sabad man vasaaeaa |با تعمق در مورد پروردگار کامل، با کارما کامل، شاباد را در ذهن خود گنجانده ام.
ਪੂਰੈ ਗਿਆਨਿ ਧਿਆਨਿ ਮੈਲੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥
poorai giaan dhiaan mail chukaaeaa |از طریق خرد معنوی و مراقبه کامل، کثیفی من شسته شده است.
ਹਰਿ ਸਰਿ ਤੀਰਥਿ ਜਾਣਿ ਮਨੂਆ ਨਾਇਆ ॥
har sar teerath jaan manooaa naaeaa |خداوند حرم مطهر زیارت و حوض تطهیر من است. من ذهنم را در او می شوم.
ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਮਨੁ ਮਾਰਿ ਧੰਨੁ ਜਣੇਦੀ ਮਾਇਆ ॥
sabad marai man maar dhan janedee maaeaa |هر که در شباد بمیرد و عقلش را تسخیر کند - خوشا به حال مادری که او را به دنیا آورد.
ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰੁ ਸਚਾ ਆਇਆ ॥
dar sachai sachiaar sachaa aaeaa |او در دادگاه خداوند صادق است و آمدن او به این جهان صادق است.
ਪੁਛਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ਜਾਂ ਖਸਮੈ ਭਾਇਆ ॥
puchh na sakai koe jaan khasamai bhaaeaa |هیچ کس نمی تواند آن شخصی را که پروردگار و مولای ما از او راضی است، به چالش بکشد.
ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਸਲਾਹਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਇਆ ॥੧੮॥
naanak sach salaeh likhiaa paaeaa |18|ای نانک، ستایش پروردگار حقیقی، سرنوشت از پیش تعیین شده او فعال می شود. ||18||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |سالوک، مهل سوم:
ਕੁਲਹਾਂ ਦੇਂਦੇ ਬਾਵਲੇ ਲੈਂਦੇ ਵਡੇ ਨਿਲਜ ॥
kulahaan dende baavale lainde vadde nilaj |کسانی که کلاه تشریفاتی به رسمیت می گذارند، احمق هستند. کسانی که آنها را دریافت می کنند شرم ندارند.
ਚੂਹਾ ਖਡ ਨ ਮਾਵਈ ਤਿਕਲਿ ਬੰਨੑੈ ਛਜ ॥
choohaa khadd na maavee tikal banaai chhaj |موش با سبدی که به کمرش بسته است نمی تواند وارد سوراخ خود شود.
ਦੇਨਿੑ ਦੁਆਈ ਸੇ ਮਰਹਿ ਜਿਨ ਕਉ ਦੇਨਿ ਸਿ ਜਾਹਿ ॥
deni duaaee se mareh jin kau den si jaeh |آنان که برکت دهند خواهند مرد و آنانی که برکت دهند نیز خواهند رفت.
ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਪਈ ਕਿਥੈ ਜਾਇ ਸਮਾਹਿ ॥
naanak hukam na jaapee kithai jaae samaeh |ای ناناک، هیچ کس فرمان خداوند را که همه باید به وسیله آن ترک کنند، نمی داند.
ਫਸਲਿ ਅਹਾੜੀ ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਸਾਵਣੀ ਸਚੁ ਨਾਉ ॥
fasal ahaarree ek naam saavanee sach naau |درو بهار نام خداوند یکتا است. برداشت پاییز نام واقعی است.
ਮੈ ਮਹਦੂਦੁ ਲਿਖਾਇਆ ਖਸਮੈ ਕੈ ਦਰਿ ਜਾਇ ॥
mai mahadood likhaaeaa khasamai kai dar jaae |وقتی به بارگاه او می رسم از پروردگار و مولایم نامه عفو می گیرم.
ਦੁਨੀਆ ਕੇ ਦਰ ਕੇਤੜੇ ਕੇਤੇ ਆਵਹਿ ਜਾਂਹਿ ॥
duneea ke dar ketarre kete aaveh jaanhi |دادگاه های دنیا بسیارند، و بسیاری از کسانی که به آنجا می آیند و می روند.
ਕੇਤੇ ਮੰਗਹਿ ਮੰਗਤੇ ਕੇਤੇ ਮੰਗਿ ਮੰਗਿ ਜਾਹਿ ॥੧॥
kete mangeh mangate kete mang mang jaeh |1|گدایان زیادی هستند که گدایی می کنند. خیلی ها تا زمان مرگ التماس و التماس می کنند. ||1||
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |مهل اول:
ਸਉ ਮਣੁ ਹਸਤੀ ਘਿਉ ਗੁੜੁ ਖਾਵੈ ਪੰਜਿ ਸੈ ਦਾਣਾ ਖਾਇ ॥
sau man hasatee ghiau gurr khaavai panj sai daanaa khaae |فیل صد پوند قیمه و ملاس و پانصد پوند ذرت می خورد.
ਡਕੈ ਫੂਕੈ ਖੇਹ ਉਡਾਵੈ ਸਾਹਿ ਗਇਐ ਪਛੁਤਾਇ ॥
ddakai fookai kheh uddaavai saeh geaai pachhutaae |آروغ می زند و غرغر می کند و خاک می پاشد و چون نفس از بدنش خارج می شود پشیمان می شود.
ਅੰਧੀ ਫੂਕਿ ਮੁਈ ਦੇਵਾਨੀ ॥
andhee fook muee devaanee |کور و مغرور دیوانه می میرند.
ਖਸਮਿ ਮਿਟੀ ਫਿਰਿ ਭਾਨੀ ॥
khasam mittee fir bhaanee |تسلیم شدن در برابر خداوند، برای او خشنود می شود.
ਅਧੁ ਗੁਲ੍ਹਾ ਚਿੜੀ ਕਾ ਚੁਗਣੁ ਗੈਣਿ ਚੜੀ ਬਿਲਲਾਇ ॥
adh gulhaa chirree kaa chugan gain charree bilalaae |گنجشک فقط نصف دانه را می خورد، سپس در آسمان پرواز می کند و جیک می کند.
ਖਸਮੈ ਭਾਵੈ ਓਹਾ ਚੰਗੀ ਜਿ ਕਰੇ ਖੁਦਾਇ ਖੁਦਾਇ ॥
khasamai bhaavai ohaa changee ji kare khudaae khudaae |گنجشک خوب، اگر نام خداوند را چهچهه بزند، نزد پروردگار و سرورش خشنود است.
ਸਕਤਾ ਸੀਹੁ ਮਾਰੇ ਸੈ ਮਿਰਿਆ ਸਭ ਪਿਛੈ ਪੈ ਖਾਇ ॥
sakataa seehu maare sai miriaa sabh pichhai pai khaae |ببر قدرتمند صدها آهو را می کشد و انواع حیوانات دیگر آنچه را که می گذارد می خورند.
ਹੋਇ ਸਤਾਣਾ ਘੁਰੈ ਨ ਮਾਵੈ ਸਾਹਿ ਗਇਐ ਪਛੁਤਾਇ ॥
hoe sataanaa ghurai na maavai saeh geaai pachhutaae |بسیار قوی می شود و نمی توان آن را در لانه اش نگه داشت، اما وقتی باید برود پشیمان می شود.
ਅੰਧਾ ਕਿਸ ਨੋ ਬੁਕਿ ਸੁਣਾਵੈ ॥
andhaa kis no buk sunaavai |پس چه کسی تحت تأثیر غرش هیولای کور قرار می گیرد؟
ਖਸਮੈ ਮੂਲਿ ਨ ਭਾਵੈ ॥
khasamai mool na bhaavai |او اصلاً مورد رضایت پروردگار و مولایش نیست.
ਅਕ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰੇ ਅਕ ਤਿਡਾ ਅਕ ਡਾਲੀ ਬਹਿ ਖਾਇ ॥
ak siau preet kare ak tiddaa ak ddaalee beh khaae |حشره گیاه علف شیر را دوست دارد. روی شاخه اش نشسته، آن را می خورد.
ਖਸਮੈ ਭਾਵੈ ਓਹੋ ਚੰਗਾ ਜਿ ਕਰੇ ਖੁਦਾਇ ਖੁਦਾਇ ॥
khasamai bhaavai oho changaa ji kare khudaae khudaae |اگر اسم پروردگار را صدا بزند، نزد پروردگار و مولاى خود پسنديده و پسنديده مىشود.
ਨਾਨਕ ਦੁਨੀਆ ਚਾਰਿ ਦਿਹਾੜੇ ਸੁਖਿ ਕੀਤੈ ਦੁਖੁ ਹੋਈ ॥
naanak duneea chaar dihaarre sukh keetai dukh hoee |ای نانک، دنیا فقط چند روز طول می کشد. افراط در لذت ها، درد تولید می شود.
ਗਲਾ ਵਾਲੇ ਹੈਨਿ ਘਣੇਰੇ ਛਡਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਈ ॥
galaa vaale hain ghanere chhadd na sakai koee |بسیاری هستند که لاف می زنند و لاف می زنند، اما هیچ یک از آنها نمی توانند از دنیا جدا بمانند.
ਮਖਂੀ ਮਿਠੈ ਮਰਣਾ ॥
makhanee mitthai maranaa |مگس به خاطر شیرینی می میرد.
ਜਿਨ ਤੂ ਰਖਹਿ ਤਿਨ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ਤਿਨ ਭਉ ਸਾਗਰੁ ਤਰਣਾ ॥੨॥
jin too rakheh tin nerr na aavai tin bhau saagar taranaa |2|پروردگارا مرگ حتی به کسانی که تو محافظت میکنی نزدیک نمیشود. شما آنها را در سراسر اقیانوس وحشتناک جهانی حمل می کنید. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پاوری:
ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਤੂ ਧਣੀ ਸਚਾ ਅਲਖ ਅਪਾਰੁ ॥
agam agochar too dhanee sachaa alakh apaar |تو دست نیافتنی و غیرقابل درک هستی، ای استاد پروردگار واقعی نامرئی و نامتناهی.
ਤੂ ਦਾਤਾ ਸਭਿ ਮੰਗਤੇ ਇਕੋ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥
too daataa sabh mangate iko devanahaar |تو بخشنده هستی، همه از تو گدایند. شما تنها بخشنده بزرگ هستید.
ਜਿਨੀ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮਤੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥
jinee seviaa tinee sukh paaeaa guramatee veechaar |کسانی که به شما خدمت می کنند، با تأمل در آموزه های گورو، آرامش پیدا می کنند.
ਇਕਨਾ ਨੋ ਤੁਧੁ ਏਵੈ ਭਾਵਦਾ ਮਾਇਆ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥
eikanaa no tudh evai bhaavadaa maaeaa naal piaar |برخی بنا به اراده تو عاشق مایا هستند.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੀਐ ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰੁ ॥
gur kai sabad salaaheeai antar prem piaar |از طریق کلام شاباد گورو، خداوند را با عشق و محبت درونی ستایش کنید.
ਵਿਣੁ ਪ੍ਰੀਤੀ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥
vin preetee bhagat na hovee vin satigur na lagai piaar |بدون عشق، از خود گذشتگی وجود ندارد. بدون گورو واقعی، عشق تضمین نمی شود.
ਤੂ ਪ੍ਰਭੁ ਸਭਿ ਤੁਧੁ ਸੇਵਦੇ ਇਕ ਢਾਢੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥
too prabh sabh tudh sevade ik dtaadtee kare pukaar |تو خداوند خداوند هستی. همه به شما خدمت می کنند این دعای منکر حقیر شماست.
ਦੇਹਿ ਦਾਨੁ ਸੰਤੋਖੀਆ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਆਧਾਰੁ ॥੧੯॥
dehi daan santokheea sachaa naam milai aadhaar |19|لطفاً به من هدیه قناعت عطا کن تا بتوانم نام واقعی را به عنوان پشتیبان خود دریافت کنم. ||19||