ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 4
ਅਸੰਖ ਭਗਤ ਗੁਣ ਗਿਆਨ ਵੀਚਾਰ ॥
asankh bhagat gun giaan veechaar |فداییان بیشماری در حکمت و فضایل خداوند می اندیشند.
ਅਸੰਖ ਸਤੀ ਅਸੰਖ ਦਾਤਾਰ ॥
asankh satee asankh daataar |مقدس بی شمار، بخشنده بی شمار.
ਅਸੰਖ ਸੂਰ ਮੁਹ ਭਖ ਸਾਰ ॥
asankh soor muh bhakh saar |جنگجویان روحی قهرمان بی شماری که در نبرد بار سنگین حمله را به دوش می کشند (که با دهان خود فولاد می خورند).
ਅਸੰਖ ਮੋਨਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ਤਾਰ ॥
asankh mon liv laae taar |حکیمان بی شماری ساکت که رشته عشق او را می لرزانند.
ਕੁਦਰਤਿ ਕਵਣ ਕਹਾ ਵੀਚਾਰੁ ॥
kudarat kavan kahaa veechaar |چگونه می توان قدرت خلاقیت شما را توصیف کرد؟
ਵਾਰਿਆ ਨ ਜਾਵਾ ਏਕ ਵਾਰ ॥
vaariaa na jaavaa ek vaar |من حتی یک بار هم نمی توانم فدای تو باشم.
ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ॥
jo tudh bhaavai saaee bhalee kaar |هر چیزی که تو را خشنود می کند، تنها خوبی است که انجام می شود،
ਤੂ ਸਦਾ ਸਲਾਮਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥੧੭॥
too sadaa salaamat nirankaar |17|تو ای ابدی و بی شکل. ||17||
ਅਸੰਖ ਮੂਰਖ ਅੰਧ ਘੋਰ ॥
asankh moorakh andh ghor |احمق های بی شماری که از نادانی کور شده اند.
ਅਸੰਖ ਚੋਰ ਹਰਾਮਖੋਰ ॥
asankh chor haraamakhor |دزد و اختلاس بی شمار.
ਅਸੰਖ ਅਮਰ ਕਰਿ ਜਾਹਿ ਜੋਰ ॥
asankh amar kar jaeh jor |بی شماری اراده خود را به زور تحمیل می کنند.
ਅਸੰਖ ਗਲਵਢ ਹਤਿਆ ਕਮਾਹਿ ॥
asankh galavadt hatiaa kamaeh |قاتل های بی شمار و بی رحم.
ਅਸੰਖ ਪਾਪੀ ਪਾਪੁ ਕਰਿ ਜਾਹਿ ॥
asankh paapee paap kar jaeh |گناهکاران بی شماری که به گناه ادامه می دهند.
ਅਸੰਖ ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜੇ ਫਿਰਾਹਿ ॥
asankh koorriaar koorre firaeh |دروغگوهای بی شماری که در دروغ هایشان سرگردانند.
ਅਸੰਖ ਮਲੇਛ ਮਲੁ ਭਖਿ ਖਾਹਿ ॥
asankh malechh mal bhakh khaeh |بدبخت های بی شماری که چرک را به عنوان جیره خود می خورند.
ਅਸੰਖ ਨਿੰਦਕ ਸਿਰਿ ਕਰਹਿ ਭਾਰੁ ॥
asankh nindak sir kareh bhaar |تهمتزنان بیشمار که سنگینی اشتباهات احمقانهشان را بر سر میکشند.
ਨਾਨਕੁ ਨੀਚੁ ਕਹੈ ਵੀਚਾਰੁ ॥
naanak neech kahai veechaar |نانک حالت حقیر را توصیف می کند.
ਵਾਰਿਆ ਨ ਜਾਵਾ ਏਕ ਵਾਰ ॥
vaariaa na jaavaa ek vaar |من حتی یک بار هم نمی توانم فدای تو باشم.
ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ॥
jo tudh bhaavai saaee bhalee kaar |هر چیزی که تو را خشنود می کند، تنها خوبی است که انجام می شود،
ਤੂ ਸਦਾ ਸਲਾਮਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥੧੮॥
too sadaa salaamat nirankaar |18|تو ای ابدی و بی شکل. ||18||
ਅਸੰਖ ਨਾਵ ਅਸੰਖ ਥਾਵ ॥
asankh naav asankh thaav |نام های بی شمار، مکان های بی شمار.
ਅਗੰਮ ਅਗੰਮ ਅਸੰਖ ਲੋਅ ॥
agam agam asankh loa |قلمروهای آسمانی غیرقابل دسترس، دست نیافتنی و بی شمار.
ਅਸੰਖ ਕਹਹਿ ਸਿਰਿ ਭਾਰੁ ਹੋਇ ॥
asankh kaheh sir bhaar hoe |حتی اگر آنها را بی شمار صدا کنید، بار را روی سر خود حمل می کنید.
ਅਖਰੀ ਨਾਮੁ ਅਖਰੀ ਸਾਲਾਹ ॥
akharee naam akharee saalaah |از کلمه، نعم می آید. از کلمه، ستایش تو می آید.
ਅਖਰੀ ਗਿਆਨੁ ਗੀਤ ਗੁਣ ਗਾਹ ॥
akharee giaan geet gun gaah |از کلام، حکمت روحانی می آید که سرودهای جلال تو را می خواند.
ਅਖਰੀ ਲਿਖਣੁ ਬੋਲਣੁ ਬਾਣਿ ॥
akharee likhan bolan baan |از کلمه، کلمات و سرودهای نوشتاری و گفتاری آمده است.
ਅਖਰਾ ਸਿਰਿ ਸੰਜੋਗੁ ਵਖਾਣਿ ॥
akharaa sir sanjog vakhaan |از کلمه، سرنوشت می آید که بر پیشانی فرد نوشته شده است.
ਜਿਨਿ ਏਹਿ ਲਿਖੇ ਤਿਸੁ ਸਿਰਿ ਨਾਹਿ ॥
jin ehi likhe tis sir naeh |اما کسی که این کلمات سرنوشت را نوشت، هیچ کلمه ای بر پیشانی او نوشته نشده است.
ਜਿਵ ਫੁਰਮਾਏ ਤਿਵ ਤਿਵ ਪਾਹਿ ॥
jiv furamaae tiv tiv paeh |همانطور که او دستور می دهد، ما نیز دریافت می کنیم.
ਜੇਤਾ ਕੀਤਾ ਤੇਤਾ ਨਾਉ ॥
jetaa keetaa tetaa naau |عالم خلقت مظهر نام توست.
ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਾਹੀ ਕੋ ਥਾਉ ॥
vin naavai naahee ko thaau |بدون نام تو، اصلاً جایی وجود ندارد.
ਕੁਦਰਤਿ ਕਵਣ ਕਹਾ ਵੀਚਾਰੁ ॥
kudarat kavan kahaa veechaar |چگونه می توانم قدرت خلاقیت شما را توصیف کنم؟
ਵਾਰਿਆ ਨ ਜਾਵਾ ਏਕ ਵਾਰ ॥
vaariaa na jaavaa ek vaar |من حتی یک بار هم نمی توانم فدای تو باشم.
ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ॥
jo tudh bhaavai saaee bhalee kaar |هر چیزی که تو را خشنود می کند، تنها خوبی است که انجام می شود،
ਤੂ ਸਦਾ ਸਲਾਮਤਿ ਨਿਰੰਕਾਰ ॥੧੯॥
too sadaa salaamat nirankaar |19|تو ای ابدی و بی شکل. ||19||
ਭਰੀਐ ਹਥੁ ਪੈਰੁ ਤਨੁ ਦੇਹ ॥
bhareeai hath pair tan deh |وقتی دست و پا و بدن کثیف است،
ਪਾਣੀ ਧੋਤੈ ਉਤਰਸੁ ਖੇਹ ॥
paanee dhotai utaras kheh |آب می تواند کثیفی را بشوید.
ਮੂਤ ਪਲੀਤੀ ਕਪੜੁ ਹੋਇ ॥
moot paleetee kaparr hoe |وقتی لباس ها کثیف و توسط ادرار لکه دار می شوند،
ਦੇ ਸਾਬੂਣੁ ਲਈਐ ਓਹੁ ਧੋਇ ॥
de saaboon leeai ohu dhoe |صابون می تواند آنها را تمیز کند.
ਭਰੀਐ ਮਤਿ ਪਾਪਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ॥
bhareeai mat paapaa kai sang |اما هنگامی که عقل به گناه آلوده و آلوده شود،
ਓਹੁ ਧੋਪੈ ਨਾਵੈ ਕੈ ਰੰਗਿ ॥
ohu dhopai naavai kai rang |آن را فقط می توان با عشق به نام پاک کرد.
ਪੁੰਨੀ ਪਾਪੀ ਆਖਣੁ ਨਾਹਿ ॥
punee paapee aakhan naeh |فضیلت و رذیلت صرفاً با گفتار به دست نمی آید.
ਕਰਿ ਕਰਿ ਕਰਣਾ ਲਿਖਿ ਲੈ ਜਾਹੁ ॥
kar kar karanaa likh lai jaahu |اعمالی که بارها و بارها تکرار می شوند، بر روح حک می شوند.
ਆਪੇ ਬੀਜਿ ਆਪੇ ਹੀ ਖਾਹੁ ॥
aape beej aape hee khaahu |آنچه را که کاشته اید، درو خواهید کرد.
ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੀ ਆਵਹੁ ਜਾਹੁ ॥੨੦॥
naanak hukamee aavahu jaahu |20|ای نانک، به حکم فرمان خدا، در تناسخ می آییم و می رویم. ||20||
ਤੀਰਥੁ ਤਪੁ ਦਇਆ ਦਤੁ ਦਾਨੁ ॥
teerath tap deaa dat daan |زیارت، انضباط سخت، شفقت و صدقه
ਜੇ ਕੋ ਪਾਵੈ ਤਿਲ ਕਾ ਮਾਨੁ ॥
je ko paavai til kaa maan |اینها به خودی خود فقط ذره ای از شایستگی را به همراه دارند.
ਸੁਣਿਆ ਮੰਨਿਆ ਮਨਿ ਕੀਤਾ ਭਾਉ ॥
suniaa maniaa man keetaa bhaau |گوش دادن و باور با عشق و فروتنی در ذهن شما،
ਅੰਤਰਗਤਿ ਤੀਰਥਿ ਮਲਿ ਨਾਉ ॥
antaragat teerath mal naau |خود را با نام، در حرم مقدس در اعماق درون پاک کن.
ਸਭਿ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਮੈ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥
sabh gun tere mai naahee koe |همه فضیلت ها از آن توست، پروردگارا، من اصلاً هیچ فضیلتی ندارم.
ਵਿਣੁ ਗੁਣ ਕੀਤੇ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥
vin gun keete bhagat na hoe |بدون فضیلت، عبادت عبادی وجود ندارد.
ਸੁਅਸਤਿ ਆਥਿ ਬਾਣੀ ਬਰਮਾਉ ॥
suasat aath baanee baramaau |من به پروردگار جهان، در برابر کلام او، در برابر برهما خالق تعظیم می کنم.
ਸਤਿ ਸੁਹਾਣੁ ਸਦਾ ਮਨਿ ਚਾਉ ॥
sat suhaan sadaa man chaau |او زیبا، واقعی و همیشه شاد است.
ਕਵਣੁ ਸੁ ਵੇਲਾ ਵਖਤੁ ਕਵਣੁ ਕਵਣ ਥਿਤਿ ਕਵਣੁ ਵਾਰੁ ॥
kavan su velaa vakhat kavan kavan thit kavan vaar |آن زمان چه زمانی بود و آن لحظه چه بود؟ آن روز چه روزی بود و چه تاریخی بود؟
ਕਵਣਿ ਸਿ ਰੁਤੀ ਮਾਹੁ ਕਵਣੁ ਜਿਤੁ ਹੋਆ ਆਕਾਰੁ ॥
kavan si rutee maahu kavan jit hoaa aakaar |آن فصل چه بود و چه ماهی بود که کیهان خلق شد؟
ਵੇਲ ਨ ਪਾਈਆ ਪੰਡਤੀ ਜਿ ਹੋਵੈ ਲੇਖੁ ਪੁਰਾਣੁ ॥
vel na paaeea panddatee ji hovai lekh puraan |پاندیت ها، علمای دین، نمی توانند آن زمان را پیدا کنند، حتی اگر در پوراناها نوشته شده باشد.
ਵਖਤੁ ਨ ਪਾਇਓ ਕਾਦੀਆ ਜਿ ਲਿਖਨਿ ਲੇਖੁ ਕੁਰਾਣੁ ॥
vakhat na paaeio kaadeea ji likhan lekh kuraan |آن زمان برای قاضیانی که قرآن می خوانند، معلوم نیست.
ਥਿਤਿ ਵਾਰੁ ਨਾ ਜੋਗੀ ਜਾਣੈ ਰੁਤਿ ਮਾਹੁ ਨਾ ਕੋਈ ॥
thit vaar naa jogee jaanai rut maahu naa koee |روز و تاریخ برای یوگی ها معلوم نیست، ماه و فصل نیز معلوم نیست.
ਜਾ ਕਰਤਾ ਸਿਰਠੀ ਕਉ ਸਾਜੇ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ॥
jaa karataa siratthee kau saaje aape jaanai soee |آفریدگاری که این خلقت را آفرید - فقط خودش می داند.
ਕਿਵ ਕਰਿ ਆਖਾ ਕਿਵ ਸਾਲਾਹੀ ਕਿਉ ਵਰਨੀ ਕਿਵ ਜਾਣਾ ॥
kiv kar aakhaa kiv saalaahee kiau varanee kiv jaanaa |چگونه می توانیم از او صحبت کنیم؟ چگونه می توانیم او را ستایش کنیم؟ چگونه می توانیم او را توصیف کنیم؟ چگونه می توانیم او را بشناسیم؟