ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 72
ਸੁਰਿ ਨਰ ਮੁਨਿ ਜਨ ਲੋਚਦੇ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ਜੀਉ ॥੪॥
sur nar mun jan lochade so satigur deea bujhaae jeeo |4|موجودات فرشته و حکیمان ساکت مشتاق او هستند. گورو واقعی این درک را به من داده است. ||4||
ਸਤਸੰਗਤਿ ਕੈਸੀ ਜਾਣੀਐ ॥
satasangat kaisee jaaneeai |چگونه باید جامعه مقدسین را شناخت؟
ਜਿਥੈ ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੀਐ ॥
jithai eko naam vakhaaneeai |در آنجا نام خداوند یکتا خوانده می شود.
ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਹੁਕਮੁ ਹੈ ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ਜੀਉ ॥੫॥
eko naam hukam hai naanak satigur deea bujhaae jeeo |5|نام واحد فرمان خداوند است. ای ناناک، گورو واقعی به من این درک را داده است. ||5||
ਇਹੁ ਜਗਤੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥
eihu jagat bharam bhulaaeaa |این دنیا فریب شک شده است.
ਆਪਹੁ ਤੁਧੁ ਖੁਆਇਆ ॥
aapahu tudh khuaaeaa |تو خود پروردگارا آن را گمراه کردی.
ਪਰਤਾਪੁ ਲਗਾ ਦੋਹਾਗਣੀ ਭਾਗ ਜਿਨਾ ਕੇ ਨਾਹਿ ਜੀਉ ॥੬॥
parataap lagaa dohaaganee bhaag jinaa ke naeh jeeo |6|عروس های روح دور انداخته شده در عذاب وحشتناکی رنج می برند. آنها اصلا شانسی ندارند ||6||
ਦੋਹਾਗਣੀ ਕਿਆ ਨੀਸਾਣੀਆ ॥
dohaaganee kiaa neesaaneea |نشانه های عروس های دور انداخته چیست؟
ਖਸਮਹੁ ਘੁਥੀਆ ਫਿਰਹਿ ਨਿਮਾਣੀਆ ॥
khasamahu ghutheea fireh nimaaneea |دلشان برای پروردگار شوهرشان تنگ شده و با بی شرمی سرگردان می شوند.
ਮੈਲੇ ਵੇਸ ਤਿਨਾ ਕਾਮਣੀ ਦੁਖੀ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ਜੀਉ ॥੭॥
maile ves tinaa kaamanee dukhee rain vihaae jeeo |7|لباس های آن عروس ها کثیف است - شب عمرشان را با عذاب می گذرانند. ||7||
ਸੋਹਾਗਣੀ ਕਿਆ ਕਰਮੁ ਕਮਾਇਆ ॥
sohaaganee kiaa karam kamaaeaa |عروس های روح شاد چه اعمالی انجام داده اند؟
ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ॥
poorab likhiaa fal paaeaa |آنها ثمره سرنوشت از پیش تعیین شده خود را به دست آورده اند.
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਕੈ ਆਪਣੀ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ਜੀਉ ॥੮॥
nadar kare kai aapanee aape le milaae jeeo |8|خداوند با نگاه فیض خود، آنها را با خود متحد می کند. ||8||
ਹੁਕਮੁ ਜਿਨਾ ਨੋ ਮਨਾਇਆ ॥
hukam jinaa no manaaeaa |کسانی که خداوند آنها را به اراده خود وادار می کند،
ਤਿਨ ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਵਸਾਇਆ ॥
tin antar sabad vasaaeaa |شاباد کلام او در اعماق وجودش باقی بماند.
ਸਹੀਆ ਸੇ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨ ਸਹ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ਜੀਉ ॥੯॥
saheea se sohaaganee jin sah naal piaar jeeo |9|آنها عروس های روح واقعی هستند که عشق به پروردگار شوهرشان را در آغوش می گیرند. ||9||
ਜਿਨਾ ਭਾਣੇ ਕਾ ਰਸੁ ਆਇਆ ॥
jinaa bhaane kaa ras aaeaa |کسانی که از مشیت خدا راضی هستند
ਤਿਨ ਵਿਚਹੁ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥
tin vichahu bharam chukaaeaa |شک را از درون دور کن
ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਐਸਾ ਜਾਣੀਐ ਜੋ ਸਭਸੈ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ਜੀਉ ॥੧੦॥
naanak satigur aaisaa jaaneeai jo sabhasai le milaae jeeo |10|ای ناناک، او را به عنوان گوروی واقعی بشناس که همه را با خداوند متحد می کند. ||10||
ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ॥
satigur miliaai fal paaeaa |با ملاقات با گورو واقعی، آنها میوه های سرنوشت خود را دریافت می کنند،
ਜਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਅਹਕਰਣੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥
jin vichahu ahakaran chukaaeaa |و خودپرستی از درون بیرون رانده می شود.
ਦੁਰਮਤਿ ਕਾ ਦੁਖੁ ਕਟਿਆ ਭਾਗੁ ਬੈਠਾ ਮਸਤਕਿ ਆਇ ਜੀਉ ॥੧੧॥
duramat kaa dukh kattiaa bhaag baitthaa masatak aae jeeo |11|درد بد اندیشی از بین می رود. بخت خوب می آید و از پیشانی آنها می درخشد. ||11||
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਤੇਰੀ ਬਾਣੀਆ ॥
amrit teree baaneea |بنی کلام شما شهد آمبروسیال است.
ਤੇਰਿਆ ਭਗਤਾ ਰਿਦੈ ਸਮਾਣੀਆ ॥
teriaa bhagataa ridai samaaneea |در دل بندگانت نفوذ می کند.
ਸੁਖ ਸੇਵਾ ਅੰਦਰਿ ਰਖਿਐ ਆਪਣੀ ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ ਨਿਸਤਾਰਿ ਜੀਉ ॥੧੨॥
sukh sevaa andar rakhiaai aapanee nadar kareh nisataar jeeo |12|خدمت به شما، صلح حاصل می شود. با اعطای رحمت خود، نجات می بخشی. ||12||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਜਾਣੀਐ ॥
satigur miliaa jaaneeai |با ملاقات با گورو واقعی، شخص متوجه می شود؛
ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੀਐ ॥
jit miliaai naam vakhaaneeai |در این جلسه، یکی می آید تا نام را بخواند.
ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਝੁ ਨ ਪਾਇਓ ਸਭ ਥਕੀ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ਜੀਉ ॥੧੩॥
satigur baajh na paaeio sabh thakee karam kamaae jeeo |13|بدون استاد واقعی، خدا پیدا نمی شود. همه از انجام مناسک مذهبی خسته شده اند. ||13||
ਹਉ ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਟਹੁ ਘੁਮਾਇਆ ॥
hau satigur vittahu ghumaaeaa |من قربانی گورو واقعی هستم.
ਜਿਨਿ ਭ੍ਰਮਿ ਭੁਲਾ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇਆ ॥
jin bhram bhulaa maarag paaeaa |من در شک و تردید سرگردان بودم و او مرا در راه راست قرار داده است.
ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਆਪੇ ਲਏ ਰਲਾਇ ਜੀਉ ॥੧੪॥
nadar kare je aapanee aape le ralaae jeeo |14|اگر خداوند نگاه فیض خود را بیاندازد، ما را با خود متحد می کند. ||14||
ਤੂੰ ਸਭਨਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇਆ ॥
toon sabhanaa maeh samaaeaa |پروردگارا تو همه چیز را فرا گرفته ای
ਤਿਨਿ ਕਰਤੈ ਆਪੁ ਲੁਕਾਇਆ ॥
tin karatai aap lukaaeaa |و با این حال، خالق خود را پنهان نگه می دارد.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇਆ ਜਾ ਕਉ ਜੋਤਿ ਧਰੀ ਕਰਤਾਰਿ ਜੀਉ ॥੧੫॥
naanak guramukh paragatt hoeaa jaa kau jot dharee karataar jeeo |15|ای نانک، آفریدگار به گورمخ که نور خود را در درون او جاری کرده است نازل شده است. ||15||
ਆਪੇ ਖਸਮਿ ਨਿਵਾਜਿਆ ॥
aape khasam nivaajiaa |خود استاد افتخار می دهد.
ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਦੇ ਸਾਜਿਆ ॥
jeeo pindd de saajiaa |جسم و روح را می آفریند و می بخشد.
ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਕੀ ਪੈਜ ਰਖੀਆ ਦੁਇ ਕਰ ਮਸਤਕਿ ਧਾਰਿ ਜੀਉ ॥੧੬॥
aapane sevak kee paij rakheea due kar masatak dhaar jeeo |16|او خود حرمت بندگانش را حفظ می کند. او هر دو دست خود را بر پیشانی آنها می گذارد. ||16||
ਸਭਿ ਸੰਜਮ ਰਹੇ ਸਿਆਣਪਾ ॥
sabh sanjam rahe siaanapaa |همه تشریفات سخت فقط تدبیرهای هوشمندانه هستند.
ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ॥
meraa prabh sabh kichh jaanadaa |خدای من همه چیز را می داند.
ਪ੍ਰਗਟ ਪ੍ਰਤਾਪੁ ਵਰਤਾਇਓ ਸਭੁ ਲੋਕੁ ਕਰੈ ਜੈਕਾਰੁ ਜੀਉ ॥੧੭॥
pragatt prataap varataaeio sabh lok karai jaikaar jeeo |17|او جلال خود را آشکار ساخته است و همه مردم او را جشن می گیرند. ||17||
ਮੇਰੇ ਗੁਣ ਅਵਗਨ ਨ ਬੀਚਾਰਿਆ ॥
mere gun avagan na beechaariaa |او محاسن و معایب من را در نظر نگرفته است.
ਪ੍ਰਭਿ ਅਪਣਾ ਬਿਰਦੁ ਸਮਾਰਿਆ ॥
prabh apanaa birad samaariaa |این طبیعت خود خداست.
ਕੰਠਿ ਲਾਇ ਕੈ ਰਖਿਓਨੁ ਲਗੈ ਨ ਤਤੀ ਵਾਉ ਜੀਉ ॥੧੮॥
kantth laae kai rakhion lagai na tatee vaau jeeo |18|با در آغوش گرفتن مرا در آغوشش از من محافظت می کند و اکنون حتی باد گرم هم مرا لمس نمی کند. ||18||
ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰਭੂ ਧਿਆਇਆ ॥
mai man tan prabhoo dhiaaeaa |در ذهن و بدنم در مورد خدا تعمق می کنم.
ਜੀਇ ਇਛਿਅੜਾ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ॥
jee ichhiarraa fal paaeaa |من ثمره آرزوی روحم را به دست آورده ام.
ਸਾਹ ਪਾਤਿਸਾਹ ਸਿਰਿ ਖਸਮੁ ਤੂੰ ਜਪਿ ਨਾਨਕ ਜੀਵੈ ਨਾਉ ਜੀਉ ॥੧੯॥
saah paatisaah sir khasam toon jap naanak jeevai naau jeeo |19|تو بر سر پادشاهان پروردگار و ارباب عالی هستی. نانک با خواندن نام تو زندگی می کند. ||19||