ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 1371
ਕਬੀਰ ਚੁਗੈ ਚਿਤਾਰੈ ਭੀ ਚੁਗੈ ਚੁਗਿ ਚੁਗਿ ਚਿਤਾਰੇ ॥
kabeer chugai chitaarai bhee chugai chug chug chitaare |کبیر، فلامینگو نوک می زند و غذا می دهد و جوجه هایش را به یاد می آورد.
ਜੈਸੇ ਬਚਰਹਿ ਕੂੰਜ ਮਨ ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਰੇ ॥੧੨੩॥
jaise bachareh koonj man maaeaa mamataa re |123|او نوک می زند و نوک می زند و غذا می دهد و همیشه آنها را به یاد می آورد. جوجه هایش برایش بسیار عزیز هستند، درست مثل عشق به ثروت و مایا برای ذهن فانی عزیز. ||123||
ਕਬੀਰ ਅੰਬਰ ਘਨਹਰੁ ਛਾਇਆ ਬਰਖਿ ਭਰੇ ਸਰ ਤਾਲ ॥
kabeer anbar ghanahar chhaaeaa barakh bhare sar taal |کبیر، آسمان ابری و ابری است. برکه ها و دریاچه ها پر از آب هستند.
ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਜਿਉ ਤਰਸਤ ਰਹੈ ਤਿਨ ਕੋ ਕਉਨੁ ਹਵਾਲੁ ॥੧੨੪॥
chaatrik jiau tarasat rahai tin ko kaun havaal |124|بعضی ها مثل مرغ بارانی تشنه می مانند - حالشان چیست؟ ||124||
ਕਬੀਰ ਚਕਈ ਜਉ ਨਿਸਿ ਬੀਛੁਰੈ ਆਇ ਮਿਲੈ ਪਰਭਾਤਿ ॥
kabeer chakee jau nis beechhurai aae milai parabhaat |کبیر، اردک چاکوی در طول شب از عشق خود جدا می شود، اما صبح دوباره او را ملاقات می کند.
ਜੋ ਨਰ ਬਿਛੁਰੇ ਰਾਮ ਸਿਉ ਨਾ ਦਿਨ ਮਿਲੇ ਨ ਰਾਤਿ ॥੧੨੫॥
jo nar bichhure raam siau naa din mile na raat |125|کسانی که از پروردگار جدا شده اند نه در روز او را ملاقات می کنند و نه در شب. ||125||
ਕਬੀਰ ਰੈਨਾਇਰ ਬਿਛੋਰਿਆ ਰਹੁ ਰੇ ਸੰਖ ਮਝੂਰਿ ॥
kabeer rainaaeir bichhoriaa rahu re sankh majhoor |کبیر: ای صدف حلزونی، در اقیانوس بمان.
ਦੇਵਲ ਦੇਵਲ ਧਾਹੜੀ ਦੇਸਹਿ ਉਗਵਤ ਸੂਰ ॥੧੨੬॥
deval deval dhaaharree deseh ugavat soor |126|اگر از آن جدا شدید، در طلوع خورشید از معبدی به معبد دیگر فریاد خواهید زد. ||126||
ਕਬੀਰ ਸੂਤਾ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਜਾਗੁ ਰੋਇ ਭੈ ਦੁਖ ॥
kabeer sootaa kiaa kareh jaag roe bhai dukh |کبیر خواب چیکار میکنی؟ بیدار شو و با ترس و درد گریه کن.
ਜਾ ਕਾ ਬਾਸਾ ਗੋਰ ਮਹਿ ਸੋ ਕਿਉ ਸੋਵੈ ਸੁਖ ॥੧੨੭॥
jaa kaa baasaa gor meh so kiau sovai sukh |127|کسانی که در قبر زندگی می کنند - چگونه می توانند در آرامش بخوابند؟ ||127||
ਕਬੀਰ ਸੂਤਾ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਉਠਿ ਕਿ ਨ ਜਪਹਿ ਮੁਰਾਰਿ ॥
kabeer sootaa kiaa kareh utth ki na japeh muraar |کبیر خواب چیکار میکنی؟ چرا برخیزید و در مورد خداوند تعمق نمی کنید؟
ਇਕ ਦਿਨ ਸੋਵਨੁ ਹੋਇਗੋ ਲਾਂਬੇ ਗੋਡ ਪਸਾਰਿ ॥੧੨੮॥
eik din sovan hoeigo laanbe godd pasaar |128|یک روز باید با پاهای دراز بخوابی. ||128||
ਕਬੀਰ ਸੂਤਾ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਬੈਠਾ ਰਹੁ ਅਰੁ ਜਾਗੁ ॥
kabeer sootaa kiaa kareh baitthaa rahu ar jaag |کبیر خواب چیکار میکنی؟ بیدار شو، و بنشین.
ਜਾ ਕੇ ਸੰਗ ਤੇ ਬੀਛੁਰਾ ਤਾ ਹੀ ਕੇ ਸੰਗਿ ਲਾਗੁ ॥੧੨੯॥
jaa ke sang te beechhuraa taa hee ke sang laag |129|خودتان را به کسی که از او جدا شده اید بچسبانید. ||129||
ਕਬੀਰ ਸੰਤ ਕੀ ਗੈਲ ਨ ਛੋਡੀਐ ਮਾਰਗਿ ਲਾਗਾ ਜਾਉ ॥
kabeer sant kee gail na chhoddeeai maarag laagaa jaau |کبیر، جامعه اولیاء را ترک مکن. در این مسیر قدم بردار
ਪੇਖਤ ਹੀ ਪੁੰਨੀਤ ਹੋਇ ਭੇਟਤ ਜਪੀਐ ਨਾਉ ॥੧੩੦॥
pekhat hee puneet hoe bhettat japeeai naau |130|آنها را ببین و تقدیس شو. با آنها ملاقات کنید و نام را بخوانید. ||130||
ਕਬੀਰ ਸਾਕਤ ਸੰਗੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਦੂਰਹਿ ਜਾਈਐ ਭਾਗਿ ॥
kabeer saakat sang na keejeeai dooreh jaaeeai bhaag |کبیر، با بدبینان بی ایمان معاشرت مکن. از آنها دور شوید
ਬਾਸਨੁ ਕਾਰੋ ਪਰਸੀਐ ਤਉ ਕਛੁ ਲਾਗੈ ਦਾਗੁ ॥੧੩੧॥
baasan kaaro paraseeai tau kachh laagai daag |131|اگر ظرف آغشته به دوده را لمس کنید، مقداری از دوده به شما میچسبد. ||131||
ਕਬੀਰਾ ਰਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਜਰਾ ਪਹੂੰਚਿਓ ਆਇ ॥
kabeeraa raam na chetio jaraa pahoonchio aae |کبیر، تو به خداوند فکر نکردی و اکنون پیری تو را فرا گرفته است.
ਲਾਗੀ ਮੰਦਿਰ ਦੁਆਰ ਤੇ ਅਬ ਕਿਆ ਕਾਢਿਆ ਜਾਇ ॥੧੩੨॥
laagee mandir duaar te ab kiaa kaadtiaa jaae |132|حالا که در عمارت شما آتش گرفته است، چه چیزی می توانید بیرون بیاورید؟ ||132||
ਕਬੀਰ ਕਾਰਨੁ ਸੋ ਭਇਓ ਜੋ ਕੀਨੋ ਕਰਤਾਰਿ ॥
kabeer kaaran so bheio jo keeno karataar |کبیر، خالق هر چه بخواهد انجام می دهد.
ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਦੂਸਰੁ ਕੋ ਨਹੀ ਏਕੈ ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ॥੧੩੩॥
tis bin doosar ko nahee ekai sirajanahaar |133|کسی جز او نیست; او تنها خالق همه است. ||133||
ਕਬੀਰ ਫਲ ਲਾਗੇ ਫਲਨਿ ਪਾਕਨਿ ਲਾਗੇ ਆਂਬ ॥
kabeer fal laage falan paakan laage aanb |کبیر، درختان میوه میوه می دهند و انبه در حال رسیدن هستند.
ਜਾਇ ਪਹੂਚਹਿ ਖਸਮ ਕਉ ਜਉ ਬੀਚਿ ਨ ਖਾਹੀ ਕਾਂਬ ॥੧੩੪॥
jaae pahoocheh khasam kau jau beech na khaahee kaanb |134|آنها به صاحبش می رسند، فقط در صورتی که کلاغ ها اول آنها را نخورند. ||134||
ਕਬੀਰ ਠਾਕੁਰੁ ਪੂਜਹਿ ਮੋਲਿ ਲੇ ਮਨਹਠਿ ਤੀਰਥ ਜਾਹਿ ॥
kabeer tthaakur poojeh mol le manahatth teerath jaeh |کبیر، برخی بت ها را می خرند و آنها را می پرستند; با لجاجت خود به زیارت بقاع متبرکه می روند.
ਦੇਖਾ ਦੇਖੀ ਸ੍ਵਾਂਗੁ ਧਰਿ ਭੂਲੇ ਭਟਕਾ ਖਾਹਿ ॥੧੩੫॥
dekhaa dekhee svaang dhar bhoole bhattakaa khaeh |135|به یکدیگر می نگرند و لباس دینی به تن می کنند، اما دچار توهم و گمراهی می شوند. ||135||
ਕਬੀਰ ਪਾਹਨੁ ਪਰਮੇਸੁਰੁ ਕੀਆ ਪੂਜੈ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥
kabeer paahan paramesur keea poojai sabh sansaar |کبیر، کسی یک بت سنگی برپا می کند و همه جهان آن را به عنوان پروردگار می پرستند.
ਇਸ ਭਰਵਾਸੇ ਜੋ ਰਹੇ ਬੂਡੇ ਕਾਲੀ ਧਾਰ ॥੧੩੬॥
eis bharavaase jo rahe boodde kaalee dhaar |136|کسانی که به این اعتقاد پایبند باشند در رودخانه تاریکی غرق خواهند شد. ||136||
ਕਬੀਰ ਕਾਗਦ ਕੀ ਓਬਰੀ ਮਸੁ ਕੇ ਕਰਮ ਕਪਾਟ ॥
kabeer kaagad kee obaree mas ke karam kapaatt |کبیر، کاغذ زندان است و مرکب تشریفات، میله های روی پنجره هاست.
ਪਾਹਨ ਬੋਰੀ ਪਿਰਥਮੀ ਪੰਡਿਤ ਪਾੜੀ ਬਾਟ ॥੧੩੭॥
paahan boree pirathamee panddit paarree baatt |137|بت های سنگی دنیا را غرق کرده اند و پاندیت ها علمای دین در راه غارت کرده اند. ||137||
ਕਬੀਰ ਕਾਲਿ ਕਰੰਤਾ ਅਬਹਿ ਕਰੁ ਅਬ ਕਰਤਾ ਸੁਇ ਤਾਲ ॥
kabeer kaal karantaa abeh kar ab karataa sue taal |کبیر، کاری که فردا باید انجام دهی - به جای آن امروز آن را انجام بده. و کاری که اکنون باید انجام دهید - فوراً آن را انجام دهید!
ਪਾਛੈ ਕਛੂ ਨ ਹੋਇਗਾ ਜਉ ਸਿਰ ਪਰਿ ਆਵੈ ਕਾਲੁ ॥੧੩੮॥
paachhai kachhoo na hoeigaa jau sir par aavai kaal |138|بعداً نمیتوانی کاری انجام دهی، وقتی مرگ بر سرت آویزان است. ||138||
ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਜੰਤੁ ਇਕੁ ਦੇਖਿਆ ਜੈਸੀ ਧੋਈ ਲਾਖ ॥
kabeer aaisaa jant ik dekhiaa jaisee dhoee laakh |کبیر، شخصی را دیده ام که مانند موم شسته براق است.
ਦੀਸੈ ਚੰਚਲੁ ਬਹੁ ਗੁਨਾ ਮਤਿ ਹੀਨਾ ਨਾਪਾਕ ॥੧੩੯॥
deesai chanchal bahu gunaa mat heenaa naapaak |139|او بسیار باهوش و بسیار با فضیلت به نظر می رسد، اما در واقعیت، او بدون درک، و فاسد است. ||139||
ਕਬੀਰ ਮੇਰੀ ਬੁਧਿ ਕਉ ਜਮੁ ਨ ਕਰੈ ਤਿਸਕਾਰ ॥
kabeer meree budh kau jam na karai tisakaar |کبیر، رسول مرگ، درک من را به خطر نمی اندازد.
ਜਿਨਿ ਇਹੁ ਜਮੂਆ ਸਿਰਜਿਆ ਸੁ ਜਪਿਆ ਪਰਵਿਦਗਾਰ ॥੧੪੦॥
jin ihu jamooaa sirajiaa su japiaa paravidagaar |140|من در مورد خداوند بزرگی که این رسول مرگ را آفرید تعمق کردم. ||140||
ਕਬੀਰੁ ਕਸਤੂਰੀ ਭਇਆ ਭਵਰ ਭਏ ਸਭ ਦਾਸ ॥
kabeer kasatooree bheaa bhavar bhe sabh daas |کبیر، خداوند مانند مشک است. همه بردگان او مانند زنبورهای زنبور هستند.