ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شری گرو گرانت صاحب
صفحه - 770
ਨਿਹਚਲੁ ਰਾਜੁ ਸਦਾ ਹਰਿ ਕੇਰਾ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਰਾਮ ॥
nihachal raaj sadaa har keraa tis bin avar na koee raam |پادشاهی خداوند دائمی و برای همیشه تغییرناپذیر است. جز او نیست.
ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਣਿਆ ॥
tis bin avar na koee sadaa sach soee guramukh eko jaaniaa |غیر او نیست - او برای همیشه حق است. گورمخ پروردگار یگانه را می شناسد.
ਧਨ ਪਿਰ ਮੇਲਾਵਾ ਹੋਆ ਗੁਰਮਤੀ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥
dhan pir melaavaa hoaa guramatee man maaniaa |آن عروس روح که ذهنش آموزه های گورو را می پذیرد، با پروردگار شوهرش ملاقات می کند.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਤਾ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥
satigur miliaa taa har paaeaa bin har naavai mukat na hoee |با ملاقات با گورو واقعی، او خداوند را می یابد. بدون نام خداوند، رهایی وجود ندارد.
ਨਾਨਕ ਕਾਮਣਿ ਕੰਤੈ ਰਾਵੇ ਮਨਿ ਮਾਨਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥੧॥
naanak kaaman kantai raave man maaniaai sukh hoee |1|ای نانک، عروس روح، مولای شوهرش را به وجد می آورد و از او لذت می برد. ذهنش او را می پذیرد و آرامش می یابد. ||1||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਧਨ ਬਾਲੜੀਏ ਹਰਿ ਵਰੁ ਪਾਵਹਿ ਸੋਈ ਰਾਮ ॥
satigur sev dhan baalarree har var paaveh soee raam |به گورو واقعی خدمت کن، ای عروس جوان و بی گناه. بنابراین شما خداوند را به عنوان شوهر خود خواهید یافت.
ਸਦਾ ਹੋਵਹਿ ਸੋਹਾਗਣੀ ਫਿਰਿ ਮੈਲਾ ਵੇਸੁ ਨ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥
sadaa hoveh sohaaganee fir mailaa ves na hoee raam |تو تا ابد عروس با فضیلت و شادی پروردگار حقیقی خواهی بود. و دیگر هرگز لباس های کثیف نپوشید.
ਫਿਰਿ ਮੈਲਾ ਵੇਸੁ ਨ ਹੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਪਛਾਣਿਆ ॥
fir mailaa ves na hoee guramukh boojhai koee haumai maar pachhaaniaa |لباس های شما دیگر هرگز کثیف نخواهد شد. چقدر نادر هستند آن عده اندکی که به عنوان گورمخ این را می شناسند و بر نفس خود غلبه می کنند.
ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਵੈ ਅੰਤਰਿ ਏਕੋ ਜਾਣਿਆ ॥
karanee kaar kamaavai sabad samaavai antar eko jaaniaa |پس عمل خود را عمل نیکو قرار ده. در کلام شاباد ادغام شوید، و در اعماق درون، خداوند یکتا را بشناسید.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਭੁ ਰਾਵੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਆਪਣਾ ਸਾਚੀ ਸੋਭਾ ਹੋਈ ॥
guramukh prabh raave din raatee aapanaa saachee sobhaa hoee |گورمخ شب و روز از خدا لذت می برد و به این ترتیب جلال حقیقی را به دست می آورد.
ਨਾਨਕ ਕਾਮਣਿ ਪਿਰੁ ਰਾਵੇ ਆਪਣਾ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ॥੨॥
naanak kaaman pir raave aapanaa rav rahiaa prabh soee |2|ای نانک، عروس روح از معشوق خود لذت می برد و به وجد می آورد. خداوند همه جا را فرا گرفته و نفوذ کرده است. ||2||
ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਰੇ ਧਨ ਬਾਲੜੀਏ ਹਰਿ ਵਰੁ ਦੇਇ ਮਿਲਾਏ ਰਾਮ ॥
gur kee kaar kare dhan baalarree har var dee milaae raam |به گورو خدمت کن، ای عروس روح جوان و بی گناه، و او به ملاقات تو با پروردگار شوهرت منجر خواهد شد.
ਹਰਿ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਤੀ ਹੈ ਕਾਮਣਿ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਰਾਮ ॥
har kai rang ratee hai kaaman mil preetam sukh paae raam |عروس با محبت پروردگارش آغشته شده است. در دیدار با معشوق، آرامش پیدا می کند.
ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਸਚਿ ਸਮਾਏ ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਸਭ ਥਾਈ ॥
mil preetam sukh paae sach samaae sach varatai sabh thaaee |با ملاقات معشوق، او آرامش می یابد و در پروردگار واقعی می آمیزد. پروردگار واقعی همه جا را فرا گرفته است.
ਸਚਾ ਸੀਗਾਰੁ ਕਰੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਕਾਮਣਿ ਸਚਿ ਸਮਾਈ ॥
sachaa seegaar kare din raatee kaaman sach samaaee |عروس، روز و شب، حقیقت را تزئین می کند و در خداوند حقیقی جذب می شود.
ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ਕਾਮਣਿ ਲਇਆ ਕੰਠਿ ਲਾਏ ॥
har sukhadaataa sabad pachhaataa kaaman leaa kantth laae |خداوند، بخشنده صلح، از طریق شاباد خود تحقق می یابد. او عروسش را در آغوشش در آغوش می گیرد.
ਨਾਨਕ ਮਹਲੀ ਮਹਲੁ ਪਛਾਣੈ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਪਾਏ ॥੩॥
naanak mahalee mahal pachhaanai guramatee har paae |3|ای نانک، عروس عمارت حضورش را به دست می آورد. از طریق آموزه های گورو، او پروردگار خود را می یابد. ||3||
ਸਾ ਧਨ ਬਾਲੀ ਧੁਰਿ ਮੇਲੀ ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਈ ਰਾਮ ॥
saa dhan baalee dhur melee merai prabh aap milaaee raam |خداوند اولیه، خدای من، عروس جوان و بی گناه خود را با خود پیوند داده است.
ਗੁਰਮਤੀ ਘਟਿ ਚਾਨਣੁ ਹੋਆ ਪ੍ਰਭੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਥਾਈ ਰਾਮ ॥
guramatee ghatt chaanan hoaa prabh rav rahiaa sabh thaaee raam |از طریق آموزه های گورو، قلب او روشن و روشن می شود. خداوند در همه جا نفوذ و نفوذ دارد.
ਪ੍ਰਭੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਥਾਈ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਇਆ ॥
prabh rav rahiaa sabh thaaee man vasaaee poorab likhiaa paaeaa |خداوند در همه جا نفوذ و نفوذ دارد; او در ذهن او ساکن می شود و او به سرنوشت از پیش تعیین شده خود پی می برد.
ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣੀ ਸਚੁ ਸੀਗਾਰੁ ਬਣਾਇਆ ॥
sej sukhaalee mere prabh bhaanee sach seegaar banaaeaa |روی تخت دنج او، خدای من راضی است. او تزئینات خود را از حقیقت مد می کند.
ਕਾਮਣਿ ਨਿਰਮਲ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਖੋਈ ਗੁਰਮਤਿ ਸਚਿ ਸਮਾਈ ॥
kaaman niramal haumai mal khoee guramat sach samaaee |عروس پاک و بی آلایش است. او کثیفی خودپرستی را میشوید، و از طریق آموزههای گورو، در خداوند حقیقی ادغام میشود.
ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਮਿਲਾਈ ਕਰਤੈ ਨਾਮੁ ਨਵੈ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ॥੪॥੩॥੪॥
naanak aap milaaee karatai naam navai nidh paaee |4|3|4|ای نانک، خداوند خالق او را در خود می آمیزد و او نه گنج نعم را به دست می آورد. ||4||3||4||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
soohee mahalaa 3 |سوهی، مهل سوم:
ਹਰਿ ਹਰੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹੁ ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖੇ ਪਾਏ ਰਾਮ ॥
har hare har gun gaavahu har guramukhe paae raam |ستایش های با شکوه خداوند را بخوان، حر، حر، حر. گورمخ خداوند را به دست می آورد.
ਅਨਦਿਨੋ ਸਬਦਿ ਰਵਹੁ ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਵਜਾਏ ਰਾਮ ॥
anadino sabad ravahu anahad sabad vajaae raam |شب و روز، کلام شاباد را بخوانید. شب و روز، شباد ارتعاش و طنین انداز خواهد داشت.
ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਵਜਾਏ ਹਰਿ ਜੀਉ ਘਰਿ ਆਏ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹੁ ਨਾਰੀ ॥
anahad sabad vajaae har jeeo ghar aae har gun gaavahu naaree |نغمه نخورده شباد می لرزد و پروردگار عزیز به خانه قلب من می آید. ای خانم ها، تسبیحات با شکوه خداوند را بخوانید.
ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਗੁਰ ਆਗੈ ਸਾ ਧਨ ਕੰਤ ਪਿਆਰੀ ॥
anadin bhagat kareh gur aagai saa dhan kant piaaree |آن عروس روح که شب و روز عبادت گورو را انجام می دهد، عروس محبوب پروردگارش می شود.
ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸੇ ਜਨ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥
gur kaa sabad vasiaa ghatt antar se jan sabad suhaae |آن موجودات متواضع که دلشان از کلام شاباد گورو پر شده است، به شاباد آراسته شده اند.
ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਘਰਿ ਸਦ ਹੀ ਸੋਹਿਲਾ ਹਰਿ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਘਰਿ ਆਏ ॥੧॥
naanak tin ghar sad hee sohilaa har kar kirapaa ghar aae |1|ای نانک، دلشان برای همیشه پر از شادی است. خداوند با رحمت خود در قلب آنها وارد می شود. ||1||
ਭਗਤਾ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ਭਇਆ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਏ ਰਾਮ ॥
bhagataa man aanand bheaa har naam rahe liv laae raam |ذهن فدائیان مملو از سعادت است. آنها عاشقانه در نام خداوند جذب می شوند.
ਗੁਰਮੁਖੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਨਿਰਮਲ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ਰਾਮ ॥
guramukhe man niramal hoaa niramal har gun gaae raam |عقل گورمخ پاک و مطهر است. او ستایش های بی عیب و نقص خداوند را می خواند.
ਨਿਰਮਲ ਗੁਣ ਗਾਏ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ਹਰਿ ਕੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ॥
niramal gun gaae naam man vasaae har kee amrit baanee |او با خواندن تسبیحات بیپناه او، نعم، نام خداوند و کلام بنی او را در ذهن خود جای میدهد.
ਜਿਨੑ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੇਈ ਜਨ ਨਿਸਤਰੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਣੀ ॥
jina man vasiaa seee jan nisatare ghatt ghatt sabad samaanee |آن موجودات فروتنی که در ذهنشان می ماند، رهایی یافته اند. شباد در هر قلب نفوذ می کند.