شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 770


ਨਿਹਚਲੁ ਰਾਜੁ ਸਦਾ ਹਰਿ ਕੇਰਾ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਰਾਮ ॥
nihachal raaj sadaa har keraa tis bin avar na koee raam |

رب جي بادشاهي دائمي آهي، ۽ هميشه لاءِ نه بدلجندڙ؛ هن کان سواءِ ٻيو ڪوبه ناهي.

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਣਿਆ ॥
tis bin avar na koee sadaa sach soee guramukh eko jaaniaa |

هن کان سواءِ ٻيو ڪو به ناهي - هو هميشه لاءِ سچو آهي. گرومخ هڪ رب کي ڄاڻي ٿو.

ਧਨ ਪਿਰ ਮੇਲਾਵਾ ਹੋਆ ਗੁਰਮਤੀ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥
dhan pir melaavaa hoaa guramatee man maaniaa |

اها روح رهاڻ، جنهن جو ذهن گرو جي تعليم کي قبول ڪري، پنهنجي مڙس سان ملي ٿي.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਤਾ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥
satigur miliaa taa har paaeaa bin har naavai mukat na hoee |

سچي گرو سان ملي، هوءَ رب کي ملي ٿي. رب جي نالي کان سواء، ڪا به آزادي ناهي.

ਨਾਨਕ ਕਾਮਣਿ ਕੰਤੈ ਰਾਵੇ ਮਨਿ ਮਾਨਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥੧॥
naanak kaaman kantai raave man maaniaai sukh hoee |1|

اي نانڪ، روح جي دلہن کي خوش ڪري ٿو ۽ پنهنجي مڙس رب کي لطف اندوز ڪري ٿو. هن جو دماغ هن کي قبول ڪري ٿو، ۽ هوء امن ڳولي ٿي. ||1||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਧਨ ਬਾਲੜੀਏ ਹਰਿ ਵਰੁ ਪਾਵਹਿ ਸੋਈ ਰਾਮ ॥
satigur sev dhan baalarree har var paaveh soee raam |

سچي گرو جي خدمت ڪريو، اي جوان ۽ معصوم ڪنوار؛ اهڙيءَ طرح تون رب کي پنهنجي مڙس جي حيثيت ۾ حاصل ڪندين.

ਸਦਾ ਹੋਵਹਿ ਸੋਹਾਗਣੀ ਫਿਰਿ ਮੈਲਾ ਵੇਸੁ ਨ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥
sadaa hoveh sohaaganee fir mailaa ves na hoee raam |

تون سدائين سچي رب جي نيڪ ۽ خوش دلي دلہن ٿيندين. ۽ تون وري ڪڏھن به گندا ڪپڙا نه پائيندين.

ਫਿਰਿ ਮੈਲਾ ਵੇਸੁ ਨ ਹੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਪਛਾਣਿਆ ॥
fir mailaa ves na hoee guramukh boojhai koee haumai maar pachhaaniaa |

تنهنجا ڪپڙا وري ڪڏهن به مٽي نه ٿيندا. ڪي ٿورڙا آهن اُهي، جيڪي، گرو مُخ جي حيثيت ۾، ان ڳالهه کي سڃاڻن، ۽ پنهنجي انا کي فتح ڪن.

ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਵੈ ਅੰਤਰਿ ਏਕੋ ਜਾਣਿਆ ॥
karanee kaar kamaavai sabad samaavai antar eko jaaniaa |

تنھنڪري پنھنجي عمل کي چڱن ڪمن جي مشق بڻايو. لفظ جي ڪلام ۾ ضم ٿي وڃو، ۽ اندر اندر، هڪ رب کي سڃاڻو.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਭੁ ਰਾਵੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਆਪਣਾ ਸਾਚੀ ਸੋਭਾ ਹੋਈ ॥
guramukh prabh raave din raatee aapanaa saachee sobhaa hoee |

گرو مُخ ڏينهن رات خدا کي ماڻي ٿو، ۽ ائين ئي سچي شان حاصل ڪري ٿو.

ਨਾਨਕ ਕਾਮਣਿ ਪਿਰੁ ਰਾਵੇ ਆਪਣਾ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ॥੨॥
naanak kaaman pir raave aapanaa rav rahiaa prabh soee |2|

اي نانڪ، روح جي ڪنوار پنهنجي محبوب سان لطف اندوز ٿئي ٿي. خدا هر جڳهه تي پکڙيل ۽ ڦهليل آهي. ||2||

ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਰੇ ਧਨ ਬਾਲੜੀਏ ਹਰਿ ਵਰੁ ਦੇਇ ਮਿਲਾਏ ਰਾਮ ॥
gur kee kaar kare dhan baalarree har var dee milaae raam |

گرو جي خدمت ڪريو، اي جوان ۽ معصوم روح دلہن، ۽ اھو اوھان کي پنھنجي مڙس سان ملڻ جي اڳواڻي ڪندو.

ਹਰਿ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਤੀ ਹੈ ਕਾਮਣਿ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਰਾਮ ॥
har kai rang ratee hai kaaman mil preetam sukh paae raam |

ڪنوار پنهنجي رب جي محبت سان ڀريل آهي. پنهنجي محبوب سان ملاقات ڪري، کيس سڪون ملي ٿو.

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਸਚਿ ਸਮਾਏ ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਸਭ ਥਾਈ ॥
mil preetam sukh paae sach samaae sach varatai sabh thaaee |

پنهنجي محبوب سان ملي، سڪون حاصل ڪري، سچي رب ۾ ضم ٿي. سچو پالڻهار هر هنڌ پکڙيل آهي.

ਸਚਾ ਸੀਗਾਰੁ ਕਰੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਕਾਮਣਿ ਸਚਿ ਸਮਾਈ ॥
sachaa seegaar kare din raatee kaaman sach samaaee |

ڪنوار ڏينهن رات سچ کي پنهنجو سينگار بڻائيندي آهي ۽ سچي رب ۾ جذب ٿيندي رهندي آهي.

ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ਕਾਮਣਿ ਲਇਆ ਕੰਠਿ ਲਾਏ ॥
har sukhadaataa sabad pachhaataa kaaman leaa kantth laae |

رب، امن جو عطا ڪندڙ، هن جي شيدائي ذريعي محسوس ٿئي ٿو. هُو پنهنجي ڪنوار کي پنهنجي ڀاڪر ۾ گهلي ٿو.

ਨਾਨਕ ਮਹਲੀ ਮਹਲੁ ਪਛਾਣੈ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਪਾਏ ॥੩॥
naanak mahalee mahal pachhaanai guramatee har paae |3|

اي نانڪ، ڪنوار حاصل ڪري ٿي پنهنجي حضور جي حويلي؛ گرو جي تعليمات ذريعي، هوء پنهنجي رب کي ڳولي ٿي. ||3||

ਸਾ ਧਨ ਬਾਲੀ ਧੁਰਿ ਮੇਲੀ ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਈ ਰਾਮ ॥
saa dhan baalee dhur melee merai prabh aap milaaee raam |

پريم رب، منهنجي خدا، پنهنجي جوان ۽ معصوم ڪنوار کي پاڻ سان ملايو آهي.

ਗੁਰਮਤੀ ਘਟਿ ਚਾਨਣੁ ਹੋਆ ਪ੍ਰਭੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਥਾਈ ਰਾਮ ॥
guramatee ghatt chaanan hoaa prabh rav rahiaa sabh thaaee raam |

گرو جي تعليمات ذريعي، هن جي دل روشن ۽ روشن آهي؛ خدا هر جڳهه تي ڦهليل ۽ ڦهليل آهي.

ਪ੍ਰਭੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਥਾਈ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਇਆ ॥
prabh rav rahiaa sabh thaaee man vasaaee poorab likhiaa paaeaa |

خدا هر هنڌ ڦهليل ۽ پکڙيل آهي. هو هن جي ذهن ۾ رهي ٿو، ۽ هوءَ پنهنجي مقرر ڪيل تقدير کي سمجهي ٿي.

ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣੀ ਸਚੁ ਸੀਗਾਰੁ ਬਣਾਇਆ ॥
sej sukhaalee mere prabh bhaanee sach seegaar banaaeaa |

هن جي آرامده بستري تي، هوء منهنجي خدا کي راضي آهي؛ هوءَ سچ جي سجاڳيءَ کي سجائي ٿي.

ਕਾਮਣਿ ਨਿਰਮਲ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਖੋਈ ਗੁਰਮਤਿ ਸਚਿ ਸਮਾਈ ॥
kaaman niramal haumai mal khoee guramat sach samaaee |

ڪنوار بي عيب ۽ پاڪ آهي؛ هوءَ انا جي گندگي کي ڌوئي ٿي، ۽ گرو جي تعليمات ذريعي، هوءَ سچي رب ۾ ملي ٿي.

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਮਿਲਾਈ ਕਰਤੈ ਨਾਮੁ ਨਵੈ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ॥੪॥੩॥੪॥
naanak aap milaaee karatai naam navai nidh paaee |4|3|4|

اي نانڪ، خالق رب هن کي پاڻ ۾ ملائي ٿو، ۽ هن کي نام جي نو خزانو حاصل ڪري ٿو. ||4||3||4||

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
soohee mahalaa 3 |

سوهي، ٽيون مهل:

ਹਰਿ ਹਰੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹੁ ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖੇ ਪਾਏ ਰਾਮ ॥
har hare har gun gaavahu har guramukhe paae raam |

رب جي شان ۾ ڳايو، هار، هار، هار؛ گرومخ رب کي حاصل ڪري ٿو.

ਅਨਦਿਨੋ ਸਬਦਿ ਰਵਹੁ ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਵਜਾਏ ਰਾਮ ॥
anadino sabad ravahu anahad sabad vajaae raam |

رات ڏينهن، ڪلام ڳايو. رات ڏينهن، شبد گونجندو ۽ گونجندو.

ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਵਜਾਏ ਹਰਿ ਜੀਉ ਘਰਿ ਆਏ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹੁ ਨਾਰੀ ॥
anahad sabad vajaae har jeeo ghar aae har gun gaavahu naaree |

شبد جو اڻ کٽ راڳ گونجي ٿو، ۽ پيارا رب منهنجي دل جي گهر ۾ اچي ٿو. اي عورتون، رب جي پاڪائي ساراھيو.

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਗੁਰ ਆਗੈ ਸਾ ਧਨ ਕੰਤ ਪਿਆਰੀ ॥
anadin bhagat kareh gur aagai saa dhan kant piaaree |

اها روح رهاڻ، جيڪا رات ڏينهن گروءَ جي پوڄا ڪري ٿي، پنهنجي رب جي پياري ڪنوار بڻجي ٿي.

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸੇ ਜਨ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥
gur kaa sabad vasiaa ghatt antar se jan sabad suhaae |

اهي عاجز انسان، جن جون دليون گروءَ جي ڪلام سان ڀرجي ويون آهن، اُهي شينهن سان سينگاريل آهن.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਘਰਿ ਸਦ ਹੀ ਸੋਹਿਲਾ ਹਰਿ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਘਰਿ ਆਏ ॥੧॥
naanak tin ghar sad hee sohilaa har kar kirapaa ghar aae |1|

اي نانڪ، انهن جون دليون هميشه خوشين سان ڀريل آهن؛ رب، پنهنجي رحمت ۾، انهن جي دلين ۾ داخل ٿئي ٿو. ||1||

ਭਗਤਾ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ਭਇਆ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਏ ਰਾਮ ॥
bhagataa man aanand bheaa har naam rahe liv laae raam |

عقيدتمندن جا ذهن خوشين سان ڀرجي ويا آهن. اهي رب جي نالي ۾ محبت سان مشغول رهندا آهن.

ਗੁਰਮੁਖੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਨਿਰਮਲ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ਰਾਮ ॥
guramukhe man niramal hoaa niramal har gun gaae raam |

گرو مُخ جو ذهن پاڪ ۽ پاڪ هوندو آهي. هوءَ رب جي پاڪيزه ساراهه ڳائي ٿي.

ਨਿਰਮਲ ਗੁਣ ਗਾਏ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ਹਰਿ ਕੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ॥
niramal gun gaae naam man vasaae har kee amrit baanee |

سندس پاڪيزه ساراھ ڳائيندي، هوءَ پنهنجي ذهن ۾ اسم، رب جو نالو، ۽ سندس باني جو شاندار ڪلام سمائي ٿي.

ਜਿਨੑ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੇਈ ਜਨ ਨਿਸਤਰੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਣੀ ॥
jina man vasiaa seee jan nisatare ghatt ghatt sabad samaanee |

اهي عاجز انسان، جن جي ذهنن ۾ اها رهي ٿي، آزاد ٿي ويا آهن. شبد هر دل ۾ داخل ٿئي ٿو.


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430