شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 1285


ਇਕਿ ਨਗਨ ਫਿਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਨਂੀਦ ਨ ਸੋਵਹੀ ॥
eik nagan fireh din raat naneed na sovahee |

ڪي ڏينهن رات ننگا ڀڄندا آهن ۽ ڪڏهن ننڊ نه ڪندا آهن.

ਇਕਿ ਅਗਨਿ ਜਲਾਵਹਿ ਅੰਗੁ ਆਪੁ ਵਿਗੋਵਹੀ ॥
eik agan jalaaveh ang aap vigovahee |

ڪي پنهنجا عضوا باھ ۾ ساڙي، پاڻ کي نقصان ۽ برباد ڪن ٿا.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਤਨੁ ਛਾਰੁ ਕਿਆ ਕਹਿ ਰੋਵਹੀ ॥
vin naavai tan chhaar kiaa keh rovahee |

نالي کان سواءِ، بدن سڙي رک ٿي وڃي ٿو. پوءِ ڳالهائڻ ۽ روئڻ ۾ ڪهڙو فائدو؟

ਸੋਹਨਿ ਖਸਮ ਦੁਆਰਿ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹੀ ॥੧੫॥
sohan khasam duaar ji satigur sevahee |15|

جيڪي سچي گروءَ جي خدمت ڪن ٿا، سي پنهنجي پالڻهار جي درٻار ۾ سينگاريل ۽ بلند ٿين ٿا. ||15||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਬਾਬੀਹਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੈ ਬੋਲਿਆ ਤਾਂ ਦਰਿ ਸੁਣੀ ਪੁਕਾਰ ॥
baabeehaa amrit velai boliaa taan dar sunee pukaar |

مينهن پکي صبح جو اُڀرڻ کان اڳ جي اُبتڙ ڪلاڪن ۾ ٿڙڪندو آهي. ان جون دعائون رب جي درٻار ۾ ٻڌيون وينديون آهن.

ਮੇਘੈ ਨੋ ਫੁਰਮਾਨੁ ਹੋਆ ਵਰਸਹੁ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥
meghai no furamaan hoaa varasahu kirapaa dhaar |

بادلن کي حڪم آهي ته رحمت جي برسات وسائي.

ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜਿਨੀ ਸਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥
hau tin kai balihaaranai jinee sach rakhiaa ur dhaar |

مان قربان آهيان انهن تي جن سچي رب کي پنهنجي دلين ۾ سمايو.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੇ ਸਭ ਹਰੀਆਵਲੀ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥
naanak naame sabh hareeaavalee gur kai sabad veechaar |1|

اي نانڪ، نالي جي ذريعي، گرو جي لفظ جي باري ۾ غور ڪندي، سڀئي نوان آهن. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ٽيون مهل:

ਬਾਬੀਹਾ ਇਵ ਤੇਰੀ ਤਿਖਾ ਨ ਉਤਰੈ ਜੇ ਸਉ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰ ॥
baabeehaa iv teree tikhaa na utarai je sau kareh pukaar |

اي برسات جي پکيءَ، اُڃ کي لڪائڻ جو هي طريقو ناهي، جيتوڻيڪ تون سئو ڀيرا روئي.

ਨਦਰੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਨਦਰੀ ਉਪਜੈ ਪਿਆਰੁ ॥
nadaree satigur paaeeai nadaree upajai piaar |

خدا جي فضل سان، سچو گرو مليو؛ هن جي فضل سان، محبت کي وڌايو.

ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਹਿ ਵਿਕਾਰ ॥੨॥
naanak saahib man vasai vichahu jaeh vikaar |2|

اي نانڪ، جڏهن رب ۽ ماسٽر ذهن ۾ رهي ٿو، فساد ۽ برائي اندر مان نڪرندي آهي. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਇਕਿ ਜੈਨੀ ਉਝੜ ਪਾਇ ਧੁਰਹੁ ਖੁਆਇਆ ॥
eik jainee ujharr paae dhurahu khuaaeaa |

ڪي جين آهن، پنهنجو وقت ريگستان ۾ ضايع ڪن ٿا. انهن جي مقرر ڪيل تقدير سان، اهي برباد ٿي ويا آهن.

ਤਿਨ ਮੁਖਿ ਨਾਹੀ ਨਾਮੁ ਨ ਤੀਰਥਿ ਨੑਾਇਆ ॥
tin mukh naahee naam na teerath naaeaa |

نالو، رب جو نالو، انهن جي چپن تي نه آهي. اهي مقدس زيارتن تي غسل نٿا ڪن.

ਹਥੀ ਸਿਰ ਖੋਹਾਇ ਨ ਭਦੁ ਕਰਾਇਆ ॥
hathee sir khohaae na bhad karaaeaa |

اهي پنهنجن هٿن سان پنهنجن وارن کي ڇڪڻ بدران، ڇڪيندا آهن.

ਕੁਚਿਲ ਰਹਹਿ ਦਿਨ ਰਾਤਿ ਸਬਦੁ ਨ ਭਾਇਆ ॥
kuchil raheh din raat sabad na bhaaeaa |

اھي ڏينھن رات ناپاڪ رھندا آھن. اهي لفظ جي ڪلام سان پيار نٿا ڪن.

ਤਿਨ ਜਾਤਿ ਨ ਪਤਿ ਨ ਕਰਮੁ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥
tin jaat na pat na karam janam gavaaeaa |

انهن جي نه ڪا حيثيت آهي، نه عزت آهي ۽ نه ڪو سٺو ڪم. اُهي پنهنجيون زندگيون بيڪار ضايع ڪن ٿا.

ਮਨਿ ਜੂਠੈ ਵੇਜਾਤਿ ਜੂਠਾ ਖਾਇਆ ॥
man jootthai vejaat jootthaa khaaeaa |

انهن جا ذهن ڪوڙا ۽ ناپاڪ آهن. جيڪي کائيندا آھن سو ناپاڪ ۽ ناپاڪ آھي.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਆਚਾਰੁ ਨ ਕਿਨ ਹੀ ਪਾਇਆ ॥
bin sabadai aachaar na kin hee paaeaa |

شبد کان سواءِ، ڪو به ماڻهو سٺو اخلاق وارو طرز زندگي حاصل نٿو ڪري.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਓਅੰਕਾਰਿ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧੬॥
guramukh oankaar sach samaaeaa |16|

گرومخ سچي رب خدا ۾ جذب ٿئي ٿو، ڪائنات جو خالق. ||16||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਸਾਵਣਿ ਸਰਸੀ ਕਾਮਣੀ ਗੁਰਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥
saavan sarasee kaamanee gurasabadee veechaar |

ساون جي مهيني ۾، ڪنوار خوش ٿيندي آهي، گرو جي ڪلام تي غور ڪندي.

ਨਾਨਕ ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣੀ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰਿ ॥੧॥
naanak sadaa suhaaganee gur kai het apaar |1|

اي نانڪ، هوءَ هميشه لاءِ خوش روح دلہن آهي. سندس پيار گرو لاءِ لامحدود آهي. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ٽيون مهل:

ਸਾਵਣਿ ਦਝੈ ਗੁਣ ਬਾਹਰੀ ਜਿਸੁ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥
saavan dajhai gun baaharee jis doojai bhaae piaar |

ساون ۾، هوءَ جنهن ۾ ڪا به خوبي نه آهي، ساڙي وڃي ٿي، دوئي جي وابستگي ۽ محبت ۾.

ਨਾਨਕ ਪਿਰ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਈ ਸਭੁ ਸੀਗਾਰੁ ਖੁਆਰੁ ॥੨॥
naanak pir kee saar na jaanee sabh seegaar khuaar |2|

اي نانڪ، هوءَ پنهنجي مڙس جي رب جي قدر نٿي ڪري. سندس سڀ سينگار بيڪار آهن. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਸਚਾ ਅਲਖ ਅਭੇਉ ਹਠਿ ਨ ਪਤੀਜਈ ॥
sachaa alakh abheo hatth na pateejee |

سچو، ڳجھو، پراسرار رب ضد سان فتح نه ٿو ٿئي.

ਇਕਿ ਗਾਵਹਿ ਰਾਗ ਪਰੀਆ ਰਾਗਿ ਨ ਭੀਜਈ ॥
eik gaaveh raag pareea raag na bheejee |

ڪي روايتي راڳن موجب ڳائيندا آهن، پر رب انهن راڳن مان راضي نه هوندو آهي.

ਇਕਿ ਨਚਿ ਨਚਿ ਪੂਰਹਿ ਤਾਲ ਭਗਤਿ ਨ ਕੀਜਈ ॥
eik nach nach pooreh taal bhagat na keejee |

ڪي نچندا آهن ۽ ناچ ڪندا آهن ۽ ٽهڪ ڏيندا آهن، پر اهي سندس عبادت نه ڪندا آهن.

ਇਕਿ ਅੰਨੁ ਨ ਖਾਹਿ ਮੂਰਖ ਤਿਨਾ ਕਿਆ ਕੀਜਈ ॥
eik an na khaeh moorakh tinaa kiaa keejee |

ڪجهه کائڻ کان انڪار ڪن ٿا؛ انهن بيوقوفن سان ڇا ٿي سگهي ٿو؟

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਹੋਈ ਬਹੁਤੁ ਕਿਵੈ ਨ ਧੀਜਈ ॥
trisanaa hoee bahut kivai na dheejee |

اُڃ ۽ تمنا تمام گهڻي وڌي وئي آهي. ڪجھ به اطمينان نه آڻيندو.

ਕਰਮ ਵਧਹਿ ਕੈ ਲੋਅ ਖਪਿ ਮਰੀਜਈ ॥
karam vadheh kai loa khap mareejee |

ڪجهه رسمن سان بند ٿيل آهن؛ اهي پاڻ کي موت ڏانهن ڌڪيندا آهن.

ਲਾਹਾ ਨਾਮੁ ਸੰਸਾਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਜਈ ॥
laahaa naam sansaar amrit peejee |

هن دنيا ۾ نفعو نفعو اسم جي امرت ۾ پيئڻ سان ملي ٿو.

ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਅਸਨੇਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਘੀਜਈ ॥੧੭॥
har bhagatee asanehi guramukh gheejee |17|

گرومخ رب جي پياري عقيدتمند عبادت ۾ گڏ ٿين ٿا. ||17||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਲਾਰ ਰਾਗੁ ਜੋ ਕਰਹਿ ਤਿਨ ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਹੋਇ ॥
guramukh malaar raag jo kareh tin man tan seetal hoe |

اُهي گرومُخ جيڪي مالار جي راڳ ۾ ڳائيندا آهن، انهن جا ذهن ۽ جسم ٿڌو ۽ پرسڪون ٿي ويندا آهن.

ਗੁਰਸਬਦੀ ਏਕੁ ਪਛਾਣਿਆ ਏਕੋ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥
gurasabadee ek pachhaaniaa eko sachaa soe |

گرو جي ڪلام جي ذريعي، اهي هڪ، هڪ سچو رب کي محسوس ڪن ٿا.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਚਾ ਸਚੁ ਮਨਿ ਸਚੇ ਸਚੀ ਸੋਇ ॥
man tan sachaa sach man sache sachee soe |

سندن ذهن ۽ جسم سچا آهن. اهي سچا رب جي فرمانبرداري ڪن ٿا، ۽ اهي سچا طور سڃاتل آهن.

ਅੰਦਰਿ ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਹੈ ਸਹਜੇ ਹੀ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥
andar sachee bhagat hai sahaje hee pat hoe |

سچي عقيدت جي پوڄا انهن جي اندر آهي؛ اهي خود بخود عزت سان برڪت وارا آهن.

ਕਲਿਜੁਗ ਮਹਿ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰੁ ਹੈ ਮਨਮੁਖ ਰਾਹੁ ਨ ਕੋਇ ॥
kalijug meh ghor andhaar hai manamukh raahu na koe |

ڪالي يوگا جي هن اونداهي دور ۾، بلڪل اونداهي آهي؛ خود ارادي وارو انسان رستو ڳولي نه ٿو سگهي.

ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੧॥
se vaddabhaagee naanakaa jin guramukh paragatt hoe |1|

اي نانڪ، ڏاڍا برڪت وارا آهن اهي گرومخ، جن تي رب نازل ٿيو آهي. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ٽيون مهل:

ਇੰਦੁ ਵਰਸੈ ਕਰਿ ਦਇਆ ਲੋਕਾਂ ਮਨਿ ਉਪਜੈ ਚਾਉ ॥
eind varasai kar deaa lokaan man upajai chaau |

بادل رحمت سان مينهن وسندا آهن، ۽ ماڻهن جي ذهنن ۾ خوشيءَ جي لهر ڇانئجي ويندي آهي.

ਜਿਸ ਕੈ ਹੁਕਮਿ ਇੰਦੁ ਵਰਸਦਾ ਤਿਸ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਂਉ ॥
jis kai hukam ind varasadaa tis kai sad balihaarai jaanau |

مان هميشه لاءِ ان ذات تي قربان آهيان، جنهن جي حڪم سان ڪڪر ٽڙي پون ٿا.


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430