تون پاڻ کي قائم ۽ ختم ڪرڻ؛ توهان جي ڪلام جي ذريعي، توهان بلند ۽ بلند ڪيو. ||5||
جڏهن جسم مٽيءَ ۾ لڙهي وڃي ته خبر ناهي روح ڪيڏانهن ويو.
هو پاڻ پکڙيل ۽ پکڙيل آهي. هي شاندار ۽ حيرت انگيز آهي! ||6||
تون پري نه آهين، خدا؛ تون سڀ ڪجهه ڄاڻين ٿو.
گرو مُخ توهان کي هميشه حاضر ڏسي ٿو. توهان اسان جي اندروني نفس جي مرڪز جي اندر اندر آهيو. ||7||
مهرباني ڪري، مون کي پنهنجي نالي ۾ هڪ گهر عطا ڪر. منهنجي اندر ۾ امن ٿي سگهي ٿو.
ٻانهو نانڪ تنهنجي شان ۾ ڳائي. اي سچو گرو، مهرباني ڪري مون سان تعليمات شيئر ڪريو. ||8||3||5||
راگ سوهي، ٽيون مهل، پهريون بيت، اشٽپديا:
هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
سڀڪنھن شيء جو نالو، رب جي نالي مان اچي ٿو. سچي گرو کان سواءِ، نالو تجربو نٿو ٿئي.
گرو جي ڪلام جو ڪلام تمام مٺو ۽ سڀ کان شاندار جوهر آهي، پر ان کي چکڻ کان سواء، ان جو ذائقو محسوس نٿو ڪري سگهجي.
هن انساني زندگيءَ کي رڳو گولي جي بدلي ۾ برباد ڪري ڇڏيو. هو پنهنجي ذات کي نٿو سمجهي.
پر، جيڪڏهن هو گرو مُخ ٿي وڃي، ته پوءِ هو هڪ رب کي سڃاڻي ٿو، ۽ کيس انا جي بيماري نه لڳندي آهي. ||1||
مان پنهنجي گروءَ تي قربان آهيان، جنهن مون کي سچي رب سان پيار ڪيو آهي.
لفظ جي لفظ تي ڌيان ڏيڻ سان، روح روشن ۽ روشن آهي. مان آسماني خوشين ۾ سمايل رهيس. ||1||روڪ||
گرومخ رب جي ساراهه ڳائي ٿو؛ گرومند سمجهي ٿو. گرومخ لفظ جي لفظ تي غور ڪري ٿو.
جسم ۽ روح مڪمل طور تي گرو جي ذريعي بحال ٿين ٿا. گرومک جا معاملا سندس حق ۾ حل ٿي ويا.
انڌو خود غرض انسان انڌو ڪم ڪري ٿو، ۽ هن دنيا ۾ صرف زهر ڪمائي ٿو.
مايا جي لالچ ۾، هو تمام محبوب گرو کان سواء، مسلسل درد ۾ مبتلا آهي. ||2||
اھو اڪيلو ھڪڙو بي غرض ٻانھو آھي، جيڪو سچي گرو جي خدمت ڪري ٿو، ۽ سچي گرو جي مرضي مطابق ھلندو آھي.
سچو لفظ، خدا جو ڪلام، خدا جي سچي ساراهه آهي. سچي پالڻهار کي پنهنجي ذهن ۾ سمايو.
گرو مُخ گُرباني جو سچو ڪلام ٻڌائيندو آهي، ۽ اُن جي اندر مان انا پري ٿي ويندي آهي.
هو پاڻ ئي عطا ڪندڙ آهي ۽ سندس عمل سچا آهن. هو ڪلام جو سچو ڪلام ٻڌائي ٿو. ||3||
گرو مُخ ڪم ڪري ٿو، ۽ گرو مُخ ڪمائي ٿو. گرو مُخ ٻين کي اتساهي ٿو ته هو نالو ڳائڻ لاءِ.
هو هميشه لاءِ بي نياز آهي، سچي رب جي محبت سان ڀريل، سمجهه ۾ گرو سان هم آهنگي ۾.
پاڻ سڳورا انسان هميشه ڪوڙ ڳالهائيندو آهي. هو زهر جا ٻج پوکي ٿو، ۽ رڳو زهر کائي ٿو.
هن کي موت جي رسول طرفان جڪڙيل ۽ بند ڪيو ويو آهي، ۽ خواهش جي باهه ۾ ساڙيو ويو آهي. ان کي ڪير بچائي سگهي ٿو، سواءِ گرو جي؟ ||4||
سچ پچ ته اُها جاءِ آهي، جتي سچائيءَ جي تلاءَ ۾ غسل ڪري، گرومُخ جي حيثيت ۾ خود شناسي حاصل ڪري. گرو مُخ پنهنجو پاڻ کي سمجهي ٿو.
رب ڏيکاريو آهي ته گرو جي ڪلام جو ڪلام اٺيتاليهون مقدس زيارتون آهن؛ ان ۾ غسل ڪرڻ سان، گندگي ڌوئي ويندي آهي.
سچو ۽ بي مثال سندس ڪلام جو سچو ڪلام آهي. ڪابه گندگي هن کي نه ڇڪيندي آهي ۽ نه ئي چمڪندي آهي.
سچي حمد، سچي عبادت، ڪامل گرو کان ملي ٿي. ||5||
جسم، دماغ، سڀ ڪجهه رب جو آهي. پر بڇڙا ماڻهو ائين به نٿا چئي سگهن.
جيڪڏهن رب جي حڪم جو اهڙو حڪم آهي ته پوءِ انسان خالص ۽ بي داغ ٿي وڃي ٿو ۽ اندر مان انا دور ٿي وڃي ٿي.
مون وجدان سان گرو جي تعليم چکي آهي، ۽ منهنجي خواهش جي باهه سڙي وئي آهي.
گرو جي ڪلام سان ڳنڍجي، هڪ قدرتي طور تي نشي ۾ آهي، رب ۾ بيدار ٿي ضم ٿي. ||6||