مون صاحبن جي پيرن جي مٽيءَ کي منهن تي لڳايو.
منهنجي بدقسمتي ۽ ڪوڙي ذهنيت سان گڏ، منهنجي بڇڙائي غائب ٿي وئي.
مان پنهنجي ذات جي سچي گهر ۾ ويٺو آهيان. مان سندس شاندار ساراهه ڳائيندو آهيان. اي نانڪ، منهنجو ڪوڙ ختم ٿي ويو آهي! ||4||11||18||
ماجه، پنجين مهل:
مان توکي ڪڏهن به نه وساريندس- تون اهڙو عظيم عطا ڪندڙ آهين!
مهرباني ڪري پنهنجو فضل ڪر، ۽ مون کي عقيدت جي عبادت جي محبت سان متاثر ڪر.
جيڪڏھن اھو تو کي راضي ڪري، مون کي رات ڏينھن تنھنجي ياد ڪرڻ ڏي. مهرباني ڪري، مون کي هي تحفو ڏيو! ||1||
هن انڌي مٽيءَ ۾، تو شعور ڀريو آهي.
هر شيءِ، هر جڳهه جيڪا تو ڏني آهي، سٺي آهي.
خوشيون، خوشيءَ جون تقريبون، عجيب ڊراما ۽ وندر- جيڪي به توکي وڻي، سو پورو ٿئي ٿو. ||2||
اسان کي جيڪو ڪجهه ملي ٿو اهو سندس طرفان تحفو آهي
- کائڻ لاءِ ڇٽيهه لذيذ کاڌو،
آرامده بسترا، ٿڌي هوا، پرامن خوشي ۽ خوشي جو تجربو. ||3||
مون کي ذهن جي اها حالت ڏي، جنهن سان مان توکي وساري نه سگهان.
مون کي اها سمجهه ڏي، جنهن سان مان تو تي غور ڪريان.
مان هر ساهه سان تنهنجون تسبيحون ڳايان ٿو. نانڪ گرو جي پيرن جو سهارو وٺندو آهي. ||4||12||19||
ماجه، پنجين مهل:
توهان جي ساراهه ڪرڻ توهان جي حڪم ۽ توهان جي مرضي جي پيروي ڪرڻ آهي.
جيڪو توهان کي خوش ڪري ٿو اهو روحاني حڪمت ۽ مراقبت آهي.
جيڪو خدا کي خوش ڪري ٿو اهو آهي منتر ۽ مراقبو؛ هن جي مرضي سان هم آهنگ ٿيڻ مڪمل روحاني حڪمت آهي. ||1||
اُهو ئي ڳائي ٿو تنهنجو شاندار نالو،
جيڪو تنهنجي دل کي وڻندڙ آهي، اي منهنجا مالڪ ۽ مالڪ.
تون اوليائن جو آهين، ۽ اولياءَ توکان آهن. اولياءَ جا ذهن تو سان لڳل آهن، اي منهنجا مالڪ! ||2||
تون سنتن جي پرورش ۽ پرورش ڪر.
اولياءَ تو سان کيڏندا آهن، اي دنيا جا پالڻهار.
تنهنجا بزرگ توکي ڏاڍا پيارا آهن. تون سنتن جي زندگيءَ جو ساهه آهين. ||3||
منهنجو ذهن قربان آهي انهن بزرگن تي، جيڪي توکي سڃاڻن ٿا،
۽ توهان جي ذهن کي خوش ڪرڻ وارا آهن.
انهن جي صحبت ۾ مون کي هڪ دائمي امن مليو آهي. نانڪ مطمئن آهي ۽ رب جي عظيم ذات سان پورو آهي. ||4||13||20||
ماجه، پنجين مهل:
تون پاڻي جو سمنڊ آهين، ۽ مان تنهنجي مڇي آهيان.
تنهنجو نالو پاڻيءَ جو قطرو آهي، ۽ مان اُڃايل مينهن جو پکي آهيان.
تون منهنجي اميد آهين، ۽ تون منهنجي اڃ آهين. منهنجو دماغ تو ۾ سمايل آهي. ||1||
جيئن ٻار کير پيئڻ سان مطمئن ٿئي ٿو،
۽ غريب مال ڏسي خوش ٿئي ٿو،
۽ اُڃايل ماڻھوءَ کي ٿڌو پاڻي پيئڻ سان تازگي ملندي آھي، تھڙيءَ طرح اھو دماغ به رب جي خوشيءَ ۾ لڪي ويندو آھي. ||2||
جيئن اوندهه کي چراغ سان روشن ڪيو ويندو آهي،
۽ زال جون اميدون پنهنجي مڙس جي باري ۾ سوچڻ سان پوريون ٿينديون آهن،
۽ ماڻهو پنهنجي محبوب سان ملڻ تي خوشين سان ڀرجي ويا آهن، تنهنڪري منهنجو ذهن رب جي محبت سان ڀريل آهي. ||3||
اوليائن مون کي رب جي واٽ تي مقرر ڪيو آهي.
سائين جي مهربانيءَ سان، مان رب سان ملي ويو آهيان.
رب منهنجو آهي، ۽ مان رب جو غلام آهيان. اي نانڪ، گرو مون کي لفظ جي سچي ڪلام سان نوازيو آهي. ||4||14||21||
ماجه، پنجين مهل:
امرت وارو نالو، رب جو نالو، ابدي خالص آهي.
رب سائين امن جو عطا ڪندڙ ۽ غم کي دور ڪرڻ وارو آهي.
مون ٻيا سڀ ذائقا ڏٺا ۽ چکيا آھن، پر منھنجي ذھن ۾، رب جي ذات سڀني کان مٺي آھي. ||1||