راگ سوچي، ٽيون مهل، ڏهين بيت:
هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
دنيا جي ساراهه نه ڪريو؛ اهو صرف گذري ويندو.
ٻين ماڻهن جي ساراهه نه ڪريو؛ اهي مري ويندا ۽ مٽي ٿي ويندا. ||1||
واهه! واهه! سلام، منهنجي رب ۽ مالڪ کي سلام.
گرومخ جي حيثيت ۾، هميشه لاءِ ان جي ساراهه ڪريو جيڪو هميشه لاءِ سچو، آزاد ۽ بي پرواهه آهي. ||1||روڪ||
دنياوي دوستي ڪري، خود غرض انسان سڙي مري ويندا آهن.
موت جي شهر ۾، انهن کي پابند ڪيو ويو آهي، انهن کي بند ڪيو ويو آهي ۽ ماريو ويو آهي. اهو موقعو ڪڏهن به نه ايندو. ||2||
گرومڪن جون زندگيون ميوا ۽ برڪت واريون آهن؛ اهي لفظ جي سچي ڪلام سان وابسته آهن.
انهن جا روح رب جي طرفان روشن آهن، ۽ اهي امن ۽ خوشي ۾ رهن ٿا. ||3||
جيڪي گرو جي ڪلام کي وساري ڇڏيندا آهن سي دوئي جي محبت ۾ مشغول آهن.
انهن جي بک ۽ اُڃ ڪڏهن به نه ڇڏيندي آهي، ۽ رات ڏينهن اهي جلن ۾ ڀٽڪندا رهن ٿا. ||4||
جيڪي ظالمن سان دوستي رکن ٿا، ۽ اوليائن سان دشمني رکن ٿا.
انهن جي خاندانن سميت غرق ٿي ويندا، ۽ انهن جو سڄو نسب ختم ٿي ويندو. ||5||
ڪنهن تي به بدمعاشي ڪرڻ سٺي ڳالهه ناهي، پر بيوقوف، خود غرض ماڻهو اڃا به ائين ڪندا آهن.
بدمعاشن جا منهن ڪارا ٿي ويندا آهن ۽ اهي سڀ کان وڌيڪ خوفناڪ جهنم ۾ ويندا آهن. ||6||
اي دماغ، جيئن تون خدمت ڪرين ٿو، تيئن تون ٿي وڃين، ۽ ائين ئي آهين جيڪي تون ڪرين ٿو.
جيڪو تون پاڻ پوکين، سو ئي توکي کائڻو پوندو. ان بابت ٻيو ڪجهه نٿو چئي سگهجي. ||7||
عظيم روحاني مخلوق جي تقرير هڪ اعلي مقصد آهي.
اُهي امبروسيئل نيڪار سان ڀرپور آهن، ۽ انهن کي ڪا به لالچ نه آهي. ||8||
فضيلت جمع فضيلت، ۽ ٻين کي سيکاري.
جيڪي ساڻن ملن ٿا سي ڏاڍا خوش قسمت آهن. اهي رات ڏينهن، رب جو نالو ڳائيندا آهن. ||9||
جنهن هن ڪائنات کي پيدا ڪيو، اهو ان کي روزي ڏيندو آهي.
اڪيلو رب ئي عظيم عطا ڪندڙ آهي. هو پاڻ ئي سچو مالڪ آهي. ||10||
اهو سچو رب هميشه توهان سان گڏ آهي. گرومخ کي پنهنجي فضل جي نظر سان برڪت وارو آهي.
هو پاڻ توهان کي معاف ڪندو، ۽ توهان کي پاڻ ۾ ملائي ڇڏيندو؛ هميشه لاءِ خدا تي غور ۽ فڪر ڪريو. ||11||
دماغ ناپاڪ آهي؛ صرف سچو رب پاڪ آهي. پوءِ اهو ڪيئن هن ۾ ضم ٿي سگهي ٿو؟
خدا ان کي پاڻ ۾ ضم ڪري ٿو، ۽ پوء اهو ضم ٿي وڃي ٿو؛ سندس ڪلام جي ذريعي، انا سڙي ويندي آهي. ||12||
لعنت آھي ھن دنيا جي زندگيءَ تي، جنھن پنھنجي سچي مڙس کي وساري ڇڏيو.
رب پنهنجي رحمت عطا ڪري ٿو، ۽ هوءَ کيس نه وساريندي، جيڪڏهن هوءَ گرو جي تعليمات تي غور ڪندي. ||13||
سچو گرو هن کي متحد ڪري ٿو، ۽ اهڙيء طرح هوء هن سان متحد رهي ٿي، سچي رب سان گڏ هن جي دل ۾.
۽ ايترو متحد، هوءَ وري جدا نه ٿيندي؛ هوءَ گرو جي پيار ۽ محبت ۾ رهي ٿي. ||14||
مان پنهنجي مڙس جي ساراهه ڪريان ٿو، گرو جي ڪلام تي غور ڪندي.
محبوب سان ملاقات ڪري، مون کي سڪون مليو آهي. مان سندس سڀ کان خوبصورت ۽ خوش روح دلہن آهيان. ||15||
خود غرض انسان جو ذهن نرم نه ٿيندو آهي. هن جو شعور مڪمل طور تي آلوده ۽ پٿر دل آهي.
جي زهريلي نانگ کير تي کارايو وڃي، تڏهن به اهو زهر سان ڀريل هوندو. ||16||
هو پاڻ ڪري ٿو- ٻيو ڪير پڇان؟ هو پاڻ ئي معاف ڪندڙ رب آهي.
گرو جي تعليمات جي ذريعي، گندگي کي ڌوئي ويندو آهي، ۽ پوء، انسان کي سچ جي زيور سان سينگاريو ويندو آهي. ||17||