شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 755


ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧੦ ॥
raag soohee mahalaa 3 ghar 10 |

راگ سوچي، ٽيون مهل، ڏهين بيت:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |

هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:

ਦੁਨੀਆ ਨ ਸਾਲਾਹਿ ਜੋ ਮਰਿ ਵੰਞਸੀ ॥
duneea na saalaeh jo mar vanyasee |

دنيا جي ساراهه نه ڪريو؛ اهو صرف گذري ويندو.

ਲੋਕਾ ਨ ਸਾਲਾਹਿ ਜੋ ਮਰਿ ਖਾਕੁ ਥੀਈ ॥੧॥
lokaa na saalaeh jo mar khaak theeee |1|

ٻين ماڻهن جي ساراهه نه ڪريو؛ اهي مري ويندا ۽ مٽي ٿي ويندا. ||1||

ਵਾਹੁ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਵਾਹੁ ॥
vaahu mere saahibaa vaahu |

واهه! واهه! سلام، منهنجي رب ۽ مالڪ کي سلام.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਲਾਹੀਐ ਸਚਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
guramukh sadaa salaaheeai sachaa veparavaahu |1| rahaau |

گرومخ جي حيثيت ۾، هميشه لاءِ ان جي ساراهه ڪريو جيڪو هميشه لاءِ سچو، آزاد ۽ بي پرواهه آهي. ||1||روڪ||

ਦੁਨੀਆ ਕੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਮਨਮੁਖ ਦਝਿ ਮਰੰਨਿ ॥
duneea keree dosatee manamukh dajh maran |

دنياوي دوستي ڪري، خود غرض انسان سڙي مري ويندا آهن.

ਜਮ ਪੁਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਵੇਲਾ ਨ ਲਾਹੰਨਿ ॥੨॥
jam pur badhe maareeeh velaa na laahan |2|

موت جي شهر ۾، انهن کي پابند ڪيو ويو آهي، انهن کي بند ڪيو ويو آهي ۽ ماريو ويو آهي. اهو موقعو ڪڏهن به نه ايندو. ||2||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਸਕਾਰਥਾ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਲਗੰਨਿ ॥
guramukh janam sakaarathaa sachai sabad lagan |

گرومڪن جون زندگيون ميوا ۽ برڪت واريون آهن؛ اهي لفظ جي سچي ڪلام سان وابسته آهن.

ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪ੍ਰਗਾਸਿਆ ਸਹਜੇ ਸੁਖਿ ਰਹੰਨਿ ॥੩॥
aatam raam pragaasiaa sahaje sukh rahan |3|

انهن جا روح رب جي طرفان روشن آهن، ۽ اهي امن ۽ خوشي ۾ رهن ٿا. ||3||

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਰਚੰਨਿ ॥
gur kaa sabad visaariaa doojai bhaae rachan |

جيڪي گرو جي ڪلام کي وساري ڇڏيندا آهن سي دوئي جي محبت ۾ مشغول آهن.

ਤਿਸਨਾ ਭੁਖ ਨ ਉਤਰੈ ਅਨਦਿਨੁ ਜਲਤ ਫਿਰੰਨਿ ॥੪॥
tisanaa bhukh na utarai anadin jalat firan |4|

انهن جي بک ۽ اُڃ ڪڏهن به نه ڇڏيندي آهي، ۽ رات ڏينهن اهي جلن ۾ ڀٽڪندا رهن ٿا. ||4||

ਦੁਸਟਾ ਨਾਲਿ ਦੋਸਤੀ ਨਾਲਿ ਸੰਤਾ ਵੈਰੁ ਕਰੰਨਿ ॥
dusattaa naal dosatee naal santaa vair karan |

جيڪي ظالمن سان دوستي رکن ٿا، ۽ اوليائن سان دشمني رکن ٿا.

ਆਪਿ ਡੁਬੇ ਕੁਟੰਬ ਸਿਉ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਡੋਬੰਨਿ ॥੫॥
aap ddube kuttanb siau sagale kul ddoban |5|

انهن جي خاندانن سميت غرق ٿي ويندا، ۽ انهن جو سڄو نسب ختم ٿي ويندو. ||5||

ਨਿੰਦਾ ਭਲੀ ਕਿਸੈ ਕੀ ਨਾਹੀ ਮਨਮੁਖ ਮੁਗਧ ਕਰੰਨਿ ॥
nindaa bhalee kisai kee naahee manamukh mugadh karan |

ڪنهن تي به بدمعاشي ڪرڻ سٺي ڳالهه ناهي، پر بيوقوف، خود غرض ماڻهو اڃا به ائين ڪندا آهن.

ਮੁਹ ਕਾਲੇ ਤਿਨ ਨਿੰਦਕਾ ਨਰਕੇ ਘੋਰਿ ਪਵੰਨਿ ॥੬॥
muh kaale tin nindakaa narake ghor pavan |6|

بدمعاشن جا منهن ڪارا ٿي ويندا آهن ۽ اهي سڀ کان وڌيڪ خوفناڪ جهنم ۾ ويندا آهن. ||6||

ਏ ਮਨ ਜੈਸਾ ਸੇਵਹਿ ਤੈਸਾ ਹੋਵਹਿ ਤੇਹੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥
e man jaisaa seveh taisaa hoveh tehe karam kamaae |

اي دماغ، جيئن تون خدمت ڪرين ٿو، تيئن تون ٿي وڃين، ۽ ائين ئي آهين جيڪي تون ڪرين ٿو.

ਆਪਿ ਬੀਜਿ ਆਪੇ ਹੀ ਖਾਵਣਾ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੭॥
aap beej aape hee khaavanaa kahanaa kichhoo na jaae |7|

جيڪو تون پاڻ پوکين، سو ئي توکي کائڻو پوندو. ان بابت ٻيو ڪجهه نٿو چئي سگهجي. ||7||

ਮਹਾ ਪੁਰਖਾ ਕਾ ਬੋਲਣਾ ਹੋਵੈ ਕਿਤੈ ਪਰਥਾਇ ॥
mahaa purakhaa kaa bolanaa hovai kitai parathaae |

عظيم روحاني مخلوق جي تقرير هڪ اعلي مقصد آهي.

ਓਇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਰੇ ਭਰਪੂਰ ਹਹਿ ਓਨਾ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥੮॥
oe amrit bhare bharapoor heh onaa til na tamaae |8|

اُهي امبروسيئل نيڪار سان ڀرپور آهن، ۽ انهن کي ڪا به لالچ نه آهي. ||8||

ਗੁਣਕਾਰੀ ਗੁਣ ਸੰਘਰੈ ਅਵਰਾ ਉਪਦੇਸੇਨਿ ॥
gunakaaree gun sangharai avaraa upadesen |

فضيلت جمع فضيلت، ۽ ٻين کي سيکاري.

ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿ ਓਨਾ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਲਏਨਿ ॥੯॥
se vaddabhaagee ji onaa mil rahe anadin naam len |9|

جيڪي ساڻن ملن ٿا سي ڏاڍا خوش قسمت آهن. اهي رات ڏينهن، رب جو نالو ڳائيندا آهن. ||9||

ਦੇਸੀ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿ ਜਿਨਿ ਉਪਾਈ ਮੇਦਨੀ ॥
desee rijak sanbaeh jin upaaee medanee |

جنهن هن ڪائنات کي پيدا ڪيو، اهو ان کي روزي ڏيندو آهي.

ਏਕੋ ਹੈ ਦਾਤਾਰੁ ਸਚਾ ਆਪਿ ਧਣੀ ॥੧੦॥
eko hai daataar sachaa aap dhanee |10|

اڪيلو رب ئي عظيم عطا ڪندڙ آهي. هو پاڻ ئي سچو مالڪ آهي. ||10||

ਸੋ ਸਚੁ ਤੇਰੈ ਨਾਲਿ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥
so sach terai naal hai guramukh nadar nihaal |

اهو سچو رب هميشه توهان سان گڏ آهي. گرومخ کي پنهنجي فضل جي نظر سان برڪت وارو آهي.

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸਦਾ ਸਮਾਲਿ ॥੧੧॥
aape bakhase mel le so prabh sadaa samaal |11|

هو پاڻ توهان کي معاف ڪندو، ۽ توهان کي پاڻ ۾ ملائي ڇڏيندو؛ هميشه لاءِ خدا تي غور ۽ فڪر ڪريو. ||11||

ਮਨੁ ਮੈਲਾ ਸਚੁ ਨਿਰਮਲਾ ਕਿਉ ਕਰਿ ਮਿਲਿਆ ਜਾਇ ॥
man mailaa sach niramalaa kiau kar miliaa jaae |

دماغ ناپاڪ آهي؛ صرف سچو رب پاڪ آهي. پوءِ اهو ڪيئن هن ۾ ضم ٿي سگهي ٿو؟

ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲੇ ਤਾ ਮਿਲਿ ਰਹੈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥੧੨॥
prabh mele taa mil rahai haumai sabad jalaae |12|

خدا ان کي پاڻ ۾ ضم ڪري ٿو، ۽ پوء اهو ضم ٿي وڃي ٿو؛ سندس ڪلام جي ذريعي، انا سڙي ويندي آهي. ||12||

ਸੋ ਸਹੁ ਸਚਾ ਵੀਸਰੈ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਸੰਸਾਰਿ ॥
so sahu sachaa veesarai dhrig jeevan sansaar |

لعنت آھي ھن دنيا جي زندگيءَ تي، جنھن پنھنجي سچي مڙس کي وساري ڇڏيو.

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਨਾ ਵੀਸਰੈ ਗੁਰਮਤੀ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧੩॥
nadar kare naa veesarai guramatee veechaar |13|

رب پنهنجي رحمت عطا ڪري ٿو، ۽ هوءَ کيس نه وساريندي، جيڪڏهن هوءَ گرو جي تعليمات تي غور ڪندي. ||13||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਤਾ ਮਿਲਿ ਰਹਾ ਸਾਚੁ ਰਖਾ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥
satigur mele taa mil rahaa saach rakhaa ur dhaar |

سچو گرو هن کي متحد ڪري ٿو، ۽ اهڙيء طرح هوء هن سان متحد رهي ٿي، سچي رب سان گڏ هن جي دل ۾.

ਮਿਲਿਆ ਹੋਇ ਨ ਵੀਛੁੜੈ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥੧੪॥
miliaa hoe na veechhurrai gur kai het piaar |14|

۽ ايترو متحد، هوءَ وري جدا نه ٿيندي؛ هوءَ گرو جي پيار ۽ محبت ۾ رهي ٿي. ||14||

ਪਿਰੁ ਸਾਲਾਹੀ ਆਪਣਾ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਿ ॥
pir saalaahee aapanaa gur kai sabad veechaar |

مان پنهنجي مڙس جي ساراهه ڪريان ٿو، گرو جي ڪلام تي غور ڪندي.

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਨਾਰਿ ॥੧੫॥
mil preetam sukh paaeaa sobhaavantee naar |15|

محبوب سان ملاقات ڪري، مون کي سڪون مليو آهي. مان سندس سڀ کان خوبصورت ۽ خوش روح دلہن آهيان. ||15||

ਮਨਮੁਖ ਮਨੁ ਨ ਭਿਜਈ ਅਤਿ ਮੈਲੇ ਚਿਤਿ ਕਠੋਰ ॥
manamukh man na bhijee at maile chit katthor |

خود غرض انسان جو ذهن نرم نه ٿيندو آهي. هن جو شعور مڪمل طور تي آلوده ۽ پٿر دل آهي.

ਸਪੈ ਦੁਧੁ ਪੀਆਈਐ ਅੰਦਰਿ ਵਿਸੁ ਨਿਕੋਰ ॥੧੬॥
sapai dudh peeaeeai andar vis nikor |16|

جي زهريلي نانگ کير تي کارايو وڃي، تڏهن به اهو زهر سان ڀريل هوندو. ||16||

ਆਪਿ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ ਆਪੇ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ॥
aap kare kis aakheeai aape bakhasanahaar |

هو پاڻ ڪري ٿو- ٻيو ڪير پڇان؟ هو پاڻ ئي معاف ڪندڙ رب آهي.

ਗੁਰਸਬਦੀ ਮੈਲੁ ਉਤਰੈ ਤਾ ਸਚੁ ਬਣਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥੧੭॥
gurasabadee mail utarai taa sach baniaa seegaar |17|

گرو جي تعليمات جي ذريعي، گندگي کي ڌوئي ويندو آهي، ۽ پوء، انسان کي سچ جي زيور سان سينگاريو ويندو آهي. ||17||


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430