ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شري گرو گرنتھ صاحب
صفحو - 75
ਦੂਜੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਵਿਸਰਿ ਗਇਆ ਧਿਆਨੁ ॥
doojai paharai rain kai vanajaariaa mitraa visar geaa dhiaan |رات جي ٻئي پهر ۾، اي منهنجا سوداگر دوست، تو غور ڪرڻ وساري ڇڏيو آهي.
ਹਥੋ ਹਥਿ ਨਚਾਈਐ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਜਿਉ ਜਸੁਦਾ ਘਰਿ ਕਾਨੁ ॥
hatho hath nachaaeeai vanajaariaa mitraa jiau jasudaa ghar kaan |اي منهنجا سوداگر دوست، يشودا جي گهر ۾ ڪرشن وانگر، هٿ کان هٿ، توهان جي چوڌاري گذري ويا آهيو.
ਹਥੋ ਹਥਿ ਨਚਾਈਐ ਪ੍ਰਾਣੀ ਮਾਤ ਕਹੈ ਸੁਤੁ ਮੇਰਾ ॥
hatho hath nachaaeeai praanee maat kahai sut meraa |هٿ کان ٻئي هٿ تائين، توهان جي چوڌاري گذري ويا آهيو، ۽ توهان جي ماء چوي ٿي، "هي منهنجو پٽ آهي."
ਚੇਤਿ ਅਚੇਤ ਮੂੜ ਮਨ ਮੇਰੇ ਅੰਤਿ ਨਹੀ ਕਛੁ ਤੇਰਾ ॥
chet achet moorr man mere ant nahee kachh teraa |اي، منهنجي بيوقوف ۽ بيوقوف ذهن، سوچيو: آخر ۾، ڪجهه به نه هوندو.
ਜਿਨਿ ਰਚਿ ਰਚਿਆ ਤਿਸਹਿ ਨ ਜਾਣੈ ਮਨ ਭੀਤਰਿ ਧਰਿ ਗਿਆਨੁ ॥
jin rach rachiaa tiseh na jaanai man bheetar dhar giaan |تون ان کي نه ٿو ڄاڻين جنهن مخلوق کي پيدا ڪيو. پنهنجي ذهن ۾ روحاني حڪمت گڏ ڪريو.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਦੂਜੈ ਪਹਰੈ ਵਿਸਰਿ ਗਇਆ ਧਿਆਨੁ ॥੨॥
kahu naanak praanee doojai paharai visar geaa dhiaan |2|نانڪ چوي ٿو، رات جي ٻئي پهر ۾ تو مراقبو ڪرڻ وساري ڇڏيو آهي. ||2||
ਤੀਜੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਧਨ ਜੋਬਨ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ॥
teejai paharai rain kai vanajaariaa mitraa dhan joban siau chit |رات جي ٽئين وڳي ۾، اي منهنجا سوداگر دوست، تنهنجو هوش مال ۽ جوانيءَ تي مرکوز آهي.
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਹੀ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਬਧਾ ਛੁਟਹਿ ਜਿਤੁ ॥
har kaa naam na chetahee vanajaariaa mitraa badhaa chhutteh jit |اي منهنجا سوداگر دوست، تو رب جو نالو نه ياد ڪيو آهي، جيتوڻيڪ اهو توکي غلاميءَ مان ڇوٽڪارو ڏياريندو.
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਬਿਕਲੁ ਭਇਆ ਸੰਗਿ ਮਾਇਆ ॥
har kaa naam na chetai praanee bikal bheaa sang maaeaa |تون رب جو نالو نه ٿو ياد ڪرين، ۽ تون مايا ۾ ڦاسي پيو آهين.
ਧਨ ਸਿਉ ਰਤਾ ਜੋਬਨਿ ਮਤਾ ਅਹਿਲਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥
dhan siau rataa joban mataa ahilaa janam gavaaeaa |پنهنجي دولت ۾ مگن ۽ جوانيءَ جي نشي ۾، توهان پنهنجي زندگي بيڪار برباد ڪيو.
ਧਰਮ ਸੇਤੀ ਵਾਪਾਰੁ ਨ ਕੀਤੋ ਕਰਮੁ ਨ ਕੀਤੋ ਮਿਤੁ ॥
dharam setee vaapaar na keeto karam na keeto mit |توهان انصاف ۽ ڌرم ۾ واپار نه ڪيو آهي. توهان چڱن ڪمن کي پنهنجو دوست نه بڻايو آهي.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤੀਜੈ ਪਹਰੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਧਨ ਜੋਬਨ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ॥੩॥
kahu naanak teejai paharai praanee dhan joban siau chit |3|نانڪ چوي ٿو، رات جي ٽئين وڳي ۾، تنهنجو ذهن مال ۽ جوانيءَ سان جڙيل آهي. ||3||
ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਲਾਵੀ ਆਇਆ ਖੇਤੁ ॥
chauthai paharai rain kai vanajaariaa mitraa laavee aaeaa khet |رات جي چوٿين وڳي ۾، اي منهنجا سوداگر دوست، گريم ريپر ميدان ۾ اچي ٿو.
ਜਾ ਜਮਿ ਪਕੜਿ ਚਲਾਇਆ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਕਿਸੈ ਨ ਮਿਲਿਆ ਭੇਤੁ ॥
jaa jam pakarr chalaaeaa vanajaariaa mitraa kisai na miliaa bhet |اي منهنجا سوداگر دوست، جڏهن موت جو رسول توکي پڪڙي ٿو ۽ موڪلائي ٿو، تڏهن ڪنهن کي به خبر ناهي ته تون ڪيڏانهن ويو آهين.
ਭੇਤੁ ਚੇਤੁ ਹਰਿ ਕਿਸੈ ਨ ਮਿਲਿਓ ਜਾ ਜਮਿ ਪਕੜਿ ਚਲਾਇਆ ॥
bhet chet har kisai na milio jaa jam pakarr chalaaeaa |سو رب جو خيال ڪر! هي راز ڪنهن کي به معلوم نه آهي، جڏهن موت جو رسول توکي پڪڙي وٺي ويندو.
ਝੂਠਾ ਰੁਦਨੁ ਹੋਆ ਦੁੋਆਲੈ ਖਿਨ ਮਹਿ ਭਇਆ ਪਰਾਇਆ ॥
jhootthaa rudan hoaa duoaalai khin meh bheaa paraaeaa |پوءِ تنهنجو روئڻ ۽ روئڻ سڀ ڪوڙ آهي. هڪ پل ۾، توهان هڪ اجنبي بڻجي.
ਸਾਈ ਵਸਤੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਈ ਜਿਸੁ ਸਿਉ ਲਾਇਆ ਹੇਤੁ ॥
saaee vasat paraapat hoee jis siau laaeaa het |توهان حاصل ڪيو بلڪل جيڪو توهان چاهيو ٿا.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਲਾਵੀ ਲੁਣਿਆ ਖੇਤੁ ॥੪॥੧॥
kahu naanak praanee chauthai paharai laavee luniaa khet |4|1|نانڪ فرمائي ٿو، رات جي چوٿين وڳي ۾، اي انسان، ڀوتار تنهنجي پوک ڪري چڪو آهي. ||4||1||
ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥
sireeraag mahalaa 1 |سري راڳ، پهرين مهل:
ਪਹਿਲੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਬਾਲਕ ਬੁਧਿ ਅਚੇਤੁ ॥
pahilai paharai rain kai vanajaariaa mitraa baalak budh achet |اي منهنجا سوداگر دوست، رات جي پهرين پهر ۾، تنهنجو معصوم ذهن ٻار جهڙو سمجهي ٿو.
ਖੀਰੁ ਪੀਐ ਖੇਲਾਈਐ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਹੇਤੁ ॥
kheer peeai khelaaeeai vanajaariaa mitraa maat pitaa sut het |تون کير پيئندو آهين، ۽ تون ڏاڍي نرميءَ سان پيار ڪندين ٿو، اي منهنجا سوداگر دوست.
ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਨੇਹੁ ਘਨੇਰਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਬਾਈ ॥
maat pitaa sut nehu ghaneraa maaeaa mohu sabaaee |ماءُ ۽ پيءُ پنهنجي ٻار کي تمام گهڻو پيار ڪندا آهن، پر مايا ۾، سڀئي جذباتي وابستگي ۾ گرفتار آهن.
ਸੰਜੋਗੀ ਆਇਆ ਕਿਰਤੁ ਕਮਾਇਆ ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਕਰਾਈ ॥
sanjogee aaeaa kirat kamaaeaa karanee kaar karaaee |ماضيءَ ۾ ڪيل نيڪ عملن جي خوش قسمتيءَ سان، توهان آيا آهيو، ۽ هاڻي توهان پنهنجي مستقبل جو تعين ڪرڻ لاءِ عمل ڪيو.
ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ਬੂਡੀ ਦੂਜੈ ਹੇਤਿ ॥
raam naam bin mukat na hoee booddee doojai het |رب جي نالي کان سواءِ ڇوٽڪارو نه ٿو ملي ۽ تون ديوتا جي محبت ۾ غرق ٿي ويو آهين.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਪਹਿਲੈ ਪਹਰੈ ਛੂਟਹਿਗਾ ਹਰਿ ਚੇਤਿ ॥੧॥
kahu naanak praanee pahilai paharai chhoottahigaa har chet |1|نانڪ فرمائي ٿو، رات جي پهرين پهر ۾، اي انسان، رب کي ياد ڪرڻ سان تون بچي ويندين. ||1||
ਦੂਜੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਭਰਿ ਜੋਬਨਿ ਮੈ ਮਤਿ ॥
doojai paharai rain kai vanajaariaa mitraa bhar joban mai mat |رات جي ٻئي پهر ۾، اي منهنجا سوداگر دوست، تون جواني ۽ حسن جي شراب ۾ مست آهين.
ਅਹਿਨਿਸਿ ਕਾਮਿ ਵਿਆਪਿਆ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਅੰਧੁਲੇ ਨਾਮੁ ਨ ਚਿਤਿ ॥
ahinis kaam viaapiaa vanajaariaa mitraa andhule naam na chit |اي منهنجا سوداگر دوست، ڏينهن رات تون جنس جي خواهشن ۾ مشغول آهين، ۽ تنهنجو شعور نام جي انڌو آهي.
ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਨਾਹੀ ਹੋਰਿ ਜਾਣੈ ਰਸ ਕਸ ਮੀਠੇ ॥
raam naam ghatt antar naahee hor jaanai ras kas meetthe |رب جو نالو تنهنجي دل ۾ ناهي، پر هر قسم جا ٻيا ذوق توکي مٺا لڳن ٿا.
ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਗੁਣ ਸੰਜਮੁ ਨਾਹੀ ਜਨਮਿ ਮਰਹੁਗੇ ਝੂਠੇ ॥
giaan dhiaan gun sanjam naahee janam marahuge jhootthe |توهان وٽ ڪا به عقل ناهي، نه مراقبو، نه فضيلت يا خود نظم و ضبط؛ ڪوڙ ۾، تون جنم ۽ مرڻ جي چڪر ۾ ڦاٿل آهين.
ਤੀਰਥ ਵਰਤ ਸੁਚਿ ਸੰਜਮੁ ਨਾਹੀ ਕਰਮੁ ਧਰਮੁ ਨਹੀ ਪੂਜਾ ॥
teerath varat such sanjam naahee karam dharam nahee poojaa |زيارت، روزا، تزڪيه نفس ۽ نظم و ضبط جو ڪو به فائدو نه آهي، نه وري رسمون، مذهبي رسمون يا خالي عبادتون.
ਨਾਨਕ ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ਦੁਬਿਧਾ ਵਿਆਪੈ ਦੂਜਾ ॥੨॥
naanak bhaae bhagat nisataaraa dubidhaa viaapai doojaa |2|اي نانڪ، ڇوٽڪاري صرف محبت جي عبادت سان ملي ٿي. ٻهراڙيءَ جي ڪري، ماڻهو دوئيءَ ۾ مگن آهي. ||2||
ਤੀਜੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਸਰਿ ਹੰਸ ਉਲਥੜੇ ਆਇ ॥
teejai paharai rain kai vanajaariaa mitraa sar hans ulatharre aae |رات جي ٽئين پهر ۾، اي منهنجا سوداگر دوست، سوان، اڇا وار، اچي سر جي تلاءَ تي لهو.
ਜੋਬਨੁ ਘਟੈ ਜਰੂਆ ਜਿਣੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਆਵ ਘਟੈ ਦਿਨੁ ਜਾਇ ॥
joban ghattai jarooaa jinai vanajaariaa mitraa aav ghattai din jaae |جواني ختم ٿي وئي، ۽ پوڙھائپ جي فتح، اي منهنجا سوداگر دوست؛ جيئن وقت گذري ٿو، توهان جا ڏينهن گهٽجي ويندا آهن.