جڏهن رب پنهنجي فضل جي نظر عطا ڪري ٿو، انا ختم ٿي ويندي آهي.
پوءِ، انسان کي سچي رب جي درٻار ۾ عزت ملي ٿي.
هو پياري رب کي هميشه ويجهو، هميشه موجود ڏسي ٿو.
گرو جي ڪلام جي ذريعي، هو ڏسندو آهي ته رب سڀني کي پکڙيل ۽ پکڙيل آهي. ||3||
رب سڀني مخلوقات ۽ مخلوقات کي پالي ٿو.
گرو جي فضل سان، هن کي هميشه لاء سوچيو.
تون پنهنجي سچي گهر رب جي درٻار ۾ عزت سان وڃ.
اي نانڪ، رب جي نالي جي ذريعي، توهان کي شاندار عظمت سان برڪت ملندي. ||4||3||
بسنت، ٽيون مهل:
جيڪو پنهنجي دماغ ۾ رب جي عبادت ڪري ٿو،
اڪيلو ۽ اڪيلو رب ڏسي ٿو، ۽ ٻيو ڪوبه نه.
ٻهراڙيءَ ۾ ماڻهو ڏاڍا ڏک برداشت ڪن ٿا.
سچي گرو مون کي هڪ رب ڏيکاريو آهي. ||1||
منهنجو خدا ڦل ۾ آهي، هميشه بهار ۾.
هي ذهن ڦٽي نڪرندو آهي، ڪائنات جي پالڻهار جي تسبيح جا گيت ڳائيندي. ||1||روڪ||
تنھنڪري گرو سان صلاح ڪريو، ۽ سندس حڪمت تي غور ڪريو.
پوء، توهان کي سچي رب خدا سان پيار ڪيو ويندو.
پنهنجي خودغرضي کي ڇڏي ڏيو، ۽ سندس پيارو خادم ٿيو.
پوءِ، دنيا جي زندگي تنهنجي ذهن ۾ اچي ويندي. ||2||
هن جي عبادت ڪريو عقيدت سان، ۽ ڏسو هن کي هميشه موجود، هٿ جي ويجهو.
منھنجو خدا ھميشه لاءِ سمايل آھي ۽ سڀني کي پکڙيل آھي.
ٿورن ئي ٿورن کي هن عقيدتمند عبادت جي اسرار جي خبر آهي.
منهنجو خدا سڀني روحن کي روشن ڪندڙ آهي. ||3||
سچو گرو پاڻ اسان کي پنهنجي اتحاد ۾ متحد ڪري ٿو.
هو پاڻ اسان جي شعور کي رب، دنيا جي زندگي سان ڳنڍي ٿو.
اهڙيءَ طرح، اسان جا ذهن ۽ جسم آسانيءَ سان جوان ٿي ويندا آهن.
اي نانڪ، رب جي نالي جي ذريعي، اسان هن جي محبت جي تار سان جڙيل رهون ٿا. ||4||4||
بسنت، ٽيون مهل:
رب پنهنجي بندن جو عاشق آهي. هو انهن جي ذهنن ۾ رهي ٿو،
گرو جي فضل سان، آسانيء سان.
عقيدتمنديءَ سان، اندر مان خودداري ختم ٿي ويندي آهي،
۽ پوءِ سچي رب سان ملاقات ٿيندي. ||1||
هن جا عقيدتمند هميشه خدا جي درٻار تي خوبصورت آهن.
گروءَ سان پيار ڪندي، کين سچي رب سان پيار ۽ محبت هوندي آهي. ||1||روڪ||
جيڪو عاجزي سان رب جي عبادت ڪري ٿو، اهو پاڪ ۽ پاڪ ٿي وڃي ٿو.
گروءَ جي ڪلام سان، اندر مان خود غرضي ختم ٿي ويندي آهي.
پيارا رب پاڻ اچي ذهن ۾ اچي،
۽ انسان امن، سڪون ۽ وجداني آسانيءَ ۾ غرق رهي ٿو. ||2||
جيڪي سچائيءَ سان ڀريل هوندا آهن، سي سدائين بهار جي گل ۾ هوندا آهن.
انهن جا ذهن ۽ جسم وري جوان ٿي ويا آهن، رب العالمين جي حمد جو اظهار ڪندي.
رب جي نالي کان سواءِ، دنيا سڪل ۽ سڪل آهي.
اها خواهش جي باهه ۾، بار بار جلي ٿي. ||3||
جيڪو صرف اهو ئي ڪري ٿو جيڪو رب پاڪ کي پسند هجي
- هن جو جسم هميشه لاء امن ۾ آهي، ۽ هن جو شعور رب جي رضا سان ڳنڍيل آهي.
هو آسانيءَ سان پنهنجي خدا جي خدمت ڪندو آهي.
اي نانڪ، رب جو نالو، سندس ذهن ۾ اچي ٿو. ||4||5||
بسنت، ٽيون مهل:
مايا سان وابستگي لفظ جي ڪلام سان سڙي ويندي آهي.
ذهن ۽ جسم سچي گرو جي محبت سان بحال ٿين ٿا.
وڻ رب جي در تي ميوو ڏئي ٿو،
گرو جي ڪلام جي سچي باني سان پيار ۾، ۽ نالو، رب جي نالي سان. ||1||
هي ذهن وري جوان ٿيو، وجداني آسانيءَ سان؛
سچي گرو سان پيار ڪرڻ، اهو سچ جو ميوو کڻندو آهي. ||1||روڪ||
هو پاڻ ويجھو آهي ۽ پاڻ پري آهي.
گرو جي ڪلام جي ذريعي، هن کي هميشه موجود، هٿ جي ويجهو ڏٺو وڃي ٿو.
ٻوٽا ڦاٽي پوندا آهن، هڪ گهاٽي ڇانو ڏئي رهيا آهن.
گرو مُخ اُڀري ٿو، آسانيءَ سان. ||2||
رات ڏينهن هو رب جي حمد جا گيت ڳائي ٿو، ڏينهن رات.
سچو گرو اندر مان گناهه ۽ شڪ کي ڪڍي ٿو.