راگ سوچي، پنجون مهل، پنجون بيت، پارٽال:
هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
دلڪش محبوب رب جي محبت سڀ کان عاليشان محبت آهي.
غور ڪريو، اي ذهن، ڪائنات جي هڪ رب تي - ٻيو ڪجهه به نه آهي. پنهنجي ذهن کي سنتن سان ڳنڍيو، ۽ دوکي جي واٽ کي ڇڏي ڏيو. ||1||روڪ||
رب مطلق ۽ غير ظاهر آهي؛ هن کي سڀ کان شاندار مظهر فرض ڪيو آهي. هن ڪيترن ئي، مختلف، مختلف، بيشمار شڪلن جا بيشمار جسم چيمبر ٺاهيا آهن.
انھن جي اندر، دماغ پوليس وارو آھي.
منهنجو محبوب منهنجي اندر جي مندر ۾ رهندو آهي.
هو اتي خوشيءَ ۾ راند ڪندو آهي.
هو نه مرندو آهي، ۽ هو ڪڏهن به پوڙهو نه ٿيندو آهي. ||1||
هو دنياوي ڪمن ۾ مگن آهي، مختلف طريقن سان گهمي ڦري ٿو. هو ٻين جي ملڪيت چوري ٿو،
۽ فساد ۽ گناهه ۾ گهيريل آهي.
پر هاڻي، هو ساد سنگت، مقدس جي ڪمپني ۾ شامل ٿيو،
۽ رب جي دروازي جي اڳيان بيٺو آهي.
هن کي رب جي درشن جي برڪت وارو نظارو ملي ٿو.
نانڪ گرو سان ملاقات ڪئي آهي؛
هن کي ٻيهر جنم نه ڏنو ويندو. ||2||1||44||
سوهي، پنجين مهل:
رب هن دنيا کي اسٽيج بڻايو آهي.
هن سڄي مخلوق جي وسعت کي ترتيب ڏنو. ||1||روڪ||
هن ان کي مختلف طريقن سان ٺاهيو، لامحدود رنگن ۽ شڪلن سان.
هو ان کي خوشي سان ڏسندو آهي، ۽ هو ڪڏهن به ان مان لطف اندوز ٿيڻ کان نه ٿڪندو آهي.
هو سڀ لذت حاصل ڪري ٿو، پر پوءِ به هو بي نياز رهي ٿو. ||1||
هن جو نه رنگ آهي، نه نشان، نه وات ۽ نه ڏاڙهي.
مان توهان جي راند کي بيان نٿو ڪري سگهان.
نانڪ، سنتن جي پيرن جي مٽي آهي. ||2||2||45||
سوهي، پنجين مهل:
مان تو وٽ آيو آهيان. مان تنهنجي حرم ۾ آيو آهيان.
مان تو تي ايمان آڻڻ آيو آهيان. مان رحمت جي تلاش ۾ آيو آهيان.
جيڪڏھن اھو تو کي راضي ڪري، مون کي بچاء، اي منھنجا پالڻھار ۽ مالڪ. گرو مون کي رستي تي رکيو آهي. ||1||روڪ||
مايا ڏاڍي غدار آهي ۽ ان مان گذرڻ مشڪل آهي.
اهو هڪ پرتشدد واء جي طوفان وانگر آهي. ||1||
مون کي ٻڌي ڏاڍو ڊپ ٿيو
ته ڌرم جو حقدار جج ايترو سخت ۽ سخت آهي. ||2||
دنيا هڪ اونڌو، اونداهو کڙو آهي؛
اهو سڀ باهه تي آهي. ||3||
مون کي پاڪ بزرگن جو سهارو مليو آهي.
نانڪ رب تي غور ڪري ٿو.
هاڻي مون کي ڪامل رب مليو آهي. ||4||3||46||
راگ سوچي، پنجين مهل، ڇهين بيت:
هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
مان هي دعا سچي گرو کي پيش ڪريان ٿو، ته مون کي نام جي رزق سان برڪت ڏي.
جڏهن سچو بادشاهه راضي ٿئي ٿو ته دنيا سندس مرضن کان ڇوٽڪارو حاصل ڪري ٿي. ||1||
تون پنهنجي بندن جو سهارو آهين، ۽ اوليائن جي پناهه آهين، اي سچا خالق رب! ||1||روڪ||
سچا آھن توھان جا آلات، ۽ سچ آھي توھان جي ڪورٽ.
سچا تنهنجا خزانا، ۽ سچا تنهنجي وسعت. ||2||
توهان جو فارم ناقابل رسائي آهي، ۽ توهان جي نظر بي مثال خوبصورت آهي.
مان قربان آهيان تنهنجي ٻانهن تي. اھي تنھنجي نالي سان پيار ڪن ٿا، اي خداوند. ||3||