ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شري گرو گرنتھ صاحب
صفحو - 1048
ਘਟਿ ਘਟਿ ਵਸਿ ਰਹਿਆ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ॥
ghatt ghatt vas rahiaa jagajeevan daataa |هو هر دل ۾ رهي ٿو، عظيم عطا ڪندڙ، دنيا جي زندگي.
ਇਕ ਥੈ ਗੁਪਤੁ ਪਰਗਟੁ ਹੈ ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੫॥
eik thai gupat paragatt hai aape guramukh bhram bhau jaaee he |15|ساڳئي وقت، هو ٻئي لڪيل ۽ پڌرو آهي. گرومخ لاء، شڪ ۽ خوف دور ٿي ويا آهن. ||15||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ॥
guramukh har jeeo eko jaataa |گرومُخ هڪ کي ڄاڻي ٿو، پيارا رب.
ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥
antar naam sabad pachhaataa |هن جي اندر جي مرڪز جي اندر اندر، نالو آهي، رب جو نالو؛ هن کي شبد جي ڪلام جو احساس آهي.
ਜਿਸੁ ਤੂ ਦੇਹਿ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਵਡਾਈ ਹੇ ॥੧੬॥੪॥
jis too dehi soee jan paae naanak naam vaddaaee he |16|4|اهو اڪيلو اهو حاصل ڪري ٿو، جنهن کي توهان ڏيو ٿا. اي نانڪ، نالو شاندار عظمت آهي. ||16||4||
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maaroo mahalaa 3 |مارو، ٽيون مهل:
ਸਚੁ ਸਾਲਾਹੀ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੈ ॥
sach saalaahee gahir ganbheerai |مان سچي، وڏي ۽ بي مثال رب جي ساراهه ڪريان ٿو.
ਸਭੁ ਜਗੁ ਹੈ ਤਿਸ ਹੀ ਕੈ ਚੀਰੈ ॥
sabh jag hai tis hee kai cheerai |سڄي دنيا سندس اختيار ۾ آهي.
ਸਭਿ ਘਟ ਭੋਗਵੈ ਸਦਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਆਪੇ ਸੂਖ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧॥
sabh ghatt bhogavai sadaa din raatee aape sookh nivaasee he |1|هُو سَڀني دلين کي سدائين، ڏينهن ۽ رات ماڻي ٿو. هو پاڻ امن ۾ رهي ٿو. ||1||
ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੀ ਨਾਈ ॥
sachaa saahib sachee naaee |سچو آهي رب ۽ مالڪ، ۽ سچو آهي سندس نالو.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥
guraparasaadee man vasaaee |گروءَ جي مهربانيءَ سان، مان هن کي پنهنجي ذهن ۾ سمايو.
ਆਪੇ ਆਇ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਤੂਟੀ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ਹੇ ॥੨॥
aape aae vasiaa ghatt antar toottee jam kee faasee he |2|هو پاڻ اچي منهنجي دل جي اونهائي ۾ رهجي ويو آهي. موت جو ڦڙو ڦٽي ويو آهي. ||2||
ਕਿਸੁ ਸੇਵੀ ਤੈ ਕਿਸੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥
kis sevee tai kis saalaahee |ڪنهن جي خدمت ڪريان ۽ ڪنهن جي ساراهه ڪريان؟
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੀ ਸਬਦਿ ਸਾਲਾਹੀ ॥
satigur sevee sabad saalaahee |مان سچو گرو جي خدمت ڪريان ٿو، ۽ لفظ جي ساراهه ڪريان ٿو.
ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਮਤਿ ਊਤਮ ਅੰਤਰਿ ਕਮਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸੀ ਹੇ ॥੩॥
sachai sabad sadaa mat aootam antar kamal pragaasee he |3|سچي شبد جي ذريعي، عقل هميشه لاءِ بلند ۽ نفيس ٿئي ٿو، ۽ ڪنول اندر ئي اندر ڦاٽي ٿو. ||3||
ਦੇਹੀ ਕਾਚੀ ਕਾਗਦ ਮਿਕਦਾਰਾ ॥
dehee kaachee kaagad mikadaaraa |جسم ڪمزور ۽ ناس ٿيڻ وارو آهي، ڪاغذ وانگر.
ਬੂੰਦ ਪਵੈ ਬਿਨਸੈ ਢਹਤ ਨ ਲਾਗੈ ਬਾਰਾ ॥
boond pavai binasai dtahat na laagai baaraa |جڏهن پاڻيءَ جو قطرو مٿس پوي ٿو، ته اهو هڪدم ٽڙي پکڙي وڃي ٿو.
ਕੰਚਨ ਕਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਜਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੪॥
kanchan kaaeaa guramukh boojhai jis antar naam nivaasee he |4|پر گورمک جو جسم، جيڪو سمجھي ٿو، سو سون جھڙو آھي. نالو، رب جو نالو، اندر اندر رهجي ٿو. ||4||
ਸਚਾ ਚਉਕਾ ਸੁਰਤਿ ਕੀ ਕਾਰਾ ॥
sachaa chaukaa surat kee kaaraa |پاڪ آهي اُهو باورچی خانه، جنهن کي روحاني آگاهيءَ سان ڀريو پيو آهي.
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਭੋਜਨੁ ਸਚੁ ਆਧਾਰਾ ॥
har naam bhojan sach aadhaaraa |رب جو نالو منهنجو کاڌو آهي، ۽ سچائي منهنجو سهارو آهي.
ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਪਵਿਤ੍ਰੁ ਹੈ ਪਾਵਨੁ ਜਿਤੁ ਘਟਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੫॥
sadaa tripat pavitru hai paavan jit ghatt har naam nivaasee he |5|ھميشه مطمئن، پاڪ ۽ پاڪ آھي اھو ماڻھو، جنھن جي دل ۾ رب جو نالو رھي ٿو. ||5||
ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੀ ਜੋ ਸਾਚੈ ਲਾਗੇ ॥
hau tin balihaaree jo saachai laage |مان قربان آهيان انهن تي جيڪي سچ سان وابسته آهن.
ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗੇ ॥
har gun gaaveh anadin jaage |اهي رب جي حمد جا گيت ڳائيندا آهن، ۽ رات ڏينهن جاڳندا ۽ خبردار رهندا آهن.
ਸਾਚਾ ਸੂਖੁ ਸਦਾ ਤਿਨ ਅੰਤਰਿ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਾਸੀ ਹੇ ॥੬॥
saachaa sookh sadaa tin antar rasanaa har ras raasee he |6|سچو امن انھن کي ھميشه لاء ڀريندو آھي، ۽ انھن جون زبانون رب جي عظيم ذات جو ذائقو وٺندا آھن. ||6||
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਚੇਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਪੂਜਾ ॥
har naam chetaa avar na poojaa |مون کي رب جو نالو ياد آهي، ۽ ٻيو ڪو به نه.
ਏਕੋ ਸੇਵੀ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ॥
eko sevee avar na doojaa |مان هڪ رب جي خدمت ڪريان ٿو، ۽ ٻيو ڪو به نه.
ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਸਭੁ ਸਚੁ ਦਿਖਾਇਆ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੭॥
poorai gur sabh sach dikhaaeaa sachai naam nivaasee he |7|ڪامل گرو مون تي سڄي حقيقت ظاهر ڪئي آهي. مان سچي نالي ۾ رهان ٿو. ||7||
ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿ ਜੋਨੀ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਇਆ ॥
bhram bhram jonee fir fir aaeaa |ڀڄندو، وري جنم ۾ ڀٽڪندو، وري وري دنيا ۾ ايندو.
ਆਪਿ ਭੂਲਾ ਜਾ ਖਸਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥
aap bhoolaa jaa khasam bhulaaeaa |جڏهن رب ۽ پالڻهار کيس پريشان ڪري ٿو ته هو گمراهه ۽ پريشان آهي.
ਹਰਿ ਜੀਉ ਮਿਲੈ ਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਚੀਨੈ ਸਬਦੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ਹੇ ॥੮॥
har jeeo milai taa guramukh boojhai cheenai sabad abinaasee he |8|هو پياري رب سان ملندو آهي، جڏهن، گرومڪ، هو سمجهي ٿو؛ هو لفظ ياد ڪري ٿو، امر، ابدي رب خدا جو ڪلام. ||8||
ਕਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਿ ਭਰੇ ਹਮ ਅਪਰਾਧੀ ॥
kaam krodh bhare ham aparaadhee |مان هڪ گنهگار آهيان، جنسي خواهش ۽ ڪاوڙ سان ڀريل آهيان.
ਕਿਆ ਮੁਹੁ ਲੈ ਬੋਲਹ ਨਾ ਹਮ ਗੁਣ ਨ ਸੇਵਾ ਸਾਧੀ ॥
kiaa muhu lai bolah naa ham gun na sevaa saadhee |مون کي ڪهڙي وات سان ڳالهائڻ گهرجي؟ مون ۾ ڪابه فضيلت نه آهي، ۽ مون ڪا خدمت نه ڪئي آهي.
ਡੁਬਦੇ ਪਾਥਰ ਮੇਲਿ ਲੈਹੁ ਤੁਮ ਆਪੇ ਸਾਚੁ ਨਾਮੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ਹੇ ॥੯॥
ddubade paathar mel laihu tum aape saach naam abinaasee he |9|مان هڪ ٻرندڙ پٿر آهيان؛ مهرباني ڪري، رب، مون کي پاڻ سان گڏ ڪريو. تنهنجو نالو ابدي ۽ لافاني آهي. ||9||
ਨਾ ਕੋਈ ਕਰੇ ਨ ਕਰਣੈ ਜੋਗਾ ॥
naa koee kare na karanai jogaa |ڪو به ڪجهه نه ٿو ڪري؛ ڪو به ڪجهه ڪرڻ جي قابل ناهي.
ਆਪੇ ਕਰਹਿ ਕਰਾਵਹਿ ਸੁ ਹੋਇਗਾ ॥
aape kareh karaaveh su hoeigaa |اهو ئي ٿئي ٿو، جيڪو رب پاڻ ڪري ٿو، ۽ ڪري ٿو.
ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲੈਹਿ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਸਦ ਹੀ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੦॥
aape bakhas laihi sukh paae sad hee naam nivaasee he |10|جن کي هو پاڻ بخشي ٿو، تن کي سڪون ملي ٿو. اُھي ھميشه رھندا آھن نالو، رب جي نالي ۾. ||10||
ਇਹੁ ਤਨੁ ਧਰਤੀ ਸਬਦੁ ਬੀਜਿ ਅਪਾਰਾ ॥
eihu tan dharatee sabad beej apaaraa |هي جسم زمين آهي، ۽ لاتعداد شبد ٻج آهي.
ਹਰਿ ਸਾਚੇ ਸੇਤੀ ਵਣਜੁ ਵਾਪਾਰਾ ॥
har saache setee vanaj vaapaaraa |اڪيلي نالي سان واپار ۽ واپار ڪريو.
ਸਚੁ ਧਨੁ ਜੰਮਿਆ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੧॥
sach dhan jamiaa tott na aavai antar naam nivaasee he |11|سچي دولت وڌي ٿي؛ اهو ڪڏهن به ختم نه ٿيندو آهي، جڏهن نالو اندر اندر رهندو آهي. ||11||
ਹਰਿ ਜੀਉ ਅਵਗਣਿਆਰੇ ਨੋ ਗੁਣੁ ਕੀਜੈ ॥
har jeeo avaganiaare no gun keejai |اي پيارا رب، مهرباني ڪري مون کي، بيوقوف گنهگار، نيڪيء سان.
ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲੈਹਿ ਨਾਮੁ ਦੀਜੈ ॥
aape bakhas laihi naam deejai |مون کي بخش، ۽ مون کي پنهنجي نالي سان برڪت ڪر.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਪਤਿ ਪਾਏ ਇਕਤੁ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੨॥
guramukh hovai so pat paae ikat naam nivaasee he |12|جيڪو گرو مُخ ٿئي ٿو، سو عزت وارو آهي. هو اڪيلو رب جي نالي ۾ رهندو آهي. ||12||
ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਧਨੁ ਸਮਝ ਨ ਹੋਈ ॥
antar har dhan samajh na hoee |رب جي دولت انسان جي اندر ۾ تمام گهڻي آهي، پر هو ان کي محسوس نٿو ڪري.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥
guraparasaadee boojhai koee |گروءَ جي ڪرم سان، سمجھ ۾ اچي ٿو.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਧਨੁ ਪਾਏ ਸਦ ਹੀ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੩॥
guramukh hovai so dhan paae sad hee naam nivaasee he |13|جيڪو گرو مُخ بڻجي وڃي ٿو، سو هن دولت سان برڪت وارو آهي. هو هميشه نالي ۾ رهندو آهي. ||13||
ਅਨਲ ਵਾਉ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਈ ॥
anal vaau bharam bhulaaee |باهه ۽ واءُ هن کي شڪ جي وهم ۾ وجهن ٿا.