تنهنجو عاجز ٻانهو انهن ۾ مشغول ناهي. ||2||
تنهنجو عاجز ٻانهو تنهنجي محبت جي رسيءَ سان جڙيل آهي.
روي داس چوي ٿو ته ان مان ڀڄي وڃڻ مان ڪهڙو فائدو؟ ||3||4||
آسا:
رب ، هار ، ھار ، ھار ، ھار ، ھار ، ھار ، ھار.
رب تي غور ڪرڻ، عاجز نجات ڏانهن پار ڪيا ويندا آهن. ||1||روڪ||
رب جي نالي سان، ڪبير مشهور ۽ معزز ٿيو.
سندس ماضيءَ جي اوتارن جا احوال ٽٽي ويا. ||1||
نام ديوي جي عقيدت جي ڪري، رب کير پيتو جيڪو هن پيش ڪيو.
هن کي ٻيهر دنيا ۾ جنم وٺڻ جا ڏک نه سهڻا پوندا. ||2||
ٻانهو روي داس رب جي محبت سان ڀريل آهي.
گرو جي فضل سان، هن کي دوزخ ۾ وڃڻ نه گهرجي. ||3||5||
مٽيءَ جو ڪتو ڪيئن رقص ڪندو آهي؟
هو ڏسندو ۽ ٻڌندو، ٻڌندو ۽ ڳالهائيندو ۽ چوڌاري ڊوڙندو. ||1||روڪ||
جڏهن هو ڪجهه حاصل ڪري ٿو، هو انا سان ڀريل آهي.
پر جڏهن سندس دولت ختم ٿي وڃي ٿي، تڏهن هو روئي ٿو ۽ روئي ٿو. ||1||
خيال، قول ۽ عمل ۾ هو مٺي ۽ ٿلهي ليکن سان جڙيل آهي.
جڏهن هو مري ويو، ڪنهن کي خبر ناهي ته هو ڪيڏانهن ويو. ||2||
روي داس چوي ٿو، دنيا رڳو هڪ ڊرامي آهي، اي تقدير جا ڀائرو.
مون رب لاءِ پيار ڪيو آهي، شو جي اسٽار. ||3||6||
آسا، ڀڳت ڌنا جي ڪلام:
هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
مان بيشمار اوتارن ۾ گهميو، پر ذهن، جسم ۽ دولت ڪڏهن به مستحڪم نه رهي.
جنسي خواهشن ۽ لالچ جي زهر سان جڙيل ۽ داغدار، ذهن رب جي زيور کي وساري ڇڏيو آهي. ||1||روڪ||
زهريلو ميوو مٺو لڳندو آهي اُن خراب دماغ کي، جنهن کي چڱائي ۽ بديءَ جي فرق جي خبر ناهي.
نيڪيءَ کان منهن موڙي، ٻين شين سان سندس محبت وڌي ٿي، ۽ هو وري جنم ۽ موت جو ڄار وڇاي ٿو. ||1||
هو رب ڏانهن رستو نه ٿو ڄاڻي، جيڪو سندس دل ۾ رهي ٿو. جال ۾ سڙي، هو موت جي ڦڙي ۾ پکڙيل آهي.
زهريلا ميوا گڏ ڪري، هو پنهنجو دماغ انهن سان ڀري ٿو، ۽ هو پنهنجي ذهن مان خدا، عظيم ذات کي وساري ٿو. ||2||
گرو روحاني حڪمت جي دولت ڏني آهي؛ مراقبي جي مشق ڪندي، ذهن ان سان گڏ هڪ ٿي ويندو آهي.
رب جي لاءِ محبت واري عقيدت واري عبادت کي قبول ڪندي، مون کي امن معلوم ٿيو آهي. مطمئن ۽ مطمئن، مون کي آزاد ڪيو ويو آهي. ||3||
جيڪو خدا جي نور سان ڀرجي ويو آهي، اهو اڻڄاڻ رب خدا کي سڃاڻي ٿو.
دھن، دنيا جي پالڻھار رب کي، پنھنجي دولت جي حيثيت ۾ حاصل ڪيو آھي. عاجز بزرگن سان ملاقات ڪري، هو رب ۾ ملائي ٿو. ||4||1||
پنجين مهل:
نام ديوي جو ذهن خدا، گوبند، گوبند، گوبند ۾ جذب ٿي ويو.
ڪيليڪو پرنٽر، اڌ شيل جي قيمت، ڪروڙين جي قيمت بڻجي وئي. ||1||روڪ||
ڌاڳو وڄائڻ ۽ ڌاڳو وڌائڻ کي ڇڏي، ڪبير، رب جي ڪنول جي پيرن سان پيار ڪيو.
هڪ پستڪ خاندان مان هو، هو هڪ عظيم سمنڊ بڻجي ويو. ||1||
روي داس، جيڪو هر روز مئل ڳئون کڻندو هو، مايا جي دنيا کي ڇڏي ڏنو.
هو ساد سنگت ۾ مشهور ٿيو، حضور جي صحبت ۾، ۽ رب جي درگاهه جي برڪت وارو نظارو حاصل ڪيائين. ||2||
سئن، حجام، ڳوٺ جو درٻار، هر گهر ۾ مشهور ٿي ويا.
رب پاڪ سندس دل ۾ رهجي ويو، ۽ هو عقيدتمندن ۾ شمار ٿيڻ لڳو. ||3||