شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 582


ਬਾਬਾ ਆਵਹੁ ਭਾਈਹੋ ਗਲਿ ਮਿਲਹ ਮਿਲਿ ਮਿਲਿ ਦੇਹ ਆਸੀਸਾ ਹੇ ॥
baabaa aavahu bhaaeeho gal milah mil mil deh aaseesaa he |

اچو بابا، ۽ تقدير جا ڀائرو- اچو ته گڏ ٿيون؛ مون کي پنهنجي هٿن ۾ وٺو، ۽ مون کي پنهنجي دعا سان برڪت ڪريو.

ਬਾਬਾ ਸਚੜਾ ਮੇਲੁ ਨ ਚੁਕਈ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕੀਆ ਦੇਹ ਅਸੀਸਾ ਹੇ ॥
baabaa sacharraa mel na chukee preetam keea deh aseesaa he |

اي بابا، سچي رب سان اتحاد ٽٽي نٿو سگهي. مون کي پنهنجي محبوب سان اتحاد لاءِ پنهنجي دعا سان برڪت ڏي.

ਆਸੀਸਾ ਦੇਵਹੋ ਭਗਤਿ ਕਰੇਵਹੋ ਮਿਲਿਆ ਕਾ ਕਿਆ ਮੇਲੋ ॥
aaseesaa devaho bhagat karevaho miliaa kaa kiaa melo |

مون کي پنهنجي دعا سان برڪت ڏي، ته مان پنهنجي رب جي عبادت جي عبادت ڪريان. انهن لاءِ جيڪي اڳ ۾ ئي هن سان گڏ آهن، اتي متحد ٿيڻ لاءِ ڇا آهي؟

ਇਕਿ ਭੂਲੇ ਨਾਵਹੁ ਥੇਹਹੁ ਥਾਵਹੁ ਗੁਰਸਬਦੀ ਸਚੁ ਖੇਲੋ ॥
eik bhoole naavahu thehahu thaavahu gurasabadee sach khelo |

ڪي ته رب جي نالي کان ڀڄن ٿا، ۽ واٽ وڃائي ويٺا آهن. گرو جي ڪلام جو ڪلام سچي راند آهي.

ਜਮ ਮਾਰਗਿ ਨਹੀ ਜਾਣਾ ਸਬਦਿ ਸਮਾਣਾ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸਾਚੈ ਵੇਸੇ ॥
jam maarag nahee jaanaa sabad samaanaa jug jug saachai vese |

موت جي واٽ تي نه وڃو؛ لفظ جي ڪلام ۾ ضم ٿي، سڄي عمر حقيقي روپ ۾.

ਸਾਜਨ ਸੈਣ ਮਿਲਹੁ ਸੰਜੋਗੀ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਖੋਲੇ ਫਾਸੇ ॥੨॥
saajan sain milahu sanjogee gur mil khole faase |2|

خوش قسمتيءَ سان اسان کي اهڙا دوست ۽ مائٽ ملن ٿا، جيڪي گروءَ سان ملن ٿا ۽ موت جي ڦند کان بچي وڃن ٿا. ||2||

ਬਾਬਾ ਨਾਂਗੜਾ ਆਇਆ ਜਗ ਮਹਿ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਲੇਖੁ ਲਿਖਾਇਆ ॥
baabaa naangarraa aaeaa jag meh dukh sukh lekh likhaaeaa |

اي بابا، اسان پنهنجي حساب ڪتاب جي حساب سان دنيا ۾ ننگا، ڏک ۽ خوشي ۾ آيا آهيون.

ਲਿਖਿਅੜਾ ਸਾਹਾ ਨਾ ਟਲੈ ਜੇਹੜਾ ਪੁਰਬਿ ਕਮਾਇਆ ॥
likhiarraa saahaa naa ttalai jeharraa purab kamaaeaa |

اسان جي اڳواٽ مقرر ڪيل تقدير جي سڏ کي تبديل نٿو ڪري سگهجي. اهو اسان جي ماضي جي عملن جي پٺيان آهي.

ਬਹਿ ਸਾਚੈ ਲਿਖਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਬਿਖਿਆ ਜਿਤੁ ਲਾਇਆ ਤਿਤੁ ਲਾਗਾ ॥
beh saachai likhiaa amrit bikhiaa jit laaeaa tith laagaa |

سچو پالڻھار بيھي ٿو ۽ لکي ٿو امرت، ۽ تلخ زهر؛ جيئن رب اسان کي ڳنڍي ٿو، تيئن اسان جڙيل آهيون.

ਕਾਮਣਿਆਰੀ ਕਾਮਣ ਪਾਏ ਬਹੁ ਰੰਗੀ ਗਲਿ ਤਾਗਾ ॥
kaamaniaaree kaaman paae bahu rangee gal taagaa |

دلدار، مايا، پنهنجو ڪم ڪيو آهي، ۽ گهڻ رنگن وارو ڌاڳو سڀني جي ڳچيءَ ۾ آهي.

ਹੋਛੀ ਮਤਿ ਭਇਆ ਮਨੁ ਹੋਛਾ ਗੁੜੁ ਸਾ ਮਖੀ ਖਾਇਆ ॥
hochhee mat bheaa man hochhaa gurr saa makhee khaaeaa |

ٿلهي عقل جي ڪري، ذهن ٿلهو ٿئي ٿو، ۽ ماڻهو مکين کي، مٺين سان گڏ کائي ٿو.

ਨਾ ਮਰਜਾਦੁ ਆਇਆ ਕਲਿ ਭੀਤਰਿ ਨਾਂਗੋ ਬੰਧਿ ਚਲਾਇਆ ॥੩॥
naa marajaad aaeaa kal bheetar naango bandh chalaaeaa |3|

رواج جي برخلاف، هو ڪالي يوگ جي اونداهي دور ۾ ننگا اچي ٿو، ۽ کيس ننگا ڪري بند ڪيو وڃي ٿو ۽ ٻيهر موڪلايو وڃي ٿو. ||3||

ਬਾਬਾ ਰੋਵਹੁ ਜੇ ਕਿਸੈ ਰੋਵਣਾ ਜਾਨੀਅੜਾ ਬੰਧਿ ਪਠਾਇਆ ਹੈ ॥
baabaa rovahu je kisai rovanaa jaaneearraa bandh patthaaeaa hai |

اي بابا، روءِ ۽ ماتم ڪر جيڪڏھن توکي گھرجي. محبوب جي روح کي پابند ۽ بند ڪيو ويندو آهي.

ਲਿਖਿਅੜਾ ਲੇਖੁ ਨ ਮੇਟੀਐ ਦਰਿ ਹਾਕਾਰੜਾ ਆਇਆ ਹੈ ॥
likhiarraa lekh na metteeai dar haakaararraa aaeaa hai |

تقدير جو اڳواٽ لکيل رڪارڊ ميٽي نه ٿو سگهي. رب جي ڪورٽ مان سمن آيو آهي.

ਹਾਕਾਰਾ ਆਇਆ ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਇਆ ਰੁੰਨੇ ਰੋਵਣਹਾਰੇ ॥
haakaaraa aaeaa jaa tis bhaaeaa rune rovanahaare |

رسول اچي ٿو، جڏهن اهو رب راضي ٿئي ٿو، ۽ ماتم ماتم ڪرڻ شروع ڪن ٿا.

ਪੁਤ ਭਾਈ ਭਾਤੀਜੇ ਰੋਵਹਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਤਿ ਪਿਆਰੇ ॥
put bhaaee bhaateeje roveh preetam at piaare |

پٽ، ڀائر، ڀائٽيا ۽ ڏاڍا پيارا دوست روئي روئي روئي.

ਭੈ ਰੋਵੈ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ਸਮਾਲੇ ਕੋ ਮਰੈ ਨ ਮੁਇਆ ਨਾਲੇ ॥
bhai rovai gun saar samaale ko marai na mueaa naale |

ان کي روئڻ ڏيو، جيڪو خدا جي خوف ۾ روئي، خدا جي صفتن کي پالي. مرڻ سان ڪو به نه مرندو آهي.

ਨਾਨਕ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਜਾਣ ਸਿਜਾਣਾ ਰੋਵਹਿ ਸਚੁ ਸਮਾਲੇ ॥੪॥੫॥
naanak jug jug jaan sijaanaa roveh sach samaale |4|5|

اي نانڪ، سڄي عمر، اُهي سڃاتا ويندا آهن، جيڪي سچي رب کي ياد ڪري روئيندا آهن. ||4||5||

ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ਮਹਲਾ ਤੀਜਾ ॥
vaddahans mahalaa 3 mahalaa teejaa |

واھڙا، ٽيون مھل:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |

هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:

ਪ੍ਰਭੁ ਸਚੜਾ ਹਰਿ ਸਾਲਾਹੀਐ ਕਾਰਜੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਕਰਣੈ ਜੋਗੁ ॥
prabh sacharraa har saalaaheeai kaaraj sabh kichh karanai jog |

خدا جي ساراهه ڪريو، سچو پالڻھار؛ هو هر شيءِ تي قادر آهي.

ਸਾ ਧਨ ਰੰਡ ਨ ਕਬਹੂ ਬੈਸਈ ਨਾ ਕਦੇ ਹੋਵੈ ਸੋਗੁ ॥
saa dhan randd na kabahoo baisee naa kade hovai sog |

روح جي دلہن ڪڏهن به بيوه نه ٿيندي، ۽ هن کي ڪڏهن به ڏک برداشت نه ڪرڻو پوندو.

ਨਾ ਕਦੇ ਹੋਵੈ ਸੋਗੁ ਅਨਦਿਨੁ ਰਸ ਭੋਗ ਸਾ ਧਨ ਮਹਲਿ ਸਮਾਣੀ ॥
naa kade hovai sog anadin ras bhog saa dhan mahal samaanee |

هوءَ ڪڏهن به ڏک نه ڪندي - رات ڏينهن، هوءَ لذت حاصل ڪري ٿي. اها روح- دلہن پنهنجي رب جي حضور ۾ ضم ٿي وڃي ٿي.

ਜਿਨਿ ਪ੍ਰਿਉ ਜਾਤਾ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ਬੋਲੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ॥
jin priau jaataa karam bidhaataa bole amrit baanee |

هوءَ پنهنجي محبوب، ڪرم جي معمار کي سڃاڻي ٿي، ۽ هوءَ لفظي مٺاس جا لفظ ڳالهائي ٿي.

ਗੁਣਵੰਤੀਆ ਗੁਣ ਸਾਰਹਿ ਅਪਣੇ ਕੰਤ ਸਮਾਲਹਿ ਨਾ ਕਦੇ ਲਗੈ ਵਿਜੋਗੋ ॥
gunavanteea gun saareh apane kant samaaleh naa kade lagai vijogo |

نيڪ روح جون دلہنون رب جي صفتن تي رهجي وڃن ٿيون. اهي پنهنجي مڙس کي پنهنجي ياد ۾ رکندا آهن، ۽ پوءِ ڪڏهن به هن کان جدا نه ٿينديون آهن.

ਸਚੜਾ ਪਿਰੁ ਸਾਲਾਹੀਐ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਕਰਣੈ ਜੋਗੋ ॥੧॥
sacharraa pir saalaaheeai sabh kichh karanai jogo |1|

تنهن ڪري پنهنجي سچي مڙس جي ساراهه ڪر، جيڪو هر شيءِ تي قادر آهي. ||1||

ਸਚੜਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਏ ॥
sacharraa saahib sabad pachhaaneeai aape le milaae |

سچو پالڻھار ۽ مالڪ سندس ڪلام جي ذريعي معلوم ٿئي ٿو. هو سڀني کي پاڻ سان ملائي ٿو.

ਸਾ ਧਨ ਪ੍ਰਿਅ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਤੀ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥
saa dhan pria kai rang ratee vichahu aap gavaae |

اها روح رهاڻ پنهنجي مڙس جي محبت سان ڀريل آهي، جيڪو هن جي اندر مان خود غرور کي ختم ڪري ٿو.

ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ਫਿਰਿ ਕਾਲੁ ਨ ਖਾਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ॥
vichahu aap gavaae fir kaal na khaae guramukh eko jaataa |

پنهنجي اندر مان هن جي انا کي ختم ڪري، موت هن کي ٻيهر نه کائي. گرومخ جي حيثيت ۾، هوء هڪ رب خدا کي ڄاڻي ٿي.

ਕਾਮਣਿ ਇਛ ਪੁੰਨੀ ਅੰਤਰਿ ਭਿੰਨੀ ਮਿਲਿਆ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ॥
kaaman ichh punee antar bhinee miliaa jagajeevan daataa |

روح جي دلہن جي خواهش پوري ٿي. پنهنجي اندر اندر، هوءَ هن جي پيار ۾ غرق آهي. هوءَ ملي ٿي عظيم عطا ڪندڙ، دنيا جي زندگي.

ਸਬਦ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਜੋਬਨਿ ਮਾਤੀ ਪਿਰ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਏ ॥
sabad rang raatee joban maatee pir kai ank samaae |

شبد جي محبت ۾ لت پت، هوءَ ڄڻ ته مست نوجوان آهي. هوءَ پنهنجي مڙس جي وجود ۾ ضم ٿي وڃي ٿي.

ਸਚੜਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਏ ॥੨॥
sacharraa saahib sabad pachhaaneeai aape le milaae |2|

سچي مالڪ جي معرفت سندس ڪلام جي ذريعي ٿئي ٿي. هو سڀني کي پاڻ سان ملائي ٿو. ||2||

ਜਿਨੀ ਆਪਣਾ ਕੰਤੁ ਪਛਾਣਿਆ ਹਉ ਤਿਨ ਪੂਛਉ ਸੰਤਾ ਜਾਏ ॥
jinee aapanaa kant pachhaaniaa hau tin poochhau santaa jaae |

جن پنهنجي مڙس کي سڃاڻي ورتو آهي، مان وڃي ٿو ۽ انهن سنتن کان هن جي باري ۾ پڇان ٿو.


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430