اچو بابا، ۽ تقدير جا ڀائرو- اچو ته گڏ ٿيون؛ مون کي پنهنجي هٿن ۾ وٺو، ۽ مون کي پنهنجي دعا سان برڪت ڪريو.
اي بابا، سچي رب سان اتحاد ٽٽي نٿو سگهي. مون کي پنهنجي محبوب سان اتحاد لاءِ پنهنجي دعا سان برڪت ڏي.
مون کي پنهنجي دعا سان برڪت ڏي، ته مان پنهنجي رب جي عبادت جي عبادت ڪريان. انهن لاءِ جيڪي اڳ ۾ ئي هن سان گڏ آهن، اتي متحد ٿيڻ لاءِ ڇا آهي؟
ڪي ته رب جي نالي کان ڀڄن ٿا، ۽ واٽ وڃائي ويٺا آهن. گرو جي ڪلام جو ڪلام سچي راند آهي.
موت جي واٽ تي نه وڃو؛ لفظ جي ڪلام ۾ ضم ٿي، سڄي عمر حقيقي روپ ۾.
خوش قسمتيءَ سان اسان کي اهڙا دوست ۽ مائٽ ملن ٿا، جيڪي گروءَ سان ملن ٿا ۽ موت جي ڦند کان بچي وڃن ٿا. ||2||
اي بابا، اسان پنهنجي حساب ڪتاب جي حساب سان دنيا ۾ ننگا، ڏک ۽ خوشي ۾ آيا آهيون.
اسان جي اڳواٽ مقرر ڪيل تقدير جي سڏ کي تبديل نٿو ڪري سگهجي. اهو اسان جي ماضي جي عملن جي پٺيان آهي.
سچو پالڻھار بيھي ٿو ۽ لکي ٿو امرت، ۽ تلخ زهر؛ جيئن رب اسان کي ڳنڍي ٿو، تيئن اسان جڙيل آهيون.
دلدار، مايا، پنهنجو ڪم ڪيو آهي، ۽ گهڻ رنگن وارو ڌاڳو سڀني جي ڳچيءَ ۾ آهي.
ٿلهي عقل جي ڪري، ذهن ٿلهو ٿئي ٿو، ۽ ماڻهو مکين کي، مٺين سان گڏ کائي ٿو.
رواج جي برخلاف، هو ڪالي يوگ جي اونداهي دور ۾ ننگا اچي ٿو، ۽ کيس ننگا ڪري بند ڪيو وڃي ٿو ۽ ٻيهر موڪلايو وڃي ٿو. ||3||
اي بابا، روءِ ۽ ماتم ڪر جيڪڏھن توکي گھرجي. محبوب جي روح کي پابند ۽ بند ڪيو ويندو آهي.
تقدير جو اڳواٽ لکيل رڪارڊ ميٽي نه ٿو سگهي. رب جي ڪورٽ مان سمن آيو آهي.
رسول اچي ٿو، جڏهن اهو رب راضي ٿئي ٿو، ۽ ماتم ماتم ڪرڻ شروع ڪن ٿا.
پٽ، ڀائر، ڀائٽيا ۽ ڏاڍا پيارا دوست روئي روئي روئي.
ان کي روئڻ ڏيو، جيڪو خدا جي خوف ۾ روئي، خدا جي صفتن کي پالي. مرڻ سان ڪو به نه مرندو آهي.
اي نانڪ، سڄي عمر، اُهي سڃاتا ويندا آهن، جيڪي سچي رب کي ياد ڪري روئيندا آهن. ||4||5||
واھڙا، ٽيون مھل:
هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
خدا جي ساراهه ڪريو، سچو پالڻھار؛ هو هر شيءِ تي قادر آهي.
روح جي دلہن ڪڏهن به بيوه نه ٿيندي، ۽ هن کي ڪڏهن به ڏک برداشت نه ڪرڻو پوندو.
هوءَ ڪڏهن به ڏک نه ڪندي - رات ڏينهن، هوءَ لذت حاصل ڪري ٿي. اها روح- دلہن پنهنجي رب جي حضور ۾ ضم ٿي وڃي ٿي.
هوءَ پنهنجي محبوب، ڪرم جي معمار کي سڃاڻي ٿي، ۽ هوءَ لفظي مٺاس جا لفظ ڳالهائي ٿي.
نيڪ روح جون دلہنون رب جي صفتن تي رهجي وڃن ٿيون. اهي پنهنجي مڙس کي پنهنجي ياد ۾ رکندا آهن، ۽ پوءِ ڪڏهن به هن کان جدا نه ٿينديون آهن.
تنهن ڪري پنهنجي سچي مڙس جي ساراهه ڪر، جيڪو هر شيءِ تي قادر آهي. ||1||
سچو پالڻھار ۽ مالڪ سندس ڪلام جي ذريعي معلوم ٿئي ٿو. هو سڀني کي پاڻ سان ملائي ٿو.
اها روح رهاڻ پنهنجي مڙس جي محبت سان ڀريل آهي، جيڪو هن جي اندر مان خود غرور کي ختم ڪري ٿو.
پنهنجي اندر مان هن جي انا کي ختم ڪري، موت هن کي ٻيهر نه کائي. گرومخ جي حيثيت ۾، هوء هڪ رب خدا کي ڄاڻي ٿي.
روح جي دلہن جي خواهش پوري ٿي. پنهنجي اندر اندر، هوءَ هن جي پيار ۾ غرق آهي. هوءَ ملي ٿي عظيم عطا ڪندڙ، دنيا جي زندگي.
شبد جي محبت ۾ لت پت، هوءَ ڄڻ ته مست نوجوان آهي. هوءَ پنهنجي مڙس جي وجود ۾ ضم ٿي وڃي ٿي.
سچي مالڪ جي معرفت سندس ڪلام جي ذريعي ٿئي ٿي. هو سڀني کي پاڻ سان ملائي ٿو. ||2||
جن پنهنجي مڙس کي سڃاڻي ورتو آهي، مان وڃي ٿو ۽ انهن سنتن کان هن جي باري ۾ پڇان ٿو.