شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 1250


ਅੰਤਿ ਹੋਵੈ ਵੈਰ ਵਿਰੋਧੁ ਕੋ ਸਕੈ ਨ ਛਡਾਇਆ ॥
ant hovai vair virodh ko sakai na chhaddaaeaa |

آخر ۾، نفرت ۽ تڪرار چڱي طرح، ۽ ڪو به کيس بچائي نٿو سگهي.

ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਧ੍ਰਿਗੁ ਮੋਹੁ ਜਿਤੁ ਲਗਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੩੨॥
naanak vin naavai dhrig mohu jit lag dukh paaeaa |32|

اي نانڪ، نالي کان سواءِ، اهي پيار ڪندڙ منسلڪ لعنتي آهن؛ انهن ۾ مشغول، هو درد ۾ مبتلا آهي. ||32||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਸਭ ਭੁਖ ਜਾਇ ॥
guramukh amrit naam hai jit khaadhai sabh bhukh jaae |

گرو جو ڪلام نام جو امرت وارو امر آهي. ان کي کائڻ سان سڀ بک ختم ٿي ويندي آهي.

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
trisanaa mool na hovee naam vasai man aae |

جڏهن نالو ذهن ۾ اچي ٿو، تڏهن ڪا به اُڃ يا تمنا نه رهي آهي.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਿ ਹੋਰੁ ਖਾਣਾ ਤਿਤੁ ਰੋਗੁ ਲਗੈ ਤਨਿ ਧਾਇ ॥
bin naavai ji hor khaanaa tith rog lagai tan dhaae |

نالي کان سواءِ ٻيو ڪجهه کائڻ سان بدن ۾ بيماريون اچي وڃن ٿيون.

ਨਾਨਕ ਰਸ ਕਸ ਸਬਦੁ ਸਲਾਹਣਾ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥
naanak ras kas sabad salaahanaa aape le milaae |1|

اي نانڪ، جيڪو به لفظ جي ساراهه کي پنهنجو مصالحو ۽ ذائقو سمجهي ٿو - رب ان کي پنهنجي اتحاد ۾ متحد ڪري ٿو. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ٽيون مهل:

ਜੀਆ ਅੰਦਰਿ ਜੀਉ ਸਬਦੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਸਹ ਮੇਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥
jeea andar jeeo sabad hai jit sah melaavaa hoe |

سڀني جاندارن جي اندر جي زندگي لفظ جو لفظ آهي. ان جي ذريعي اسان پنهنجي مڙس سان ملون ٿا.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਜਗਿ ਆਨੑੇਰੁ ਹੈ ਸਬਦੇ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥
bin sabadai jag aanaer hai sabade paragatt hoe |

شبد کان سواءِ دنيا اوندهه ۾ آهي. شبد جي ذريعي، اهو روشن ٿئي ٿو.

ਪੰਡਿਤ ਮੋਨੀ ਪੜਿ ਪੜਿ ਥਕੇ ਭੇਖ ਥਕੇ ਤਨੁ ਧੋਇ ॥
panddit monee parr parr thake bhekh thake tan dhoe |

پنڊت، ديني عالم ۽ خاموش بابا پڙهن ٿا ۽ لکن ٿا جيستائين ٿڪجي نه وڃن. مذهبي جنونيت وارا پنهنجا جسم ڌوئي ٿڪجي پيا آهن.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਦੁਖੀਏ ਚਲੇ ਰੋਇ ॥
bin sabadai kinai na paaeio dukhee chale roe |

سَبَدَ کان سواءِ، ڪو به رب حاصل نٿو ڪري. ڏکويل روئڻ ۽ روئڻ لڳا.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਪਾਈਐ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੨॥
naanak nadaree paaeeai karam paraapat hoe |2|

اي نانڪ، سندس فضل جي نظر سان، رحم ڪندڙ رب حاصل ڪيو ويو آهي. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਇਸਤ੍ਰੀ ਪੁਰਖੈ ਅਤਿ ਨੇਹੁ ਬਹਿ ਮੰਦੁ ਪਕਾਇਆ ॥
eisatree purakhai at nehu beh mand pakaaeaa |

مڙس ۽ زال تمام گهڻو پيار ۾ آهن؛ گڏ ويٺي، اهي بڇڙا منصوبا ٺاهيندا آهن.

ਦਿਸਦਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਚਲਸੀ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਇਆ ॥
disadaa sabh kichh chalasee mere prabh bhaaeaa |

جيڪو ڏٺو ويندو سو سڀ گذري ويندو. اها منهنجي خدا جي مرضي آهي.

ਕਿਉ ਰਹੀਐ ਥਿਰੁ ਜਗਿ ਕੋ ਕਢਹੁ ਉਪਾਇਆ ॥
kiau raheeai thir jag ko kadtahu upaaeaa |

هن دنيا ۾ ڪير هميشه لاءِ ڪيئن رهي سگهي ٿو؟ ڪجھ ڪوشش ڪري سگھي ٿو ھڪڙو منصوبو ٺاھيو.

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਚਾਕਰੀ ਥਿਰੁ ਕੰਧੁ ਸਬਾਇਆ ॥
gur poore kee chaakaree thir kandh sabaaeaa |

ڪامل گرو لاءِ ڪم ڪرڻ سان ديوار مستقل ۽ مستحڪم ٿئي ٿي.

ਨਾਨਕ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੩੩॥
naanak bakhas milaaeian har naam samaaeaa |33|

اي نانڪ، رب انهن کي معاف ڪري ٿو، ۽ انهن کي پاڻ ۾ ضم ڪري ٿو. اهي رب جي نالي ۾ جذب ٿين ٿا. ||33||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਸਾਰਿਆ ਗੁਰ ਕਾ ਭਉ ਹੇਤੁ ਅਪਾਰੁ ॥
maaeaa mohi visaariaa gur kaa bhau het apaar |

مايا سان جڙيل، انسان خدا ۽ گرو جي خوف ۽ لامحدود رب جي محبت کي وساري ٿو.

ਲੋਭਿ ਲਹਰਿ ਸੁਧਿ ਮਤਿ ਗਈ ਸਚਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥
lobh lahar sudh mat gee sach na lagai piaar |

لالچ جون لهرون هن جي عقل ۽ سمجهه کي کسي وٺنديون آهن، ۽ هو سچي رب سان محبت نه ڪندو آهي.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨਾ ਸਬਦੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਦਰਗਹ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥
guramukh jinaa sabad man vasai daragah mokh duaar |

لفظ جو لفظ گرومڪن جي ذهن ۾ رهي ٿو، جيڪي نجات جو دروازو ڳوليندا آهن.

ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਆਪੇ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ॥੧॥
naanak aape mel le aape bakhasanahaar |1|

اي نانڪ، رب پاڻ انهن کي معاف ڪري ٿو، ۽ انهن کي پاڻ سان متحد ڪري ٿو. ||1||

ਮਃ ੪ ॥
mahalaa 4 |

چوٿين مهل:

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਬਿਨੁ ਘੜੀ ਨ ਜੀਵਣਾ ਵਿਸਰੇ ਸਰੈ ਨ ਬਿੰਦ ॥
naanak jis bin gharree na jeevanaa visare sarai na bind |

اي نانڪ، هن کان سواءِ، اسان هڪ لمحي لاءِ به رهي نٿا سگهون. هن کي وساري، اسين هڪ پل لاءِ به ڪامياب نه ٿي سگهياسين.

ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਕਿਉ ਮਨ ਰੂਸੀਐ ਜਿਸਹਿ ਹਮਾਰੀ ਚਿੰਦ ॥੨॥
tis siau kiau man rooseeai jiseh hamaaree chind |2|

اي انسان، تون ڪيئن ناراض ٿي سگهين ان تي جنهن کي تنهنجي پرواهه آهي؟ ||2||

ਮਃ ੪ ॥
mahalaa 4 |

چوٿين مهل:

ਸਾਵਣੁ ਆਇਆ ਝਿਮਝਿਮਾ ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥
saavan aaeaa jhimajhimaa har guramukh naam dhiaae |

ساوڻ جي برسات اچي وئي آهي. گرومخ رب جي نالي تي غور ڪندو آهي.

ਦੁਖ ਭੁਖ ਕਾੜਾ ਸਭੁ ਚੁਕਾਇਸੀ ਮੀਹੁ ਵੁਠਾ ਛਹਬਰ ਲਾਇ ॥
dukh bhukh kaarraa sabh chukaaeisee meehu vutthaa chhahabar laae |

سڀ درد، بک ۽ بدحالي ان وقت ختم ٿي ويندي آهي، جڏهن مينهن وسندو آهي.

ਸਭ ਧਰਤਿ ਭਈ ਹਰੀਆਵਲੀ ਅੰਨੁ ਜੰਮਿਆ ਬੋਹਲ ਲਾਇ ॥
sabh dharat bhee hareeaavalee an jamiaa bohal laae |

سڄي زمين نئين سر ٿي وئي آهي، ۽ اناج گهڻو ڪري ٿو.

ਹਰਿ ਅਚਿੰਤੁ ਬੁਲਾਵੈ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਆਪੇ ਪਾਵੈ ਥਾਇ ॥
har achint bulaavai kripaa kar har aape paavai thaae |

بي پرواهه رب، پنهنجي فضل سان، ان انسان کي سڏي ٿو، جنهن کي رب پاڻ منظور ڪري ٿو.

ਹਰਿ ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਵਹੁ ਸੰਤ ਜਨਹੁ ਜੁ ਅੰਤੇ ਲਏ ਛਡਾਇ ॥
har tiseh dhiaavahu sant janahu ju ante le chhaddaae |

تنهن ڪري رب تي غور ڪريو، اي سنتو؛ اھو اوھان کي آخر ۾ بچائيندو.

ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਭਗਤਿ ਅਨੰਦੁ ਹੈ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
har keerat bhagat anand hai sadaa sukh vasai man aae |

رب جي حمد ۽ هن جي عقيدت جو ڪيرتن نعمت آهي؛ ذهن ۾ امن اچي ويندو.

ਜਿਨੑਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿਆ ਤਿਨਾ ਦੁਖ ਭੁਖ ਲਹਿ ਜਾਇ ॥
jinaa guramukh naam araadhiaa tinaa dukh bhukh leh jaae |

اُهي گرومُخ، جيڪي رب جي نالي جي پوڄا ڪن ٿا، اُنهن جا درد ۽ بک ختم ٿي وڃن ٿا.

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਤ੍ਰਿਪਤੈ ਗਾਇ ਗੁਣ ਹਰਿ ਦਰਸਨੁ ਦੇਹੁ ਸੁਭਾਇ ॥੩॥
jan naanak tripatai gaae gun har darasan dehu subhaae |3|

ٻانهو نانڪ راضي ٿي، رب جي شان جا گيت ڳائي. مهرباني ڪري هن کي پنهنجي درشن جي برڪت واري نظر سان سينگاريو. ||3||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਦਾਤਿ ਨਿਤ ਦੇਵੈ ਚੜੈ ਸਵਾਈਆ ॥
gur poore kee daat nit devai charrai savaaeea |

ڪامل گرو پنهنجا تحفا ڏئي ٿو، جيڪي ڏينهون ڏينهن وڌن ٿا.

ਤੁਸਿ ਦੇਵੈ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਨ ਛਪੈ ਛਪਾਈਆ ॥
tus devai aap deaal na chhapai chhapaaeea |

ٻاجھارو پالڻھار پاڻ انھن کي عطا ڪري ٿو. انهن کي لڪائڻ سان لڪائي نٿو سگهجي.

ਹਿਰਦੈ ਕਵਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਉਨਮਨਿ ਲਿਵ ਲਾਈਆ ॥
hiradai kaval pragaas unaman liv laaeea |

دل جو ڪنول ڦٽي نڪرندو آهي، ۽ انسان محبت سان عظيم نعمت جي حالت ۾ جذب ٿي ويندو آهي.

ਜੇ ਕੋ ਕਰੇ ਉਸ ਦੀ ਰੀਸ ਸਿਰਿ ਛਾਈ ਪਾਈਆ ॥
je ko kare us dee rees sir chhaaee paaeea |

جيڪڏهن ڪو کيس چيلينج ڪرڻ جي ڪوشش ڪري ٿو، ته رب سندس مٿي تي مٽي اڇلائي ٿو.

ਨਾਨਕ ਅਪੜਿ ਕੋਇ ਨ ਸਕਈ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈਆ ॥੩੪॥
naanak aparr koe na sakee poore satigur kee vaddiaaeea |34|

اي نانڪ، ڪامل سچي گرو جي شان جي برابر ڪير به نه ٿو ٿي سگهي. ||34||


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430