تون سچو گرو آهين، ۽ مان تنهنجو نئون شاگرد آهيان.
ڪبير چوي ٿو، اي رب، مهرباني ڪري مون سان ملي، اهو منهنجو آخري موقعو آهي! ||4||2||
گوري، ڪبير جي:
جڏهن مان سمجهان ٿو ته اتي هڪ آهي، ۽ صرف هڪ رب،
پوءِ عوام ڇو ناراض ٿئي؟ ||1||
مان بي عزتي آهيان؛ مان پنهنجي عزت وڃائي چڪو آهيان.
ڪنهن کي به منهنجي نقش قدم تي هلڻ نه گهرجي. ||1||روڪ||
مان خراب آهيان، ۽ منهنجي ذهن ۾ پڻ خراب.
منهنجي ڪنهن سان به ڪا ڀائيواري ناهي. ||2||
مون کي عزت ۽ بي عزتي جي ڪا به شرم نه آهي.
پر توهان کي خبر پوندي، جڏهن توهان جو پنهنجو ڪوڙو ڍڪ ڀريو ويندو. ||3||
ڪبير چوي ٿو، عزت اها آهي جيڪا رب قبول ڪري.
سڀڪنھن شيء کي ڇڏي ڏيو - غور ڪريو، اڪيلو رب تي ويرايو. ||4||3||
گوري، ڪبير جي:
جيڪڏهن يوگا حاصل ڪري سگهجي ٿي ته ننگا گھمڻ سان،
پوءِ ٻيلي جا سڀ هرڻ آزاد ٿي ويندا. ||1||
ڇا فرق پوي ٿو ته ڪو ننگو ٿئي، يا هرڻ جي چمڙي پائي،
جيڪڏهن هو پنهنجي روح ۾ رب کي ياد نٿو ڪري؟ ||1||روڪ||
جيڪڏهن سڌن جو روحاني ڪمال مٿو ڍڪڻ سان حاصل ڪري سگهجي ٿو،
پوءِ ڇو نه رڍن کي آزادي ملي آهي؟ ||2||
جيڪڏھن ڪو ماڻھو برھمڻ سان پاڻ کي بچائي سگھي، اي تقدير جا ڀائرو،
پوءِ ڇو نه خواتين کي اعليٰ مقام حاصل ٿيو؟ ||3||
ڪبير فرمائي ٿو، ٻڌ، اي انسانو، اي تقدير جا ڀائرو:
رب جي نالي کان سواء، ڪنهن کي نجات ملي آهي؟ ||4||4||
گوري، ڪبير جي:
جيڪي پنهنجي رسم شام ۽ صبح جو غسل ڪن ٿا
پاڻي ۾ ڏيڏر وانگر آهن. ||1||
جڏهن ماڻهو رب جي نالي سان پيار نٿا ڪن،
انهن سڀني کي ڌرم جي صحيح جج وٽ وڃڻ گهرجي. ||1||روڪ||
جيڪي پنھنجي جسم سان پيار ڪن ٿا ۽ مختلف ڏسڻ جي ڪوشش ڪن ٿا،
رحم نه ڪريو، خوابن ۾ به. ||2||
عقلمند ماڻهو انهن کي چار پيرن واري مخلوق چوندا آهن.
هن درد جي سمنڊ ۾ پاڪ سلامتي حاصل ڪريو. ||3||
ڪبير چوي ٿو ته ايڏيون رسمون ڇو ٿا ڪريو؟
سڀ ڪجهه ڇڏي ڏيو، ۽ رب جي عظيم ذات ۾ پيئو. ||4||5||
گوري، ڪبير جي:
ڪھڙي ڪم جو منتر، ۽ ڪھڙو فائدو آھي تپسيا، روزو يا عبادت جو،
جنهن جي دل دوئي جي محبت سان ڀريل آهي؟ ||1||
اي عاجز ماڻهو، پنهنجي ذهن کي رب سان ڳنڍيو.
هوشياريءَ سان چارئي رب نه ٿو ملي. ||روڪ||
پنهنجي لالچ ۽ دنياوي طريقن کي ڇڏي ڏيو.
جنسي خواهش، ڪاوڙ ۽ انا کي الڳ ڪريو. ||2||
رسمون رواج ماڻهن کي انا ۾ جڪڙينديون آهن.
گڏ ٿي، پٿر جي پوڄا ڪندا آهن. ||3||
ڪبير جو چوڻ آهي ته، هو صرف عبادت سان ملي ٿو.
معصوم محبت جي ذريعي، رب ملي ٿو. ||4||6||
گوري، ڪبير جي:
پيٽ جي رهائش ۾، ڪوبه نسل يا سماجي حيثيت نه آهي.
سڀ خدا جي ٻج مان پيدا ٿيا آهن. ||1||
مون کي ٻڌاءِ، اي پنڊت، اي مذهبي عالم، تون ڪڏهن کان برهمڻ آهين؟
مسلسل برهمڻ جي دعويٰ ڪندي پنهنجي زندگي برباد نه ڪريو. ||1||روڪ||
جيڪڏهن تون واقعي برهمڻ آهين، برهمڻ ماءُ جي پيٽان ڄائو آهين،
پوءِ تون ڪنهن ٻئي رستي کان ڇو نه آيون؟ ||2||
اهو ڪيئن آهي ته تون برهمڻ آهين، ۽ مان گهٽ سماجي حيثيت وارو آهيان؟
اهو ڪيئن آهي ته مان رت مان ٺهيل آهيان ۽ تون کير مان ٺهيل آهين؟ ||3||
ڪبير چوي ٿو، جيڪو خدا کي سمجهي ٿو،
چيو وڃي ٿو ته اسان ۾ هڪ برهمڻ آهي. ||4||7||