ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شري گرو گرنتھ صاحب
صفحو - 129
ਅਹਿਨਿਸਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸਬਦਿ ਸਾਚੈ ਹਰਿ ਸਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਵਣਿਆ ॥੫॥
ahinis preet sabad saachai har sar vaasaa paavaniaa |5|اهي ڏينهن رات، سچي ڪلام سان محبت ڪندا آهن. اهي رب جي سمنڊ ۾ پنهنجو گهر حاصل ڪن ٿا. ||5||
ਮਨਮੁਖੁ ਸਦਾ ਬਗੁ ਮੈਲਾ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਲਾਈ ॥
manamukh sadaa bag mailaa haumai mal laaee |پاڻ سڳورا انسان هميشه گندگي جا ڍير هوندا، انا جي گندگي سان ڀريل هوندا.
ਇਸਨਾਨੁ ਕਰੈ ਪਰੁ ਮੈਲੁ ਨ ਜਾਈ ॥
eisanaan karai par mail na jaaee |اهي غسل ڪن، پر انهن جي گندگي نه هٽائي.
ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਗੁਰਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੈ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਚੁਕਾਵਣਿਆ ॥੬॥
jeevat marai gurasabad beechaarai haumai mail chukaavaniaa |6|جيڪو جيئرو ئي مري ٿو ۽ گروءَ جي ڪلام تي غور ڪري ٿو، سو هن انا جي گندگي کان پاڪ آهي. ||6||
ਰਤਨੁ ਪਦਾਰਥੁ ਘਰ ਤੇ ਪਾਇਆ ॥
ratan padaarath ghar te paaeaa |انمول زيور ملي ٿو، پنهنجي ذات جي گهر ۾،
ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਆ ॥
poorai satigur sabad sunaaeaa |جڏهن ڪو به ڪلام ٻڌي ٿو، مڪمل سچو گرو جو ڪلام.
ਗੁਰਪਰਸਾਦਿ ਮਿਟਿਆ ਅੰਧਿਆਰਾ ਘਟਿ ਚਾਨਣੁ ਆਪੁ ਪਛਾਨਣਿਆ ॥੭॥
guraparasaad mittiaa andhiaaraa ghatt chaanan aap pachhaananiaa |7|گرو جي فضل سان، روحاني جهالت جي اونداهي دور ٿي وئي آهي؛ مان پنهنجي دل ۾ خدائي نور کي سڃاڻڻ آيو آهيان. ||7||
ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਤੈ ਆਪੇ ਵੇਖੈ ॥
aap upaae tai aape vekhai |رب پاڻ پيدا ڪري ٿو، ۽ هو پاڻ ڏسي ٿو.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੈ ਸੋ ਜਨੁ ਲੇਖੈ ॥
satigur sevai so jan lekhai |سچي گروءَ جي خدمت ڪرڻ سان، قبول ٿئي ٿو.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਪਾਵਣਿਆ ॥੮॥੩੧॥੩੨॥
naanak naam vasai ghatt antar gur kirapaa te paavaniaa |8|31|32|اي نانڪ، نالو دل جي اونهائي ۾ رهي ٿو. گرو جي فضل سان، حاصل ٿئي ٿو. ||8||31||32||
ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maajh mahalaa 3 |ماجه، ٽيون مهل:
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਜਗਤੁ ਸਬਾਇਆ ॥
maaeaa mohu jagat sabaaeaa |سڄي دنيا مايا جي جذبي ۾ جڪڙيل آهي.
ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਦੀਸਹਿ ਮੋਹੇ ਮਾਇਆ ॥
trai gun deeseh mohe maaeaa |جيڪي ٽن خاصيتن جي ڪنٽرول ۾ آهن، اهي مايا سان جڙيل آهن.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਚਉਥੈ ਪਦਿ ਲਿਵ ਲਾਵਣਿਆ ॥੧॥
guraparasaadee ko viralaa boojhai chauthai pad liv laavaniaa |1|گرو جي فضل سان، ٿورا سمجهن ٿا؛ اهي پنهنجي شعور جو مرڪز چوٿين رياست ۾ آهن. ||1||
ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਬਦਿ ਜਲਾਵਣਿਆ ॥
hau vaaree jeeo vaaree maaeaa mohu sabad jalaavaniaa |مان قربان آهيان، منهنجو روح قربان آهي، انهن تي، جيڪي مايا سان پنهنجي جذباتي وابستگي کي ساڙي ڇڏيندا آهن، لفظ جي ذريعي.
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਜਲਾਏ ਸੋ ਹਰਿ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ਹਰਿ ਦਰਿ ਮਹਲੀ ਸੋਭਾ ਪਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
maaeaa mohu jalaae so har siau chit laae har dar mahalee sobhaa paavaniaa |1| rahaau |جيڪي ماڻهو مايا جي هن وابستگي کي ساڙي ڇڏيندا آهن، ۽ پنهنجي شعور کي رب تي مرکوز ڪن ٿا، اهي سچي درٻار ۽ رب جي حضور ۾ عزت وارا آهن. ||1||روڪ||
ਦੇਵੀ ਦੇਵਾ ਮੂਲੁ ਹੈ ਮਾਇਆ ॥
devee devaa mool hai maaeaa |ديوتائن ۽ ديوتائن جو سرچشمو، جڙ، مايا آهي.
ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਜਿੰਨਿ ਉਪਾਇਆ ॥
sinmrit saasat jin upaaeaa |انھن لاءِ سمرتيون ۽ شاسترون ٺھيل ھيون.
ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਪਸਰਿਆ ਸੰਸਾਰੇ ਆਇ ਜਾਇ ਦੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੨॥
kaam krodh pasariaa sansaare aae jaae dukh paavaniaa |2|جنسي خواهش ۽ ڪاوڙ سڄي ڪائنات ۾ ڦهليل آهن. اچڻ ۽ وڃڻ، ماڻهو ڏک ۾ مبتلا آهن. ||2||
ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਗਿਆਨ ਰਤਨੁ ਇਕੁ ਪਾਇਆ ॥
tis vich giaan ratan ik paaeaa |روحاني حڪمت جو زيور ڪائنات جي اندر رکيل هو.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥
guraparasaadee man vasaaeaa |گرو جي فضل سان، اهو ذهن ۾ رکيل آهي.
ਜਤੁ ਸਤੁ ਸੰਜਮੁ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਣਿਆ ॥੩॥
jat sat sanjam sach kamaavai gur poorai naam dhiaavaniaa |3|برهمڻ، پاڪدامني، خود نظم و ضبط ۽ سچائيءَ جو عمل، ڪامل گرو کان، رب جي نالي تي غور ڪرڻ سان حاصل ٿيندو آهي. ||3||
ਪੇਈਅੜੈ ਧਨ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣੀ ॥
peeearrai dhan bharam bhulaanee |ماءُ پيءُ جي گهر واري هن دنيا ۾، روح جي ڪنوار کي شڪ ۾ ڦاسايو ويو آهي.
ਦੂਜੈ ਲਾਗੀ ਫਿਰਿ ਪਛੋਤਾਣੀ ॥
doojai laagee fir pachhotaanee |دوئي سان جڙيل، هوءَ بعد ۾ ان تي افسوس ڪرڻ لڳي.
ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਦੋਵੈ ਗਵਾਏ ਸੁਪਨੈ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਵਣਿਆ ॥੪॥
halat palat dovai gavaae supanai sukh na paavaniaa |4|هوءَ دنيا ۽ آخرت ٻنهي کي وساري ڇڏي ٿي، ۽ خوابن ۾ به کيس سڪون نه ٿو ملي. ||4||
ਪੇਈਅੜੈ ਧਨ ਕੰਤੁ ਸਮਾਲੇ ॥
peeearrai dhan kant samaale |اها روح جي ڪنوار جيڪا هن دنيا ۾ پنهنجي مڙس کي ياد ڪري ٿي.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਵੇਖੈ ਨਾਲੇ ॥
guraparasaadee vekhai naale |گرو جي فضل سان، هن کي هٿ جي ويجهو ڏسي ٿو.
ਪਿਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਸਬਦਿ ਸਿੰਗਾਰੁ ਬਣਾਵਣਿਆ ॥੫॥
pir kai sahaj rahai rang raatee sabad singaar banaavaniaa |5|هوءَ پنهنجي محبوب جي محبت ۾ وجدان سان جڙي رهي آهي. هوءَ سندس ڪلام کي پنهنجي سينگار بڻائي ٿي. ||5||
ਸਫਲੁ ਜਨਮੁ ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ॥
safal janam jinaa satigur paaeaa |برڪت وارو ۽ ثمردار آهي انهن جو اچڻ جن کي سچو گرو ملندو آهي.
ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇਆ ॥
doojaa bhaau gur sabad jalaaeaa |گرو جي ڪلام جي ذريعي، اهي پنهنجي دوئي جي محبت کي ساڙي ڇڏيندا آهن.
ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਮਿਲਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥੬॥
eko rav rahiaa ghatt antar mil satasangat har gun gaavaniaa |6|هڪ رب ئي دل ۾ پکڙيل ۽ پکڙيل آهي. سَت سنگت، سچي جماعت ۾ شامل ٿي، اُهي رب جي شان ۾ گيت ڳائين ٿا. ||6||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਨ ਸੇਵੇ ਸੋ ਕਾਹੇ ਆਇਆ ॥
satigur na seve so kaahe aaeaa |جيڪي سچا گروءَ جي خدمت نٿا ڪن- اهي هن دنيا ۾ ڇو آيا؟
ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥
dhrig jeevan birathaa janam gavaaeaa |لعنت آھي انھن جي زندگين تي؛ هنن انساني زندگيءَ کي بيڪار ڪري ڇڏيو آهي.
ਮਨਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਬਹੁ ਦੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੭॥
manamukh naam chit na aavai bin naavai bahu dukh paavaniaa |7|پاڻ سڳورن کي نالو ياد ناهي. نالي جي بغير، اهي خوفناڪ درد ۾ مبتلا آهن. ||7||
ਜਿਨਿ ਸਿਸਟਿ ਸਾਜੀ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ॥
jin sisatt saajee soee jaanai |جنهن هن ڪائنات کي پيدا ڪيو، اهو ئي ڄاڻي ٿو.
ਆਪੇ ਮੇਲੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੈ ॥
aape melai sabad pachhaanai |هو انهن کي پاڻ سان ملائي ٿو جيڪي لفظ کي محسوس ڪن ٿا.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲਿਆ ਤਿਨ ਜਨ ਕਉ ਜਿਨ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਲੇਖੁ ਲਿਖਾਵਣਿਆ ॥੮॥੧॥੩੨॥੩੩॥
naanak naam miliaa tin jan kau jin dhur masatak lekh likhaavaniaa |8|1|32|33|اي نانڪ، انهن کي ئي نالو ملي ٿو، جن جي پيشانيءَ تي اهڙيون اڳواٽ تقدير لکيل آهي. ||8||1||32||33||
ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੪ ॥
maajh mahalaa 4 |ماجھ، چوٿين مھل:
ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਅਪਰੰਪਰੁ ਆਪੇ ॥
aad purakh aparanpar aape |بنيادي وجود پاڻ کان پري ۽ ان کان ٻاهر آهي.
ਆਪੇ ਥਾਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੇ ॥
aape thaape thaap uthaape |هو پاڻ قائم ڪري ٿو، ۽ قائم ڪري، هو ناس ڪري ٿو.
ਸਭ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੋ ਸੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋਭਾ ਪਾਵਣਿਆ ॥੧॥
sabh meh varatai eko soee guramukh sobhaa paavaniaa |1|هڪڙو رب سڀني ۾ پکڙيل آهي. جيڪي گرو مُخ ٿين ٿا، تن کي عزت ملي ٿي. ||1||
ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਣਿਆ ॥
hau vaaree jeeo vaaree nirankaaree naam dhiaavaniaa |مان قربان آهيان، منهنجو روح قربان آهي، انهن تي جيڪي غور ڪن ٿا، بي صورت رب جي نالي.