ڀائرو، پنجين مهل، پهريون بيت:
هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
باقي سڀ ڏينهن ڇڏي،
چيو وڃي ٿو ته رب جو جنم اٺين قمري ڏينهن تي ٿيو هو. ||1||
گمراهه ۽ شڪ ۾ مبتلا، فاني عمل ڪوڙ ٿو ڪري.
رب ڄمڻ ۽ موت کان پري آهي. ||1||روڪ||
تون مٺي ڀاڄيون تيار ڪري پنهنجي پٿر جي ديوي کي کارايو.
خدا نه پيدا ٿيو آهي ۽ نه مرندو آهي، اي بيوقوف، بي ايمان سني! ||2||
توهان پنهنجي پٿر جي ديوتا ڏانهن لوليون ڳائيندا آهيو - اهو توهان جي سڀني غلطين جو ذريعو آهي.
ان وات کي ساڙيو وڃي، جيڪو چوي ته اسان جو رب ۽ مالڪ ڄمڻ جي تابع آهي. ||3||
هو نه ڄائو آهي، ۽ هو نه مرندو؛ هو وري جنم ۾ نه ٿو اچي ۽ وڃي ٿو.
نانڪ جو خدا هر هنڌ پکڙيل ۽ پکڙيل آهي. ||4||1||
ڀائرو، پنجين مهل:
اٿي بيٺو، مان امن ۾ آهيان. ويٺي، مان امن ۾ آهيان.
مون کي ڪوبه خوف محسوس نه ٿيو، ڇاڪاڻ ته اهو ئي آهي جيڪو مان سمجهان ٿو. ||1||
هڪڙو رب، منهنجو پالڻهار ۽ مالڪ، منهنجو محافظ آهي.
هو باطني ڄاڻندڙ، دلين کي ڳوليندڙ آهي. ||1||روڪ||
مان بي فڪر ٿي سمهان ٿو، ۽ مان بي پرواهه جاڳان ٿو.
تون، اي خدا، هر جڳهه تي پکڙيل آهين. ||2||
مان پنهنجي گهر ۾ سڪون سان رهان ٿو، ۽ ٻاهران امن ۾ آهيان.
نانڪ چوي ٿو، گرو مون ۾ پنهنجو منتر لڳايو آهي. ||3||2||
ڀائرو، پنجين مهل:
مان روزا نه رکان ٿو ۽ نه ئي رمضان جو مهينو رکان ٿو.
مان صرف هڪ جي خدمت ڪريان ٿو، جيڪو آخر ۾ منهنجي حفاظت ڪندو. ||1||
هڪ رب، رب العالمين، منهنجو خدا الله آهي.
هو هندن ۽ مسلمانن ٻنهي سان انصاف ڪندو هو. ||1||روڪ||
مان نه مڪي جي زيارت ڪريان ٿو ۽ نه ئي هندن جي مقدس مزارن تي پوڄا ڪريان ٿو.
مان هڪ رب جي خدمت ڪريان ٿو، ۽ ڪنهن ٻئي جي نه. ||2||
مان نه هندو عبادت ڪندو آهيان ۽ نه مسلمانن جي عبادت ڪندو آهيان.
مون هڪ بي صورت رب کي پنهنجي دل ۾ ورتو آهي. مان اتي عاجزي سان سندس عبادت ڪريان ٿو. ||3||
مان نه هندو آهيان، نه مسلمان آهيان.
منهنجو جسم ۽ ساهه جي زندگي الله جي آهي - رام جو - ٻنهي جو خدا. ||4||
ڪبير صاحب فرمائي ٿو ته:
گرو، منهنجي روحاني استاد سان ملاقات، مون کي خدا، منهنجو رب ۽ ماسٽر محسوس ڪيو. ||5||3||
ڀائرو، پنجين مهل:
مون آساني سان هرڻ کي ڳنڍيو - ڏهه حسي عضون.
مون رب جي ڪلام سان پنجن خواهشن کي گول ڪيو. ||1||
مان ٻالڪن سان گڏ شڪار تي نڪران ٿو،
۽ اسان هرڻ کي بغير گھوڙن يا هٿيارن جي پڪڙيندا آهيون. ||1||روڪ||
منهنجو ذهن ٻاهران شڪار تي ڊوڙندو هو.
پر هاڻي، مون کي پنهنجي جسم-ڳوٺ جي گهر ۾ راند مليو آهي. ||2||
مون هرڻ کي پڪڙي گهر آندو.
انهن کي ورهائي، مون انهن کي شيئر ڪيو، ٿوري دير سان. ||3||
خدا اهو تحفو ڏنو آهي.
نانڪ جو گهر، رب جي نالي سان ڀريل آهي. ||4||4||
ڀائرو، پنجين مهل:
جيتوڻيڪ هو سوين تمنائن ۽ تمنائن سان ڀريو پيو هجي،
اڃا به بي ايمان سنسار رب، هار، هار کي ياد نه ڪندو آهي. ||1||
عاجز سنتن جي تعليم ۾ وٺو.
ساد سنگت ۾، مقدس جي صحبت ۾، توهان کي اعليٰ مقام حاصل ٿيندو. ||1||روڪ||
پٿرن کي پاڻيءَ ۾ گهڻي وقت تائين رکي سگهجي ٿو.
تنهن هوندي به، اهي پاڻي جذب نه ڪندا آھن. اهي سخت ۽ سڪل رهن ٿا. ||2||