آسا، پهرين مهل:
جڏهن جسم فنا ٿي وڃي ته دولت ڪنهن جي آهي؟
گروءَ کان سواءِ رب جو نالو ڪيئن حاصل ٿيندو؟
رب جي نالي جي دولت منهنجو ساٿي ۽ مددگار آهي.
رات ۽ ڏينهن، پنهنجي پياري توجه کي بي مثال رب تي مرکوز ڪريو. ||1||
رب جي نالي کان سواءِ، اسان جو ڪير آهي؟
مون کي خوشي ۽ درد هڪجهڙا نظر اچن ٿا؛ مان رب جي نالي کي نه ڇڏيندس. رب پاڻ مون کي معاف ڪري ٿو، ۽ مون کي پاڻ سان ملائي ٿو. ||1||روڪ||
بيوقوف سون ۽ عورتن سان پيار ڪندو آهي.
دوئيءَ سان وابسته ٿي، هن نالو وساري ڇڏيو آهي.
اي پالڻھار، اھو اڪيلو نالو سڏيندو آھي، جنھن کي توھان بخشيو آھي.
موت ان کي ڇهي نه ٿو سگهي جيڪو رب جي شان ۾ ڳائي ٿو. ||2||
رب، گرو، ڏيڻ وارو آهي. رب، دنيا جو پاليندڙ.
جيڪڏهن اها تنهنجي مرضي آهي، ته مهرباني ڪري مون کي بچائي، اي مهربان رب.
جيئن گرومخ، منهنجو ذهن رب سان راضي آهي.
منهنجون بيماريون دور ٿي ويون آهن، ۽ منهنجون تڪليفون دور ٿي ويون آهن. ||3||
ٻي ڪا به دوا نه آهي، تنترڪ دلڪش يا منتر.
رب، هار، هار، جي يادگيري گناهن کي تباهه ڪري ٿي.
تون ئي اسان کي واٽ کان ڀُلائي، نالو وساري ڇڏ.
پنهنجي رحمت جي بارش، تون پاڻ اسان کي بچائي. ||4||
ذهن شڪ، وهم ۽ دوکي سان بيمار آهي.
گرو جي بغير، اهو شڪ ۾ رهي ٿو، ۽ دوئي تي غور ڪري ٿو.
گرو درشن کي ظاهر ڪري ٿو، عظيم رب جي برڪت وارو نظارو.
گروءَ جي ڪلام کان سواءِ، انساني زندگيءَ جو ڪهڙو فائدو؟ ||5||
عظيم رب کي ڏسي، مان حيران ۽ حيران ٿي ويس.
هر هڪ دل ۾، فرشتن ۽ مقدس انسانن جي، هو آسماني سماڌي ۾ رهندو آهي.
مون پنهنجي ذهن ۾ تمام وسيع رب کي سمايو آهي.
تنهنجي برابر ٻيو ڪو به ناهي. ||6||
عبادت لاءِ، اسان تنهنجو نالو ڳائيندا آهيون.
اوليائن جي سوسائٽيءَ ۾ رب جا بندا رهن ٿا.
سندس بندن کي ٽوڙي، رب جي توجه ڪرڻ لاءِ اچي ٿو.
گرو مُخش آزاد ٿين ٿا، گروءَ جي ڏنل علم سان. ||7||
موت جو رسول هن کي درد سان ڇهي نٿو سگهي.
رب جو عاجز ٻانهو نالي جي محبت لاءِ بيدار رهي ٿو.
رب پنهنجي بندن جو عاشق آهي. هو پنهنجي عقيدتمندن سان گڏ رهندو آهي.
اي نانڪ، اهي آزاد آهن، رب جي محبت ذريعي. ||8||9||
آسا، پهرين مهل، ايڪ-ٽڪي:
جيڪو گرو جي خدمت ڪري ٿو، سو پنهنجي پالڻهار کي سڃاڻي ٿو.
هن جا درد ٽٽي ويندا آهن، ۽ هن کي لفظ جي سچي خبر پوي ٿي. ||1||
رب تي غور ڪريو، اي منهنجا دوست ۽ ساٿيو.
سچي گرو جي خدمت ڪندي، تون خدا کي پنهنجي اکين سان ڏسندين. ||1||روڪ||
ماڻهو ماءُ، پيءُ ۽ دنيا ۾ جڪڙيل آهي.
اهي پٽن، ڌيئرن ۽ زالن سان جڙيل آهن. ||2||
اهي مذهبي رسمن ۽ مذهبي عقيدن ۾ ڦاٿل آهن، انا ۾ ڪم ڪن ٿا.
هو پنهنجي ذهن ۾ پٽن، زالن ۽ ٻين سان جڙيل آهن. ||3||
هاري پوکيءَ ۾ ڦاٿل آهن.
ماڻهو انا ۾ عذاب ڀوڳين ٿا، ۽ بادشاهه بادشاهه انهن کان عذاب کسي ٿو. ||4||
اهي بغير سوچ ويچار جي واپار ۾ ڦاٿل آهن.
اهي مايا جي وسعت سان لاڳاپي کان مطمئن نه آهن. ||5||
اهي اُن دولت ۾ ڦاٿل آهن، جيڪي بينڪن جي گڏ ڪيل آهن.
رب جي عقيدت کان سواء، اهي قبول نه ٿيندا آهن. ||6||
اهي ويد، مذهبي بحثن ۽ انا پرستيءَ ۾ ڦاٿل آهن.
اُهي پکڙيل آهن، ۽ لڪل ۽ فساد ۾ ڦاٿل آهن. ||7||
نانڪ رب جي نالي جي حرمت کي ڳولي ٿو.
جنهن کي سچي گروءَ جي هٿان نجات ملي ٿي، اُهو اُلجھن ۾ نه ٿو پوي. ||8||10||