شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 945


ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਰਸੁ ਨ ਆਵੈ ਅਉਧੂ ਹਉਮੈ ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਈ ॥
bin sabadai ras na aavai aaudhoo haumai piaas na jaaee |

شَبَدَ کان سواءِ جوهر نه ٿو اچي، اي همت پرست، ۽ اُڃ جي اُڃ نه لٽي.

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ਸਾਚੇ ਰਹੇ ਅਘਾਈ ॥
sabad rate amrit ras paaeaa saache rahe aghaaee |

شَبَدَ سان مَسَلِي، اَنبُوسِي جوهر ڳولي ٿو، ۽ سچي نالي سان پورو رهي ٿو.

ਕਵਨ ਬੁਧਿ ਜਿਤੁ ਅਸਥਿਰੁ ਰਹੀਐ ਕਿਤੁ ਭੋਜਨਿ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੈ ॥
kavan budh jit asathir raheeai kit bhojan tripataasai |

”اها ڪهڙي حڪمت آهي، جنهن سان ماڻهو ثابت قدم رهي؟ ڪهڙي کاڌي مان اطمينان ٿئي ٿو؟

ਨਾਨਕ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਪੈ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਕਾਲੁ ਨ ਗ੍ਰਾਸੈ ॥੬੧॥
naanak dukh sukh sam kar jaapai satigur te kaal na graasai |61|

اي نانڪ، جڏهن ڪو ماڻهو ڏک ۽ خوشين کي هڪجهڙو ڏسندو آهي، سچي گرو جي ذريعي، پوءِ کيس موت نه وسري ويندو آهي. ||61||

ਰੰਗਿ ਨ ਰਾਤਾ ਰਸਿ ਨਹੀ ਮਾਤਾ ॥
rang na raataa ras nahee maataa |

جيڪڏهن ڪو رب جي محبت ۾ نه آهي، ۽ نه ئي هن جي لطيف جوهر سان مستغرق آهي،

ਬਿਨੁ ਗੁਰਸਬਦੈ ਜਲਿ ਬਲਿ ਤਾਤਾ ॥
bin gurasabadai jal bal taataa |

گرو جي ڪلام جي بغير، هو مايوس آهي، ۽ پنهنجي اندر جي باھ ۾ کائي ٿو.

ਬਿੰਦੁ ਨ ਰਾਖਿਆ ਸਬਦੁ ਨ ਭਾਖਿਆ ॥
bind na raakhiaa sabad na bhaakhiaa |

هو پنهنجي نطفه ۽ ٻج کي محفوظ نه رکندو آهي ۽ نه ئي شبد جو جملو ڪندو آهي.

ਪਵਨੁ ਨ ਸਾਧਿਆ ਸਚੁ ਨ ਅਰਾਧਿਆ ॥
pavan na saadhiaa sach na araadhiaa |

هو پنهنجي سانس تي ضابطو نٿو رکي. هو سچي رب جي عبادت ۽ پوڄا نه ڪندو آهي.

ਅਕਥ ਕਥਾ ਲੇ ਸਮ ਕਰਿ ਰਹੈ ॥
akath kathaa le sam kar rahai |

پر جيڪو اڻ ڳڻي ڳالھائي ٿو، ۽ متوازن رهي ٿو،

ਤਉ ਨਾਨਕ ਆਤਮ ਰਾਮ ਕਉ ਲਹੈ ॥੬੨॥
tau naanak aatam raam kau lahai |62|

اي نانڪ، رب حاصل ڪري ٿو، عظيم روح. ||62||

ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਰੰਗੇ ਰਾਤਾ ॥
guraparasaadee range raataa |

گروءَ جي مهربانيءَ سان، انسان رب جي محبت سان ملي ٿو.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ਸਾਚੇ ਮਾਤਾ ॥
amrit peea saache maataa |

امرت ۾ پيئندي، هو سچ سان مست ٿي ويندو آهي.

ਗੁਰ ਵੀਚਾਰੀ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥
gur veechaaree agan nivaaree |

گروءَ جو خيال ڪرڻ سان، اندر جي باهه ٻري ٿي.

ਅਪਿਉ ਪੀਓ ਆਤਮ ਸੁਖੁ ਧਾਰੀ ॥
apiau peeo aatam sukh dhaaree |

Ambrosial Nectar ۾ پيئڻ سان، روح کي سڪون ملي ٿو.

ਸਚੁ ਅਰਾਧਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੁ ਤਾਰੀ ॥
sach araadhiaa guramukh tar taaree |

سچي رب جي عبادت ڪندي، گرومخ زندگيءَ جي درياهه پار ڪري ٿو.

ਨਾਨਕ ਬੂਝੈ ਕੋ ਵੀਚਾਰੀ ॥੬੩॥
naanak boojhai ko veechaaree |63|

اي نانڪ، گهڻي غور ويچار کان پوءِ، اها ڳالهه سمجھ ۾ اچي ٿي. ||63||

ਇਹੁ ਮਨੁ ਮੈਗਲੁ ਕਹਾ ਬਸੀਅਲੇ ਕਹਾ ਬਸੈ ਇਹੁ ਪਵਨਾ ॥
eihu man maigal kahaa baseeale kahaa basai ihu pavanaa |

”هي ذهن هاٿي ڪٿي رهي ٿو، ساهه ڪٿي رهي ٿو؟

ਕਹਾ ਬਸੈ ਸੁ ਸਬਦੁ ਅਉਧੂ ਤਾ ਕਉ ਚੂਕੈ ਮਨ ਕਾ ਭਵਨਾ ॥
kahaa basai su sabad aaudhoo taa kau chookai man kaa bhavanaa |

شبد کي ڪٿي رهڻ گهرجي، ته جيئن ذهن جي ڀوڳنا بند ٿي وڃن؟"

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਤਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਇਹੁ ਮਨੁ ਪਾਏ ॥
nadar kare taa satigur mele taa nij ghar vaasaa ihu man paae |

جڏهن رب ڪنهن کي پنهنجي فضل جي نظر سان نوازي ٿو، هو ان کي سچي گرو ڏانهن وٺي ٿو. پوءِ اهو ذهن پنهنجي اندر ۾ ئي رهجي ويندو آهي.

ਆਪੈ ਆਪੁ ਖਾਇ ਤਾ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਵੈ ਧਾਵਤੁ ਵਰਜਿ ਰਹਾਏ ॥
aapai aap khaae taa niramal hovai dhaavat varaj rahaae |

جڏهن ماڻهو پنهنجي خودمختاري کي کائي ٿو، ته هو خالص ٿي وڃي ٿو، ۽ هن جي حيران ذهن کي روڪيو وڃي ٿو.

ਕਿਉ ਮੂਲੁ ਪਛਾਣੈ ਆਤਮੁ ਜਾਣੈ ਕਿਉ ਸਸਿ ਘਰਿ ਸੂਰੁ ਸਮਾਵੈ ॥
kiau mool pachhaanai aatam jaanai kiau sas ghar soor samaavai |

"جڙ، سڀني جو سرچشمو ڪيئن ٿي سگهي ٿو؟ روح پاڻ کي ڪيئن ڄاڻي سگهي ٿو؟ سج ڪيئن چنڊ جي گهر ۾ داخل ٿي سگهي ٿو؟"

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਖੋਵੈ ਤਉ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ॥੬੪॥
guramukh haumai vichahu khovai tau naanak sahaj samaavai |64|

گرو مُخ پنهنجي اندر مان انا کي ختم ڪري ٿو. پوء، اي نانڪ، سج قدرتي طور تي چنڊ جي گھر ۾ داخل ٿئي ٿو. ||64||

ਇਹੁ ਮਨੁ ਨਿਹਚਲੁ ਹਿਰਦੈ ਵਸੀਅਲੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੂਲੁ ਪਛਾਣਿ ਰਹੈ ॥
eihu man nihachal hiradai vaseeale guramukh mool pachhaan rahai |

جڏهن ذهن مستحڪم ۽ مستحڪم ٿئي ٿو، اهو دل ۾ رهي ٿو، ۽ پوء گرومخ کي جڙ، سڀني جو سرچشمو محسوس ٿئي ٿو.

ਨਾਭਿ ਪਵਨੁ ਘਰਿ ਆਸਣਿ ਬੈਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਤ ਤਤੁ ਲਹੈ ॥
naabh pavan ghar aasan baisai guramukh khojat tat lahai |

ساهه بيٺو آهي نانيءَ جي گهر ۾. گرومک ڳولي ٿو، ۽ حقيقت جي جوهر کي ڳولي ٿو.

ਸੁ ਸਬਦੁ ਨਿਰੰਤਰਿ ਨਿਜ ਘਰਿ ਆਛੈ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਜੋਤਿ ਸੁ ਸਬਦਿ ਲਹੈ ॥
su sabad nirantar nij ghar aachhai tribhavan jot su sabad lahai |

هي لفظ پنهنجي نفس جي مرڪز کي، پنهنجي اندر، پنهنجي گهر ۾ داخل ڪري ٿو. هن لفظ جي روشني ٽنهي جهانن ۾ پکڙيل آهي.

ਖਾਵੈ ਦੂਖ ਭੂਖ ਸਾਚੇ ਕੀ ਸਾਚੇ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸਿ ਰਹੈ ॥
khaavai dookh bhookh saache kee saache hee tripataas rahai |

سچي پالڻھار جي بک تنھنجي درد کي ختم ڪري ڇڏيندي ۽ سچي پالڻھار جي معرفت تون راضي ٿيندين.

ਅਨਹਦ ਬਾਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੀ ਬਿਰਲੋ ਕੋ ਅਰਥਾਵੈ ॥
anahad baanee guramukh jaanee biralo ko arathaavai |

گرومخ کي ڄاڻي ٿو ته بني جي اڻڄاتل آواز جو وهڪرو؛ ڪيڏا ناياب آھن جيڪي سمجھن ٿا.

ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਸਚੁ ਸੁਭਾਖੈ ਸਚਿ ਰਪੈ ਰੰਗੁ ਕਬਹੂ ਨ ਜਾਵੈ ॥੬੫॥
naanak aakhai sach subhaakhai sach rapai rang kabahoo na jaavai |65|

نانڪ جو چوڻ آهي ته، جيڪو سچ ڳالهائيندو آهي، اهو سچ جي رنگ ۾ رنگجي ويندو آهي، جيڪو ڪڏهن به ختم نه ٿيندو. ||65||

ਜਾ ਇਹੁ ਹਿਰਦਾ ਦੇਹ ਨ ਹੋਤੀ ਤਉ ਮਨੁ ਕੈਠੈ ਰਹਤਾ ॥
jaa ihu hiradaa deh na hotee tau man kaitthai rahataa |

”جڏهن هي دل ۽ جسم موجود نه هو ته ذهن ڪٿي رهندو؟

ਨਾਭਿ ਕਮਲ ਅਸਥੰਭੁ ਨ ਹੋਤੋ ਤਾ ਪਵਨੁ ਕਵਨ ਘਰਿ ਸਹਤਾ ॥
naabh kamal asathanbh na hoto taa pavan kavan ghar sahataa |

جڏهن نائين اليون جو سهارو نه هو ته پوءِ ساهه ڪهڙي گهر ۾ رهي؟

ਰੂਪੁ ਨ ਹੋਤੋ ਰੇਖ ਨ ਕਾਈ ਤਾ ਸਬਦਿ ਕਹਾ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥
roop na hoto rekh na kaaee taa sabad kahaa liv laaee |

جڏهن ڪا به شڪل يا صورت نه هئي ته پوءِ ڪنهن جي محبت سان شيدائي ڪيئن ٿي سگهي؟

ਰਕਤੁ ਬਿੰਦੁ ਕੀ ਮੜੀ ਨ ਹੋਤੀ ਮਿਤਿ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥
rakat bind kee marree na hotee mit keemat nahee paaee |

جڏهن نطفه ۽ نطفه مان ٺهيو ئي ڪو نه هو ته رب جي قدر ۽ وسعت ڪير لڳائي سگهي؟

ਵਰਨੁ ਭੇਖੁ ਅਸਰੂਪੁ ਨ ਜਾਪੀ ਕਿਉ ਕਰਿ ਜਾਪਸਿ ਸਾਚਾ ॥
varan bhekh asaroop na jaapee kiau kar jaapas saachaa |

جڏهن رنگ، لباس ۽ صورت نظر نٿي اچي ته سچي رب کي ڪيئن سڃاڻجي؟

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਇਬ ਤਬ ਸਾਚੋ ਸਾਚਾ ॥੬੬॥
naanak naam rate bairaagee ib tab saacho saachaa |66|

اي نانڪ، جيڪي رب جي نالي سان جڙيل آهن، سي لاتعلق آهن. پوءِ ۽ هاڻي، اهي ڏسن ٿا سچ جو سچو. ||66||

ਹਿਰਦਾ ਦੇਹ ਨ ਹੋਤੀ ਅਉਧੂ ਤਉ ਮਨੁ ਸੁੰਨਿ ਰਹੈ ਬੈਰਾਗੀ ॥
hiradaa deh na hotee aaudhoo tau man sun rahai bairaagee |

جڏهن دل ۽ جسم جو وجود ئي نه رهيو، تڏهن عقل مطلق، علحده رب ۾ رهجي ويو.

ਨਾਭਿ ਕਮਲੁ ਅਸਥੰਭੁ ਨ ਹੋਤੋ ਤਾ ਨਿਜ ਘਰਿ ਬਸਤਉ ਪਵਨੁ ਅਨਰਾਗੀ ॥
naabh kamal asathanbh na hoto taa nij ghar bastau pavan anaraagee |

جڏهن ناني جي ڪنول جو ڪو به سهارو نه هو، سانس پنهنجي گهر ۾ رهي، رب جي محبت ۾ مشغول ٿي ويو.

ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖਿਆ ਜਾਤਿ ਨ ਹੋਤੀ ਤਉ ਅਕੁਲੀਣਿ ਰਹਤਉ ਸਬਦੁ ਸੁ ਸਾਰੁ ॥
roop na rekhiaa jaat na hotee tau akuleen rahtau sabad su saar |

جڏهن ڪا به شڪل يا شڪل يا سماجي طبقو نه هو، تڏهن لفظ، پنهنجي ذات ۾، اڻڄاتل رب ۾ رهجي ويو.

ਗਉਨੁ ਗਗਨੁ ਜਬ ਤਬਹਿ ਨ ਹੋਤਉ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਜੋਤਿ ਆਪੇ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ॥
gaun gagan jab tabeh na hotau tribhavan jot aape nirankaar |

جڏهن دنيا ۽ آسمان جو وجود به نه هو، تڏهن رب جي نور ٽنهي جهانن کي ڀرجي ويو.


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430