ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شري گرو گرنتھ صاحب
صفحو - 577
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਜਨ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤੇਰਾ ਦਾਨੁ ਸਭਨੀ ਹੈ ਲੀਤਾ ॥੨॥
kahu naanak tis jan balihaaree teraa daan sabhanee hai leetaa |2|نانڪ فرمائي ٿو، مان اهڙي عاجزي تي قربان آهيان. اي منهنجا مالڪ، تون سڀني کي پنهنجي فضل سان برڪت ڏي. ||2||
ਤਉ ਭਾਣਾ ਤਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਏ ਰਾਮ ॥
tau bhaanaa taan tripat aghaae raam |جڏهن اهو توهان کي راضي ڪري ٿو، تڏهن مان مطمئن ۽ مطمئن آهيان.
ਮਨੁ ਥੀਆ ਠੰਢਾ ਸਭ ਤ੍ਰਿਸਨ ਬੁਝਾਏ ਰਾਮ ॥
man theea tthandtaa sabh trisan bujhaae raam |منهنجو ذهن سڪون ۽ پرسڪون آهي، ۽ منهنجي سموري اڃ ختم ٿي وئي آهي.
ਮਨੁ ਥੀਆ ਠੰਢਾ ਚੂਕੀ ਡੰਝਾ ਪਾਇਆ ਬਹੁਤੁ ਖਜਾਨਾ ॥
man theea tthandtaa chookee ddanjhaa paaeaa bahut khajaanaa |منهنجو ذهن سڪون ۽ پرسڪون آهي، جلڻ بند ٿي ويو آهي، ۽ مون کي ڪيترائي خزانا مليا آهن.
ਸਿਖ ਸੇਵਕ ਸਭਿ ਭੁੰਚਣ ਲਗੇ ਹੰਉ ਸਤਗੁਰ ਕੈ ਕੁਰਬਾਨਾ ॥
sikh sevak sabh bhunchan lage hnau satagur kai kurabaanaa |سڀ سک ۽ نوڪر انهن مان حصو وٺندا آهن. مان پنهنجي سچي گرو تي قربان آهيان.
ਨਿਰਭਉ ਭਏ ਖਸਮ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਜਮ ਕੀ ਤ੍ਰਾਸ ਬੁਝਾਏ ॥
nirbhau bhe khasam rang raate jam kee traas bujhaae |مان بي خوف ٿي ويو آهيان، پنهنجي رب جي محبت ۾ رنگجي ويو آهيان، ۽ موت جو خوف لاهي ڇڏيو اٿم.
ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਸਦਾ ਸੰਗਿ ਸੇਵਕੁ ਤੇਰੀ ਭਗਤਿ ਕਰੰਉ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥੩॥
naanak daas sadaa sang sevak teree bhagat karnau liv laae |3|غلام نانڪ، تنهنجو عاجز ٻانهو، پيار سان تنهنجي مراقبي کي قبول ڪري ٿو. اي منهنجا مالڪ، هميشه مون سان گڏ. ||3||
ਪੂਰੀ ਆਸਾ ਜੀ ਮਨਸਾ ਮੇਰੇ ਰਾਮ ॥
pooree aasaa jee manasaa mere raam |منهنجون اميدون ۽ تمناون پوريون ٿي ويون، اي منهنجا رب.
ਮੋਹਿ ਨਿਰਗੁਣ ਜੀਉ ਸਭਿ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਰਾਮ ॥
mohi niragun jeeo sabh gun tere raam |مان بي قدر آهيان، فضيلت کان سواء؛ سڀ خوبيون تنهنجا آهن، اي رب.
ਸਭਿ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਮੇਰੇ ਕਿਤੁ ਮੁਖਿ ਤੁਧੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥
sabh gun tere tthaakur mere kit mukh tudh saalaahee |سڀ فضيلت تنهنجو آهي، اي منهنجا مالڪ ۽ مالڪ؛ مان ڪهڙي وات سان تنهنجي ساراهه ڪريان؟
ਗੁਣੁ ਅਵਗੁਣੁ ਮੇਰਾ ਕਿਛੁ ਨ ਬੀਚਾਰਿਆ ਬਖਸਿ ਲੀਆ ਖਿਨ ਮਾਹੀ ॥
gun avagun meraa kichh na beechaariaa bakhas leea khin maahee |تو منهنجي خوبين ۽ خامين تي غور نه ڪيو. توهان مون کي هڪ پل ۾ معاف ڪري ڇڏيو.
ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ਵਜੀ ਵਾਧਾਈ ਵਾਜੇ ਅਨਹਦ ਤੂਰੇ ॥
nau nidh paaee vajee vaadhaaee vaaje anahad toore |مون کي نو خزانا مليا آهن، مبارڪون ونڊي رهيون آهن، ۽ اڻڄاتل راڳ گونجي ٿو.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਮੈ ਵਰੁ ਘਰਿ ਪਾਇਆ ਮੇਰੇ ਲਾਥੇ ਜੀ ਸਗਲ ਵਿਸੂਰੇ ॥੪॥੧॥
kahu naanak mai var ghar paaeaa mere laathe jee sagal visoore |4|1|نانڪ فرمائي ٿو ته، مون پنهنجي گهر ۾ ئي پنهنجي مڙس کي ڳولي لڌو آهي، ۽ منهنجو سڀ فڪر وسري ويو آهي. ||4||1||
ਸਲੋਕੁ ॥
salok |سلوڪ:
ਕਿਆ ਸੁਣੇਦੋ ਕੂੜੁ ਵੰਞਨਿ ਪਵਣ ਝੁਲਾਰਿਆ ॥
kiaa sunedo koorr vanyan pavan jhulaariaa |تون ڪوڙ ڇو ٿو ٻڌين؟ اُهو واءُ جي جهوليءَ وانگر غائب ٿي ويندو.
ਨਾਨਕ ਸੁਣੀਅਰ ਤੇ ਪਰਵਾਣੁ ਜੋ ਸੁਣੇਦੇ ਸਚੁ ਧਣੀ ॥੧॥
naanak suneear te paravaan jo sunede sach dhanee |1|اي نانڪ، اهي ڪن قبول آهن، جيڪي سچي مالڪ کي ٻڌن ٿا. ||1||
ਛੰਤੁ ॥
chhant |چوڻي:
ਤਿਨ ਘੋਲਿ ਘੁਮਾਈ ਜਿਨ ਪ੍ਰਭੁ ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਣਿਆ ਰਾਮ ॥
tin ghol ghumaaee jin prabh sravanee suniaa raam |مان انهن تي قربان آهيان جيڪي پنهنجي ڪنن سان خداوند خدا کي ٻڌندا آهن.
ਸੇ ਸਹਜਿ ਸੁਹੇਲੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਸਨਾ ਭਣਿਆ ਰਾਮ ॥
se sahaj suhele jin har har rasanaa bhaniaa raam |خوش نصيب ۽ آسودا آهن اُهي، جيڪي پنهنجي زبان سان رب، هار، هار جو نالو وٺن ٿا.
ਸੇ ਸਹਜਿ ਸੁਹੇਲੇ ਗੁਣਹ ਅਮੋਲੇ ਜਗਤ ਉਧਾਰਣ ਆਏ ॥
se sahaj suhele gunah amole jagat udhaaran aae |اهي قدرتي طور تي سينگاريل آهن، قيمتي فضيلت سان؛ اهي دنيا کي بچائڻ لاء آيا آهن.
ਭੈ ਬੋਹਿਥ ਸਾਗਰ ਪ੍ਰਭ ਚਰਣਾ ਕੇਤੇ ਪਾਰਿ ਲਘਾਏ ॥
bhai bohith saagar prabh charanaa kete paar laghaae |خدا جي پيرن جي اها ٻيڙي آهي، جيڪا ڪيترن ئي ماڻهن کي خوفناڪ عالمي سمنڊ پار ڪري ٿي.
ਜਿਨ ਕੰਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੀ ਮੇਰੈ ਠਾਕੁਰਿ ਤਿਨ ਕਾ ਲੇਖਾ ਨ ਗਣਿਆ ॥
jin knau kripaa karee merai tthaakur tin kaa lekhaa na ganiaa |جن کي منهنجي پالڻهار جي نعمتن سان نوازيو ويو آهي، انهن جو حساب نه گهربو آهي.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਘੋਲਿ ਘੁਮਾਈ ਜਿਨਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਣਿਆ ॥੧॥
kahu naanak tis ghol ghumaaee jin prabh sravanee suniaa |1|نانڪ فرمائي ٿو، مان قربان آهيان انهن تي، جيڪي ڪنن سان ٻڌن ٿا. ||1||
ਸਲੋਕੁ ॥
salok |سلوڪ:
ਲੋਇਣ ਲੋਈ ਡਿਠ ਪਿਆਸ ਨ ਬੁਝੈ ਮੂ ਘਣੀ ॥
loein loee dditth piaas na bujhai moo ghanee |پنهنجي اکين سان، مون رب جي نور کي ڏٺو آهي، پر منهنجي وڏي اڃ نه ٻرندي آهي.
ਨਾਨਕ ਸੇ ਅਖੜੀਆਂ ਬਿਅੰਨਿ ਜਿਨੀ ਡਿਸੰਦੋ ਮਾ ਪਿਰੀ ॥੧॥
naanak se akharreean bian jinee ddisando maa piree |1|اي نانڪ، اهي اکيون مختلف آهن، جيڪي منهنجي مڙس کي ڏسن ٿيون. ||1||
ਛੰਤੁ ॥
chhant |چوڻي:
ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਡਿਠਾ ਤਿਨ ਕੁਰਬਾਣੇ ਰਾਮ ॥
jinee har prabh dditthaa tin kurabaane raam |مان انهن تي قربان آهيان جن رب کي ڏٺو آهي.
ਸੇ ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਭਾਣੇ ਰਾਮ ॥
se saachee daragah bhaane raam |رب جي سچي عدالت ۾، اهي منظور ٿيل آهن.
ਠਾਕੁਰਿ ਮਾਨੇ ਸੇ ਪਰਧਾਨੇ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ॥
tthaakur maane se paradhaane har setee rang raate |اھي پنھنجي پالڻھار ۽ مالڪ جي طرفان منظور ٿيل آھن، ۽ اعلي طور تي ساراھيل آھن. اهي رب جي محبت سان ڀريل آهن.
ਹਰਿ ਰਸਹਿ ਅਘਾਏ ਸਹਜਿ ਸਮਾਏ ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਮਈਆ ਜਾਤੇ ॥
har raseh aghaae sahaj samaae ghatt ghatt rameea jaate |اهي رب جي عظيم ذات سان مطمئن آهن، ۽ اهي آسماني امن ۾ ملن ٿا. هر هڪ دل ۾، اهي سڀ پکڙيل رب کي ڏسندا آهن.
ਸੇਈ ਸਜਣ ਸੰਤ ਸੇ ਸੁਖੀਏ ਠਾਕੁਰ ਅਪਣੇ ਭਾਣੇ ॥
seee sajan sant se sukhee tthaakur apane bhaane |اُهي ئي دوست آهن ۽ اُهي ئي خوش آهن، جيڪي پنهنجي پالڻهار کي راضي رکن ٿا.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਡਿਠਾ ਤਿਨ ਕੈ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੇ ॥੨॥
kahu naanak jin har prabh dditthaa tin kai sad kurabaane |2|نانڪ فرمائي ٿو، مان هميشه لاءِ قربان آهيان انهن تي جن رب کي ڏٺو آهي. ||2||
ਸਲੋਕੁ ॥
salok |سلوڪ:
ਦੇਹ ਅੰਧਾਰੀ ਅੰਧ ਸੁੰਞੀ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣੀਆ ॥
deh andhaaree andh sunyee naam vihooneea |نام کان سواءِ بدن انڌو، بلڪل انڌو ۽ ويران آهي.
ਨਾਨਕ ਸਫਲ ਜਨੰਮੁ ਜੈ ਘਟਿ ਵੁਠਾ ਸਚੁ ਧਣੀ ॥੧॥
naanak safal janam jai ghatt vutthaa sach dhanee |1|اي نانڪ، اُن ذات جي زندگي ثمر آهي، جنهن جي دل ۾ سچو پالڻهار ۽ مالڪ رهي ٿو. ||1||
ਛੰਤੁ ॥
chhant |چوڻي:
ਤਿਨ ਖੰਨੀਐ ਵੰਞਾਂ ਜਿਨ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਡੀਠਾ ਰਾਮ ॥
tin khaneeai vanyaan jin meraa har prabh ddeetthaa raam |مان انهن لاءِ قربانيءَ جي طور تي ٽڪرا ٽڪرا ٿي چڪو آهيان، جن منهنجي رب کي ڏٺو آهي.
ਜਨ ਚਾਖਿ ਅਘਾਣੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮੀਠਾ ਰਾਮ ॥
jan chaakh aghaane har har amrit meetthaa raam |هن جا عاجز بندا رب، هر، هر، جي مٺي امرت واري امرت جو حصو وٺن ٿا ۽ مطمئن آهن.
ਹਰਿ ਮਨਹਿ ਮੀਠਾ ਪ੍ਰਭੂ ਤੂਠਾ ਅਮਿਉ ਵੂਠਾ ਸੁਖ ਭਏ ॥
har maneh meetthaa prabhoo tootthaa amiau vootthaa sukh bhe |رب انهن جي ذهنن کي مٺو لڳي ٿو. خدا مٿن رحم ڪري ٿو، سندس امرت مٿن وسري ٿي، ۽ هو امن ۾ آهن.
ਦੁਖ ਨਾਸ ਭਰਮ ਬਿਨਾਸ ਤਨ ਤੇ ਜਪਿ ਜਗਦੀਸ ਈਸਹ ਜੈ ਜਏ ॥
dukh naas bharam binaas tan te jap jagadees eesah jai je |درد ختم ٿي ويندو آهي ۽ شڪ جسم مان خارج ٿي ويندو آهي. رب العالمين جو نالو ڳائي سندن فتح جو جشن ملهايو ويندو آهي.
ਮੋਹ ਰਹਤ ਬਿਕਾਰ ਥਾਕੇ ਪੰਚ ਤੇ ਸੰਗੁ ਤੂਟਾ ॥
moh rahat bikaar thaake panch te sang toottaa |اهي جذباتي وابستگي کان آزاد ٿي ويا آهن، انهن جا گناهه ختم ٿي ويا آهن، ۽ انهن جو تعلق پنجن جذبن سان ٽٽي ويندو آهي.