ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شري گرو گرنتھ صاحب
صفحو - 1369
ਕਬੀਰ ਮਨੁ ਪੰਖੀ ਭਇਓ ਉਡਿ ਉਡਿ ਦਹ ਦਿਸ ਜਾਇ ॥
kabeer man pankhee bheio udd udd dah dis jaae |ڪبير، ذهن چريو ٿي ويو آهي. اهو اڀري ٿو ۽ ڏهن طرفن ۾ اڏامي ٿو.
ਜੋ ਜੈਸੀ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲੈ ਸੋ ਤੈਸੋ ਫਲੁ ਖਾਇ ॥੮੬॥
jo jaisee sangat milai so taiso fal khaae |86|ڪمپني جي مطابق اها رکي ٿي، تنهنڪري اهي ميوا آهن جيڪي کائي ٿو. ||86||
ਕਬੀਰ ਜਾ ਕਉ ਖੋਜਤੇ ਪਾਇਓ ਸੋਈ ਠਉਰੁ ॥
kabeer jaa kau khojate paaeio soee tthaur |ڪبير، توکي اها جاءِ ملي آهي، جنهن جي تو کي تلاش هئي.
ਸੋਈ ਫਿਰਿ ਕੈ ਤੂ ਭਇਆ ਜਾ ਕਉ ਕਹਤਾ ਅਉਰੁ ॥੮੭॥
soee fir kai too bheaa jaa kau kahataa aaur |87|تون اهو ٿي ويو آهين جنهن کي تون پاڻ کان جدا سمجهين ٿي. ||87||
ਕਬੀਰ ਮਾਰੀ ਮਰਉ ਕੁਸੰਗ ਕੀ ਕੇਲੇ ਨਿਕਟਿ ਜੁ ਬੇਰਿ ॥
kabeer maaree mrau kusang kee kele nikatt ju ber |ڪبير، مون کي بڇڙي صحبت ۾ ائين تباهه ۽ برباد ڪيو ويو آهي، جيئن ڪانڊيري جي ڀرسان ڪيلي جو پوک.
ਉਹ ਝੂਲੈ ਉਹ ਚੀਰੀਐ ਸਾਕਤ ਸੰਗੁ ਨ ਹੇਰਿ ॥੮੮॥
auh jhoolai uh cheereeai saakat sang na her |88|ڪانڊيرا واءُ ۾ لڙڪن ٿا، ۽ ڪيلي جي ٻوٽي کي ڇهي ٿو. ان کي ڏس، ۽ ڪافرن سان شريڪ نه ڪريو. ||88||
ਕਬੀਰ ਭਾਰ ਪਰਾਈ ਸਿਰਿ ਚਰੈ ਚਲਿਓ ਚਾਹੈ ਬਾਟ ॥
kabeer bhaar paraaee sir charai chalio chaahai baatt |ڪبير، انسان، ٻين جي گناهن جو بار سر تي کڻي، رستي تي هلڻ چاهي ٿو.
ਅਪਨੇ ਭਾਰਹਿ ਨਾ ਡਰੈ ਆਗੈ ਅਉਘਟ ਘਾਟ ॥੮੯॥
apane bhaareh naa ddarai aagai aaughatt ghaatt |89|هو پنهنجي گناهن جي بار کان نه ڊڄندو آهي؛ اڳتي جو رستو ڏکيو ۽ غدار هوندو. ||89||
ਕਬੀਰ ਬਨ ਕੀ ਦਾਧੀ ਲਾਕਰੀ ਠਾਢੀ ਕਰੈ ਪੁਕਾਰ ॥
kabeer ban kee daadhee laakaree tthaadtee karai pukaar |ڪبير، ٻيلو سڙي رهيو آهي. ان ۾ بيٺل وڻ روئي رهيو آهي،
ਮਤਿ ਬਸਿ ਪਰਉ ਲੁਹਾਰ ਕੇ ਜਾਰੈ ਦੂਜੀ ਬਾਰ ॥੯੦॥
mat bas prau luhaar ke jaarai doojee baar |90|”مون کي لوهار جي هٿ ۾ نه اچڻ ڏيو، جيڪو ٻيو ڀيرو مون کي ساڙي ڇڏيندو. ||90||
ਕਬੀਰ ਏਕ ਮਰੰਤੇ ਦੁਇ ਮੂਏ ਦੋਇ ਮਰੰਤਹ ਚਾਰਿ ॥
kabeer ek marante due mooe doe marantah chaar |ڪبير جڏهن هڪ مري ويو ته ٻه مري ويا. جڏهن ٻه مري ويا ته چار مري ويا.
ਚਾਰਿ ਮਰੰਤਹ ਛਹ ਮੂਏ ਚਾਰਿ ਪੁਰਖ ਦੁਇ ਨਾਰਿ ॥੯੧॥
chaar marantah chhah mooe chaar purakh due naar |91|جڏهن ته چار مري ويا، ڇهه مري ويا، چار مرد ۽ ٻه عورتون. ||91||
ਕਬੀਰ ਦੇਖਿ ਦੇਖਿ ਜਗੁ ਢੂੰਢਿਆ ਕਹੂੰ ਨ ਪਾਇਆ ਠਉਰੁ ॥
kabeer dekh dekh jag dtoondtiaa kahoon na paaeaa tthaur |ڪبير، مون ڏٺو ۽ ڏٺو ۽ سڄي دنيا ۾ ڳولي لڌو، پر مون کي ڪٿي به آرام جي جاءِ نه ملي.
ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਕਹਾ ਭੁਲਾਨੇ ਅਉਰ ॥੯੨॥
jin har kaa naam na chetio kahaa bhulaane aaur |92|جيڪي رب جي نالي کي ياد نٿا ڪن، سي ٻين ڪمن ۾ ڇو ڦاسي پيا؟ ||92||
ਕਬੀਰ ਸੰਗਤਿ ਕਰੀਐ ਸਾਧ ਕੀ ਅੰਤਿ ਕਰੈ ਨਿਰਬਾਹੁ ॥
kabeer sangat kareeai saadh kee ant karai nirabaahu |ڪبير، پاڪ ماڻهن سان صحبت ڪر، جيڪي توکي آخر ۾ نروان تائين وٺي ويندا.
ਸਾਕਤ ਸੰਗੁ ਨ ਕੀਜੀਐ ਜਾ ਤੇ ਹੋਇ ਬਿਨਾਹੁ ॥੯੩॥
saakat sang na keejeeai jaa te hoe binaahu |93|ڪافرن سان لاڳاپو نه رکو؛ اهي توهان کي برباد ڪري ڇڏيندا. ||93||
ਕਬੀਰ ਜਗ ਮਹਿ ਚੇਤਿਓ ਜਾਨਿ ਕੈ ਜਗ ਮਹਿ ਰਹਿਓ ਸਮਾਇ ॥
kabeer jag meh chetio jaan kai jag meh rahio samaae |ڪبير، مان دنيا ۾ رب جو خيال ڪريان ٿو. مان ڄاڻان ٿو ته هو دنيا کي ڦهلائي رهيو آهي.
ਜਿਨ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਬਾਦਹਿ ਜਨਮੇਂ ਆਇ ॥੯੪॥
jin har kaa naam na chetio baadeh janamen aae |94|جيڪي رب جي نالي تي غور نه ڪندا آهن، انهن جو هن دنيا ۾ پيدا ٿيڻ بيڪار آهي. ||94||
ਕਬੀਰ ਆਸਾ ਕਰੀਐ ਰਾਮ ਕੀ ਅਵਰੈ ਆਸ ਨਿਰਾਸ ॥
kabeer aasaa kareeai raam kee avarai aas niraas |ڪبير، رب ۾ اميدون رکو. ٻيون اميدون مايوسي جو سبب بڻجن ٿيون.
ਨਰਕਿ ਪਰਹਿ ਤੇ ਮਾਨਈ ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮ ਉਦਾਸ ॥੯੫॥
narak pareh te maanee jo har naam udaas |95|جيڪي پاڻ کي رب جي نالي کان الڳ ڪري ڇڏيندا آهن - جڏهن اهي دوزخ ۾ ويندا آهن، تڏهن اهي ان جي قدر جي تعريف ڪندا. ||95||
ਕਬੀਰ ਸਿਖ ਸਾਖਾ ਬਹੁਤੇ ਕੀਏ ਕੇਸੋ ਕੀਓ ਨ ਮੀਤੁ ॥
kabeer sikh saakhaa bahute kee keso keeo na meet |ڪبير ڪيترائي شاگرد ۽ شاگرد ڪيا آهن، پر هن خدا کي پنهنجو دوست نه بڻايو آهي.
ਚਾਲੇ ਥੇ ਹਰਿ ਮਿਲਨ ਕਉ ਬੀਚੈ ਅਟਕਿਓ ਚੀਤੁ ॥੯੬॥
chaale the har milan kau beechai attakio cheet |96|هو رب سان ملڻ لاءِ سفر تي نڪتو، پر سندس هوش کيس اڌ رستي ۾ ناڪام ڪيو. ||96||
ਕਬੀਰ ਕਾਰਨੁ ਬਪੁਰਾ ਕਿਆ ਕਰੈ ਜਉ ਰਾਮੁ ਨ ਕਰੈ ਸਹਾਇ ॥
kabeer kaaran bapuraa kiaa karai jau raam na karai sahaae |ڪبير، غريب مخلوق ڇا ڪري سگهي، جيڪڏهن رب کيس مدد نه ڏئي؟
ਜਿਹ ਜਿਹ ਡਾਲੀ ਪਗੁ ਧਰਉ ਸੋਈ ਮੁਰਿ ਮੁਰਿ ਜਾਇ ॥੯੭॥
jih jih ddaalee pag dhrau soee mur mur jaae |97|هو جنهن به شاخ تي قدم رکي ٿو ٽٽي ۽ ٽٽي. ||97||
ਕਬੀਰ ਅਵਰਹ ਕਉ ਉਪਦੇਸਤੇ ਮੁਖ ਮੈ ਪਰਿ ਹੈ ਰੇਤੁ ॥
kabeer avarah kau upadesate mukh mai par hai ret |ڪبير، جيڪي رڳو ٻين کي تبليغ ڪن ٿا- سندن وات ۾ سانت پوي ٿي.
ਰਾਸਿ ਬਿਰਾਨੀ ਰਾਖਤੇ ਖਾਯਾ ਘਰ ਕਾ ਖੇਤੁ ॥੯੮॥
raas biraanee raakhate khaayaa ghar kaa khet |98|هو ٻين جي مال تي نظر رکندا آهن، جڏهن ته سندن ئي زمين کائي ويندي آهي. ||98||
ਕਬੀਰ ਸਾਧੂ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਰਹਉ ਜਉ ਕੀ ਭੂਸੀ ਖਾਉ ॥
kabeer saadhoo kee sangat rhau jau kee bhoosee khaau |ڪبير، مان ساد سنگت ۾ رهندس، حضور جي صحبت ۾، جيتوڻيڪ مون وٽ کائڻ لاءِ فقط ٿلهي ماني هجي.
ਹੋਨਹਾਰੁ ਸੋ ਹੋਇਹੈ ਸਾਕਤ ਸੰਗਿ ਨ ਜਾਉ ॥੯੯॥
honahaar so hoeihai saakat sang na jaau |99|جيڪو هوندو، هوندو. مان بي ايمان بزدلن سان شريڪ نه ڪندس. ||99||
ਕਬੀਰ ਸੰਗਤਿ ਸਾਧ ਕੀ ਦਿਨ ਦਿਨ ਦੂਨਾ ਹੇਤੁ ॥
kabeer sangat saadh kee din din doonaa het |ڪبير، ساد سنگت ۾، رب جي محبت ڏينهون ڏينهن ٻيڻي ٿيندي آهي.
ਸਾਕਤ ਕਾਰੀ ਕਾਂਬਰੀ ਧੋਏ ਹੋਇ ਨ ਸੇਤੁ ॥੧੦੦॥
saakat kaaree kaanbaree dhoe hoe na set |100|بي وفائي ان ڪاري چادر وانگر آهي، جنهن کي ڌوئي اڇو نه ٿيندو آهي. ||100||
ਕਬੀਰ ਮਨੁ ਮੂੰਡਿਆ ਨਹੀ ਕੇਸ ਮੁੰਡਾਏ ਕਾਂਇ ॥
kabeer man moonddiaa nahee kes munddaae kaane |ڪبير، تو پنهنجو مٿو نه ڌوئي، پوءِ ڇو ڪنڌ ڪپيو؟
ਜੋ ਕਿਛੁ ਕੀਆ ਸੋ ਮਨ ਕੀਆ ਮੂੰਡਾ ਮੂੰਡੁ ਅਜਾਂਇ ॥੧੦੧॥
jo kichh keea so man keea moonddaa moondd ajaane |101|جيڪو ڪجھ ڪيو وڃي ٿو، دماغ سان ڪيو وڃي ٿو. اهو توهان جي سر منڍ ڪرڻ بيڪار آهي. ||101||
ਕਬੀਰ ਰਾਮੁ ਨ ਛੋਡੀਐ ਤਨੁ ਧਨੁ ਜਾਇ ਤ ਜਾਉ ॥
kabeer raam na chhoddeeai tan dhan jaae ta jaau |ڪبير، رب کي نه ڇڏيو؛ تنهنجو جسم ۽ مال هليا ويندا، پوءِ انهن کي وڃڻ ڏيو.
ਚਰਨ ਕਮਲ ਚਿਤੁ ਬੇਧਿਆ ਰਾਮਹਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਉ ॥੧੦੨॥
charan kamal chit bedhiaa raameh naam samaau |102|منهنجو شعور رب جي لوٽس پيرن سان سوراخ ڪيو ويو آهي؛ مان رب جي نالي ۾ جذب ٿي ويو آهيان. ||102||
ਕਬੀਰ ਜੋ ਹਮ ਜੰਤੁ ਬਜਾਵਤੇ ਟੂਟਿ ਗਈਂ ਸਭ ਤਾਰ ॥
kabeer jo ham jant bajaavate ttoott geen sabh taar |ڪبير، مون وڄائيندڙ ساز جا سڀ تار ڀڄي ويا.
ਜੰਤੁ ਬਿਚਾਰਾ ਕਿਆ ਕਰੈ ਚਲੇ ਬਜਾਵਨਹਾਰ ॥੧੦੩॥
jant bichaaraa kiaa karai chale bajaavanahaar |103|غريب اوزار ڇا ڪري سگهي ٿو، جڏهن رانديگر پڻ روانو ٿيو آهي. ||103||
ਕਬੀਰ ਮਾਇ ਮੂੰਡਉ ਤਿਹ ਗੁਰੂ ਕੀ ਜਾ ਤੇ ਭਰਮੁ ਨ ਜਾਇ ॥
kabeer maae moonddau tih guroo kee jaa te bharam na jaae |ڪبير، اُن گروءَ جي ماءُ کي ڇنڊي ڇڏ، جيڪو ڪنهن جو شڪ دور نه ڪري.