اُهي جيڪي نام سان وابسته آهن، سي دنيا کي فقط هڪ عارضي چراگاهه ٿا سمجهن.
جنسي خواهش ۽ ڪاوڙ زهر جي ڄار وانگر ٽٽي پوندي آهي.
نام جي واپار کان سواءِ جسم جو گهر ۽ ذهن جو خزانو خالي آهي.
گرو سان ملڻ، سخت ۽ ڳري دروازا کليل آهن. ||4||
ڪو به پاڪ بزرگ سان ملندو آهي صرف مڪمل تقدير ذريعي.
رب جا ڪامل ماڻهو سچ ۾ خوش ٿين ٿا.
پنهنجي دماغ ۽ جسم کي تسليم ڪري، اهي رب کي آسانيء سان ڳوليندا آهن.
نانڪ سندن پيرن تي ڪري پيو. ||5||6||
گوري، پهرين مهل:
باشعور ذهن جنسي خواهش، ڪاوڙ ۽ مايا ۾ مشغول آهي.
باشعور ذهن رڳو ڪوڙ، فساد ۽ وابستگي لاءِ جاڳندو آهي.
اهو گناهه ۽ لالچ جي اثاثن ۾ گڏ ڪري ٿو.
سو زندگيءَ جي درياءَ ۾ ترڻ، اي منهنجا ذهن، مقدس نالو، رب جي نالي سان. ||1||
واهه! واهه! - زبردست! عظيم آهي منهنجو سچو رب! مان توهان جي تمام طاقتور حمايت ڳوليان ٿو.
مان گنهگار آهيان - تون ئي پاڪ آهين. ||1||روڪ||
باهه ۽ پاڻي پاڻ ۾ ملن ٿا، ۽ سانس ان جي غضب ۾ گونجي ٿو!
زبان ۽ جنسي عضوا هر هڪ ذائقو ڳولڻ چاهيندا آهن.
جيڪي اکيون فساد کي ڏسن ٿيون، سي خدا جي محبت ۽ خوف کي نٿا ڄاڻن.
پاڻ کي فتح ڪري، نالو حاصل ڪري ٿو. ||2||
جيڪو الله جي ڪلام ۾ مري ٿو، تنهن کي وري ڪڏهن به مرڻو نه آهي.
اهڙي موت کان سواءِ، ڪمال ڪيئن حاصل ٿيندو؟
ذهن فريب، خيانت ۽ دوکي ۾ ڦاٿل آهي.
جيڪو به لافاني رب ڪري ٿو، سو پورو ٿئي ٿو. ||3||
تنھنڪري انھيءَ ٻيڙيءَ تي چڙھيو جڏھن تنھنجو موڙ اچي.
جيڪي ان ٻيڙيءَ تي چڙهڻ ۾ ناڪام ٿيندا، تن کي رب جي درٻار ۾ ماريو ويندو.
برڪت وارو آهي اهو گرودوار، گرو جو دروازو، جتي سچي رب جي ساراهه ڳائي ويندي آهي.
اي نانڪ، هڪڙو خالق رب، چوٿون ۽ گهر پکڙيل آهي. ||4||7||
گوري، پهرين مهل:
الٽي دل لوطس کي سڌو ڪيو ويو آهي، خدا تي ڌيان ڏيڻ جي ذريعي.
ڏهين دروازي جي آسمان مان، امرت وارو امرت هيٺ لهي ٿو.
رب پاڻ ٽنهي جهانن ۾ پکڙيل آهي. ||1||
اي منهنجا ذهن، شڪ ۾ نه ڏيو.
جڏهن ذهن نالي کي تسليم ڪري ٿو، اهو امرت جي جوهر ۾ پيئي ٿو. ||1||روڪ||
سو زندگي جي راند کي فتح ڪر؛ پنهنجي ذهن کي تسليم ڪرڻ ڏيو ۽ موت کي قبول ڪريو.
جڏهن نفس مري وڃي ٿو، انفرادي ذهن کي اعلي دماغ جي خبر پوي ٿي.
جيئن ئي اندر جو نظارو جاڳندو آهي، تيئن ئي ماڻهوءَ کي پنهنجو گهر معلوم ٿيندو آهي، پنهنجي اندر جي اونهائي. ||2||
نالو، رب جو نالو، سادگي، عفت ۽ زيارت جي مقدس مزارن تي غسل صاف ڪرڻ آهي.
ڪهڙيون سٺيون نمايان نمائشون آهن؟
سڀ ۾ پکڙيل رب، باطني ڄاڻندڙ، دلين کي ڳوليندڙ آهي. ||3||
جيڪڏهن مون کي ڪنهن ٻئي تي يقين هجي ها ته مان ان جي گهر وڃي ها.
پر مان ڪيڏانهن وڃان، عرض ڪرڻ لاءِ؟ مون لاءِ ٻي ڪا جاءِ ناهي.
اي نانڪ، گرو جي تعليمات جي ذريعي، مان سمجهه سان رب ۾ جذب ٿي ويو آهيان. ||4||8||
گوري، پهرين مهل:
سچي گرو سان ملڻ، اسان کي مرڻ جو رستو ڏيکاريو ويو آهي.
هن موت ۾ جيئرو رهڻ اندر ۾ تمام گهڻي خوشي اچي ٿي.
مغرور غرور کي ختم ڪري، ڏهين گيٽ مليو آهي. ||1||
موت اڳواٽ مقرر ٿيل آهي، جيڪو اچي ٿو سو هتي رهي نٿو سگهي.
تنهن ڪري رب جي عبادت ڪريو ۽ غور ڪريو، ۽ رب جي حرمت ۾ رهو. ||1||روڪ||
سچي گروءَ سان ملڻ سان، ٻهڪاءُ ختم ٿي ويندو آهي.
دل جو گل ڦلجي ٿو، ۽ دماغ رب العالمين سان جڙيل آهي.
جيڪو جيئرو ئي مري ويو، ان کي آخرت جي وڏي خوشي ملي ٿي. ||2||
سچي گروءَ سان ملڻ سان، انسان سچو، پاڪ ۽ صاف ٿئي ٿو.
گروءَ جي راهه جي قدمن تي چڙهڻ سان ئي بلنديءَ جو درجو بلند ٿئي ٿو.
جڏهن رب پنهنجي رحمت عطا ڪري ٿو، موت جي خوف کي فتح ڪري ٿو. ||3||
گرو جي اتحاد ۾ متحد ٿي، اسان هن جي پياري گلي ۾ جذب ٿي ويا آهيون.
هن جي فضل عطا ڪندي، هو پنهنجي حضور جي حويلي کي ظاهر ڪري ٿو، نفس جي گهر ۾.
اي نانڪ، انا تي فتح حاصل ڪري، اسين رب ۾ جذب ٿي ويا آهيون. ||4||9||