ڏينهن ۾ چوويهه ڪلاڪ، هو رب جي پاڪائي ڳائي ٿو، پياري عقيدت جي عبادت ۾ جذب ٿي ٿو.
هو نصيب ۽ نصيب ٻنهي کان بي اثر رهي ٿو، ۽ هو خالق رب کي سڃاڻي ٿو. ||2||
رب انهن کي بچائيندو آهي جيڪي هن سان تعلق رکن ٿا، ۽ انهن لاء سڀ رستا کوليا ويا آهن.
نانڪ صاحب فرمائي ٿو ته، مهربان رب جي قدر بيان نٿو ڪري سگهجي. ||3||1||9||
گوجاري، پنجين مهل، ڍو- پٺاڻ، ٻيو بيت:
هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
رب گنهگارن کي پاڪ ڪيو آهي ۽ انهن کي پنهنجو ڪيو آهي. سڀ سندس عزت ۾ سجدو ڪن ٿا.
سندن نسل ۽ سماجي حيثيت بابت ڪو نه پڇي. ان جي بدران، اهي پنهنجن پيرن جي مٽي لاء چاهيندا آهن. ||1||
اي رب مالڪ، تنهنجو نالو اهڙو آهي.
توکي سڄي مخلوق جو پالڻهار سڏيو وڃي ٿو. تون پنهنجي ٻانهي کي پنهنجو بي مثال سهارو ڏي. ||1||روڪ||
ساد سنگت ۾، حضور جي صحبت ۾، نانڪ کي ڄاڻ ملي آهي. رب جي حمد جا گيت ڳائڻ ئي هن جو واحد سهارو آهي.
رب جي ٻانهن، نام ديوي، ترلوچن، ڪبير ۽ روي داس جوتن ٺاهڻ وارو آزاد ٿي ويو آهي. ||2||1||10||
گوجري، پنجين مهل:
رب کي ڪو نه سمجھي. ڪير سمجھي سگھي ٿو سندس منصوبا؟
شيو، برهما ۽ سڀئي خاموش بابا رب جي حالت کي سمجهي نٿا سگهن. ||1||
خدا جو واعظ عميق ۽ بي مثال آهي.
هن کي ٻڌو ويندو آهي هڪ شيء آهي، پر هن کي ٻيهر ڪجهه ٻيو سمجهيو ويندو آهي. هو بيان ۽ وضاحت کان ٻاهر آهي. ||1||روڪ||
هو پاڻ ئي عقيدتمند آهي، ۽ هو پاڻ ئي رب ۽ مالڪ آهي. هو پاڻ ۾ سمايل آهي.
نانڪ جو خدا هر جڳهه تي پکڙيل ۽ ڦهليل آهي. جتي هو ڏسندو آهي، اتي هو. ||2||2||11||
گوجري، پنجين مهل:
رب جي عاجز ٻانهن وٽ ڪا به رٿابندي، سياست يا ٻيون هوشيار چالون نه هونديون آهن.
جڏهن به موقعو ملندو آهي، اتي هو رب جو ذڪر ڪندو آهي. ||1||
اها خدا جي فطرت آهي ته هو پنهنجي بندن سان پيار ڪري.
هو پنهنجي ٻانهي کي پالي ٿو، ۽ کيس پنهنجي ٻار وانگر پالي ٿو. ||1||روڪ||
رب جو ٻانهو سندس عبادت، گہرے مراقبت، خود نظم و ضبط ۽ مذهبي عقيدت جي طور تي سندس ساراهه جا گيت ڳائي ٿو.
نانڪ پنهنجي رب ۽ مالڪ جي حرمت ۾ داخل ٿيو آهي، ۽ بي خوف ۽ امن جي نعمت حاصل ڪئي آهي. ||2||3||12||
گوجري، پنجين مهل:
عبادت ڪريو رب جي عبادت ۾، ڏينهن ۽ رات، اي منهنجا پيارا - هڪ لمحو دير نه ڪريو.
اوليائن جي محبت ايمان سان خدمت ڪريو، ۽ پنھنجي غرور ۽ ضد کي ڇڏي ڏيو. ||1||
دلچسپ، چنچل رب منهنجي زندگي ۽ عزت جو تمام گهڻو سانس آهي.
هو منهنجي دل ۾ رهي ٿو. سندس چنچل رانديون ڏسي، منهنجو دماغ متوجه ٿيو. ||1||روڪ||
هن کي ياد ڪرڻ سان منهنجو دماغ سڪون ۾ آهي ۽ منهنجي ذهن جو زنگ دور ٿي ويندو آهي.
رب سان ملڻ جو وڏو اعزاز بيان نٿو ڪري سگهجي. اي نانڪ، اهو لامحدود آهي، ماپ کان ٻاهر. ||2||4||13||
گوجري، پنجين مهل:
اهي پاڻ کي خاموش بابا، يوگي ۽ شاستر جا عالم سڏين ٿا، پر مايا انهن سڀني کي پنهنجي قبضي هيٺ ڪري ڇڏيو آهي.
ٽي ديوتا، ۽ 330,000,000 ديمي ديوتا، حيران ٿي ويا. ||1||