بسنت، پنجين مهل:
توهان اسان کي اسان جي روح، زندگي جي سانس ۽ جسم ڏنو.
مان بيوقوف آهيان، پر تو مون کي خوبصورت بڻائي ڇڏيو آهي، منهنجي اندر ۾ پنهنجي نور کي ڦهلائي ڇڏيو آهي.
اسين سڀ فقير آهيون، اي خدا. تون اسان تي مهربان آهين.
رب جي نالي جي نالي سان، اسان کي بلند ۽ بلند ڪيو وڃي ٿو. ||1||
اي منهنجا محبوب، عمل ڪرڻ جي طاقت تو ۾ ئي آهي،
۽ سڀني کي ڪرڻ جو سبب بڻيو. ||1||روڪ||
نالو ڳائڻ سان، جان بچائي وڃي ٿي.
نالي جي جپ ڪرڻ سان، سڪون ۽ سڪون ملي ٿو.
نالو جپڻ سان عزت ۽ شان ملي ٿي.
نالو جاپ ڪريو، توهان جي رستي ۾ ڪا به رڪاوٽ نه ايندي. ||2||
ان ڪري، توهان کي هن جسم سان برڪت ڪئي وئي آهي، تنهنڪري حاصل ڪرڻ ڏکيو آهي.
اي منهنجا پيارا خدا، مهرباني ڪري مون کي نالو ڳالهائڻ جي توفيق ڏي.
اهو سڪون ساد سنگت ۾ ملي ٿو، حضور جي صحبت ۾.
اي خدا، مان هميشه پنهنجي دل ۾ توهان جي نالي تي جپ ۽ غور ڪريان. ||3||
توکان سواءِ ٻيو ڪو به ڪونهي.
سڀ ڪجهه توهان جي راند آهي؛ اهو سڀ ٻيهر توهان ۾ ضم ٿي ويندو.
جيئن توهان جي مرضي آهي، مون کي بچايو، رب.
اي نانڪ، مڪمل گرو سان ملڻ سان امن حاصل ٿئي ٿو. ||4||4||
بسنت، پنجين مهل:
منهنجو محبوب خدا، منهنجو بادشاهه مون سان گڏ آهي.
هن کي ڏسندي، مان جيئرو آهيان، اي منهنجي ماء.
مراقبي ۾ هن کي ياد ڪرڻ سان ڪو به ڏک يا تڪليف نه آهي.
مهرباني ڪري، مون تي رحم ڪر، ۽ مون کي هن سان ملڻ جي هدايت ڪريو. ||1||
منهنجو محبوب منهنجي ساهه ۽ دماغ جو سهارو آهي.
هي روح، جان جو ساهه ۽ مال سڀ تنهنجو آهي، اي رب. ||1||روڪ||
هن کي ملائڪن، انسانن ۽ خدائي مخلوقن جي ڳولا آهي.
خاموش بابا، عاجز ۽ مذهبي استاد هن جي اسرار کي نٿا سمجهن.
سندس حالت ۽ حد بيان نه ٿي ڪري سگھجي.
هر دل جي هر گهر ۾، هو پکڙيل ۽ پکڙيل آهي. ||2||
سندس عقيدتمند بلڪل خوش آهن.
سندس عقيدتمندن کي تباهه نٿو ڪري سگهجي.
سندس عقيدتمند نه ڊڄندا آهن.
سندس عقيدتمند سدائين فتحمند آهن. ||3||
مان تنهنجي ڪهڙي تعريف ڪري سگهان ٿو؟
خدا، امن ڏيڻ وارو، هر جڳهه تي پکڙيل آهي.
نانڪ هن هڪ تحفي لاء دعا گهري ٿو.
رحم ڪر، ۽ مون کي پنهنجي نالي سان برڪت ڪر. ||4||5||
بسنت، پنجين مهل:
جيئن پاڻي ملڻ تي ٻوٽو سائو ٿي ويندو آهي،
ائين ئي، ساد سنگت، حضور جي صحبت ۾، خود غرضي ختم ٿي ويندي آهي.
جيئن نوڪر کي سندس حاڪم طرفان همٿايو ويندو آهي،
اسان کي گرو طرفان بچايو ويو آهي. ||1||
تون عظيم عطا ڪندڙ آهين، اي سخي رب خدا.
هر لمحي، مان توهان کي عاجزي سان سجدو ڪريان ٿو. ||1||روڪ||
جيڪو به داخل ٿئي ساد سنگت ۾
اهو عاجز انسان رب العالمين جي محبت سان ڀريل آهي.
هو غلاميءَ مان آزاد ٿيو.
سندس عقيدتمند سندس پوڄا ڪندا آهن؛ اهي سندس اتحاد ۾ متحد آهن. ||2||
منهنجيون اکيون مطمئن آهن، سندس درشن جي برڪت وارو نظارو ڏسي رهيا آهن.
منهنجي زبان خدا جي لامحدود حمد ڳائي ٿي.
منهنجي اُڃ لڙي وئي آهي، گرو جي مهربانيءَ سان.
منهنجو دماغ مطمئن آهي، رب جي لطيف جوهر جي شاندار ذائقي سان. ||3||
تنهنجو خادم تنهنجي پيرن جي خدمت ۾ مصروف آهي،
اي پرائمل لامحدود خدائي وجود.
تنهنجو نالو سڀني جي بچاءُ وارو فضل آهي.
نانڪ کي اهو مزو مليو آهي. ||4||6||
بسنت، پنجين مهل:
تون وڏو عطا ڪندڙ آهين. توهان ڏيڻ جاري رکو.
توهان منهنجي روح ۽ منهنجي زندگي جي سانس کي ڦهلائي ۽ ڦهلائي ڇڏيو.
تو مون کي هر قسم جا طعام ۽ طعام ڏنو آهي.
مان نا لائق آهيان؛ مان توهان جي ڪنهن به فضيلت کان واقف نه آهيان. ||1||
مون کي تنهنجي قدر جي ڪا به ڳالهه سمجهه ۾ نٿي اچي.