گوپي ۽ ڪرشن ڳالهائين ٿا.
شيو ڳالهائيندو آهي، سچ ڳالهائيندو آهي.
گھڻا پيدا ٿيل ٻڌ ٻڌندا آھن.
ڀوت ڳالهائين ٿا، ديوتا ڳالهائين ٿا.
روحاني جنگجو، آسماني مخلوق، خاموش بابا، عاجز ۽ خدمتگار ڳالهائيندو آهي.
ڪيترائي ڳالهائيندا آهن ۽ هن کي بيان ڪرڻ جي ڪوشش ڪندا آهن.
ڪيترن ئي هن جي باري ۾ بار بار ڳالهايو آهي، ۽ پوء اٿي ۽ هليا ويا آهن.
جيڪڏهن هو ٻيهر پيدا ڪري ها جيتريون اڳ ۾ ئي آهن،
تڏهن به، اهي کيس بيان نه ڪري سگهيا.
هو ايترو عظيم آهي جيترو هو ٿيڻ چاهي ٿو.
اي نانڪ، سچو رب ڄاڻي ٿو.
جيڪڏهن ڪو ماڻهو خدا کي بيان ڪرڻ جو ارادو ڪري ٿو،
هن کي بيوقوفن جو سڀ کان وڏو بيوقوف سڏيو ويندو! ||26||
ڪٿي آهي اُهو دروازو، ۽ ڪٿي آهي اُهو رهواسي، جنهن ۾ تون ويٺو آهين ۽ سڀني کي سنڀالين ٿو؟
اتي ناد جو آواز گونجي ٿو، ۽ بيشمار موسيقار اُتي هر قسم جا ساز وڄن ٿا.
ڪيترا راڳ، ڪيترا موسيقار اتي ڳائيندا آهن.
پرانڪ واء، پاڻي ۽ باهه گيت؛ مذهب جو صحيح جج توهان جي دروازي تي ڳائي ٿو.
چتر ۽ گپت، هوش ۽ لاشعور جا ملائڪ جيڪي ڪارناما رڪارڊ ڪن ٿا، ۽ ڌرم جو حقدار جج جيڪو هن رڪارڊ کي جج ڪري ٿو، اهو ڳائي ٿو.
شيو، برهما ۽ حسن جي ديوي، هميشه سينگاريو، ڳايو.
اندرا، پنهنجي تخت تي ويٺي، توهان جي دروازي تي ديوتائن سان گڏ ڳائيندي آهي.
سماڌيءَ ۾ سڌا ڳائيندا آهن؛ ساڍا غور فڪر ۾ ڳائيندا آهن.
برهمچاري، جنوني، امن پسند ۽ بي خوف جنگجو ڳائيندا آهن.
پنڊت، مذهبي عالم جيڪي ويد ٻڌندا آهن، سڄي عمر جي اعليٰ بزرگن سان گڏ ڳائيندا آهن.
موهين، آسماني خوبصورتيون، جيڪي دل کي هن دنيا ۾، بهشت ۾، ۽ لاشعور جي هيٺان دنيا ۾ ڳائينديون آهن.
آسماني جواهر تنهنجي ٺاهيل آهن ۽ اٺيتاليهون مقدس جايون ڳائين ٿا.
بهادر ۽ طاقتور ويڙهاڪن جا گيت ڳائين ٿا؛ روحاني هيرو ۽ تخليق جا چار ذريعا ڳائين ٿا.
سيارا، نظام شمسي ۽ ڪهڪشائون، توهان جي هٿ سان ٺاهيل ۽ ترتيب ڏنل آهن، ڳايو.
اُهي ئي ڳائيندا آهن، جيڪي تنهنجي مرضيءَ سان راضي هوندا آهن. تنهنجا عقيدتمند تنهنجي ذات جي امرت سان ڀريل آهن.
پوءِ ٻيا به ڪيترا ڳائيندا آهن، اهي سمجهه ۾ نه ايندا آهن. اي نانڪ، مان انهن سڀني کي ڪيئن سمجهي سگهان ٿو؟
اھو سچو پالڻھار سچو آھي، سدائين سچو آھي، ۽ سچو آھي سندس نالو.
هو آهي، ۽ هميشه رهندو. هو ڪڏهن به نه ويندو، جڏهن ته هي ڪائنات جنهن کي هن پيدا ڪيو آهي ختم ٿي وڃي.
هن دنيا کي ان جي مختلف رنگن، جاندارن جي نسلن ۽ مايا جي مختلف قسمن سان پيدا ڪيو.
مخلوق کي پيدا ڪري، هو پنهنجي عظمت سان ان جي نگراني ڪري ٿو.
هو جيڪو چاهي ٿو سو ڪري ٿو. ان لاءِ ڪوبه حڪم جاري نٿو ڪري سگهجي.
هو بادشاهه، بادشاهن جو بادشاهه، عظيم رب ۽ بادشاهن جو مالڪ آهي. نانڪ پنهنجي مرضي جي تابع رهي ٿو. ||27||
قناعت کي پنھنجو ڪنڌ، عاجزي کي پنھنجو ڀاڪر پائي، ۽ مراقبي کي پنھنجي جسم تي لڳل راھ بنايو.
اچو ته موت جي يادگيريءَ کي اُهو ڪوٽ پائڻ ڏيو، جنهن ۾ ڪنوار جي پاڪائيءَ کي دنيا ۾ پنهنجو رستو بڻايو وڃي، ۽ رب تي ايمان کي توهان جي هلڻ واري لٺ هئڻ ڏيو.
سڀني انسانن جي برادريءَ کي يوگين جي اعليٰ آرڊر طور ڏسو؛ پنهنجي ذهن کي فتح ڪريو، ۽ دنيا کي فتح ڪريو.
مان هن کي سجدو ڪريان ٿو، مان عاجزي سان سجدو ڪريان ٿو.
اچو ته روحاني حڪمت توهان جي خوراڪ هجي، ۽ شفقت توهان جي خدمتگار. هر دل ۾ ناد جو آواز گونجي ٿو.
هو پاڻ سڀني جو اعليٰ مالڪ آهي. دولت ۽ معجزاتي روحاني طاقتون، ۽ ٻيا سڀ خارجي ذوق ۽ لذت، سڀ هڪ تار تي موتي وانگر آهن.
هن سان اتحاد، ۽ هن کان جدا ٿيڻ، هن جي مرضي سان اچي. جيڪو اسان جي تقدير ۾ لکيل آهي اهو حاصل ڪرڻ لاءِ آيا آهيون.