سورت، پنجين مهل:
ڪامل گرو مون کي ڪامل بڻائي ڇڏيو آهي.
خدا مڪمل طور تي پکڙيل آهي ۽ هر جڳهه تي ڦهليل آهي.
خوشيءَ ۽ خوشيءَ سان، مان پنهنجو پاڪائي غسل ڪريان ٿو.
مان قربان آهيان رب پاڪ تي. ||1||
مان پنهنجي دل ۾ گروءَ جي پيرن کي سمائجي ٿو.
نه ته ننڍي کان ننڍي رنڊڪ به منهنجي راهه کي روڪي ٿي. منهنجا سڀ معاملا حل ٿي ويا آهن. ||1||روڪ||
اولياءَ الله سان ملاقات ڪري، منهنجي بڇڙائي ختم ٿي وئي.
سڀ گنھگار پاڪ آھن.
گرو رام داس جي مقدس تلاء ۾ غسل،
سڀ گناهه جيڪي هڪ ڪيا آهن ڌوئي ويندا آهن. ||2||
پوءِ هميشه لاءِ ڪائنات جي پالڻهار جي تسبيح جا گيت ڳايو؛
ساد سنگت ۾ شامل ٿي، حضور جي صحبت ۾، هن تي غور ڪيو.
توهان جي ذهن جي خواهش جو ميوو حاصل ڪيو وڃي
پنهنجي دل ۾ مڪمل گرو تي غور ڪرڻ سان. ||3||
گرو، دنيا جو پالڻھار، نعمتن وارو آھي.
وڏي نعمت جي پالڻهار جو ذڪر ڪرڻ، غور ڪرڻ، هو جيئرو آهي.
ٻانهو نانڪ، رب جي نالي تي غور ڪندو آهي.
خدا پنهنجي فطري فطرت جي تصديق ڪئي آهي. ||4||10||60||
سورت، پنجين مهل:
ڏهن طرفن ۾، ڪڪر آسمان کي ڇت وانگر ڍڪيندا آهن. اونداهي ڪڪرن ذريعي، روشني چمڪيو، ۽ مان ڊڄي ويو آهيان.
بستري کان خالي آهي، ۽ منهنجون اکيون ننڊ کان خالي آهن. منهنجو مڙس رب پري هليو ويو آهي. ||1||
هاڻي، مون کي هن جو ڪوبه پيغام نه ملي ٿو، اي ماءُ!
جڏهن منهنجو محبوب هڪ ميل پري ويندو هو ته مون کي چار اکر موڪليندو هو. ||روڪ||
مان هن پياري محبوب کي ڪيئن وساريان؟ هو امن ۽ سڀني خوبين جو عطا ڪندڙ آهي.
هن جي حويلي ڏانهن چڙهندي، مان هن جي رستي ڏانهن ڏسندو آهيان، ۽ منهنجون اکيون ڳوڙها ڀريل آهن. ||2||
انا ۽ فخر جي ديوار اسان کي جدا ڪري ٿي، پر مان هن کي ويجهو ٻڌي سگهان ٿو.
اسان جي وچ ۾ هڪ پردو آهي، جيئن تتل جي پرن وانگر؛ کيس ڏسڻ کان سواءِ، هو ايترو پري ٿو لڳي. ||3||
سڀني جو رب ۽ مالڪ رحمدل ٿي ويو آهي. هن منهنجون سڀ تڪليفون دور ڪري ڇڏيون آهن.
نانڪ جو چوڻ آهي ته، جڏهن گرو اناپرستي جي ديوار ڊاهي، تڏهن مون کي پنهنجو مهربان رب ۽ مالڪ مليو. ||4||
منهنجا سڀ خوف دور ٿي ويا، اي ماءُ!
جنهن کي مان ڳوليندو آهيان، گرو مون کي ڳوليندو آهي.
رب، اسان جو بادشاهه، سڀني فضيلت جو خزانو آهي. ||ٻيو روڪ||11||61||
سورت، پنجين مهل:
جيڪو کسيو ويو ان کي بحال ڪرڻ وارو، قيد مان آزاد ڪندڙ؛ بي صورت رب، دردن جو ناس ڪندڙ.
مون کي ڪرما ۽ چڱن ڪمن جي خبر ناهي. مون کي ڌرم ۽ صالح رهڻ جي خبر ناهي. مان ڏاڍو لالچي آهيان، مايا جي پٺيان لڳندو آهيان.
مان خدا جي ٻانهي جي نالي سان وڃان ٿو. مهرباني ڪري پنهنجي هن عزت کي بچايو. ||1||
اي منھنجا پالڻھار تون بي عزتن جي عزت آھين.
تون ناحق کي لائق ڪر، اي منهنجا رب، ڪائنات جا. مان قربان آهيان تنهنجي عظيم تخليقي قوت تي. ||روڪ||
ٻار وانگر، معصوم طور تي هزارين غلطيون ڪندي
هن جو پيءُ هن کي سيکاريندو آهي، ۽ ڪيترائي ڀيرا هن کي گاريون ڏيندو آهي، پر ان جي باوجود، هو هن کي پنهنجي ڀاڪر ۾ گهليندو آهي.
مهرباني ڪري منهنجا گذريل عمل معاف ڪر، خدا، ۽ مون کي مستقبل لاء پنهنجي رستي تي رکي. ||2||
رب، باطني ڄاڻندڙ، دلين کي ڳوليندڙ، منهنجي ذهن جي حالت بابت سڀ ڪجهه ڄاڻي ٿو. پوءِ مون کي ڪنهن ٻئي وٽ وڃڻ گهرجي ۽ ڳالهائڻ گهرجي؟
رب العالمين، رڳو لفظن جي تلاوت سان راضي نه ٿيندو آهي. جيڪڏھن اھو سندس مرضي مطابق آھي، اھو اسان جي عزت کي بچائيندو آھي.
مون ٻيا سڀ پناهه گاهه ڏٺا آهن، پر مون لاءِ فقط تنهنجي ئي رهي آهي. ||3||