مان هميشه لاءِ ان گرو تي قربان آهيان، جنهن مون کي رب جي خدمت ڪرڻ جي هدايت ڪئي آهي.
اهو پيارو سچو گرو هميشه مون سان گڏ آهي. جتي به مان آهيان، هو مون کي بچائيندو.
سڀ کان وڌيڪ برڪت وارو آهي اهو گرو، جيڪو رب جي سمجھ ڏئي ٿو.
اي نانڪ، مان ان گرو تي قربان آهيان، جنهن مون کي رب جو نالو ڏنو آهي، ۽ منهنجي ذهن جون خواهشون پوريون ڪيون آهن. ||5||
سالڪ، ٽيون مهل:
خواهشن جي ڪري، دنيا سڙي مري رهي آهي. ٻرڻ ۽ جلڻ، اهو روئي ٿو.
پر جيڪڏهن اها ٿڌي ۽ سڪون واري سچي گرو سان ملي ٿي، ته اهو وڌيڪ جلندو ناهي.
اي نانڪ، بغير نالي جي، ۽ لفظ جي لفظ تي غور ڪرڻ کان سواء، ڪو به بي خوف نه ٿيندو. ||1||
ٽيون مهل:
رسمي لباس پائڻ سان، باهه نه بجھي، ۽ ذهن پريشاني سان ڀريل آهي.
نانگ جي سوراخ کي ناس ڪري، نانگ نه ماريو وڃي. اهو ائين آهي جيئن ڪنهن گرو کان سواءِ ڪم ڪرڻ.
سچي گروءَ جي خدمت ڪرڻ سان، شبد ذهن ۾ اچي ٿو.
دماغ ۽ جسم ٿڌو ۽ آرام سان آهن؛ امن اچي ٿو، ۽ خواهش جي باھ بجھي ٿي.
عظيم راحت ۽ دائمي سڪون تڏهن حاصل ٿيندو آهي، جڏهن انسان پنهنجي اندر مان انا جو خاتمو ڪري.
هو اڪيلو هڪ الڳ گرو مُخ بڻجي وڃي ٿو، جيڪو پيار سان پنهنجي شعور کي سچي رب تي مرکوز ڪري ٿو.
پريشاني مٿس ڪو به اثر نه ڪندي آهي؛ هو رب جي نالي سان مطمئن ۽ مطمئن آهي.
اي نانڪ، نالو کان سواء، ڪو به نه بچيو. اهي مڪمل طور تي خودمختاري جي ڪري تباهه ٿي ويا آهن. ||2||
پورو:
جيڪي رب، هار، هار جو ذڪر ڪن ٿا، اهي سڀ آرام ۽ راحت حاصل ڪن ٿا.
جنهن جي دل ۾ رب جي نالي جي بک آهي، تن جي سڄي زندگي ثمردار آهي.
جيڪي گروءَ جي ڪلام جي ذريعي عبادت ۾ رب جي پوڄا ڪن ٿا، سي پنهنجا سڀ ڏک ۽ درد وساري ڇڏين ٿا.
اهي گرسيخ سٺا سنت آهن، جن کي رب کان سواءِ ڪنهن به شيءِ جي پرواهه ناهي.
برڪت وارو، برڪت وارو آهي سندن گرو، جنهن جي وات ۾ رب جي نالي جو خوشبودار ميوو چکندو آهي. ||6||
سالڪ، ٽيون مهل:
ڪالي يوگا جي اونداهي دور ۾، موت جو رسول زندگيءَ جو دشمن آهي، پر هو رب جي حڪم موجب عمل ڪري ٿو.
جيڪي گرو جي حفاظت ڪن ٿا، اهي بچيا وڃن ٿا، جڏهن ته خودمختاري انسانن کي انهن جي سزا ملي ٿي.
دنيا قبضي ۾ آهي، ۽ موت جي رسول جي غلاميءَ ۾ آهي. ڪو به کيس روڪي نٿو سگهي.
پوءِ عبادت ڪريو ان جي جنهن موت کي پيدا ڪيو. جيئن گرو مُخ، ڪو درد توکي نه ڇهندو.
اي نانڪ، موت گرومڪن جي خدمت ڪري ٿو. سچو رب انهن جي ذهنن ۾ رهي ٿو. ||1||
ٽيون مهل:
هي جسم بيماريءَ سان ڀريل آهي. بغير لفظ جي، نفس جي بيماري جو درد دور نه ٿيندو آهي.
جڏهن ڪو سچو گرو سان ملندو آهي، تڏهن هو بيحد خالص ٿي ويندو آهي، ۽ هو پنهنجي ذهن ۾ رب جو نالو رکي ٿو.
اي نانڪ، امن ڏيندڙ رب جي نالي تي غور ڪرڻ سان، سندس درد پاڻمرادو وساري ويهندا آهن. ||2||
پورو:
مان هميشه لاءِ ان گرو تي قربان آهيان، جنهن مون کي دنيا جي زندگي رب بابت سيکاريو آهي.
مان هر طرح کان قربان آهيان گرو، امرت جي عاشق، جنهن رب جو نالو ظاهر ڪيو آهي.
مان ان گرو تي قربان آهيان، جنهن مون کي انا پرستي جي موتمار بيماري کان مڪمل طور تي شفا ڏني آهي.
عظيم ۽ عظيم آهن گرو جون صفتون، جن برائي کي ختم ڪيو، ۽ مون کي فضيلت ۾ هدايت ڪئي.