شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 588


ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਵਾ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥
tis gur kau sad balihaaranai jin har sevaa banat banaaee |

مان هميشه لاءِ ان گرو تي قربان آهيان، جنهن مون کي رب جي خدمت ڪرڻ جي هدايت ڪئي آهي.

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਿਆਰਾ ਮੇਰੈ ਨਾਲਿ ਹੈ ਜਿਥੈ ਕਿਥੈ ਮੈਨੋ ਲਏ ਛਡਾਈ ॥
so satigur piaaraa merai naal hai jithai kithai maino le chhaddaaee |

اهو پيارو سچو گرو هميشه مون سان گڏ آهي. جتي به مان آهيان، هو مون کي بچائيندو.

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਸਾਬਾਸਿ ਹੈ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥
tis gur kau saabaas hai jin har sojhee paaee |

سڀ کان وڌيڪ برڪت وارو آهي اهو گرو، جيڪو رب جي سمجھ ڏئي ٿو.

ਨਾਨਕੁ ਗੁਰ ਵਿਟਹੁ ਵਾਰਿਆ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਆ ਮੇਰੇ ਮਨ ਕੀ ਆਸ ਪੁਰਾਈ ॥੫॥
naanak gur vittahu vaariaa jin har naam deea mere man kee aas puraaee |5|

اي نانڪ، مان ان گرو تي قربان آهيان، جنهن مون کي رب جو نالو ڏنو آهي، ۽ منهنجي ذهن جون خواهشون پوريون ڪيون آهن. ||5||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਦਾਧੀ ਜਲਿ ਮੁਈ ਜਲਿ ਜਲਿ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ॥
trisanaa daadhee jal muee jal jal kare pukaar |

خواهشن جي ڪري، دنيا سڙي مري رهي آهي. ٻرڻ ۽ جلڻ، اهو روئي ٿو.

ਸਤਿਗੁਰ ਸੀਤਲ ਜੇ ਮਿਲੈ ਫਿਰਿ ਜਲੈ ਨ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ॥
satigur seetal je milai fir jalai na doojee vaar |

پر جيڪڏهن اها ٿڌي ۽ سڪون واري سچي گرو سان ملي ٿي، ته اهو وڌيڪ جلندو ناهي.

ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਨਿਰਭਉ ਕੋ ਨਹੀ ਜਿਚਰੁ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥੧॥
naanak vin naavai nirbhau ko nahee jichar sabad na kare veechaar |1|

اي نانڪ، بغير نالي جي، ۽ لفظ جي لفظ تي غور ڪرڻ کان سواء، ڪو به بي خوف نه ٿيندو. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ٽيون مهل:

ਭੇਖੀ ਅਗਨਿ ਨ ਬੁਝਈ ਚਿੰਤਾ ਹੈ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥
bhekhee agan na bujhee chintaa hai man maeh |

رسمي لباس پائڻ سان، باهه نه بجھي، ۽ ذهن پريشاني سان ڀريل آهي.

ਵਰਮੀ ਮਾਰੀ ਸਾਪੁ ਨ ਮਰੈ ਤਿਉ ਨਿਗੁਰੇ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥
varamee maaree saap na marai tiau nigure karam kamaeh |

نانگ جي سوراخ کي ناس ڪري، نانگ نه ماريو وڃي. اهو ائين آهي جيئن ڪنهن گرو کان سواءِ ڪم ڪرڻ.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਸੇਵੀਐ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
satigur daataa seveeai sabad vasai man aae |

سچي گروءَ جي خدمت ڪرڻ سان، شبد ذهن ۾ اچي ٿو.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਸਾਂਤਿ ਹੋਇ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਇ ॥
man tan seetal saant hoe trisanaa agan bujhaae |

دماغ ۽ جسم ٿڌو ۽ آرام سان آهن؛ امن اچي ٿو، ۽ خواهش جي باھ بجھي ٿي.

ਸੁਖਾ ਸਿਰਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਜਾ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥
sukhaa sir sadaa sukh hoe jaa vichahu aap gavaae |

عظيم راحت ۽ دائمي سڪون تڏهن حاصل ٿيندو آهي، جڏهن انسان پنهنجي اندر مان انا جو خاتمو ڪري.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਦਾਸੀ ਸੋ ਕਰੇ ਜਿ ਸਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
guramukh udaasee so kare ji sach rahai liv laae |

هو اڪيلو هڪ الڳ گرو مُخ بڻجي وڃي ٿو، جيڪو پيار سان پنهنجي شعور کي سچي رب تي مرکوز ڪري ٿو.

ਚਿੰਤਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਰਜਾ ਆਘਾਇ ॥
chintaa mool na hovee har naam rajaa aaghaae |

پريشاني مٿس ڪو به اثر نه ڪندي آهي؛ هو رب جي نالي سان مطمئن ۽ مطمئن آهي.

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਨਹ ਛੂਟੀਐ ਹਉਮੈ ਪਚਹਿ ਪਚਾਇ ॥੨॥
naanak naam binaa nah chhootteeai haumai pacheh pachaae |2|

اي نانڪ، نالو کان سواء، ڪو به نه بچيو. اهي مڪمل طور تي خودمختاري جي ڪري تباهه ٿي ويا آهن. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨੀ ਪਾਇਅੜੇ ਸਰਬ ਸੁਖਾ ॥
jinee har har naam dhiaaeaa tinee paaeiarre sarab sukhaa |

جيڪي رب، هار، هار جو ذڪر ڪن ٿا، اهي سڀ آرام ۽ راحت حاصل ڪن ٿا.

ਸਭੁ ਜਨਮੁ ਤਿਨਾ ਕਾ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜਿਨ ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਕੀ ਮਨਿ ਲਾਗੀ ਭੁਖਾ ॥
sabh janam tinaa kaa safal hai jin har ke naam kee man laagee bhukhaa |

جنهن جي دل ۾ رب جي نالي جي بک آهي، تن جي سڄي زندگي ثمردار آهي.

ਜਿਨੀ ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਆਰਾਧਿਆ ਤਿਨ ਵਿਸਰਿ ਗਏ ਸਭਿ ਦੁਖਾ ॥
jinee gur kai bachan aaraadhiaa tin visar ge sabh dukhaa |

جيڪي گروءَ جي ڪلام جي ذريعي عبادت ۾ رب جي پوڄا ڪن ٿا، سي پنهنجا سڀ ڏک ۽ درد وساري ڇڏين ٿا.

ਤੇ ਸੰਤ ਭਲੇ ਗੁਰਸਿਖ ਹੈ ਜਿਨ ਨਾਹੀ ਚਿੰਤ ਪਰਾਈ ਚੁਖਾ ॥
te sant bhale gurasikh hai jin naahee chint paraaee chukhaa |

اهي گرسيخ سٺا سنت آهن، جن کي رب کان سواءِ ڪنهن به شيءِ جي پرواهه ناهي.

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਤਿਨਾ ਕਾ ਗੁਰੂ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲ ਹਰਿ ਲਾਗੇ ਮੁਖਾ ॥੬॥
dhan dhan tinaa kaa guroo hai jis amrit fal har laage mukhaa |6|

برڪت وارو، برڪت وارو آهي سندن گرو، جنهن جي وات ۾ رب جي نالي جو خوشبودار ميوو چکندو آهي. ||6||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

سالڪ، ٽيون مهل:

ਕਲਿ ਮਹਿ ਜਮੁ ਜੰਦਾਰੁ ਹੈ ਹੁਕਮੇ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥
kal meh jam jandaar hai hukame kaar kamaae |

ڪالي يوگا جي اونداهي دور ۾، موت جو رسول زندگيءَ جو دشمن آهي، پر هو رب جي حڪم موجب عمل ڪري ٿو.

ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਮਨਮੁਖਾ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥
gur raakhe se ubare manamukhaa dee sajaae |

جيڪي گرو جي حفاظت ڪن ٿا، اهي بچيا وڃن ٿا، جڏهن ته خودمختاري انسانن کي انهن جي سزا ملي ٿي.

ਜਮਕਾਲੈ ਵਸਿ ਜਗੁ ਬਾਂਧਿਆ ਤਿਸ ਦਾ ਫਰੂ ਨ ਕੋਇ ॥
jamakaalai vas jag baandhiaa tis daa faroo na koe |

دنيا قبضي ۾ آهي، ۽ موت جي رسول جي غلاميءَ ۾ آهي. ڪو به کيس روڪي نٿو سگهي.

ਜਿਨਿ ਜਮੁ ਕੀਤਾ ਸੋ ਸੇਵੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੁਖੁ ਨ ਹੋਇ ॥
jin jam keetaa so seveeai guramukh dukh na hoe |

پوءِ عبادت ڪريو ان جي جنهن موت کي پيدا ڪيو. جيئن گرو مُخ، ڪو درد توکي نه ڇهندو.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਮੁ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਜਿਨ ਮਨਿ ਸਚਾ ਹੋਇ ॥੧॥
naanak guramukh jam sevaa kare jin man sachaa hoe |1|

اي نانڪ، موت گرومڪن جي خدمت ڪري ٿو. سچو رب انهن جي ذهنن ۾ رهي ٿو. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ٽيون مهل:

ਏਹਾ ਕਾਇਆ ਰੋਗਿ ਭਰੀ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਦੁਖੁ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਨ ਜਾਇ ॥
ehaa kaaeaa rog bharee bin sabadai dukh haumai rog na jaae |

هي جسم بيماريءَ سان ڀريل آهي. بغير لفظ جي، نفس جي بيماري جو درد دور نه ٿيندو آهي.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤਾ ਨਿਰਮਲ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇ ॥
satigur milai taa niramal hovai har naamo man vasaae |

جڏهن ڪو سچو گرو سان ملندو آهي، تڏهن هو بيحد خالص ٿي ويندو آهي، ۽ هو پنهنجي ذهن ۾ رب جو نالو رکي ٿو.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਦੁਖੁ ਵਿਸਰਿਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥੨॥
naanak naam dhiaaeaa sukhadaataa dukh visariaa sahaj subhaae |2|

اي نانڪ، امن ڏيندڙ رب جي نالي تي غور ڪرڻ سان، سندس درد پاڻمرادو وساري ويهندا آهن. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਜਿਨਿ ਜਗਜੀਵਨੁ ਉਪਦੇਸਿਆ ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਹਉ ਸਦਾ ਘੁਮਾਇਆ ॥
jin jagajeevan upadesiaa tis gur kau hau sadaa ghumaaeaa |

مان هميشه لاءِ ان گرو تي قربان آهيان، جنهن مون کي دنيا جي زندگي رب بابت سيکاريو آهي.

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਹਉ ਖੰਨੀਐ ਜਿਨਿ ਮਧੁਸੂਦਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੁਣਾਇਆ ॥
tis gur kau hau khaneeai jin madhusoodan har naam sunaaeaa |

مان هر طرح کان قربان آهيان گرو، امرت جي عاشق، جنهن رب جو نالو ظاهر ڪيو آهي.

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕਉ ਹਉ ਵਾਰਣੈ ਜਿਨਿ ਹਉਮੈ ਬਿਖੁ ਸਭੁ ਰੋਗੁ ਗਵਾਇਆ ॥
tis gur kau hau vaaranai jin haumai bikh sabh rog gavaaeaa |

مان ان گرو تي قربان آهيان، جنهن مون کي انا پرستي جي موتمار بيماري کان مڪمل طور تي شفا ڏني آهي.

ਤਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਉ ਵਡ ਪੁੰਨੁ ਹੈ ਜਿਨਿ ਅਵਗਣ ਕਟਿ ਗੁਣੀ ਸਮਝਾਇਆ ॥
tis satigur kau vadd pun hai jin avagan katt gunee samajhaaeaa |

عظيم ۽ عظيم آهن گرو جون صفتون، جن برائي کي ختم ڪيو، ۽ مون کي فضيلت ۾ هدايت ڪئي.


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430