رب جي حمد جا گيت ڳايو؛ ڪالي يوگ اچي ويو آهي.
گذريل ٽن دورن جو انصاف ختم ٿي ويو آهي. انسان کي نيڪي تڏهن ملي ٿي، جڏهن رب ڏئي. ||1||روڪ||
ڪالي يوگ جي هن انتشار واري دور ۾، مسلم قانون ڪيسن جو فيصلو ڪري ٿو، ۽ نيري پوشاڪ قاضي قاضي آهي.
گرو جي باني برهما جي ويد جي جاء ورتي آهي، ۽ رب جي ساراهه جا گيت چڱا ڪم آهن. ||5||
بي ايمان عبادت؛ سچائي کان سواءِ خود نظم و ضبط؛ عفت جي بغير مقدس سلسلي جي رسم - اهي ڪهڙا سٺا آهن؟
توهان غسل ڪري سگهو ٿا ۽ ڌوئي سگهو ٿا، ۽ توهان جي پيشاني تي هڪ روايتي تلڪ نشان لڳايو، پر اندروني پاڪائي کان سواء، ڪا به سمجهه نه آهي. ||6||
ڪالي يوگا ۾ قرآن ۽ بائيبل مشهور ٿي چڪا آهن.
پنڊت جي صحيفن ۽ پراڻن جو احترام نه ڪيو ويو آهي.
اي نانڪ، رب جو نالو هاڻي رحمان، رحم ڪندڙ آهي.
ڄاڻو ته مخلوق جو رڳو هڪ خالق آهي. ||7||
نانڪ، رب جي نالي جي شاندار عظمت حاصل ڪئي آهي. ان کان وڌيڪ ڪوبه عمل ناهي.
جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي گهر ۾ جيڪي اڳي ئي موجود آهي ان لاءِ بهک گهرڻ لاءِ نڪري ته ان کي سزا ڏني وڃي. ||8||1||
رامڪلي، پهرين مهل:
تون دنيا کي تبليغ ڪر، ۽ پنهنجو گھر ٺهرايو.
پنهنجي يوگڪ آسن کي ڇڏي، توهان ڪيئن حقيقي رب کي ڳوليندا؟
توهان مالداريت ۽ جنسي خوشي جي محبت سان ڳنڍيل آهيو.
تون نه توفيق آهين، نه دنيا جو ماڻهو. ||1||
يوگي، بيٺو رهو، ۽ دوئي جو درد توهان کان ڀڄي ويندو.
تون در در در گھرين ٿو، ۽ شرم نٿو اچي. ||1||روڪ||
تون گيت ڳائيندين، پر پاڻ کي نٿو سمجهين.
اندر جي جلندڙ درد کي ڪيئن دور ڪيو ويندو؟
گرو جي ڪلام جي ذريعي، توهان جي ذهن کي رب جي محبت ۾ جذب ڪيو وڃي،
۽ توهان سمجهه سان غور جي خيرات جو تجربو ڪندا. ||2||
تون منافقيءَ ۾ ڪم ڪندي، پنهنجي بدن تي خاڪ لڳائين ٿو.
مايا سان جڙيل، توهان کي موت جي ڳري ڪلب طرفان ماريو ويندو.
توهان جي پڇڻ جو پيالو ڀڄي ويو آهي. اهو رب جي محبت جو خيرات نه رکندو.
غلاميءَ ۾ جڪڙيل، تون اچڻ ۽ وڃڻ. ||3||
توهان پنهنجي ٻج ۽ مني تي ضابطو نه ٿا ڪريو، ۽ اڃا تائين توهان پرهيز ڪرڻ جي دعوي ڪندا آهيو.
تون مايا کان پڇي ٿو، ٽن خاصيتن جي لالچ ۾.
توهان کي ڪا به رحم نه آهي. رب جي روشني توهان ۾ نه چمڪي.
تون غرق آهين، غرق آهين دنيا جي جهالت ۾. ||4||
توهان مذهبي پوشاڪ پائيندا آهيو، ۽ توهان جو پيچ ٿيل ڪوٽ ڪيترن ئي ويس ڍڪيندو آهي.
اوهين هر قسم جون ڪوڙيون چالون کيڏيو ٿا، جهوليءَ وانگر.
پريشانيءَ جي باهه تنهنجي اندر ۾ جلي رهي آهي.
چڱن ڪمن جي ڪرم کان سواءِ، تون ڪيئن پار ٿي سگهندين؟ ||5||
توهان پنهنجي ڪنن ۾ پائڻ لاءِ شيشي جا ڪنڊا ٺاهيندا آهيو.
پر سمجهه کان سواءِ سکڻ مان آزادي نه ايندي آهي.
توهان کي زبان ۽ جنسي عضون جي ذائقي کان لالچ آهي.
تون ته جانور بڻجي ويو آهين. هن نشاني کي ختم نه ٿو ڪري سگهجي. ||6||
دنيا جا ماڻهو ٽن صورتن ۾ ڦاٿل آهن. يوگي ٽن طريقن ۾ ڦاٿل آهن.
سَبَدَ جي ڪلام تي غور ڪرڻ سان، غم دور ٿي ويندا آهن.
شبد جي ذريعي، انسان روشن، خالص ۽ سچو بڻجي ٿو.
جيڪو سچي طرز زندگي تي غور ڪري ٿو اهو يوگي آهي. ||7||
نو خزانا تو وٽ آهن، رب؛ تون طاقتور آهين، سببن جو.
توهان قائم ۽ disestable؛ جيڪو توهان ڪريو ٿا، ٿئي ٿو.
جيڪو برهمڻ، عفت، نفس تي ضابطو، سچائي ۽ خالص شعور جي مشق ڪري ٿو
- اي نانڪ، اهو يوگي ٽن جهانن جو دوست آهي. ||8||2||
رامڪلي، پهرين مهل:
جسم جي ڇهن چڪرن کان مٿي، جدا ٿيل ذهن رهي ٿو.
شبد جي ڪلام جي ارتعاش جو شعور اندر ۾ بيدار ٿي ويو آهي.
آواز جو اڻ ڄاتل راڳ اندر ۾ گونجندو ۽ گونجندو آهي؛ منهنجو ذهن ان سان جڙيل آهي.
گرو جي تعليمات جي ذريعي، منهنجي ايمان جي سچي نالي ۾ تصديق ڪئي وئي آهي. ||1||
اي انسان، رب جي عقيدت سان، امن حاصل ٿئي ٿو.
رب، هار، هار، گرومک کي مٺو لڳي ٿو، جيڪو رب، هار، هار جي نالي ۾ ملندو آهي. ||1||روڪ||