اهڙيءَ طرح ڪيتريون ئي زندگيون ضايع ٿي وينديون آهن.
نانڪ: انھن کي بلند ڪريو، ۽ انھن کي ڇڏايو، اي پالڻھار - پنھنجي ٻاجھ ڏيکاري! ||7||
تون اسان جو پالڻهار ۽ مالڪ آهين. توهان ڏانهن، مان هي دعا پيش ڪريان ٿو.
هي جسم ۽ روح سڀ تنهنجي ملڪيت آهن.
تون اسان جي ماءُ ۽ پيءُ آهين. اسان توهان جا ٻار آهيون.
تنهنجي فضل ۾، ڪيتريون ئي خوشيون آهن!
ڪو به توهان جي حدن کي نٿو ڄاڻي.
اي اعليٰ ترين، تمام سخي خدا،
سڄي مخلوق تنهنجي ڌاڳي تي ٻڌل آهي.
جيڪو تو وٽان آيو آهي سو تنهنجي حڪم هيٺ آهي.
تون ئي ڄاڻين ٿو تنهنجي حالت ۽ حد.
نانڪ، تنهنجو ٻانهو، هميشه لاءِ قربان آهي. ||8||4||
سلوڪ:
جيڪو خدا بخشيندڙ کي ڇڏي، پاڻ کي ٻين ڪمن ۾ لڳائي ٿو
- اي نانڪ، هو ڪڏهن به ڪامياب نه ٿيندو. نالي جي بغير، هو پنهنجي عزت وڃائي ڇڏيندو. ||1||
اشتاپدي:
هو ڏهه شيون حاصل ڪري ٿو، ۽ انهن کي پنهنجي پويان رکي ٿو.
هڪ شيء جي خاطر، هن پنهنجي ايمان کي ختم ڪري ڇڏيو آهي.
پر ڇا جيڪڏھن اھو ھڪڙي شيء نه ڏني وئي، ۽ ڏھ کڻي ويا؟
پوءِ، بيوقوف ڇا چئي يا ڪري سگهي ٿو؟
اسان جي پالڻھار ۽ ماسٽر طاقت سان منتقل نه ٿو ڪري سگهجي.
هن ڏانهن، هميشه لاء سجدو ڪرڻ ۾.
اُهو، جنهن جي ذهن کي خدا مٺو لڳي
سڀ خوشيون هن جي ذهن ۾ اچي وڃن ٿيون.
جيڪو رب جي مرضي تي قائم آهي،
اي نانڪ، سڀ شيون حاصل ڪري ٿو. ||1||
خدا بينڪر انسان کي لامحدود سرمايو ڏئي ٿو،
جيڪو کائي ٿو، پيئي ٿو ۽ ان کي خوشي ۽ خوشي سان خرچ ڪري ٿو.
جيڪڏهن هن سرمائي مان ڪجهه بعد ۾ بئنڪر واپس ورتو وڃي،
جاهل ماڻهو پنهنجي ڪاوڙ ڏيکاري ٿو.
پاڻ پنهنجي ساک کي تباهه ڪري ٿو،
۽ مٿس وري اعتبار نه ڪيو ويندو.
جڏهن ڪو رب کي پيش ڪري ٿو، جيڪو رب جو آهي،
۽ رضامندي سان خدا جي حڪم جي رضامندي سان،
رب کيس چار ڀيرا خوش ڪندو.
اي نانڪ، اسان جو رب ۽ ماسٽر هميشه لاء رحم ڪندڙ آهي. ||2||
مايا جي وابستگي جا ڪيترائي روپ ضرور ختم ٿي ويندا
- ڄاڻو ته اهي عارضي آهن.
ماڻهو وڻ جي ڇانوَ سان پيار ڪري ٿو،
۽ جڏهن اهو گذري ٿو، انهن جي ذهن ۾ افسوس محسوس ٿئي ٿو.
جيڪو ڏِسبو سو گذري ويندو.
۽ اڃا تائين، انڌا انڌا ان کي چمڪيندا آهن.
جيڪو هڪ گذرندڙ مسافر کي پنهنجو پيار ڏئي ٿو
هن طريقي سان هن جي هٿ ۾ ڪجهه به نه ايندو.
اي دماغ، رب جي نالي جي محبت، سڪون ڏئي ٿي.
اي نانڪ، رب، پنهنجي رحمت ۾، اسان کي پاڻ سان گڏ ڪري ٿو. ||3||
ڪوڙ آهن جسم، دولت ۽ سڀ رشتا.
ڪوڙ آهن انا، مالڪي ۽ مايا.
ڪوڙ آهن طاقت، جوان، دولت ۽ ملڪيت.
ڪوڙ آهن جنسي خواهش ۽ جهنگلي ڪاوڙ.
ڪوڙا آهن رٿ، هاٿي، گهوڙا ۽ قيمتي ڪپڙا.
ڪوڙ آهي مال گڏ ڪرڻ جي محبت ۽ ان جي نظر ۾ خوشيءَ جو.
ڪوڙ آهن فريب، جذباتي وابستگي ۽ انا پرست غرور.
ڪوڙ آهن غرور ۽ خود غرور.
صرف عقيدت جي عبادت مستقل آهي، ۽ مقدس جي حرمت.
نانڪ مراقبو ڪرڻ سان زندگي گذاري ٿو، رب جي لوٽس پيرن تي غور ڪندي. ||4||
ڪوڙا اُھي ڪن آھن، جيڪي ڪن ٻين جي طعن ڪن ٿا.
ڪوڙا ھٿ آھن جيڪي ٻين جو مال چوري ڪن ٿا.